Εύκολη Βίβλος

Ακολουθήστε μας

Εδάφια της Αγίας Γραφής – Συγχώρεση
Η διδασκαλία του Κυρίου: Μακάριοι οἱ καθαροί τῇ καρδίᾳ
Ιησούς Χριστός

Γιατί ο Κύριος Ιησούς ονομάζεται Χριστός

27 Μαΐου 2019

0

Πιστεύω πως όλοι μας γνωρίζουμε τη λέξη «Χριστός». Στη Βίβλο, έχει καταγραφεί το εξής: «Λέγει προς αυτούς· Αλλά σεις τίνα με λέγετε ότι είμαι; Και αποκριθείς ο Σίμων Πέτρος είπε· Συ είσαι ο Χριστός ο Υιός του Θεού του ζώντος. Και αποκριθείς ο Ιησούς είπε προς αυτόν· Μακάριος είσαι, Σίμων, υιέ του Ιωνά, διότι σαρξ και αίμα δεν σοι απεκάλυψε τούτο, αλλ’ ο Πατήρ μου ο εν τοις ουρανοίς». (Ματθ. 16:15-17). Πολλοί άνθρωποι βλέπουν αυτούς τους στίχους και λένε χωρίς να σκεφτούν: «Χριστός είναι ο ενσαρκωμένος Κύριος Ιησούς» ή «Χριστός είναι ο Μεσσίας, ο Υιός του Θεού», και άλλοι λένε, «Χριστός είναι ο Υιός του ανθρώπου», «Χριστός σημαίνει Αυτός που έχει λάβει το χρίσμα». Αλλά αντιμέτωποι με αυτούς τους ισχυρισμούς, κάποιοι άνθρωποι νιώθουν μπερδεμένοι: οι προφήτες, οι βασιλιάδες και οι ιερείς της Παλαιάς Διαθήκης είχαν όλοι λάβει το χρίσμα, οπότε γιατί δεν λέγονται Χριστός, αλλά μόνο ο Κύριος Ιησούς ονομάζεται Χριστός;

Για να απαντήσουμε αυτή την ερώτηση, ας δούμε πρώτα δύο εδάφια του λόγου του Θεού: «Ο ενσαρκωμένος Θεός ονομάζεται Χριστός και ο Χριστός είναι η σάρκα ντυμένη με το Πνεύμα του Θεού. Η σάρκα αυτή διαφέρει από κάθε άνθρωπο που είναι από σάρκα. Η διαφορά αυτή οφείλεται στο ότι ο Χριστός δεν είναι από σάρκα και αίμα, αντιθέτως είναι η ενσάρκωση του Πνεύματος. Διαθέτει και κανονική ανθρώπινη φύση, αλλά και ολοκληρωμένη θεϊκή φύση. Κανένας άνθρωπος δεν έχει τη θεϊκή Του φύση. Η κανονική ανθρώπινη φύση Του υποστηρίζει όλες τις κανονικές δραστηριότητές Του στη σάρκα, ενώ η θεϊκή Του φύση εκτελεί το έργο του Θεού του ίδιου». «Ο Θεός που ενσαρκώθηκε, ονομάζεται Χριστός, κι έτσι, ο Χριστός που μπορεί να δώσει στους ανθρώπους την αλήθεια, ονομάζεται Θεός. Δεν υπάρχει τίποτε το υπερβολικό σ’ αυτό, […] Ο αληθινός Χριστός δεν είναι μόνο η εκδήλωση του Θεού πάνω στη γη, αλλά και η ιδιαίτερη ενσάρκωση του Θεού, καθώς πραγματοποιεί και ολοκληρώνει το έργο Του ανάμεσα στους ανθρώπους. Αυτή η ενσάρκωση δεν μπορεί απλώς να αντικατασταθεί από οποιονδήποτε άνθρωπο, αλλά πρέπει να είναι σε θέση να φέρει επαρκώς εις πέρας το έργο του Θεού στη γη, να εκφράζει την διάθεση του Θεού, να αντιπροσωπεύει επαρκώς τον Θεό και να παρέχει ζωή στον άνθρωπο». Αυτά τα δύο εδάφια αποκαλύπτουν πτυχές της αλήθειας σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό. Χριστός είναι η ενσάρκωση του Θεού, η πραγμάτωση του Πνεύματος του Θεού σε ένα σαρκικό σώμα με κανονική ανθρώπινη φύση και κανονική σκέψη. Εκείνος γίνεται ένα κανονικό φυσιολογικό άτομο για να εργαστεί και να μιλήσει στον κόσμο των ανθρώπων. Εμφανισιακά, ο Χριστός είναι ένας συνηθισμένος και κανονικός Υιός του ανθρώπου, αλλά ουσιαστικά διαφέρει από κάθε δημιουργημένο ανθρώπινο ον. Ο δημιουργημένος άνθρωπος έχει μόνο την ανθρώπινη φύση, χωρίς ίχνος θείας ουσίας. Ο Χριστός, όμως, δεν έχει μόνο κανονική ανθρώπινη φύση. Κυρίως έχει πλήρη θεϊκή φύση. Έτσι, Αυτός έχει την ουσία του Θεού, μπορεί να εκπροσωπήσει τον Θεό εντελώς, να εκφράσει όλες τις αλήθειες ως ο Ίδιος ο Θεός, να εκφράσει τη διάθεση του Θεού και όλα όσα έχει και είναι ο Θεός, και να προικίσει τον άνθρωπο με την αλήθεια, την οδό και τη ζωή. Όπως ακριβώς είπε ο Κύριος Ιησούς: «Εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια και η ζωή·» (Ιωάν. 14:6). Ο Χριστός είναι η εμφάνιση του Θεού στη γη. Δύο χιλιάδες χρόνια πριν, ο Κύριος Ιησούς ήρθε στη γη για να εργαστεί, έθεσε τέλος στην Εποχή του Νόμου, εγκαινίασε την Εποχή της Χάριτος, εξέφρασε τις αλήθειες που απαιτούνται για το έργο της λύτρωσης, δίδαξε στους ανθρώπους να ομολογούν τις αμαρτίες τους, να μετανοούν, να αγαπούν τους άλλους όπως αγαπούν τους εαυτούς τους, και εκτέλεσε όλων των ειδών τα θαύματα, όπως το ότι θεράπευσε τους αρρώστους, εξόρκισε δαίμονες, έκανε τυφλούς να δουν, έκανε ανάπηρους να περπατήσουν, θεράπευσε λεπρούς, ανέστησε νεκρούς, τάισε 5.000 άτομα με πέντε φρατζόλες ψωμί και δύο ψάρια, καταλάγιασε τον άνεμο και τη θάλασσα με μία λέξη, και ούτω καθεξής. Όλο αυτό το έργο ήταν μια άμεση έκφραση της θεϊκής φύσης Του, και επίσης μια δήλωση της εξουσίας και της δύναμης του Θεού. Αυτά είναι πράγματα που κανένα ανθρώπινο ον δεν μπορεί να κατέχει ή να κατορθώσει. Είναι επειδή ο Χριστός εκφράζει το θεϊκό έργο Του όντας μέσα σε ένα σαρκικό σώμα με κανονική ανθρώπινη φύση, και μπορεί να εκφράσει την αλήθεια οποτεδήποτε και οπουδήποτε, παρέχοντας, ποτίζοντας, και με το να είναι ο ποιμένας των ανθρώπων, καθοδηγώντας όλη την ανθρωπότητα, που μπορούμε να πούμε πως είναι ο Χριστός, ο ίδιος ο ενσαρκωμένος Θεός.

Οπότε, γιατί δεν μπορούν οι προφήτες ή εκείνοι που χρησιμοποιήθηκαν από τον Θεό να αποκαλεστούν Χριστός; Υπάρχει πράγματι αλήθεια για να αναζητήσουμε εδώ. Ας διαβάσουμε μερικά εδάφια από τον λόγο του Θεού: «Ο Ησαΐας, ο Ιεζεκιήλ, ο Μωυσής, ο Δαβίδ, ο Αβραάμ και ο Δανιήλ υπήρξαν ηγέτες ή προφήτες του εκλεκτού λαού του Ισραήλ. Γιατί άραγε δεν αποκαλέστηκαν Θεός; Γιατί το Άγιο Πνεύμα δεν έγινε μάρτυρας τους; Γιατί το Άγιο Πνεύμα έγινε μάρτυρας του Ιησού μόλις ξεκίνησε το έργο Του και άρχισε να εκφράζει τον λόγο Του; Και γιατί άλλοι δεν φέρουν τη μαρτυρία του Αγίου Πνεύματος; Αυτοί όλοι, άνθρωποι θνητοί, αποκαλούνταν “Κύριος”. Ανεξάρτητα από το πώς αποκαλούνταν, το έργο τους αντιπροσωπεύει το Είναι και την ουσία τους, ενώ το Είναι και η ουσία τους αντιπροσωπεύουν την ταυτότητά τους. Η ουσία τους δεν σχετίζεται με τις ονομασίες τους. Αντιπροσωπεύεται απ’ όσα εξέφρασαν και απ’ όσα βίωσαν. Στην Παλαιά Διαθήκη ήταν συνηθισμένο να αποκαλείται κανείς Κύριος, ενώ κάποιος μπορούσε να αποκαλείται με οποιονδήποτε τρόπο, αλλά η ουσία και η εγγενής του ταυτότητα παρέμεναν ίδιες». «Τα λόγια του ενσαρκωμένου Θεού αποτελούν την απαρχή μιας νέας εποχής, καθοδηγούν ολόκληρη την ανθρωπότητα, αποκαλύπτουν μυστήρια και δείχνουν στον άνθρωπο την κατεύθυνση προς μια νέα εποχή. Η διαφώτιση που αποκτά ο άνθρωπος δεν είναι παρά μια απλή άσκηση ή γνώση. Δεν μπορεί να καθοδηγήσει ολόκληρη την ανθρωπότητα προς μια νέα εποχή ή να αποκαλύψει το μυστήριο του ίδιου του Θεού. Ο Θεός, εν τέλει, είναι Θεός, ενώ ο άνθρωπος είναι άνθρωπος. Ο Θεός έχει την ουσία του Θεού, ενώ ο άνθρωπος έχει την ουσία του ανθρώπου». Από αυτά τα εδάφια, μπορούμε εύκολα να δούμε πως η ουσία του Κυρίου Ιησού Χριστού είναι Θεός, και πως Εκείνος μπορεί άμεσα να επιτελέσει το έργο του ίδιου του Θεού, να εκφράσει όλα όσα ο Θεός έχει και είναι, και να δώσει στον κόσμο την αλήθεια, την οδό και τη ζωή. Κανένας άλλος δεν θα μπορούσε να το κάνει αυτό αντί για Εκείνον, ή δεν θα μπορούσε να το κάνει σε καμία περίπτωση. Εκείνοι που έχουν διαφθαρεί από τον Σατανά κατέχουν μόνο την κανονική ανθρώπινη φύση, δεν μπορούν να εκφράσουν την αλήθεια και δεν μπορούν να επιτελέσουν το έργο του Θεού. Όπως ακριβώς την Εποχή του Νόμου στην Παλαιά Διαθήκη, πολλοί αρχαίοι προφήτες όπως ο Μωυσής, ο Δανιήλ και ο Ησαΐας, όλοι οδήγησαν τους ανθρώπους να υπακούν τις εντολές και τα λόγια του Θεού με βάση το έργο του Θεού στην Εποχή του Νόμου, διαδίδοντας προφητείες ανάμεσα στους Ισραηλίτες όπως τους είχε δώσει οδηγίες ο Θεός, ή μεταφέροντας τα λόγια του Θεού, όπως υπενθυμίσεις και επιπλήξεις, στους Ισραηλίτες, και ούτω καθεξής, κάτι που είναι εξ ολοκλήρου στα καθήκοντα ανθρώπου. Χωρίς τις οδηγίες του Θεού, ο ρόλος τους της μεταφοράς του λόγου του Θεού θα έπαυε. Αυτό αποδεικνύει πως οι ίδιοι οι προφήτες δεν είχαν αλήθεια ή την οδό της ζωής. Ήταν απλώς άνθρωποι που χρησιμοποιούσε ο Θεός και συνεργάζονταν με το έργο του Αγίου Πνεύματος. Παρόλο που αποκαλούνται οι χρισμένοι, δεν είναι Χριστοί. Γι’ αυτό, ο Θεός έχει την ουσία του Θεού, ο άνθρωπος την ουσία του ανθρώπου. Το να καθορίσουμε αν κάποιος είναι Χριστός απαιτεί να δούμε αν έχει την ουσία του Θεού, αν μπορεί να εκφράσει την αλήθεια, και αν μπορεί να επιτελέσει το έργο της σωτηρίας της ανθρωπότητας, όχι το όνομα με το οποίο αποκαλείται. Όπως και να αποκαλούνται, τα δημιουργημένα όντα είναι πάντα άνθρωποι, όχι Χριστοί. Οπότε, μπορούμε να κατανοήσουμε τον Χριστό ως την ενσάρκωση του Πνεύματος του Θεού. Η ουσία του Χριστού είναι ο συνδυασμός της κανονικής ανθρώπινης φύσης και της απόλυτης θεϊκής φύσης, και Εκείνος είναι ο ίδιος ο Θεός στη γη.

Με αυτή τη συναναστροφή, πιστεύω πως τώρα έχουμε κάποια κατανόηση του τι είναι ο Χριστός. Για να καταλάβουμε αυτή την πτυχή της αλήθειας πιο ξεκάθαρα, πρέπει επίσης να αναζητήσουμε και να αναλογιστούμε περισσότερο, επειδή αυτό θα μας βοηθήσει πολύ για να δεχτούμε την επιστροφή του Κυρίου. Η Βίβλος προφητεύει: «Διότι καθώς η αστραπή εξέρχεται από ανατολών και φαίνεται έως δυσμών, ούτω θέλει είσθαι και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου». (Ματθ. 24:27). «Διότι ως η αστραπή η αστράπτουσα εκ της υπ’ ουρανόν λάμπει εις την υπ’ ουρανόν, ούτω θέλει είσθαι και ο Υιός του ανθρώπου εν τη ημέρα αυτού. Πρώτον όμως πρέπει αυτός να πάθη πολλά και να καταφρονηθή από της γενεάς ταύτης». (Λουκ. 17:24-25). Αυτές οι προφητείες αναφέρουν «η παρουσία του Υιού του ανθρώπου» και όλοι γνωρίζουμε πως ο ενσαρκωμένος Κύριος Ιησούς αποκαλείται ο Υιός του ανθρώπου και Χριστός. Οπότε, η «η παρουσία του Υιού του ανθρώπου» που αναφέρεται από τον Κύριο Ιησού είναι πολύ πιθανό να αναφέρεται στην επιστροφή του ενσαρκωμένου Θεού τις έσχατες ημέρες. Το πώς κατανοούμε τον ενσαρκωμένο Θεό των τελευταίων ημερών και πώς κατανοούμε τον Χριστό των εσχάτων ημερών συνδέονται άμεσα με το αν μπορούμε να αποκτήσουμε τη σωτηρία του Θεού, οπότε πρέπει να αναζητούμε προσεκτικά το έργο και τα λόγια του Θεού, και επίσης να προσπαθούμε να ακούσουμε τη φωνή του Θεού, αν είναι να λάβουμε την εμφάνιση του Κυρίου.

Ξιάο-χουάν

Προτεινόμενα:

Γιατί ο Κύριος Ιησούς καλείται Χριστός;

3 μέθοδοι για να διακρίνεις τον αληθινό Χριστό από τους ψευδείς

βασιλεία του Θεού

Πού είναι η βασιλεία του Θεού; Η απάντηση είναι στην προσευχή του Κυρίου

26 Μαΐου 2019

0

Πολλοί Χριστιανοί πιστεύουν ότι η βασιλεία των ουρανών βρίσκεται στους ουρανούς, όμως η Κυριακή προσευχή λέει: «Ελθέτω η βασιλεία σου· γενηθήτω το θέλημά σου, ως εν ουρανώ, και επί της γής·» (Ματθ. 6:10). Και το Βιβλίο της Αποκάλυψης λέει επίσης: «Αι βασιλείαι του κόσμου έγειναν του Κυρίου ημών και του Χριστού αυτού» (Αποκ. 11:15). Άρα, η βασιλεία των ουρανών βρίσκεται στους ουρανούς ή στη γη; Σε αυτό το άρθρο, αποκαλύπτουμε την απάντηση για σας.
Η βασιλεία του Θεού βρίσκεται στους ουρανούς ή στη γη;
Στις συναντήσεις ακούω συχνά τον πάστορά μου να λέει: «Εν τη οικία του Πατρός μου είναι πολλά οικήματα· ει δε μη, ήθελον σας ειπεί· υπάγω να σας ετοιμάσω τόπον· και αφού υπάγω και σας ετοιμάσω τόπον, πάλιν έρχομαι και θέλω σας παραλάβει προς εμαυτόν, διά να είσθε και σεις, όπου είμαι εγώ». (Ιωάν. 14:2-3), «Και με έφερεν εν πνεύματι επί όρος μέγα και υψηλόν, και μοι έδειξε την πόλιν την μεγάλην, την αγίαν Ιερουσαλήμ, καταβαίνουσαν εκ του ουρανού από του Θεού, […] Και οι δώδεκα πυλώνες ήσαν δώδεκα μαργαρίται· έκαστος των πυλώνων ήτο εξ ενός μαργαρίτου και η πλατεία της πόλεως χρυσίον καθαρόν ως ύαλος διαφανής.» (Αποκ. 21:10,21), και παρόμοια χωρία από τη Γραφή για να μας πει ότι ο Κύριος έχει πάει να ετοιμάσει ένα μέρος για μας και ότι όταν επιστρέψει, θα μας αρπάξει όλους άμεσα στον ουρανό για να απολαύσουμε τα μαργαριτάρια και τον χρυσό των ουρανών, και ότι θα πρέπει να περιμένουμε με ψυχραιμία και να προσευχόμαστε, ώστε να μη μείνουμε πίσω όταν ο Κύριος επιστρέψει…

Όταν άκουγα τα λόγια του πάστορά μου, γέμιζα λαχτάρα για τη βασιλεία των ουρανών. Σκεφτόμουν ότι, σε όλη μου τη ζωή στη γη, δεν είχα δει ποτέ χρυσό ή μαργαριτάρια για να μιλάω γι’ αυτά, ήθελα λοιπόν πραγματικά να δω με τι μοιάζει η βασιλεία των ουρανών. Μερικές φορές μάλιστα, φανταζόμουν τον εαυτό μου εκεί μία μέρα, να στέκομαι στη βασιλεία των ουρανών, να κοιτάζω τον χρυσό και το μεγαλείο γύρω μου, τον λαμπερό χρυσό να λάμπει στα μάτια μου και παντού όπου πατάω τα παπούτσια μου να ηχούν με κρότο στο χρυσό πεζοδρόμιο και να μην υπάρχει κόκκος σκόνης στον αέρα… Αυτή θα ήταν πραγματικά επουράνια ζωή! Όσο περισσότερο το σκεφτόμουν, τόσο περισσότερο ήλπιζα ότι θα επιστρέψει ο Κύριος και θα μας αρπάξει στον ουρανό, ώστε να μπορώ να απολαμβάνω την ομορφιά του. Αυτό έγινε το επίκεντρο των περισσότερων από τις προσευχές μου προς τον Κύριο.

Μία μέρα, απήγγειλα την Κυριακή προσευχή: «Ελθέτω η βασιλεία σου· γενηθήτω το θέλημά σου, ως εν ουρανώ, και επί της γής·» (Ματθ. 6:10). Άρχισα να σκέφτομαι τον λόγο του Κυρίου και μπερδεύτηκα: πρόθεση του Θεού είναι να προσευχόμαστε η βασιλεία Του να εμφανιστεί στη γη, γιατί λοιπόν ο πάστορας λέει ότι ο Κύριος θα μας αρπάξει απευθείας στον ουρανό όταν επιστρέψει; Τα κηρύγματα του πάστορα έρχονται καταφανώς σε σύγκρουση με τον λόγο του Κυρίου. Γιατί;
Αποδεικνύεται ότι η Βασιλεία του Θεού είναι στη γη
Μία μέρα, ένας από τους συνεργάτες μου με έφερε να συμμετάσχω σε μια μικρή ομάδα, και μια αδελφή εκεί συναναστράφηκε σαφέστατα σχετικά με τη Βίβλο, κάτι το οποίο πρόσφερε μεγάλη φώτιση σε μένα. Σκέφτηκα: «είναι μια σπάνια ευκαιρία, γιατί λοιπόν να μην αναζητήσω απαντήσεις με αυτήν την αδελφή σε όσα με μπερδεύουν;» Τη ρώτησα λοιπόν: «Κάθε μέρα, ο πάστοράς μας μάς λέει να περιμένουμε με ψυχραιμία και ότι όταν επιστρέψει ο Κύριος, θα μας αρπάξει στους ουρανούς. Όμως στην προσευχή του Κυρίου, ο Κύριος μάς λέει σαφώς να προσευχόμαστε η βασιλεία του Θεού να έλθει στη γη, κάτι το οποίο έρχεται σε αντίθεση με τη δήλωση του πάστορα ότι θα πρέπει να περιμένουμε, όταν έλθει ο Κύριος, να μας αρπάξει στον ουρανό. Άρα, η βασιλεία του Θεού βρίσκεται στον ουρανό ή στη γη;

Χαμογέλασε και είπε: «Αδελφέ, έθεσες μια πολύ καλή ερώτηση και μπορούμε να διερευνήσουμε την απάντηση μαζί. Στην Κυριακή προσευχή, ο Κύριος Ιησούς όντως λέει σαφώς ότι πρέπει να προσευχόμαστε η βασιλεία του Θεού να έλθει στη γη και το θέλημά Του να γίνει στη γη. Πουθενά δεν λέει ότι η βασιλεία του Θεού θα εγκαθιδρυθεί στον ουρανό. Στην πραγματικότητα, ο Κύριος είπε: «Και ουδείς ανέβη εις τον ουρανόν ειμή ο καταβάς εκ του ουρανού, ο Υιός του ανθρώπου, ο ων εν τω ουρανώ». (Ιωάν. 3:13). Ο Κύριος μάς λέει σαφώς ότι εκτός από τον Θεό, κανένας άνθρωπος δεν έχει αναληφθεί τον ουρανό. Ο ουρανός είναι ο τόπος κατοικίας του Θεού και ο Κύριος ζητά να προσευχόμαστε η βασιλεία του Θεού να έλθει στη γη. Όμως, και πάλι θέλουμε να αναληφθούμε στον ουρανό. Δεν είναι υπερβολική η επιθυμία; Άρα, η βασιλεία του Θεού θα εμφανιστεί τελικά στη γη, όχι στον ουρανό. Μπορούμε, επίσης, να εξετάσουμε αρκετούς στίχους από τη Βίβλο: «Και ο έβδομος άγγελος εσάλπισε και έγειναν φωναί μεγάλαι εν τω ουρανώ, λέγουσαι· Αι βασιλείαι του κόσμου έγειναν του Κυρίου ημών και του Χριστού αυτού, και θέλει βασιλεύσει εις τους αιώνας των αιώνων». (Αποκ. 11:15). «Και εγώ ο Ιωάννης είδον την πόλιν την αγίαν, την νέαν Ιερουσαλήμ καταβαίνουσαν από του Θεού εκ του ουρανού, ητοιμασμένην ως νύμφην κεκοσμημένην διά τον άνδρα αυτής. Και ήκουσα φωνήν μεγάλην εκ του ουρανού, λέγουσαν· Ιδού, η σκηνή του Θεού μετά των ανθρώπων, και θέλει σκηνώσει μετ’ αυτών, και αυτοί θέλουσιν είσθαι λαοί αυτού, και αυτός ο Θεός θέλει είσθαι μετ’ αυτών Θεός αυτών· και θέλει εξαλείψει ο Θεός παν δάκρυον από των οφθαλμών αυτών, και ο θάνατος δεν θέλει υπάρχει πλέον, ούτε πένθος ούτε κραυγή ούτε πόνος δεν θέλουσιν υπάρχει πλέον· διότι τα πρώτα παρήλθον». (Αποκ. 21:2-4). Οι στίχοι αυτοί κάνουν σαφώς αναφορά στο γεγονός ότι «Αι βασιλείαι του κόσμου έγειναν του Κυρίου ημών και του Χριστού αυτού», «Και εγώ ο Ιωάννης είδον την πόλιν την αγίαν, την νέαν Ιερουσαλήμ καταβαίνουσαν από του Θεού εκ του ουρανού», «η σκηνή του Θεού μετά των ανθρώπων». Όλα αυτά υποδεικνύουν ότι η βασιλεία του Θεού θα κατέλθει στη γη. Εάν ακολουθούμε τις φαντασιοκοπίες μας, πιστεύοντας ότι η βασιλεία του Θεού βρίσκεται στον ουρανό και όταν έλθει ο Κύριος θα μας αρπάξει όλους για να ζήσουμε στον ουρανό, δεν σημαίνει αυτό ότι οι εν λόγω προφητείες δεν θα εκπληρωθούν; Όλοι γνωρίζουμε ότι στην αρχή ο Θεός δημιούργησε τους ανθρώπους από λάσπη και τους έβαλε στον Κήπο της Εδέμ για να παρακολουθούν όλα όσα συμβαίνουν στη γη, αλλά και για να υπακούνε, να λατρεύουν και να δοξάζουν τον Θεό στη γη, μπορούμε λοιπόν να δούμε ότι το θέλημα του Θεού είναι η ανθρωπότητα να ζήσει στη γη. Στη συνέχεια, οι άνθρωποι διεφθάρησαν από τον Σατανά, και το έργο του Θεού για τη σωτηρία της ανθρωπότητας πραγματοποιείται εξ ολοκλήρου στη γη. Ο Θεός έκανε τον Μωυσή να οδηγήσει τους Ισραηλίτες έξω από την Αίγυπτο, και αυτό συνέβη στη γη. Ο Κύριος Ιησούς ήλθε προσωπικά ενσαρκωμένος για να λυτρώσει την ανθρωπότητα, και αυτό επίσης συνέβη στη γη. Άρα, ο προορισμός της ανθρωπότητας είναι στη γη, όχι στον ουρανό, και αυτό το έχει προαποφασίσει από καιρό ο Θεός».

Αφού άκουσα τη συναναστροφή της, ένιωσα ότι ήταν πολύ πρακτική. Η κατανόησή της ταίριαζε με τη Βίβλο και τον λόγο του Κυρίου. Στο παρελθόν, θεωρούσα ότι τα λόγια του πάστορά μου και οι λόγοι του Κυρίου Ιησού έρχονταν σε σύγκρουση, όμως δεν καταλάβαινα την αλήθεια μέσα τους. Αυτή η συναναστροφή με έκανε να καταλάβω ότι, επειδή στην αρχή ο Θεός δημιούργησε την ανθρωπότητα στη γη, όλο το έργο του Θεού για τη σωτηρία της ανθρωπότητας επιτελείται στη γη, και ο Κύριος μάς ζητά να προσευχόμαστε η βασιλεία του Θεού να έλθει στη γη, το θέλημά Του είναι να ζήσουμε στη γη, όχι να αναληφθούμε στον ουρανό.

Μετά από αυτό, η αδελφή μου μού διάβασε τα παρακάτω λόγια: «Ο Θεός θα επιστρέψει στην αρχική Του θέση και κάθε άτομο θα επιστρέψει στην αντίστοιχη θέση του. Αυτοί είναι οι προορισμοί που ο Θεός και ο άνθρωπος θα διαμείνουν αντίστοιχα μετά το τέλος ολόκληρης της διαχείρισης του Θεού. Ο Θεός έχει τον προορισμό του Θεού και ο άνθρωπος έχει τον προορισμό του ανθρώπου. Ενώ αναπαύεται, ο Θεός θα συνεχίσει να καθοδηγεί όλη την ανθρωπότητα στη ζωή τους πάνω στη γη. Ενώ βρίσκεται υπό το φως του Θεού, ο άνθρωπος θα λατρεύει τον έναν αληθινό Θεό στον ουρανό. […] Όταν η ανθρωπότητα εισέρχεται στην ανάπαυση, αυτό σημαίνει ότι ο άνθρωπος έχει γίνει μια πραγματική δημιουργία· η ανθρωπότητα θα λατρεύει τον Θεό από τη γη και θα έχει φυσιολογική ανθρώπινη ζωή. Οι άνθρωποι δεν θα είναι πλέον ανυπάκουοι στον Θεό ούτε θα αντιστέκονται στον Θεό· θα επιστρέψουν στην αρχική ζωή του Αδάμ και της Εύας. Αυτές είναι οι αντίστοιχες ζωές και οι προορισμοί του Θεού και της ανθρωπότητας μετά την είσοδό τους στην ανάπαυση. Η ήττα του Σατανά είναι μια αναπόφευκτη εξέλιξη στον πόλεμο μεταξύ του Θεού και του Σατανά. Με αυτόν τον τρόπο, η είσοδος του Θεού στην ανάπαυση μετά την ολοκλήρωση του έργου διαχείρισής Του και η πλήρης σωτηρία και η είσοδος του ανθρώπου στην ανάπαυση, θα γίνουν αναπόφευκτη εξέλιξη. Ο τόπος ανάπαυσης του ανθρώπου είναι στη γη και ο τόπος ανάπαυσης του Θεού είναι στον ουρανό. Ενώ ο άνθρωπος λατρεύει τον Θεό στην ανάπαυση, θα ζήσει επί της γης, κι ενώ ο Θεός καθοδηγεί το υπόλοιπο τμήμα της ανθρωπότητας στην ανάπαυση, θα τους καθοδηγήσει από τον ουρανό, όχι από τη γη». («Ο Θεός και ο άνθρωπος θα εισέλθουν στην ανάπαυση μαζί»).

Συνέχισε τη συναναστροφή της, λέγοντας: «Από αυτό το χωρίο, διαπιστώνουμε ότι, αφού ο Θεός μάς διασώσει πλήρως από τα χέρια του Σατανά, θα συνεχίσει να οδηγεί τη ζωή της ανθρωπότητας στη γη και δεν θα μας αρπάξει στον ουρανό. Αν και θα συνεχίσουμε να ζούμε στη γη, όλες οι δυνάμεις του Σατανά που αντιστέκονται στον Θεό θα έχουν καταστραφεί εντελώς εκείνη την εποχή, ο Σατανάς δεν θα παρενοχλεί πια ούτε θα παραβλάπτει τη γη, δεν θα υπάρχει δολοπλοκία, διαμάχη ή εξαπάτηση μεταξύ των ανθρώπων και δεν θα υποφέρουν πλέον, ούτε θα ανησυχούν ή θα αρρωσταίνουν και θα πεθαίνουν. Οι άνθρωποι θα ζουν όπως ακριβώς ο Αδάμ και η Εύα στον κήπο της Εδέμ, θα λατρεύουν και θα υπακούνε τον Θεό και θα ζουν μέσα στις ευλογίες Του. Εκείνη την εποχή, τόσο ο Θεός όσο και η ανθρωπότητα θα εισέλθουν αληθινά στην ανάπαυση, ο Θεός θα οδηγήσει την ανθρωπότητα από τον ουρανό και θα προσφέρει τις ευλογίες του ουρανού στον κόσμο του ανθρώπου, και στη γη η ανθρωπότητα θα απολαμβάνει την καθοδήγηση του Θεού, θα ζει μια επουράνια ζωή και ο Θεός και οι άνθρωποι θα ζουν ευτυχισμένοι μαζί. Αυτός είναι ο όμορφος προορισμός που έχει ετοιμάσει ο Θεός για μας. Έτσι εκπληρώνεται πλήρως η εξής προφητεία στην Αποκάλυψη: «Και θέλει εξαλείψει ο Θεός παν δάκρυον από των οφθαλμών αυτών, και ο θάνατος δεν θέλει υπάρχει πλέον, ούτε πένθος ούτε κραυγή ούτε πόνος δεν θέλουσιν υπάρχει πλέον· διότι τα πρώτα παρήλθον». (Αποκ. 21:4).

Αφού άκουσα τη συναναστροφή της αδελφής μου για αυτό το χωρίο, ένιωσα την καρδιά μου να λάμπει. Αποδεικνύεται ότι έτσι θα εκπληρωθούν οι προφητείες στην Αποκάλυψη. Τώρα κατάλαβα ότι ο όμορφος προορισμός που προετοιμάζεται για τον άνθρωπο από τον Θεό είναι στη γη, όταν όμως έλθει, οι άνθρωποι θα ζήσουν χωρίς ενοχλήσεις του Σατανά και ειρηνικά μεταξύ τους, αυτή θα είναι δε η ευλογημένη ζωή που μας δίνεται από τον Θεό. Σκεπτόμενος πώς στο παρελθόν πίστευα ότι ο όμορφος προορισμός που προετοιμάζονταν για τον άνθρωπο από τον Θεό ήταν στον ουρανό και τον τρόπο με τον οποίο φανταζόμουν τη ζωή στον ουρανό, συνειδητοποιούσα τώρα ότι ήταν γελοίο να φαντάζομαι με αυτόν τον τρόπο. Είμαστε σαρκικά όντα, πώς άραγε θα μπορούσαμε, λοιπόν, να υπάρξουμε στον ουρανό; Δόξα τω Θεώ για την καθοδήγησή Του, που μου επέτρεψε να καταλάβω ότι η βασιλεία του Θεού είναι στη γη.

Χωρίς να το συνειδητοποιήσω, ο ουρανός σκοτείνιαζε και, προτού αισθανθώ ότι είχα ακούσει αρκετά, η συνάντηση τελείωσε. Όμως, κέρδισα πραγματικά πολλά από αυτήν τη συνάντηση και ανυπομονώ να κατανοήσω περισσότερα ως προς την αλήθεια στην επόμενη…

Από τον Τζινγί, Ηνωμένες Πολιτείες

Προτεινόμενα:

Κλιπ χριστιανικών ταινιών: «Το όνειρό μου για τη Βασιλεία των Ουρανών» Πώς να επιδιώξετε την είσοδο στην Ουράνια Βασιλεία (1)

Δημιουργία του Θεού

Γιατί θα πρέπει να πιστεύουμε στον Θεό; Τι είναι η αληθινή πίστη στον Θεό;

25 Μαΐου 2019

0

Η φράση «να πιστεύεις στο Θεό» είναι γνωστή στους χριστιανούς. Κάθε πιστός στον Θεό ελπίζει να επιτύχει τη δόξα του Θεού και τελικά να βρεθεί στη βασιλεία των ουρανών. Ωστόσο, γιατί πρέπει εμείς οι άνθρωποι να πιστεύουμε στον Θεό; Πώς πρέπει να πιστέψουμε σε Αυτόν για να λάβουμε τη δόξα Του;
Γιατί πρέπει να πιστεύει η ανθρωπότητα στον Θεό;
1. Η ζωή του ανθρώπου προέρχεται από τον Θεό, έτσι πιστεύοντας και λατρεύοντας τον Θεό είναι ενάρετος και δίκαιος.

Λέει στη Γένεση 2:7,«Και έπλασε Κύριος ο Θεός τον άνθρωπον από χώματος εκ της γης. και ενεφύσησεν εις τους μυκτήρας αυτού πνοήν ζωής, και έγεινεν ο άνθρωπος εις ψυχήν ζώσαν».

Τα λόγια του Θεού λένε «Ο Θεός δημιούργησε όλα τα πράγματα και έτσι φέρει όλη τη δημιουργία στο κράτος Του και την υποτάσσει στο κράτος Του· θα ελέγχει όλα τα πράγματα, έτσι ώστε να βρίσκονται στα χέρια Του. Όλη η δημιουργία του Θεού, συμπεριλαμβανομένων των ζώων, των φυτών, της ανθρωπότητας, των βουνών, των ποταμών, και των λιμνών – όλα πρέπει να βρεθούν υπό το κράτος Του. Όλα τα πράγματα στον ουρανό και στο έδαφος πρέπει να βρεθούν υπό το κράτος. Δεν μπορούν να έχουν οποιαδήποτε άλλη επιλογή και πρέπει όλοι να υποταχθούν στις ενορχηστρώσεις Του. Αυτό είχε οριστεί από τον Θεό και είναι η εξουσία του Θεού. Ο Θεός χειρίζεται τα πάντα και διατάζει και κατατάσσει όλα τα πράγματα, με το καθένα ταξινομημένο ανάλογα με το είδος του και κατανεμημένο στη θέση του, σύμφωνα με το θέλημά Του. Όσο σημαντικό και αν είναι, έγινε για να εξυπηρετήσει την ανθρωπότητα που δημιούργησε ο Θεός και τίποτα δεν μπορεί να ξεπεράσει τον Θεό και κανένας δεν τολμά να παρακούσει τον Θεό ή να έχει οποιεσδήποτε απαιτήσεις από τον Θεό. Και έτσι, ο άνθρωπος, ως πλάσμα του Θεού, πρέπει επίσης να εκτελέσει το καθήκον του ανθρώπου. Ανεξάρτητα από το αν είναι ο άρχοντας ή ο κυβερνήτης όλων των πραγμάτων, ανεξάρτητα από το πόσο υψηλό είναι το κύρος του ανθρώπου μεταξύ όλων των πραγμάτων, δεν παύει να είναι ένα ασήμαντο, μικρό ανθρώπινο ον υπό την κράτος του Θεού και τίποτα παραπάνω και δεν θα βρεθεί ποτέ πάνω από τον Θεό. Ως πλάσμα του Θεού, ο άνθρωπος πρέπει να επιδιώξει να εκτελέσει το καθήκον ενός πλάσματος του Θεού και να επιδιώξει να αγαπά τον Θεό χωρίς να κάνει άλλες επιλογές, γιατί ο Θεός είναι άξιος της αγάπης του ανθρώπου».

Τα παραπάνω δύο αποσπάσματα μας δείχνουν ότι η ζωή εμάς των ανθρώπων προέρχεται από τον Θεό. Στην αρχή, ο Θεός δημιούργησε τον πρόγονο μας Αδάμ από το χώμα, στη συνέχεια φύσηξε την αναπνοή στον Αδάμ και ως αποτέλεσμα ο Αδάμ έγινε ζωντανός άνθρωπος με πνεύμα. Ο Θεός έδωσε σ’ εμάς τους ανθρώπους αναπνοή και ζωή, γι’ αυτό είναι φυσικό να πιστεύουμε και να λατρεύουμε τον Θεό και αυτό πρέπει να κάνει ένας άνθρωπος με συνείδηση και λόγο. Άλλωστε, πριν δημιουργήσει την ανθρωπότητα, ο Θεός δημιούργησε όλα τα απαραίτητα για την επιβίωση της ανθρωπότητας, όπως το φως, τον αέρα, το νερό, όλα τα είδη φρούτων, λαχανικών και πουλερικών και ζώων, ένα κατάλληλο περιβάλλον διαβίωσης κ.ο.κ. Επιπλέον, ο Θεός κυβερνάει, διαχειρίζεται και φροντίζει για όλα. Ο σκοπός που το κάνει αυτό είναι η ανθρωπότητα να ζει και να πολλαπλασιάζεται κανονικά και να ζει μια ειρηνική ζωή στη γη. Από αυτό που κάνει ο Θεός, μπορούμε να δούμε την σχολαστική αγάπη του Θεού προς την ανθρωπότητα. Έτσι, ως δημιουργημένα όντα, που απολαμβάνουν ό,τι προσφέρει ο Θεός, είναι σωστό και κατάλληλο για εμάς να πιστεύουμε και να λατρεύουμε τον Θεό.

2. Επειδή εμείς οι άνθρωποι, που ζούμε στην αμαρτία αφού διαφθαρήκαμε από τον Σατανά, μπορούμε μόνο να σωθούμε από τον Θεό διότι πιστεύουμε σ’ Αυτόν και ακολουθούμε την οδό Του.

Τα λόγια του Θεού λένε «Ο Αδάμ και η Εύα που δημιουργήθηκαν από τον Θεό στην αρχή, ήταν άγιοι άνθρωποι, δηλαδή, ενώ στον Κήπο της Εδέμ ήταν άγιοι, αμόλυντοι από τη βρομιά. Ήταν επίσης πιστοί στον Ιεχωβά και δεν γνώριζαν τίποτα για την προδοσία προς τον Ιεχωβά. Αυτό συμβαίνει επειδή ζούσαν χωρίς τη διατάραξη της επιρροής του Σατανά, ζούσαν χωρίς το δηλητήριο του Σατανά και ήταν ό,τι πιο αγνό σε όλη την ανθρωπότητα. … Στην αρχή, ο άνθρωπος είχε την πνοή του Ιεχωβά μέσα του, και δεν ήταν ούτε στο ελάχιστο ανυπάκουος και δεν είχε κανένα κακό στην καρδιά του. Εκείνη την εποχή, ο άνθρωπος ήταν πραγματικά ανθρώπινος. Αφού διεφθάρη από τον Σατανά, ο άνθρωπος έγινε κτήνος: οι σκέψεις του γέμισαν με κακό και βρομιά, χωρίς καλό ή αγιότητα. Δεν είναι αυτός ο Σατανάς;»

Από τα λόγια του Θεού μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι, αφού διεφθάρει από τον Σατανά, η ανθρωπότητα έχασε τη φροντίδα και την προστασία του Θεού και έτσι ζούσε κάτω από τη δικαιοδοσία του Σατανά, ποδοπατούμενη και κοροιδευόμενη από αυτόν. Επειδή όλα τα είδη δηλητηρίων του Σατανά φυτεύτηκαν μέσα μας, είμαστε αλαζόνες και φαρισαϊκοί, ανυπάκουοι εντελώς. Είμαστε ιδιαίτερα εγωιστές και δολοπλόκοι και συνέχεια ψευδόμαστε. Για τα χρήματα, τη φήμη και την τύχη και το καθεστώς, εμείς σκαρώνουμε, παλεύουμε, εξαπατούμε και σφαγιάζουμε ο ένας τον άλλο. Για να επιτύχουμε τους δικούς μας, ατομικούς στόχους, δεν σταματάμε μπροστά σε τίποτα, κάνουμε οτιδήποτε τρομερό και διαπράττουμε οποιαδήποτε αμαρτία. Έτσι, ζούμε μια οδυνηρή και άθλια ζωή.

Ωστόσο, ο Θεός λατρεύει την ανθρωπότητα, επειδή η ανθρωπότητα δημιουργήθηκε από Αυτόν. Έτσι, για να σωθεί ο άνθρωπος από τη δικαιοδοσία και το κακό του Σατανά, ο Θεός ξεκίνησε το σχέδιο διαχείρισης του για τη σωτηρία της ανθρωπότητας. Όπως λένε τα λόγια του Θεού, «Το πρώιμο ανθρώπινο είδος βρισκόταν στα χέρια του Θεού, αλλά εξαιτίας του πειρασμού και της διαφθοράς από τον Σατανά, ο άνθρωπος έγινε σκλάβος του και περιέπεσε στα δικά του χέρια. Έτσι, στο έργο της διαχείρισης του Θεού, ο Σατανάς κατέστη αντικείμενο προς συντριβή. Επειδή ο Σατανάς κατέλαβε τον άνθρωπο, ο οποίος αποτελεί την παρακαταθήκη ολόκληρης της διαχείρισης του Θεού, αν πρόκειται να σωθεί ο άνθρωπος, τότε πρέπει να αρπαχθεί εκ νέου από τα χέρια του Σατανά, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να ανακτηθεί μετά την αιχμαλωσία του από αυτόν. Η συντριβή του Σατανά επέρχεται διά των αλλαγών στην παλιά διάθεση του ανθρώπου, που αποκαθιστούν την πρωταρχική λογική του και, κατ’ αυτόν τον τρόπο, ο άνθρωπος που κρατείται αιχμάλωτος, είναι δυνατόν να αρπαχθεί εκ νέου από τα χέρια του Σατανά. Με την απελευθέρωση του ανθρώπου από την επιρροή και τα δεσμά του Σατανά, θα επέλθει και η ανάκτησή του• ο Σατανάς θα εξευτελιστεί και, τέλος, θα συντριβεί. Και επειδή ο άνθρωπος ελευθερώθηκε από τη σκοτεινή επιρροή του Σατανά, θα καταστεί λάφυρο μάχης, ενώ ο Σατανάς θα γίνει το αντικείμενο προς τιμωρία μετά το πέρας της μάχης αυτής, έπειτα από την οποία, το έργο για τη σωτηρία της ανθρωπότητας θα έχει ολοκληρωθεί εν τω συνόλω του». Από τα λόγια του Θεού καταλαβαίνουμε ότι μόνο με την πίστη στον Θεό, να ζούμε το έργο του Θεού και γι’ αυτό να εξαγνίζουμε τη διεφθαρμένη διάθεσή μας, μπορούμε να σωθούμε από τον Θεό. Όπως είναι γνωστό σε μας, στην Εποχή του Νόμου, ο Θεός διακήρυξε τους νόμους που οδήγησαν τη νεογέννητη ανθρωπότητα να ζήσει στη γη, έτσι ώστε να γνωρίζουν τις αμαρτίες τους και να τις ομολογήσουν. Στην Εποχή της Χάριτος, ο Κύριος Ιησούς σταυρώθηκε για να λυτρώσει τον άνθρωπο από την αμαρτία. Ωστόσο, αν και έχουμε συγχωρεθεί για τις αμαρτίες μας, η αμαρτωλή φύση μας παραμένει ανεπίλυτη και εξακολουθούμε να ζούμε υπό το καθεστώς της αμαρτία και της εξομολόγησης. Έτσι, χρειαζόμαστε τον Θεό να εμφανιστεί για δεύτερη φορά για να μας καθαρίσει και να μας σώσει (βλ. Προς Εβραίους 9:28). Σύμφωνα με τις ανάγκες μας, τις έσχατες ημέρες, ο Θεός κάνει το έργο της κρίσης με τα λόγια Του. Έτσι, αν θέλουμε να επιτύχουμε τη σωτηρία του Θεού, πρέπει ακόμα να δεχθούμε το έργο κρίσης του Θεού. Διαβάζοντας τα λόγια του Θεού, θα κατανοήσουμε όλες τις πτυχές της αλήθειας, θα κατανοήσουμε το θέλημα του Θεού, θα δούμε το γεγονός της διαφθοράς μας από τον Σατανά, θα διακρίνουμε τα σατανικά πράγματα που υπάρχουν μέσα μας και θα μάθουμε τι είδους ανθρώπους εγκωμιάζει και ευλογεί ο Θεός. Τότε θα είμαστε πιο πρόθυμοι να ακολουθήσουμε την αλήθεια, να πράξουμε σύμφωνα με τα λόγια του Θεού και να κάνουμε πράγματα που ο Θεός επαινεί. Με αυτόν τον τρόπο, μπορούμε σταδιακά να απορρίψουμε την εξαπάτηση και τα δεσμά του Σατανά, να αποφύγουμε κάθε είδους κακό, να επιστρέψουμε ενώπιον του Θεού και έτσι να σωθούμε από τον Θεό.
Πώς πρέπει κανείς να πιστεύει στον Θεό για να λάβει τη δόξα Του;
Τα λόγια του Θεού λένε, «Παρόλο που πολλοί πιστεύουν στον Θεό, λίγοι είναι αυτοί που κατανοούν τι σημαίνει η πίστη στον Θεό και τι πρέπει να κάνουν για να είναι κοντά στον Θεό. Αυτό συμβαίνει επειδή, παρόλο που οι άνθρωποι γνωρίζουν τη λέξη “Θεός”, αλλά και φράσεις όπως “το έργο του Θεού”, δεν γνωρίζουν τον Θεό, πόσο μάλλον το έργο Του. Δεν αποτελεί έκπληξη, συνεπώς, που τα πιστεύω όλων αυτών που δεν γνωρίζουν τον Θεό είναι συγκεχυμένα. … “Πίστη στον Θεό” σημαίνει να πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός. Αυτή είναι η πιο απλή έννοια της πίστης στον Θεό. Ωστόσο, το να πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός δεν είναι το ίδιο με το να πιστεύεις πραγματικά στον Θεό. Είναι περισσότερο κάποιο είδος απλής πίστης με ισχυρές θρησκευτικές αποχρώσεις. Πραγματική πίστη στον Θεό σημαίνει να βιώνεις τα λόγια και τα έργα του Θεού, με βάση την πεποίθηση ότι ο Θεός είναι ο κυρίαρχος των πάντων. Έτσι θα αποδεσμευτείς από τη διεφθαρμένη διάθεσή σου, θα εκπληρώσεις τις βουλές του Θεού και θα μπορέσεις να γνωρίσεις τον Θεό. Μόνο μέσα από μια τέτοια πορεία θα μπορείς να θεωρηθείς πιστός στον Θεό».

www.freepik.com

Αυτό το απόσπασμα αποκαλύπτει την αλήθεια και το μυστήριο της πίστης στον Θεό. Από αυτά τα λόγια, «Πραγματική πίστη στον Θεό σημαίνει να βιώνεις τα λόγια και τα έργα του Θεού, με βάση την πεποίθηση ότι ο Θεός είναι ο κυρίαρχος των πάντων. Έτσι θα αποδεσμευτείς από τη διεφθαρμένη διάθεσή σου, θα εκπληρώσεις τις βουλές του Θεού και θα μπορέσεις να γνωρίσεις τον Θεό. Μόνο μέσα από μια τέτοια πορεία θα μπορείς να θεωρηθείς πιστός στον Θεό».  γνωρίζουμε το πραγματικό νοημα της πίστης στον Θεό. Να πιστεύεις στον Θεό στην πραγματικότητα σημαίνει να πιστεύεις στα λόγια του Θεού, δηλαδή να κάνεις πράξει τα λόγια Του και να βιώνεις το έργο Του. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να καταλάβουμε την αλήθεια και να αποκτήσουμε αληθινή γνώση του Θεού. Αυτή είναι η αληθινή πίστη στον Θεό. Μόνο αυτή η πίστη στον Θεό μπορεί να λάβει την έγκριση Του. Όταν αποκτήσουμε αληθινή γνώση του Θεού, ανεξάρτητα από τι δοκιμασίες συναντάμε, ακόμα κι αν το περιβάλλον που είναι περισσότερο ασυμβίβαστο με τις αντιλήψεις μας έρχεται καταπάνω μας, δεν θα παραπονεθούμε στον Θεό, επειδή έχουμε αληθινή πίστη σ’ Αυτόν. Αντίθετα, θα υποβληθούμε στις ενορχηστρώσεις και τις ρυθμίσεις του Θεού και θα δώσουμε μαρτυρία στον Θεό.

Πάρτε τον Πέτρο για παράδειγμα: Όταν ακολούθησε τον Κύριο Ιησού, επικεντρώθηκε στην ακρόαση των λόγων του Θεού, τις σκέφτηκε συχνά και έδωσε προσοχή στην κατανόηση των απαιτήσεων Θεού για τον άνθρωπο μέσα του. Και σύγκρινε τον εαυτό του αυστηρά, με τα λόγια του Θεού που εξέθεσαν κι έκριναν τον άνθρωπο κι έτσι απέκτησε αληθινή γνώση της ουσίας και της αλήθειας της διαφθοράς του και γνώρισε επίσης τη δίκαιη και ιερή διάθεση του Θεού. Εκτός αυτού, στην καθημερινή ζωή, επικεντρώθηκε στην πρακτική και την εμπειρία των λόγων του Θεού. Η Βίβλος λέει, «Τότε προσελθών προς αυτόν ο Πέτρος, είπε· Κύριε, ποσάκις αν αμαρτήση εις εμέ ο αδελφός μου και θέλω συγχωρήσει αυτόν; έως επτάκις; Λέγει προς αυτόν ο Ιησούς· Δεν σοι λέγω έως επτάκις, αλλ’ έως εβδομηκοντάκις επτά». (Ματθ. 18:21-22). Αφού γνώρισε την απαίτηση του Κυρίου, ο Πέτρος άρχισε να πράττει σύμφωνα με τη διδασκαλία του Κυρίου. Για παράδειγμα, κάποτε, ο Παύλος δεν κατάλαβε τη συμπεριφορά του Πέτρου όταν ο Πέτρος συνάντησε τους Εβραίους στην Αντιόχεια, γι’ αυτό και ανοιχτά επέπληξε τον Πέτρο. Όμως ο Πέτρος δεν μίσησε ούτε ανταπόδοσε τα πυρά του Παύλου ούτε πείσμωσε απέναντι στον Παύλο. Απεναντίας, ο ίδιος ακόμα έλεγε τον Παύλο «αδελφό» και συντρόφευε αρμονικά τον Παύλο. Και στα γηρατειά του, συνέστησε ιδιαίτερα τον Παύλο. Όλα αυτά αποδεικνύουν ότι ο Πέτρος έκανε πράξη τα λόγια του Κυρίου, συγχωρώντας τον Παύλο. Επιπλέον, όταν βίωνε εκατοντάδες δοκιμασίες, επικεντρώθηκε στην προσπάθεια να κατανοήσει το θέλημα του Θεού και να πράττει σύμφωνα με τα λόγια του Θεού και έτσι ανέπτυξε την αληθινή γνώση και υπακοή στον Θεό. Τελικά, σταυρώθηκε ανάποδα και κατάφερε να επιτύχει την απόλυτη αγάπη για τον Θεό και την υπακοή ως τον θάνατο, δημιουργώντας μια όμορφη και έντονη μαρτυρία για τον Θεό και έτσι έλαβε την έγκριση του Θεού. Σαφώς, μόνο η αληθινή πίστη στον Θεό μπορεί να ικανοποιήσει το θέλημα του Θεού και να λάβει την έγκριση του Θεού.

Τώρα, καταλαβαίνουμε, ως δημιουργημένα όντα, είναι σωστό και αρμόζων να πιστεύουμε και να λατρεύουμε το Θεό, και αυτό πρέπει να κάνουν οι άνθρωποι με συνείδηση και λογική. Μόνο πιστεύοντας στον Θεό και ακολουθώντας το έργο του Θεού, εφαρμόζοντας τα λόγια του Θεού και αναπτύσσοντας έτσι την αληθινή πίστη στον Θεό, μπορούμε να λάβουμε τη σωτηρία του Θεού και να εισέλθουμε στο βασίλειο του Θεού.

Από τον Χε Γιζούν, Ηνωμένες Πολιτείες

Προτεινόμενο:

Η πίστη του Ιώβ στον Θεό δεν κλονίζεται επειδή ο Θεός κρύβεται από αυτόν

Εάν η πίστη σου στον Θεό είναι αληθινή, θα λαμβάνεις συχνά τη φροντίδα Του

Εκκλησιαστικοί ύμνοι – Το αληθινό νόημα της πίστης στον Θεό

η δευτερα παρουσια φραση απο την αγια γραφη

Η δευτέρα παρουσία φράση από την Αγία Γραφή

16 Μαΐου 2019

0

Υπάρχουν πολλά σχετικά με τη δευτέρα παρουσία φράση από την Αγία Γραφή. Παρακάτω θα βρείτε προφητείες ταξινομημένες σύμφωνα με τα σημάδια της Δευτέρας Παρουσίας του Ιησού, πότε θα επιστρέψει ο Ιησούς, τον τρόπο με τον οποίο επιστρέφει ο Ιησούς, καθώς επίσης και τι θα κάνει ο Χριστός όταν επιστρέψει. Θα σας βοηθήσουν να κατανοήσετε καλύτερα τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού και θα σας δώσουν νέο φως, έτσι ώστε να μπορείτε να καλωσορίσετε νωρίτερα τη Δευτέρα Παρουσία του Ιησού Χριστού.

1. Σημάδια της Δευτέρας Παρουσίας του Ιησού Χριστού.
1). Πνευματικός λιμός

Και εγώ ότι σας έδωκα πείναν εν πάσαις ταις πόλεσιν υμών και έλλειψιν άρτου εν πάσι τοις τόποις υμών, και δεν επεστρέψατε προς εμέ, λέγει Κύριος. Και εγώ προσέτι εκράτησα την βροχήν από σας, ότε έμενον τρεις μήνες έτι έως του θέρους· και έβρεξα επί μίαν πόλιν και επί άλλην πόλιν δεν έβρεξα· μία μερίς εβράχη και η μερίς, επί την οποίαν δεν έβρεξεν εξηράνθη. Ούτω δύο τρεις πόλεις υπήγαν περιπλανώμεναι εις μίαν πόλιν να πίωσιν ύδωρ και δεν εχορτάσθησαν, και δεν επεστρέψατε προς εμέ, λέγει Κύριος. (Άμ. 4:6-8)

Ιδού, έρχονται ημέραι, λέγει Κύριος ο Θεός, και θέλω εξαποστείλει πείναν επί την γήν· ουχί πείναν άρτου ουδέ δίψαν ύδατος, αλλ’ ακροάσεως των λόγων του Κυρίου. (Άμ. 8:11)

Και πολλοί ψευδοπροφήται θέλουσιν εγερθή και πλανήσει πολλούς. (Ματθ. 24:11)

2). Η εμφάνιση πολέμων, λιμών και σεισμών

Θέλετε δε ακούσει πολέμους και φήμας πολέμων· προσέχετε μη ταραχθήτε· επειδή πάντα ταύτα πρέπει να γείνωσιν, αλλά δεν είναι έτι το τέλος. Διότι θέλει εγερθή έθνος επί έθνος και βασιλεία επί βασιλείαν, και θέλουσι γείνει πείναι και λοιμοί και σεισμοί κατά τόπους· πάντα δε ταύτα είναι αρχή ωδίνων. (Ματθ. 24:6-8)

3). Η παλινόρθωση του Ισραήλ

Από δε της συκής μάθετε την παραβολήν· Όταν ο κλάδος αυτής γείνη ήδη απαλός και εκβλαστάνη τα φύλλα, γνωρίζετε ότι πλησιάζει το θέρος· ούτω και σεις, όταν ίδητε πάντα ταύτα, εξεύρετε ότι πλησίον είναι επί τας θύρας. (Ματθ. 24:32-33)

Και είπε προς αυτούς παραβολήν· Ίδετε την συκήν και πάντα τα δένδρα. Όταν ήδη ανοίξωσι, βλέποντες γνωρίζετε αφ’ εαυτών ότι ήδη το θέρος είναι πλησίον. Ούτω και σεις, όταν ίδητε ταύτα γινόμενα, εξεύρετε ότι είναι πλησίον η βασιλεία του Θεού. Αληθώς σας λέγω ότι δεν θέλει παρέλθει η γενεά αύτη, εωσού γείνωσι πάντα ταύτα. Ο ουρανός και η γη θέλουσι παρέλθει, οι δε λόγοι μου δεν θέλουσι παρέλθει. (Λουκ. 21:29-33)

4). Οπτασίες εμφανίστηκαν στα αστέρια

Ευθύς δε μετά την θλίψιν των ημερών εκείνων ο ήλιος θέλει σκοτισθή και η σελήνη δεν θέλει δώσει το φέγγος αυτής, και οι αστέρες θέλουσι πέσει από του ουρανού και αι δυνάμεις των ουρανών θέλουσι σαλευθή. (Ματθ. 24:29)

Και έτι επί τους δούλους μου και επί τας δούλας μου εν ταις ημέραις εκείναις θέλω εκχέει το πνεύμά μου. Και θέλω δείξει τέρατα εν τοις ουρανοίς και επί της γης, αίμα και πυρ και ατμίδα καπνού. (Ιωήλ 2:29-30)

Και είδον, ότε ήνοιξε την σφραγίδα την έκτην, και ιδού, έγεινε σεισμός μέγας, και ο ήλιος έγεινε μέλας ως σάκκος τρίχινος και η σελήνη έγεινεν ως αίμα. (Αποκ. 6:12)

Διαβάστε εδώ:

Με ποιον τρόπο έχουν εκπληρωθεί οι προφητείες του ματωμένου φεγγαριού στη Βίβλο;

 
5). Το ευαγγέλιο διαδίδεται στα πέρατα του κόσμου

Και θέλει κηρυχθή τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη προς μαρτυρίαν εις πάντα τα έθνη, και τότε θέλει ελθεί το τέλος. (Ματθ. 24:14)

6). Η εμφάνιση ψευδόχριστων και αντίχριστων

Και αποκριθείς ο Ιησούς, είπε προς αυτούς· Βλέπετε μη σας πλανήση τις. Διότι πολλοί θέλουσιν ελθεί επί τω ονόματί μου, λέγοντες, Εγώ είμαι ο Χριστός, και πολλούς θέλουσι πλανήσει. (Ματθ. 24:4-5)

Τότε εάν τις είπη προς υμάς· Ιδού εδώ είναι ο Χριστός ή εδώ, μη πιστεύσητε· διότι θέλουσιν εγερθή ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήται και θέλουσι δείξει σημεία μεγάλα και τέρατα, ώστε να πλανήσωσιν, ει δυνατόν, και τους εκλεκτούς. Ιδού, προείπα προς υμάς. (Ματθ. 24:23-25)

Εάν δε είπη ο κακός εκείνος δούλος εν τη καρδία αυτού, Βραδύνει να έλθη ο κύριός μου, και αρχίση να δέρη τους συνδούλους, να τρώγη δε και να πίνη μετά των μεθυόντων. (Ματθ. 24:48-49)

Διότι πολλοί πλάνοι εισήλθον εις τον κόσμον, οίτινες δεν ομολογούσιν ότι ο Ιησούς Χριστός ήλθεν εν σαρκί· ο τοιούτος είναι ο πλάνος και ο αντίχριστος.
(2Ιωάν. 1:7)

Και παν πνεύμα, το οποίον δεν ομολογεί ότι ο Ιησούς Χριστός ήλθεν εν σαρκί, δεν είναι εκ του Θεού· και τούτο είναι το πνεύμα του αντιχρίστου, το οποίον ηκούσατε ότι έρχεται, και τώρα μάλιστα είναι εν τω κόσμω. (1Ιωάν. 4:3)

Προτεινόμενα:

Οι έσχατοι καιροί, για τους οποίους 7 προφητείες έχουν εκπληρωθεί

3 μέθοδοι για να διακρίνεις τον αληθινό Χριστό από τους ψευδείς

2. Πότε θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου;

Και σεις λοιπόν γίνεσθε έτοιμοι· διότι καθ’ ην ώραν δεν στοχάζεσθε, έρχεται ο Υιός του ανθρώπου. (Λουκ. 12:40)

Περί δε της ημέρας εκείνης και της ώρας ουδείς γινώσκει, ουδέ οι άγγελοι οι εν ουρανώ, ουδέ ο Υιός, ειμή ο Πατήρ. Προσέχετε, αγρυπνείτε και προσεύχεσθε· διότι δεν εξεύρετε πότε είναι ο καιρός. (Λουκ. 13:32-33)

Αγρυπνείτε λοιπόν, διότι δεν εξεύρετε την ημέραν ουδέ την ώραν, καθ’ ην ο Υιός του ανθρώπου έρχεται. (Ματθ. 25:13)

Εν τω μέσω δε της νυκτός έγεινε κραυγή· Ιδού, ο νυμφίος έρχεται, εξέλθετε εις απάντησιν αυτού. (Ματθ. 25:6)

Προτεινόμενα:

Πώς θα ξέρουν οι άνθρωποι ότι ο Κύριος Ιησούς έχει επιστρέψει;

3. Πώς θα έρθει ο Χριστός;
Ενθυμού λοιπόν πως έλαβες και ήκουσας, και φύλαττε αυτά και μετανόησον. Εάν λοιπόν δεν αγρυπνήσης, θέλω ελθεί επί σε ως κλέπτης, και δεν θέλεις γνωρίσει ποίαν ώραν θέλω ελθεί επί σε. (Αποκ. 3:3)

Ιδού, έρχομαι ως κλέπτης· μακάριος όστις αγρυπνεί και φυλάττει τα ιμάτια αυτού, διά να μη περιπατή γυμνός και βλέπωσι την ασχημοσύνην αυτού. (Αποκ. 16:15)

Διότι ως η αστραπή η αστράπτουσα εκ της υπ’ ουρανόν λάμπει εις την υπ’ ουρανόν, ούτω θέλει είσθαι και ο Υιός του ανθρώπου εν τη ημέρα αυτού. Πρώτον όμως πρέπει αυτός να πάθη πολλά και να καταφρονηθή από της γενεάς ταύτης. (Λουκ. 17:24-25)

Και τότε θέλει φανή το σημείον του Υιού του ανθρώπου εν τω ουρανώ, και τότε θέλουσι θρηνήσει πάσαι αι φυλαί της γης και θέλουσιν ιδεί τον Υιόν του ανθρώπου ερχόμενον επί των νεφελών του ουρανού μετά δυνάμεως και δόξης πολλής. (Ματθ. 24:30)

Λέγει προς αυτόν ο Ιησούς· Συ είπας· πλην σας λέγω, Εις το εξής θέλετε ιδεί τον Υιόν του ανθρώπου καθήμενον εκ δεξιών της δυνάμεως και ερχόμενον επί των νεφελών του ουρανού. (Ματθ. 26:64)

Και τότε θέλουσιν ιδεί τον Υιόν του ανθρώπου ερχόμενον εν νεφέλαις μετά δυνάμεως πολλής και δόξης. (Μάρκ. 13:26)

Ιδού, έρχεται μετά των νεφελών, και θέλει ιδεί αυτόν πας οφθαλμός και εκείνοι οίτινες εξεκέντησαν αυτόν, και θέλουσι θρηνήσει επ’ αυτόν πάσαι αι φυλαί της γης. Ναι, αμήν. (Αποκ. 1:7)

Προτεινόμενα:

Ποιος είναι ο τρόπος για τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού

4. Τι θα κάνει όταν επιστρέψει ο Χριστός;
Εν ταις εσχάταις ημέραις το όρος του οίκου του Κυρίου θέλει στηριχθή επί της κορυφής των ορέων και υψωθή υπεράνω των βουνών και πάντα τα έθνη θέλουσι συρρέει εις αυτό, και πολλοί λαοί θέλουσιν υπάγει και ειπεί, Έλθετε και ας αναβώμεν εις το όρος του Κυρίου, εις τον οίκον του Θεού του Ιακώβ και θέλει διδάξει ημάς τας οδούς αυτού, και θέλομεν περιπατήσει εν ταις τρίβοις αυτού. Διότι εκ Σιών θέλει εξέλθει νόμος και λόγος Κυρίου εξ Ιερουσαλήμ. Και θέλει κρίνει αναμέσον των εθνών και θέλει ελέγξει πολλούς λαούς και θέλουσι σφυρηλατήσει τας μαχαίρας αυτών διά υνία και τας λόγχας αυτών διά δρέπανα δεν θέλει σηκώσει μάχαιραν έθνος εναντίον έθνους, ουδέ θέλουσι μάθει πλέον τον πόλεμον. (Ησ. 2:2-4)

Έτι πολλά έχω να είπω προς εσάς, δεν δύνασθε όμως τώρα να βαστάζητε αυτά. Όταν δε έλθη εκείνος, το Πνεύμα της αληθείας, θέλει σας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν· διότι δεν θέλει λαλήσει αφ’ εαυτού, αλλ’ όσα αν ακούση θέλει λαλήσει, και θέλει σας αναγγείλει τα μέλλοντα. (Ιωάν. 16:12-13)

Και εάν τις ακούση τους λόγους μου και δεν πιστεύση, εγώ δεν κρίνω αυτόν· διότι δεν ήλθον διά να κρίνω τον κόσμον, αλλά διά να σώσω τον κόσμον. Ο αθετών εμέ και μη δεχόμενος τους λόγους μου, έχει τον κρίνοντα αυτόν· ο λόγος, τον οποίον ελάλησα, εκείνος θέλει κρίνει αυτόν εν τη εσχάτη ημέρα· (Ιωάν. 12:47-48)

Διότι έφθασεν ο καιρός του να αρχίση η κρίσις από του οίκου του Θεού· και αν αρχίζη πρώτον αφ’ ημών, τι θέλει είσθαι το τέλος των απειθούντων εις το ευαγγέλιον του Θεού; (1Πέτ. 4:17)

Όταν λάβω τον ωρισμένον καιρόν, εγώ θέλω κρίνει εν ευθύτητι. (Ψαλ. 75:2)

Ας ευφρανθώσι και ας αλαλάξωσι τα έθνη· διότι θέλεις κρίνει τους λαούς εν ευθύτητι και τα έθνη εν τη γη θέλεις οδηγήσει. Διάψαλμα. (Ψαλ. 67:4)

Επειδή ουδέ κρίνει ο Πατήρ ουδένα, αλλ’ εις τον Υιόν έδωκε πάσαν την κρίσιν. (Ιωάν. 5:22)

Και εξουσίαν έδωκεν εις αυτόν να κάμνη και κρίσιν, διότι είναι Υιός ανθρώπου. (Ιωάν. 5:27)

Με την ψυχήν μου σε επόθησα την νύκτα· ναι, με το πνεύμά μου εντός μου σε εξεζήτησα το πρωΐ· διότι όταν αι κρίσεις σου ήναι εν τη γη, οι κάτοικοι του κόσμου θέλουσι μάθει δικαιοσύνην. (Ησ. 26:9)

Και έλεγε μετά φωνής μεγάλης· Φοβήθητε τον Θεόν και δότε δόξαν εις αυτόν, διότι ήλθεν η ώρα της κρίσεως αυτού, και προσκυνήσατε τον ποιήσαντα τον ουρανόν και την γην και την θάλασσαν και τας πηγάς των υδάτων. (Απο. 14:7)

Και είδον τους νεκρούς, μικρούς και μεγάλους, ισταμένους ενώπιον του Θεού, και τα βιβλία ηνοίχθησαν· και βιβλίον άλλο ηνοίχθη, το οποίον είναι της ζωής· και εκρίθησαν οι νεκροί εκ των γεγραμμένων εν τοις βιβλίοις κατά τα έργα αυτών. (Απο. 20:12)

Και τα έθνη ωργίσθησαν, και ήλθεν η οργή σου και ο καιρός των νεκρών διά να κριθώσι και να δώσης τον μισθόν εις τους δούλους σου τους προφήτας και εις τους αγίους και εις τους φοβουμένους το όνομά σου, τους μικρούς και τους μεγάλους, και να διαφθείρης τους διαφθείροντας την γην. (Απο. 11:18)

Προτεινόμενα:

Πώς θα αρπάξει τους αγίους στη βασιλεία των ουρανών όταν ο Κύριος Ιησούς επιστρέψει;

μια νέα οπτική γωνία σχετικά με τον τρόπο που ο Κύριος θα κρίνει τον άνθρωπο τις έσχατες ημέρες

5. Αναμένοντας τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού

Εν τω μέσω δε της νυκτός έγεινε κραυγή· Ιδού, ο νυμφίος έρχεται, εξέλθετε εις απάντησιν αυτού. (Ματθ. 25:6)

Αγρυπνείτε λοιπόν, διότι δεν εξεύρετε την ημέραν ουδέ την ώραν, καθ’ ην ο Υιός του ανθρώπου έρχεται. (Ματθ. 25:13)

Τα πρόβατα τα εμά ακούουσι την φωνήν μου, και εγώ γνωρίζω αυτά, και με ακολουθούσι. (Ιωάν. 10:27)

Όστις έχει ωτίον ας ακούση τι λέγει το Πνεύμα προς τας εκκλησίας.(Αποκ. 2:29)

Ιδού, ίσταμαι εις την θύραν και κρούω· εάν τις ακούση της φωνής μου και ανοίξη την θύραν, θέλω εισέλθει προς αυτόν και θέλω δειπνήσει μετ’ αυτού και αυτός μετ’ εμού. (Αποκ. 3:20)

Προτεινόμενα:

Όταν ο Κύριος έλθει χτυπώντας την πόρτα, πώς θα απαντήσουμε

Οι συνετές παρθένοι μπορούν να αναγνωρίσουν τη φωνή του Θεού!

Ο Σωτήρας έχει ήδη επιστρέψει τις έσχατες ημέρες

σωστή προσευχή,προσευχη για

Ποια είναι η σωστή προσευχή;

8 Μαΐου 2019

1

Ως Χριστιανοί, η προσευχή αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας και τον πιο άμεσο τρόπο να προσεγγίσουμε τον Θεό. Όλοι ελπίζουμε οι προσευχές μας να εισακουστούν από τον Κύριο, όμως συχνά δεν λαμβάνουμε την απάντηση του Θεού, ούτε αισθανόμαστε την παρουσία Του, κάτι που μας προκαλεί αμηχανία: γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί δεν ακούει ο Θεός τις προσευχές μας; Τι είδους προσευχές συνάδουν με το θέλημα του Θεού; Ας συναναστραφούμε ως προς αυτό σήμερα, και με την επίλυση αυτών των τριών ζητημάτων οι προσευχές μας μπορεί να εισακούονται από τον Θεό.

1. Στην προσευχή, μιλάς ανοιχτά στον Θεό και Του εκμυστηρεύεσαι τις αληθινές σου σκέψεις;
Πολλές φορές, δίνουμε προσοχή σε λεπτομέρειες όπως η διάρκεια των προσευχών ή η διατύπωσή μας, ή ακόμη προσπαθούμε να επιδείξουμε την αποφασιστικότητά μας στον Θεό μέσα από ευχάριστα λόγια, σπάνια όμως ανοίγουμε αληθινά την καρδιά μας στον Θεό. Για παράδειγμα, λέμε συνήθως: «Θεέ μου, θα Σε αγαπάω, θα ξοδέψω τον εαυτό μου για Σένα και, όσο μεγάλοι κι αν είναι οι κίνδυνοι ή οι αντιξοότητες που θα υποστώ, δεν θα τα παρατήσω. Θα Σε ακολουθώ για όλη μου τη ζωή!» Ή, «Θεέ μου, ο λόγος Σου είναι η λυχνία μπροστά μου, το φως στο μονοπάτι μου, θα τηρώ τον λόγο Σου σε ό, τι κάνω και θα εκπληρώνω το θέλημά Σου!» Ωστόσο, όταν συναντούμε αντιξοότητες και εμπόδια ή ανακύπτουν δυσκολίες στο σπίτι, συχνά δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε τον λόγο του Θεού στην πράξη και μας λείπει η επιθυμία να εκπληρώσουμε το θέλημά Του. Παρερμηνεύουμε μάλιστα τον Θεό, παραπονιόμαστε γι’ Αυτόν, αποθαρρυνόμαστε, αλλά και Τον προδίδουμε και απομακρυνόμαστε από Αυτόν. Το ότι συμπεριφερόμαστε κατ’ αυτόν τον τρόπο στην πράξη μαρτυρεί την έλλειψη ειλικρίνειας στις προσευχές μας προς τον Θεό, αντί να λέμε απλώς μεγάλα λόγια και να ξεστομίζουμε κενές και ευχάριστες κουβέντες σε μια προσπάθεια να ευχαριστήσουμε τον Θεό. Γίνεται και για να κάνουμε τους άλλους να μας έχουν σε εκτίμηση, για να κάνουμε τον Θεό και τους άλλους να δουν ότι αγαπάμε τον Θεό και Του είμαστε πιστοί, όμως στην πραγματικότητα οι προσευχές μας είναι γεμάτες υποκρισία και δόλο. Είναι, στην ουσία, μια προσπάθεια να ξεγελάσουμε και να εξαπατήσουμε τον Θεό. Πώς μπορούμε να περιμένουμε από τον Θεό να εισακούει τέτοιου είδους προσευχές; Ο Ιησούς είπε κάποτε την εξής παραβολή: «Άνθρωποι δύο ανέβησαν εις το ιερόν διά να προσευχηθώσιν, ο εις Φαρισαίος και ο άλλος τελώνης. Ο Φαρισαίος σταθείς προσηύχετο καθ’ εαυτόν ταύτα· Ευχαριστώ σοι, Θεέ, ότι δεν είμαι καθώς οι λοιποί άνθρωποι, άρπαγες, άδικοι, μοιχοί, ή και καθώς ούτος ο τελώνης· νηστεύω δις της εβδομάδος, αποδεκατίζω πάντα όσα έχω. Και ο τελώνης μακρόθεν ιστάμενος, δεν ήθελεν ουδέ τους οφθαλμούς να υψώση εις τον ουρανόν, αλλ’ έτυπτεν εις το στήθος αυτού, λέγων· Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ. Σας λέγω, Κατέβη ούτος εις τον οίκον αυτού δεδικαιωμένος μάλλον παρά εκείνος· διότι πας ο υψών εαυτόν θέλει ταπεινωθή, ο δε ταπεινών εαυτόν θέλει υψωθή». (Λουκ. 18:10–14). Δεν είναι δύσκολο να δει κανείς ότι ο Φαρισαίος προσεύχονταν με υπερβολικό τρόπο, αγνοώντας φαινομενικά τις αμαρτίες του και καλυπτόμενος υπό το πέπλο της φαινομενικά καλής συμπεριφοράς του. Καυχιόταν ιδιοτελώς για την πίστη του στον Θεό λέγοντάς Του ευχάριστα πράγματα, κάνοντας επίδειξη ενώπιόν Του, ενώ ταυτόχρονα υποτιμούσε τον τελώνη (τον φοροεισπράκτορα). Μια τόσο υποκριτική προσευχή δεν θα μπορούσε ποτέ να επαινεθεί από τον Θεό. Η προσευχή του τελώνη ήταν ειλικρινής εφόσον παραδέχτηκε ανοιχτά τις αμαρτίες του στον Θεό, αναγνωρίζοντας ότι ήταν αμαρτωλός και εκφράζοντας τις τύψεις του. Επέδειξε επίσης προθυμία να μετανοήσει έναντι του Θεού και ζήτησε το έλεός Του. Βλέποντας την ειλικρίνεια σ’ αυτήν, ο Ιησούς επαίνεσε την προσευχή του τελώνη.

Η παραβολή του Ιησού μάς λέει ότι ο Θεός απεχθάνεται τη χρήση κομπασμών, κενών λόγων ή λόγων ευχάριστων στο αυτί για να κερδίσουμε την εύνοια του Θεού ή να Τον εξαπατήσουμε. Ο Θεός επιθυμεί να ξεγυμνώνουμε την καρδιά μας και να εκφράζουμε τις πραγματικές μας σκέψεις, να λέμε την αλήθεια επικοινωνώντας ειλικρινά μαζί Του. Ο Κύριος Ιησούς είπε: «Ότε οι αληθινοί προσκυνηταί θέλουσι προσκυνήσει τον Πατέρα εν πνεύματι και αληθεία· διότι ο Πατήρ τοιούτους ζητεί τους προσκυνούντας αυτόν. Ο Θεός είναι Πνεύμα, και οι προσκυνούντες αυτόν εν πνεύματι και αληθεία πρέπει να προσκυνώσι». (Ιωάν. 4:23–24). Και ένα άλλο απόσπασμα του λόγου του Θεού είναι το εξής: «Το ελάχιστο επίπεδο που ο Θεός απαιτεί από τους ανθρώπους είναι να μπορούν να ανοίξουν τις καρδιές τους σε Αυτόν. Εάν ο άνθρωπος δίνει την αληθινή καρδιά του στον Θεό και λέει στον Θεό τι πραγματικά βρίσκεται μέσα στην καρδιά του, τότε ο Θεός είναι πρόθυμος να εργαστεί στον άνθρωπο. Ο Θεός δεν θέλει τη μπερδεμένη καρδιά του ανθρώπου, αλλά την καθαρή και ειλικρινή καρδιά του. Εάν ο άνθρωπος δεν μιλάει πραγματικά από την καρδιά του στον Θεό, τότε ο Θεός δεν συγκινεί την καρδιά του ανθρώπου, ούτε εργάζεται μέσα σε αυτόν. Έτσι, το πιο σημαντικό πράγμα για να προσεύχεσαι είναι να μιλάς με τα λόγια της αληθινής σου καρδιάς στον Θεό, λέγοντας στον Θεό τις ατέλειες ή την ανυπάκουη διάθεσή σου και να ανοίγεσαι στον Θεό. Μόνο τότε ο Θεός θα ενδιαφέρεται για τις προσευχές σου· εάν όχι, τότε ο Θεός θα κρύψει το πρόσωπό Του από εσένα». (από «Σχετικά με την πράξη της προσευχής»). Από αυτό μπορούμε να δούμε ότι πρέπει να είμαστε ανοιχτοί και ειλικρινείς με τον Θεό, να Του λέμε τις εσώψυχες σκέψεις μας και την αλήθεια, να Του μιλάμε για την πραγματική μας κατάσταση και τα προβλήματά μας και να αναζητούμε την καθοδήγησή Του. Μόνον τότε ο Θεός θα εισακούει τις προσευχές μας. Όταν προσευχόμαστε, μπορούμε να μιλάμε στον Θεό για τις δυσκολίες και τα δεινά που αντιμετωπίζουμε στη ζωή μας και να αναζητούμε το θέλημά Του, ή μπορούμε να ερχόμαστε ενώπιόν Του και να ανοιγόμαστε σ’ Αυτόν για τις αμαρτίες μας ή για όποια τυχόν διαφθορά αποκαλύπτουμε κάθε μέρα. Πρόκειται για ειλικρινή διάλογο με τον Θεό σχετικά με όλα τα θέματα. Όπως όταν συχνά ξεμυαλιζόμαστε με τον κόσμο και επιθυμούμε διακαώς να ακολουθούμε τις τάσεις της κοινωνίας, παθαίνοντας εμμονή με τις κοσμικές απολαύσεις, και δεν μπορούμε να γαληνέψουμε το μυαλό μας ενώπιον του Θεού, μπορούμε να προσευχηθούμε σ’ Αυτόν ως εξής: «Θεέ μου! Διαπιστώνω ότι δεν αγαπώ την αλήθεια μέσα στην καρδιά μου, αλλά πάντοτε σκέφτομαι τον εκθαμβωτικό κόσμο γύρω μου. Ακόμη και στις συγκεντρώσεις, στην προσευχή ή στην ανάγνωση του λόγου Σου, δεν μπορώ να ησυχάσω το μυαλό μου. Θέλω να απαρνηθώ τη σάρκα, δεν βρίσκω όμως τη δύναμη να το κάνω. Θεέ μου! Είθε το πνεύμα Σου να συγκινήσει την αναίσθητη καρδιά μου, προσφέροντάς μου πίστη και δύναμη να επικρατήσω έναντι του πειρασμού του Σατανά και να γαληνέψω την καρδιά μου ενώπιόν Σου». Μετά από πολλές ειλικρινείς προσευχές όπως αυτή, το Άγιο Πνεύμα θα μας καθοδηγήσει και θα μας οδηγήσει να δούμε ότι το να ακολουθούμε κοσμικές τάσεις θα έχει ως αποτέλεσμα να ζούμε στην αμαρτία και να απομακρυνόμαστε όλο και περισσότερο από τον Θεό. Το Άγιο Πνεύμα θα μας αγγίξει επίσης και θα μας χαρίσει μια φιλαλήθη καρδιά. Θα μπορούμε τότε να απαρνηθούμε τη σάρκα με πρακτικούς τρόπους και να νικήσουμε τον πειρασμό και την αποπλάνηση του Σατανά – αυτό είναι το αποτέλεσμα που μπορούμε να επιτύχουμε μιλώντας από καρδιάς στην προσευχή με τον Θεό. Εάν όμως δεν ανοίγουμε την καρδιά μας στον Θεό στην προσευχή, προσπαθώντας αντιθέτως να κερδίσουμε την εύνοιά Του και να Τον εξαπατήσουμε χρησιμοποιώντας λόγια ευχάριστα στο αυτί, ο Θεός δεν θα εισακούει την προσευχή μας και δεν θα αγγίζει την καρδιά μας. Δεν θα είμαστε σε θέση να διακρίνουμε ή να νικήσουμε τον πειρασμό του Σατανά και θα ακολουθούμε αναπόφευκτα κακές τάσεις, κι έτσι θ’ απομακρυνόμαστε περισσότερο από τον Θεό και θα μας βλάπτει ο Σατανάς. Επομένως, εάν επιθυμούμε οι προσευχές μας να εισακούονται από τον Θεό, πρέπει να είμαστε ανοικτοί και ειλικρινείς ενώπιόν Του. Αυτό είναι το πρώτο βήμα που πρέπει να κάνουμε.

Συνιστώμενο άρθρο:

Πώς πρέπει να εχουμε προσευχή στο Θεό ώστε να μπορούμε να λαμβάνουμε την απάντησή Του;

3 κλειδιά για την αποτελεσματική προσευχή που θα πρέπει να κατανοήσετε nofollow

Προσευχή για εύρεση εργασίας – Βασίζομαι στον Θεό και βλέπω τελικά την βήμα προς βήμα καθοδήγηση του Θεού
2. Προσεύχεσαι για να κάνεις πράξη τον λόγο του Κυρίου και να επιτύχεις ανάπτυξη ζωής;
Από τη στιγμή που θα διαφθαρούμε από τον Σατανά, είμαστε γεμάτοι σατανική διεφθαρμένη διάθεση: είμαστε εγωιστές, άπληστοι, διεφθαρμένοι, δόλιοι και ενδιαφερόμαστε μόνο για τα δικά μας συμφέροντα Σε όλα τα πράγματα βάζουμε το προσωπικό κέρδος πάνω από κάθε τι άλλο, και ακόμη και στην πίστη μας θέλουμε όλο και περισσότερη χάρη και ευλογίες από τον Θεό. Οι περισσότεροι αδελφοί και αδελφές πιστεύουν ότι από τη στιγμή που πιστεύουμε στον Θεό, θα πρέπει να μας ευλογεί και να μας δίνει τη χάρη Του και, ανεξάρτητα από το τι Του ζητάμε, θα πρέπει να το προσφέρει. Συχνά ικετεύουμε και προσευχόμαστε στον Θεό για οφέλη της σάρκας, όπως το να ανανήψουμε από μια ασθένεια, να μας χαρίσει ειρήνη στο σπίτι ή να δώσει στα παιδιά μας τη δυνατότητα να βρουν μια καλή δουλειά. Όταν απολαμβάνουμε τη χάρη Του, Τον εγκωμιάζουμε με μεγάλη χαρά, όταν όμως δεν ανταποκρίνεται στις προσευχές μας με τον τρόπο που θα επιθυμούσαμε, παραπονιόμαστε γι’ Αυτόν. Έχετε σκεφτεί ποτέ αν το να προσευχόμαστε διαρκώς στον Θεό για τα σαρκικά μας συμφέροντα συνιστά αληθινή κοινωνία μαζί Του, αληθινή λατρεία Του; Η απάντηση είναι όχι. Αυτού του είδους οι προσευχές είναι απλώς μια προσπάθεια να αποσπάσουμε ευλογίες από τον Θεό, συνιστούν έκφραση απαιτήσεων από Αυτόν και προσπάθεια να Τον κάνουμε να ενεργήσει σύμφωνα με τη δική μας βούληση. Δεν τον αντιμετωπίζουμε ως Θεό. Αυτού του είδους οι προσευχές μπορούν μόνο να προκαλέσουν την οργή του Θεού και δεν τις εισακούει.

Ως Χριστιανοί, δεν πρέπει απλώς να αναζητούμε τις ευλογίες της σάρκας ή να επιδιώκουμε ο Θεός να μας προσφέρει περισσότερη χάρη και ευλογίες. Αυτό συμβαίνει διότι τα εν λόγω πράγματα απλώς μας επιτρέπουν να απολαμβάνουμε τη φευγαλέα, εγκόσμια καλή τύχη, δεν μας βοηθούν όμως ούτε κατά διάνοια να αναπτύξουμε τη ζωή μας, ούτε μπορούν να μας βοηθήσουν να επιτύχουμε πραγματική υπακοή και φόβο του Θεού. Οι προσευχές και οι ικεσίες μας πρέπει να επικεντρώνονται περισσότερο στην κατανόηση της αλήθειας, στην εφαρμογή του λόγου του Θεού στην πράξη και στην ανάπτυξη της ζωής μας. Μόνο αυτό το είδος προσευχής συνάδει με το θέλημα του Θεού. Ο Κύριος Ιησούς είπε: «Και σεις μη ζητείτε τι να φάγητε ή τι να πίητε, και μη ήσθε μετέωροι· διότι ταύτα πάντα ζητούσι τα έθνη του κόσμου· υμών δε ο Πατήρ εξεύρει ότι έχετε χρείαν τούτων· πλην ζητείτε την βασιλείαν του Θεού, και ταύτα πάντα θέλουσι σας προστεθή». (Λουκ. 12:29-31). «Το πνεύμα είναι εκείνο το οποίον ζωοποιεί, η σαρξ δεν ωφελεί ουδέν· οι λόγοι, τους οποίους εγώ λαλώ προς εσάς, πνεύμα είναι και ζωή είναι». (Ιωάν. 6:63). Το θέλημα του Θεού είναι να κάνουμε πράξη και να βιώσουμε τον λόγο Του και μέσω του λόγου Του να κερδίσουμε τόσο την αλήθεια όσο και τη ζωή, ώστε να μπορέσουμε να επιτύχουμε σύμπνοια μαζί Του και τελικά να καταφέρουμε να εισέλθουμε στη βασιλεία Του. Έτσι, οι προσευχές μας θα πρέπει να επικεντρώνονται γύρω από το πώς να κάνουμε πράξη και να βιώνουμε τον λόγο Του. Με αυτόν τον τρόπο, θα μας οδηγήσει στην αποδοχή του έργου Του, θα συνεχίσουμε να κατανοούμε όλο και περισσότερο την αλήθεια και θα μπορέσουμε να βιώσουμε τον λόγο Του. Σκεφτείτε με ποιον τρόπο όλοι μας λέμε συχνά ψέματα και κάνουμε δόλιες πράξεις για να προστατέψουμε την υπόληψη, το γόητρο, τον πλούτο ή τα συμφέροντά μας. Γνωρίζουμε καλά ότι πρόκειται για αμαρτήματα, δεν μπορούμε όμως να αποφύγουμε την αμαρτία. Ακόμη κι αν δεν λέμε ψέματα με τα λόγια μας, μέσα στην καρδιά μας υπολογίζουμε τι να πούμε για να προστατεύσουμε το όνομα, το όφελος και τη θέση μας και τι πρέπει να πράξουμε ώστε να μην κινδυνέψουν τα συμφέροντά μας. Όταν συνειδητοποιούμε ότι έχουμε την ανάγκη να πούμε ψέματα ή να κάνουμε κάτι ανέντιμο, θα πρέπει να ερχόμαστε ενώπιον του Θεού και να προσευχόμαστε: «Θεέ μου! Έχω διαπιστώσει ότι δεν είμαι σε θέση να επιτύχω την απλότητα και την ειλικρίνεια παιδιού, όμως και πάλι δεν μπορώ να αποφύγω τα ψέματα ή την εξαπάτηση. Αν συνεχίσω έτσι, σίγουρα θα με σιχαθείς. Θεέ μου! Αληθινά χρειάζομαι τη σωτηρία Σου – είθε να με οδηγήσεις ώστε να είμαι ειλικρινής, κι αν πω ψέματα ή εξαπατήσω και πάλι, είθε να με τιμωρήσεις». Αφού αναπέμψουμε προσευχές όπως αυτή, όταν έχουμε και πάλι την επιθυμία να πούμε ψέματα για χάρη του συμφέροντός μας, θα νιώσουμε την αποδοκιμασία του Αγίου Πνεύματος μέσα μας. Θα συνειδητοποιήσουμε ξεκάθαρα ότι ο Θεός απαιτεί να είμαστε ειλικρινείς, και χαίρεται και ευλογεί όσους είναι ειλικρινείς. Δεν μπορούμε να πούμε ψέματα για να υποστηρίξουμε τα συμφέροντά μας, δεδομένου ότι αυτό προκαλεί αηδία στον Θεό. Όταν τα συνειδητοποιήσουμε όλα αυτά, θα μπορέσουμε να απαρνηθούμε από καρδιάς τα πονηρά κίνητρά μας, να αναζητήσουμε την αλήθεια μέσα από τα γεγονότα και να πούμε τα σύκα, σύκα. Ενεργώντας πάντοτε με αυτόν τον τρόπο, προτού καλά-καλά το καταλάβουμε, θα λέμε όλο και λιγότερο ψέματα και θα μπορέσουμε να εισέλθουμε στην πραγματικότητα της αληθινής ειλικρίνειας, κάνοντας ένα βήμα κάθε φορά. Αυτός είναι ο καρπός της προσευχής για την ανάπτυξη στη ζωή. Ο Κύριος Ιησούς είπε: «Και εγώ σας λέγω· Αιτείτε και θέλει σας δοθή· ζητείτε και θέλετε ευρεί, κρούετε και θέλει σας ανοιχθή. Διότι πας ο αιτών λαμβάνει, και ο ζητών ευρίσκει, και εις τον κρούοντα θέλει ανοιχθή». (Λουκ. 11:9-10). Είναι σαφές ότι, όσο προσευχόμαστε στον Θεό για την κατανόηση της αλήθειας και τη δυνατότητα εφαρμογής στην πράξη του λόγου του Κυρίου και αντιμετωπίζουμε με άκρα σοβαρότητα την είσοδο στην αλήθεια, ο Θεός θα μας καθοδηγεί ως προς την κατανόηση της αλήθειας και την είσοδο στην πραγματικότητα της αλήθειας και θα μπορέσουμε σιγά-σιγά να αναπτυχθούμε στην πνευματική μας ζωή.
3. Προσεύχεσαι για να επιδιώξεις να κατανοήσεις το θέλημα του Θεού και να καταθέσεις μαρτυρία γι’ Αυτόν;
Μερικές φορές στη ζωή μας αντιμετωπίζουμε ζητήματα που δεν συμβαδίζουν με τις αντιλήψεις μας, όπως προβλήματα στην εργασία ή στο σπίτι, ή μπορεί ακόμη και να βρεθούμε αντιμέτωποι με κάποιο είδος καταστροφής. Όταν συμβαίνουν αυτά τα πράγματα, οι περισσότεροι από εμάς ζητάμε από τον Θεό να μας απαλλάξει από τις δυσάρεστες αυτές καταστάσεις και να μας δώσει ειρήνη και ευτυχία. Ακόμη κι αν δουλεύουμε σκληρά ή και εγκαταλείπουμε τις σχέσεις και τη δουλειά μας για να υπηρετήσουμε τον Θεό, αν συναντήσουμε κάτι σαν μια σοβαρή ασθένεια, δεν είμαστε σε θέση να ηρεμήσουμε και να αναζητήσουμε το θέλημά Του και να προσευχηθούμε να μπορέσουμε να καταθέσουμε μαρτυρία και να Τον ικανοποιήσουμε. Αντίθετα, προσευχόμαστε στον Θεό ικετεύοντάς Τον να θεραπεύσει την ασθένειά μας, ώστε να μπορέσουμε να απελευθερωθούμε από το μαρτύριο της ασθένειας το συντομότερο δυνατόν. Όταν ο Θεός αποδέχεται το αίτημά μας, Τον ευχαριστούμε και Τον επαινούμε, όταν όμως δεν μας κάνει καλά, αποκαρδιωνόμαστε και απογοητευόμαστε από τον Θεό, ζούμε μέσα στην αρνητικότητα εκφράζοντας παράπονα γι’ Αυτόν, ίσως μάλιστα έχουμε και την επιθυμία να πετάξουμε τις προσπάθειές μας γι’ Αυτόν από το παράθυρο. Μπορούμε να διαπιστώσουμε από αυτό ότι νιώθουμε υπερβολικό έρωτα για τα σαρκικά μας συμφέροντα: μέσα στην καρδιά μας, δεν αγαπάμε τον Θεό, ούτε επιθυμούμε να Τον ικανοποιήσουμε. Συχνά διατυπώνουμε παράλογα αιτήματα στις προσευχές μας, ζητώντας Του πράγματα κατά τρόπο εγωιστικό και απαράδεκτο για να Τον αναγκάσουμε να πράξει σύμφωνα με αυτό που θέλουμε. Σίγουρα δεν λατρεύουμε τον Δημιουργό από τη δέουσα θέση των δημιουργημάτων. Γιατί ο Θεός να δώσει προσοχή σε τέτοιου είδους προσευχές; Πώς θα πρέπει λοιπόν να προσευχόμαστε ώστε να ακολουθούμε το θέλημα του Θεού; Ο λόγος Του μας κατευθύνει σε αυτό το μονοπάτι: «Όταν αντιμετωπίζεις δυσκολίες, βιάσου και προσευχήσου στον Θεό: “Ω Θεέ! Θέλω να Σε ευχαριστήσω, θέλω να υπομείνω τις τελικές κακουχίες για να ικανοποιήσω την καρδιά Σου και ανεξάρτητα από το πόσο μεγάλες είναι οι ατυχίες που συναντώ, πρέπει ακόμα να Σε ευχαριστήσω. Ακόμη κι αν πρέπει να εγκαταλείψω ολόκληρη τη ζωή μου, πρέπει να Σε ευχαριστήσω!” Με αυτήν την αποφασιστικότητα, όταν προσευχηθείς έτσι, θα είσαι σε θέση να παραμείνεις σταθερός στη μαρτυρία σου». (από «Μόνο αγαπώντας τον Θεό πιστεύεις αληθινά στον Θεό»). «Μέσα σου πονάς και η ταλαιπωρία σου έχει φτάσει σε ένα συγκεκριμένο σημείο, ωστόσο είσαι ακόμη διατεθειμένος να παρουσιαστείς ενώπιον του Θεού και να προσευχηθείς, λέγοντας: “Ω, Θεέ μου! Δεν μπορώ να Σε αφήσω. Παρόλο που υπάρχει σκοτάδι μέσα μου, επιθυμώ να σε ικανοποιώ· γνωρίζεις την καρδιά μου και θα ήθελα να επενδύσεις περισσότερη από την αγάπη Σου μέσα μου”». (από «Μόνο μέσα από τον εξευγενισμό, μπορεί ο άνθρωπος να αγαπήσει πραγματικά τον Θεό»).

Όταν μας βρίσκουν δυσκολίες, πρέπει να αναζητούμε το θέλημα του Θεού και να προσευχόμαστε να μπορέσουμε να καταθέσουμε μαρτυρία και να Τον ικανοποιήσουμε. Πρέπει επίσης να έχουμε την αποφασιστικότητα να αγαπάμε και να ικανοποιούμε τον Θεό και να είμαστε πρόθυμοι να υπομείνουμε τη σωματική ταλαιπωρία εάν αυτό σημαίνει κατάθεση μαρτυρίας για Αυτόν, αντί να προσευχόμαστε για τα δικά μας συμφέροντα. Μόνο αυτό το είδος προσευχής συνάδει με το θέλημα του Θεού, σημαίνει δε ότι έχουμε το είδος της συνείδησης και της λογικής που θα πρέπει να έχουμε ως δημιουργήματα. Για παράδειγμα, ο Ιώβ έχασε όλα του τα υπάρχοντα και τα παιδιά του μέσα από τις δοκιμασίες του και ο ίδιος γέμισε πληγές σε ολόκληρο το σώμα και υπέφερε τεράστιο συναισθηματικό και σωματικό πόνο. Όμως δεν παραπονέθηκε στον Θεό ως προς το γιατί είχε επιτρέψει να τα υποφέρει όλα αυτά, ούτε Του ζήτησε να απομακρύνει τον πόνο του. Αντιθέτως, πρώτα υποτάχθηκε και προσευχήθηκε για να αναζητήσει το θέλημα του Θεού. Αναγνώρισε ότι δεν είχε κερδίσει με τη δική του εργασία όλα όσα του ανήκαν, αλλά του είχαν δοθεί από τον Θεό. Είτε ο Θεός δίνει είτε παίρνει, πρέπει φυσικά να υποτασσόμαστε ως δημιουργήματα στην κυριαρχία και τις ρυθμίσεις Του. Δεν θα πρέπει να έχουμε τυχόν απαιτήσεις από τον Θεό, ούτε παράπονα. Αυτή είναι η λογική που θα πρέπει να έχουμε ως άνθρωποι. Ο Ιώβ είπε: «Γυμνός εξήλθον εκ κοιλίας μητρός μου και γυμνός θέλω επιστρέψει εκεί· ο Ιεχωβά έδωκε και ο Ιεχωβά αφήρεσεν· είη το όνομα Ιεχωβά ευλογημένον». (Ιώβ 1:21). Ο Ιώβ έγινε τελικά σπουδαίος μάρτυρας του Θεού βασιζόμενος στον σεβασμό, την υπακοή και την πίστη του στον Θεό. Πρέπει να διδαχθούμε από το παράδειγμα του Ιώβ και, όταν συναντάμε κάτι που δεν συμβαδίζει με τις αντιλήψεις μας, πρέπει πρώτα να ηρεμούμε ενώπιον του Θεού και να σπεύδουμε να προσευχηθούμε για να αναζητήσουμε το θέλημά Του και να προσευχόμαστε να μπορέσουμε να καταθέσουμε μαρτυρία και να ικανοποιήσουμε τον Θεό. Αυτή είναι η πλέον κρίσιμη πτυχή της εφαρμογής στην πράξη. Με αυτόν τον τρόπο, ο Θεός μπορεί να μας καθοδηγήσει, μπορεί να μας δώσει πίστη και δύναμη για να μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε τυχόν δυσκολίες που ενδέχεται να αντιμετωπίσουμε, ώστε να μπορέσουμε να παραμείνουμε ανυποχώρητοι στη μαρτυρία μας μέσα από τις δοκιμασίες.

Αυτά είναι τα τρία ζητήματα που πρέπει να επιλύσουμε στην προσευχή μας. Εφόσον κάνουμε πράξη και εισερχόμαστε σύμφωνα με αυτές τις αρχές στην καθημερινότητά μας, είμαι βέβαιος ότι όλοι μας, αδελφοί και αδελφές, θα δρέψουμε ανταμοιβές που ποτέ δεν ονειρευτήκαμε.

Από τον Ζανγκ Λιανγκ

Προτεινόμενα:
Ξέρεις πώς να ησυχάσεις την καρδιά σου ενώπιον του Θεού;

4 βασικά σημεία σχετικά με το πώς να έρθουμε κοντά στον Θεό

Βιβλικοί στίχοι σχετικά με την προστασία — Βρίσκοντας το μονοπάτι προστασίας

Εικόνες Ιησού Χριστού

Τι σημαίνει «να αρπαχθούμε ψηλά πριν από τις καταστροφές;»

7 Μαΐου 2019

0

Αδελφοί και Αδελφές των Πνευματικών Ε & Α:

Είμαστε τώρα στο τελευταίο στάδιο των εσχάτων ημερών, έχω δει στις ειδήσεις πως οι καταστροφές κάθε είδους όλο και ανεβαίνουν σε κλίμακα, και το αν θα μπορέσω ή όχι να αρπαχθώ ψηλά πριν από τις καταστροφές και να γίνω ένας νικητής πριν από τις καταστροφές, είναι κρίσιμα ζητήματα για μένα. Η γνώμη μου σχετικά μ’ αυτά τα δύο ζητήματα είναι πως, εφόσον μένουμε πιστοί στο όνομα του Κυρίου ό,τι και να συμβαίνει, εργαζόμαστε σκληρά για τον Κύριο και δεν κάνουμε πίσω καθώς προχωρούμε μέσα από όλων των ειδών τις αντιξοότητες, τότε μπορούμε να γίνουμε νικητές. Και όταν έρθουν οι καταστροφές, τότε μπορούμε να αρπαχθούμε ψηλά στον ουρανό για να συναντήσουμε τον Κύριο και να απολαύσουμε την υπόσχεσή Του. Όμως κάποιοι έχουν θέσει τη γνώμη μου υπό αμφισβήτηση, λέγοντας πως κάποιο άνθρωποι έχουν ήδη επιτύχει και το ένα και το άλλο, επιπλέον, οι καταστροφές συνεχώς ανεβαίνουν σε κλίμακα και πολλά είδη καταστροφών έχουν πέσει πάνω μας ήδη, και παρόλα αυτά δεν έχουμε δει κανέναν να ανεβαίνει ψηλά στον ουρανό. Η αρπαγή σημαίνει πράγματι να ανεβείς ψηλά στον ουρανό; Και είναι τόσο απλό να γίνεις νικητής, ώστε κάποιος να γίνεται νικητής απλώς κατορθώνοντας αυτά τα πράγματα; Δεν το καταλαβαίνω πολύ καλά όλο αυτό, οπότε θα ήθελα να ρωτήσω τη γνώμη σας. Προσδοκώ την απάντησή σας!

Ειλικρινώς,
Σιάο Σιάο

Αδελφή Σιάο Σιάο, σε χαιρετούμε.

Το να μπορούμε να αναζητούμε και να συναναστρεφόμαστε σχετικά με ζητήματα που δεν τα κατανοούμε πλήρως εναρμονίζεται με το θέλημα του Θεού. Δόξα τω Θεώ!

Το αν μπορούμε ή όχι να αρπαχθούμε ψηλά πριν από τις καταστροφές και να γίνουμε νικητές πριν από τις καταστροφές σχετίζεται άμεσα με το αν μπορούμε ή όχι να εισέλθουμε στην επουράνια βασιλεία. Όμως αν τελικά θέλουμε να γίνουμε νικητές και να αρπαχθούμε ψηλά στον ουρανό, πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε τι ακριβώς σημαίνει το να αρπαχθούμε ψηλά, και τι σημαίνει το να γίνουμε νικητές. Παρακάτω, αυτά τα δύο ζητήματα εξετάζονται χωριστά για να συζητηθούν. Μακάρι να μας καθοδηγεί ο Θεός!
1. Τι σημαίνει το «να αρπαχθούμε ψηλά πριν από τις καταστροφές»;
Αν θέλουμε να καταλάβουμε τι σημαίνει το να αρπαχθούμε ψηλά πριν από τις καταστροφές, πρέπει πρώτα να ξέρουμε τι σημαίνει το να αρπαχθούμε ψηλά. Κάποιοι άνθρωποι πιστεύουν πως το να αρπαχθούμε ψηλά σημαίνει πως, όταν ο Κύριος επιστρέψει, θα μας ανεβάσει ψηλά στον ουρανό για να Τον συναντήσουμε, και αυτό συμβαίνει επειδή ο Παύλος είπε στην Α΄ Προς Θεσσαλονικείς 4:17: «Έπειτα ημείς οι ζώντες όσοι απομένομεν θέλομεν αρπαχθή μετ’ αυτών εν νεφέλαις εις απάντησιν του Κυρίου εις τον αέρα, και ούτω θέλομεν είσθαι πάντοτε μετά του Κυρίου». Είναι όμως αυτή η πρόθεση του Κυρίου; Αυτό είναι απλώς ό,τι είπε ο ίδιος ο Παύλος∙ ο Κύριος Ιησούς δεν το είπε ποτέ αυτό, το Άγιο Πνεύμα δεν κατέθεσε ποτέ μια τέτοια μαρτυρία, και γι’ αυτόν τον λόγο αυτές οι λέξεις δεν μπορούν να αντιπροσωπεύουν την πρόθεση του Κυρίου. Όπως όλοι γνωρίζουμε, στην αρχή ο Θεός δημιούργησε το ανθρώπινο γένος πάνω στη γη χρησιμοποιώντας πηλό, τους όρισε να επιβλέπουν όλα τα πράγματα που ο Θεός είχε δημιουργήσει πάνω στη γη και τους έδωσε εντολή να Τον λατρεύουν και να Τον δοξάζουν. Επίσης, ο Θεός εδώ και πολύ καιρό μάς είπε ξεκάθαρα πως ο Θεός θα εγκαθιδρύσει τη βασιλεία Του στη γη, πως θα διαμείνει με τους ανθρώπους πάνω στη γη και πως τα βασίλεια του κόσμου θα γίνουν όλα βασίλεια που θα τα κυβερνά ο Χριστός. Ακριβώς όπως λέει η προφητεία στην Αποκάλυψη: «Ιδού, η σκηνή του Θεού μετά των ανθρώπων, και θέλει σκηνώσει μετ’ αυτών, και αυτοί θέλουσιν είσθαι λαοί αυτού, και αυτός ο Θεός θέλει είσθαι μετ’ αυτών Θεός αυτών·» (Αποκ. 21:3). «Αι βασιλείαι του κόσμου έγειναν του Κυρίου ημών και του Χριστού αυτού, και θέλει βασιλεύσει εις τους αιώνας των αιώνων». (Αποκ. 11:15). Γι’ αυτό, όταν ο Κύριος επιστρέψει, δεν θα ανεβάσει τους ανθρώπους ψηλά στον ουρανό για να Τον συναντήσουν, αλλά θα εγκαθιδρύσει τη βασιλεία Του στη γη, επειδή ο προορισμός που ο Θεός έχει προετοιμάσει για εμάς βρίσκεται στη γη. Επίσης, αν ήταν να αρπαχθούμε ψηλά στον ουρανό, δεν θα ήμασταν σε θέση να επιβιώσουμε εκεί.

Οπότε, η πεποίθηση πως το να αρπαχθούμε ψηλά σημαίνει να ανεβούμε ψηλά στον ουρανό δεν εναρμονίζεται με την αλήθεια και δεν εναρμονίζεται με τα δεδομένα του έργου του Θεού∙ είναι απλώς ένα προϊόν των αντιλήψεων και των φαντασιώσεων μας, και είναι μια παράλογη επιθυμία.

Άρα, τι σημαίνει το να αρπαχθούμε ψηλά; Ας διαβάσουμε ένα εδάφιο από τα λόγια του Θεού και τότε θα καταλάβουμε. Αυτό το εδάφιο δηλώνει: «“Θα αρπαγούν” δεν σημαίνει ότι θα ανυψωθούν από χαμηλά στα ψηλά, όπως φαντάζονται οι άνθρωποι. Αυτό συνιστά μέγα σφάλμα. Η αρπαγή αναφέρεται στον προκαθορισμό και την επιλογή Μου. Απευθύνεται σε όλους αυτούς που έχω προκαθορίσει και επιλέξει. Εκείνοι που έχουν κερδίσει την ιδιότητα του πρωτότοκου υιού, την ιδιότητα των υιών ή των ανθρώπων, είναι όλοι εκείνοι που έχουν αρπαγεί. Αυτό είναι εντελώς ασύμβατο με τις ανθρώπινες αντιλήψεις. Όσοι συμμετέχουν στον οίκο Μου στο μέλλον είναι όλοι τους άνθρωποι που έχουν αρπαγεί ενώπιόν Μου. Αυτό ισχύει απόλυτα, είναι απαράλλαχτο και δεν μπορεί να διαψευσθεί από κανέναν. Αυτή είναι η αντεπίθεση κατά του Σατανά. Όποιοι έχουν προκαθοριστεί από Μένα, θα αρπαγούν ενώπιόν Μου».

Από αυτό το εδάφιο μπορούμε να ξέρουμε με σαφήνεια πως το να αρπαχθούμε ψηλά δεν σημαίνει πως θα ανεβούμε από ένα χαμηλό μέρος σε ένα ψηλό, αλλά μάλλον αναφέρεται σε εκείνους που είναι προορισμένοι και επιλεγμένοι από τον Θεό. Το να είσαι προορισμένος αναφέρεται σε εκείνους που ήταν προορισμένοι από τον Θεό να κερδίσουν τη σωτηρία πριν από τις εποχές, και το να είσαι επιλεγμένος αναφέρεται σε εκείνους που είναι προορισμένοι να είναι σε θέση να ακολουθήσουν τα βήματα του Θεού, να προσέλθουν ενώπιον του Θεού και να αποδεχθούν το νέο έργο Του – αυτό σημαίνει το να αρπαχθούμε ψηλά. Όπως όλοι γνωρίζουμε καλά, στο τέλος της Εποχής του Νόμου, ο Κύριος Ιησούς ήρθε για να επιτελέσει ένα νέα στάδιο έργου. Εκείνο το διάστημα, ο Πέτρος, ο Ιωάννης, ο Ματθαίος, ο Ιάκωβος και ούτω καθεξής, όλοι άκουσαν τα κηρύγματα του Ιησού, κι έτσι εγκατέλειψαν τον νόμο και ακολούθησαν τον Κύριο, και μ’ αυτόν τον τρόπο αρπάχθηκαν ψηλά ενώπιον του Θεού. Ομοίως, ο Κύριος Ιησούς είπε πως θα επιστρέψει τις έσχατες ημέρες και πως θα έρθει ανάμεσα στους ανθρώπους για να πει τα λόγια Του και να εκτελέσει το έργο Του να σώσει τους ανθρώπους. Όπως είπε ο Κύριος Ιησούς: «Έτι πολλά έχω να είπω προς εσάς, δεν δύνασθε όμως τώρα να βαστάζητε αυτά. Όταν δε έλθη εκείνος, το Πνεύμα της αληθείας, θέλει σας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν· διότι δεν θέλει λαλήσει αφ’ εαυτού, αλλ’ όσα αν ακούση θέλει λαλήσει, και θέλει σας αναγγείλει τα μέλλοντα». (Ιωάν. 16:12-13). «Διότι έφθασεν ο καιρός του να αρχίση η κρίσις από του οίκου του Θεού·» (1Πέτ. 4:17). «Ο αθετών εμέ και μη δεχόμενος τους λόγους μου, έχει τον κρίνοντα αυτόν· ο λόγος, τον οποίον ελάλησα, εκείνος θέλει κρίνει αυτόν εν τη εσχάτη ημέρα·» (Ιωάν. 12:48). «Και είδον τους νεκρούς, μικρούς και μεγάλους, ισταμένους ενώπιον του Θεού, και τα βιβλία ηνοίχθησαν· και βιβλίον άλλο ηνοίχθη, το οποίον είναι της ζωής· και εκρίθησαν οι νεκροί εκ των γεγραμμένων εν τοις βιβλίοις κατά τα έργα αυτών». (Αποκ. 20:12). Από αυτό, μπορούμε να δούμε ξεκάθαρα πως όταν ο Κύριος Ιησούς επιστρέψει τις έσχατες ημέρες, έχει ακόμη πολλά πράγματα να μας πει και θα εκφράσει τα λόγια Του και θα εκτελέσει το έργο της κρίσεως. Μόνο αποδεχόμενοι το έργο της κρίσεως των εσχάτων ημερών του Θεού θα μπορέσουμε πραγματικά να αρπαχθούμε ψηλά ενώπιον του Θεού.

Γι’ αυτό, όπως υποδηλώνει και η ονομασία, το να αρπαχθούμε ψηλά πριν από τις καταστροφές σημαίνει πως ο Θεός για μια ακόμη φορά θα έρθει αυτοπροσώπως στον κόσμο πριν φθάσουν οι μεγάλες καταστροφές, για να επιτελέσει το έργο που πρέπει να επιτελέσει, και μόνο καλωσορίζοντας την επιστροφή του Κυρίου στη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου θα μπορέσουμε να αρπαχθούμε ψηλά πριν από τις καταστροφές.

Τώρα, έχουμε συναναστραφεί σχετικά με το τι σημαίνει να αρπαχθούμε ψηλά πριν από τις καταστροφές, οπότε ας συναναστραφούμε ακολούθως για το τι σημαίνει να γίνουμε νικητές πριν από τις καταστροφές.
2. Τι σημαίνει το «Να γίνουμε νικητές πριν από τις καταστροφές»;

www.freepik.com

Προτού μπορέσουμε να καταλάβουμε τι σημαίνει το να γίνουμε νικητές πριν από τις καταστροφές, πρώτα πρέπει να κατανοήσουμε τι είναι οι νικητές. Αυτολεξεί, σημαίνει μια ομάδα ανθρώπων που υπερνικούν. Όπως γνωρίζουν όλοι όσοι πιστεύουν στον Θεό, ο Σατανάς είναι ο εχθρός του Θεού, και άρα πρέπει να υπερνικήσουμε, το οποίο σίγουρα σημαίνει πως πρέπει να υπερνικήσουμε τον Σατανά. Γι’ αυτό, ο όρος «νικητές» αναφέρεται στην ομάδα των ανθρώπων που θα υπερνικήσει τον Σατανά. Όμως τι σημαίνει το να υπερνικήσουμε τον Σατανά; Από τότε που οι προπάτορές μας, ο Αδάμ και η Εύα, αποπλανήθηκαν από τον Σατανά, το ανθρώπινο γένος έχει ζήσει μέσα στην αμαρτία και έχει γεμίσει με όλων των ειδών τις διεφθαρμένες διαθέσεις, όπως το να είναι αλαζόνες και ξιπασμένοι, εγωιστές και ελεεινοί, διεφθαρμένοι και δόλιοι, και ούτω καθεξής. Μπορεί να ειπωθεί πως ο καθένας από εμάς είναι δέσμιος αυτών των πραγμάτων και πως ζούμε εξαρτώμενοι από αυτά τα δηλητήρια. Γι’ αυτό, το να υπερνικήσουμε τον Σατανά σημαίνει να ελευθερωθούμε από τις αλυσίδες και τα δεσμά του Σατανά, να απαλλαχθούμε εντελώς από όλα αυτά τα σατανικά δηλητήρια που μας πλήττουν και να μη ζούμε πια από αυτά, αλλά αντ’ αυτού να είμαστε σε θέση να ακούμε τα λόγια του Θεού και να ζούμε με τα λόγια του Θεού. Μ’ αυτόν τον τρόπο, θα μπορέσουμε να επονομαστούμε νικητές και οι αμαρτίες μας θα εξαγνιστούν πραγματικά, και θα μπορέσουμε να ζήσουμε στο φως και να είμαστε αντάξιοι της κληρονομιάς του Θεού. Ακριβώς όπως είναι καταγεγραμμένο στην Αποκάλυψη: «Ούτοι είναι οι ερχόμενοι εκ της θλίψεως της μεγάλης, και έπλυναν τας στολάς αυτών και ελεύκαναν αυτάς εν τω αίματι του Αρνίου». (Αποκ. 7:14). «Μακάριοι οι πράττοντες τας εντολάς αυτού, διά να έχωσιν εξουσίαν επί το δένδρον της ζωής και να εισέλθωσι διά των πυλώνων εις την πόλιν». (Αποκ. 22:14). «Όστις νικά, θέλω κάμει αυτόν στύλον εν τω ναώ του Θεού μου, και δεν θέλει εξέλθει πλέον έξω,» (Αποκ. 3:12). «Ο νικών θέλει κληρονομήσει τα πάντα, και θέλω είσθαι εις αυτόν Θεός και αυτός θέλει είσθαι εις εμέ υιός». (Αποκ. 21:7). «Ούτοι είναι οι μη μολυνθέντες με γυναίκας· διότι παρθένοι είναι. Ούτοι είναι οι ακολουθούντες το Αρνίον όπου αν υπάγη. Ούτοι ηγοράσθησαν από των ανθρώπων απαρχή εις τον Θεόν και εις το Αρνίον· και εν τω στόματι αυτών δεν ευρέθη δόλος, διότι είναι άμωμοι ενώπιον του θρόνου Θεού,» (Αποκ. 14:4-5). Και τα λόγια του Θεού λένε: «Αυτοί που ολοκληρώνονται πριν από την καταστροφή υπακούν στον Θεό. Ζουν εξαρτώμενοι από τον Χριστό, μαρτυρούν τον Χριστό και Τον εξυμνούν. Είναι τα νικηφόρα αγόρια και οι καλοί στρατιώτες του Χριστού».

Από αυτά τα λόγια, μπορούμε να δούμε πως οι νικητές είναι εκείνοι που μπορούν να υπερκεράσουν μεγάλες δοκιμασίες. Βιώνουν την κρίση των λόγων του Θεού, οι διεφθαρμένες διαθέσεις τους εξαγνίζονται, κατέχουν την πραγματικότητα της υπακοής στον Θεό, εισέρχονται στη βασιλεία του Θεού και απολαμβάνουν την υπόσχεσή Του. Για να το πούμε με άλλον τρόπο, το να είσαι νικητής δεν σημαίνει να είσαι ικανός να υποφέρεις, να πληρώσεις ένα τίμημα και να μείνεις πιστός στο όνομα του Κυρίου στην πίστη σου στον Κύριο, και δεν σημαίνει να κάνεις πίσω όταν έρχονται δοκιμασίες∙ αντίθετα, σημαίνει να αποδέχεσαι το έργο της κρίσεως των εσχάτων ημερών του Θεού και να έχουν εξαγνιστεί οι αμαρτίες σου. Όμως, πόση από την τωρινή μας βρωμιά και διαφθορά έχει εξαγνιστεί; Δεν έχουμε ακόμη απαλλάξει τους εαυτούς μας από καμιά από τις διεφθαρμένες διαθέσεις μας, όπως το να είμαστε αλαζόνες και ξιπασμένοι, εγωιστές και ελεεινοί, διεφθαρμένοι και δόλιοι, μοχθηροί και άπληστοι, και ούτω καθεξής. Όταν ο Θεός μάς ευλογεί, μπορούμε να Τον υπακούμε, όμως όταν τα πράγματα τυχαίνει να μην είναι όπως τα θέλουμε, είμαστε ικανοί να κατηγορήσουμε ακούσια τον Θεό. Όταν βλέπουμε άλλους που είναι καλύτεροι στο να κάνουν κηρύγματα από εμάς, μέσα μας μπορεί να γεννηθεί ζήλια και μίσος εναντίον τους. Όταν κάτι αφορά τα συμφέροντά μας, μπορούμε να ασχοληθούμε με την εξαπάτηση και να μην είμαστε έντιμοι – αυτά είναι απλώς μερικά παραδείγματα. Γι’ αυτό, αν θέλουμε να αρπαχθούμε ψηλά πριν από τις καταστροφές και να γίνουμε νικητές πριν από τις καταστροφές, τότε πρέπει να αποδεχθούμε το έργο της κρίσεως των εσχάτων ημερών του Θεού πριν να έρθουν οι καταστροφές, να βιώσουμε την κρίση και την παίδευση των λόγων του Θεού, να απαλλαγούμε από όλες τις διεφθαρμένες διαθέσεις του Σατανά, να ζήσουμε με τα λόγια του Θεού, να δοξάζουμε τον Χριστό και να γινόμαστε μάρτυρες του Χριστού σε όλα τα πράγματα, και να υπακούμε και να λατρεύουμε τον Θεό. Μόνο τότε μπορεί κάποιος να θεωρείται πως έχει γίνει νικητής από τον Θεό και να είναι κατάλληλος να κληρονομήσει την υπόσχεση του Θεού και να εισέλθει στη βασιλεία Του.

Αδελφή Σιάο Σιάο, η κατανόησή μας και η γνώση μας της σημασίας του «να αρπαχθούμε ψηλά πριν από τις καταστροφές» και «να γίνουμε νικητές πριν από τις καταστροφές» είναι επίσης περιορισμένη και μπορούμε μόνο να παρέχουμε μια συναναστροφή όπως αυτή, όμως ελπίζουμε πως αυτό σε βοήθησε κάπως. Αν υπάρχει κάτι άλλο που δεν καταλαβαίνεις ή αν έχεις κάποια άλλα προβλήματα, παρακαλούμε να μας γράψεις και θα αναζητήσουμε και θα συναναστραφούμε ξανά μαζί.

Πνευματικές Ε & Α

Προτεινόμενα:

Ποια είναι η έννοια της ανάπαυσης στην Βίβλο;

Τι είναι η πραγματική μετάνοια;

Προσευχή, χέρι, κορίτσι

Ποιο είδος προσευχής εισακούγεται από τον Κύριο;

4 Απριλίου 2019

0

Γεια σας αδελφοί και αδελφές των Πνευματικών Ε&Α,

Καλημέρα! Πριν από λίγο καιρό, η μεγαλύτερη αδελφή μου μού κήρυξε το ευαγγέλιο του Κυρίου Ιησού. Μετά την ένταξή μου στην εκκλησία, η αδελφή μου μού είπε ότι, κάθε μέρα, πρέπει να προσευχόμαστε στον Κύριο. Εκείνη τη στιγμή, μπερδεύτηκα: γιατί πρέπει να προσευχόμαστε καθημερινά στον Θεό; Εισακούει ο Θεός τις προσευχές μου; Θα μπορούσατε παρακαλώ να συναναστραφείτε μαζί μου ως προς αυτά τα ερωτήματα;

Με φιλικούς χαιρετισμούς,
Λιν Λι
10 Ιουνίου 2018

Αδελφή Λιν Λι:

Γειά σου! Με τη βοήθεια της χάρης και του ελέους του Κυρίου, έχουμε επιλεγεί από τον κόσμο να επιστρέψουμε στον οίκο Του. Είναι φυσιολογικό, ως νέοι πιστοί του Κυρίου, να μην καταλαβαίνουμε γιατί πρέπει να προσευχόμαστε και αν ο Θεός θα εισακούσει τις προσευχές μας. Αρχικά, ήμουν το ίδιο μπερδεμένη με σένα. Αργότερα, μέσα από την επικοινωνία και τη βοήθεια των αδελφών, κατάλαβα τη σημασία της προσευχής και έμαθα πώς να προσεύχομαι ώστε να είμαι κατάλληλη για τις προθέσεις του Θεού. Μετά από αυτό, η αμηχανία μου διαλύθηκε. Εδώ, θα μιλήσω λίγο για τη δική μου κατανόηση. Ελπίζω ότι μπορεί να σε βοηθήσει κάπως.

Καταρχάς, ας μιλήσουμε για ποιον λόγο οι πιστοί του Θεού πρέπει να προσεύχονται. Διάβασα τα εξής στο διαδίκτυο: «Αφότου ο Θεός δημιούργησε τους ανθρώπους και τους έδωσε πνεύμα, τους όρισε ότι αν δεν απευθύνονται στον Θεό, δεν θα μπορέσουν να συνδεθούν με το Πνεύμα Του, με αποτέλεσμα να μη φτάνει στη γη το σήμα της “δορυφορικής τηλεόρασης” από τον ουρανό. Όταν ο Θεός δεν βρίσκεται πλέον μέσα στο πνεύμα των ανθρώπων, μένει μια θέση κενή για άλλα πράγματα, κ έτσι ο Σατανάς δράττεται της ευκαιρίας να εισχωρήσει. Όταν οι άνθρωποι επικοινωνούν με τον Θεό με την καρδιά τους, ο Σατανάς πανικοβάλλεται αμέσως και τρέπεται σε φυγή. Μέσα από τις εκκλήσεις των ανθρώπων, ο Θεός τους δίνει αυτό που χρειάζονται, όμως δεν «διαμένει» μέσα τους από την αρχή. Τους παρέχει συνεχώς βοήθεια, λόγων των εκκλήσεων τους, και οι άνθρωποι σκληραγωγούνται μέσω αυτής της εσωτερικής δύναμης, οπότε ο Σατανάς δεν τολμά να πλησιάσει και να “παίξει” όπως αυτός θέλει. Έτσι, οι άνθρωποι είναι συνεχώς συνδεδεμένοι με το Πνεύμα του Θεού, και ο Σατανάς δεν τολμά να έρθει και να ενοχλήσει. Χωρίς την ενόχληση του Σατανά, όλες οι ζωές των ανθρώπων είναι φυσιολογικές και ο Θεός έχει τη δυνατότητα να εργαστεί μέσα τους, χωρίς εμπόδια. Έτσι, αυτό που ο Θεός θέλει να κάνει, μπορεί να επιτευχθεί μέσω των ανθρώπων». «“Κεφάλαιο 17” από “Ερμηνείες των μυστηρίων των λόγων του Θεού προς ολόκληρο το σύμπαν”».

Από αυτό το απόσπασμα, φαίνεται ότι ο λόγος για τον οποίο οι πιστοί του Θεού πρέπει να προσεύχονται είναι επειδή η προσευχή αποτελεί έναν από τους τρόπους να επικαλεστούμε τον Θεό και να συνάψουμε μια φυσιολογική σχέση μαζί Του. Όταν προσευχόμαστε στον Θεό με την καρδιά μας και ανοίγουμε την καρδιά μας για να Του πούμε τις δυσκολίες και τους προβληματισμούς μας, ο Θεός θα μας διαφωτίσει και θα μας βγάλει από το πρόβλημα σύμφωνα με τις ανεπάρκειες και τις ανάγκες μας, όταν δει την αληθινή καρδιά μας. Συνήθως, για να καταστρέψει τη σχέση μεταξύ του Θεού κι εμάς, ο Σατανάς θα κάνει χρήση διαφορετικών πλαισίων κι ανθρώπων ώστε να διαταράξει την καρδιά μας, κάνοντάς μας να πέσουμε σε κακή κατάσταση και να αισθανθούμε πνευματικά αδύναμοι. Τις στιγμές εκείνες, εφόσον προσευχόμαστε και επικαλούμαστε τον Θεό με αληθινή καρδιά, ο Θεός θα μας οδηγήσει να διαβλέψουμε μέσα από τα τεχνάσματα του Σατανά και να καταλάβουμε τις δικές Του προθέσεις. Με αυτόν τον τρόπο, ο Σατανάς δεν θα έχει καμία ευκαιρία να μας πείσει. Στη συνέχεια, θα επιστρέψουμε στην κανονική κατάσταση, θα κερδίσουμε το έργο του Αγίου Πνεύματος και θα απολαύσουμε την παρουσία του Θεού. Επιπλέον, οι προσευχές μπορούν να ενισχύσουν την πίστη μας. Ειδικά όταν μας τυχαίνουν δοκιμασίες και βάσανα, μέσω της προσευχής μπορούμε να έχουμε πλήρη πίστη στον Θεό και να αισθανόμαστε πόσο πολύτιμος και καλός είναι κι έτσι η καρδιά μας να στρέφεται προς το να Τον αγαπάμε και να Τον ικανοποιούμε. Για παράδειγμα, μπροστά στη σύλληψη και τα βασανιστήρια από το αθεϊστικό ΚΚΚ, πολλοί αδελφοί και αδελφές που πιστεύουν πραγματικά στον Κύριο, αισθάνονται αρκετά αδύναμοι. Ωστόσο, μέσω της προσευχής προς τον Θεό για πίστη και δύναμη, νίκησαν τελικά τα βασανιστήρια του ΚΚΚ και κατέθεσαν μαρτυρία για τον Θεό. Είναι λοιπόν πολύ σημαντικό για τον καθένα από μας τους Χριστιανούς να μάθει να προσεύχεται. Εάν δεν προσευχηθούμε για ένα διάστημα, δεν θα έχουμε χώρο για τον Θεό στην καρδιά μας, κάτι που σημαίνει ότι έχουμε διακόψει τη σχέση μας με τον Θεό. Ως αποτέλεσμα αυτού, θα χάσουμε την καθηγεσία και την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος και θα επιστρέψουμε στη σφαίρα επιρροής του Σατανά και θα πέσουμε στο σκοτάδι. Ας προσευχόμαστε στον Θεό ώστε να μπορούμε να ζούμε κάτω από τη φροντίδα και την προστασία Του ανά πάσα στιγμή. Αυτή είναι η αγάπη του Θεού για μας.

Εισακούει ο Θεός πραγματικά τις προσευχές μας; Αυτό εξαρτάται από το αν λατρεύουμε ειλικρινά τον Θεό με την καρδιά μας. Ο Κύριος Ιησούς είπε κάποτε: «Πλην έρχεται ώρα, και ήδη είναι, ότε οι αληθινοί προσκυνηταί θέλουσι προσκυνήσει τον Πατέρα εν πνεύματι και αληθεία· διότι ο Πατήρ τοιούτους ζητεί τους προσκυνούντας αυτόν. Ο Θεός είναι Πνεύμα, και οι προσκυνούντες αυτόν εν πνεύματι και αληθεία πρέπει να προσκυνώσι». (Ιωάν. 4:23). Από αυτά τα λόγια διαπιστώνουμε ότι ο Κύριος έχει στην ουσία Του την αφοσίωση και ότι στον Θεό αρέσει ο τίμιος άνθρωπος. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να μιλάμε από καρδιάς όταν προσευχόμαστε, να Του λέμε τις αληθινές μας σκέψεις και δυσκολίες και να αναζητούμε τις προθέσεις και τη διαφώτισή Του. Μόνο με αυτόν τον τρόπο ο Θεός θα εισακούει τις προσευχές μας. Αντιθέτως, εάν λέμε μόνο μερικά ωραία λόγια για να εξαπατήσουμε τον Θεό ή επαναλαμβάνουμε τους ίδιους πλατειασμούς σε κάθε προσευχή, ο Θεός δεν θα δεχτεί τις προσευχές μας, και πολύ περισσότερο δεν θα ανταποκριθεί σ’ αυτές. Αυτό συμβαίνει επειδή δεν προσευχόμασταν ειλικρινά στον Θεό, με ευλαβική καρδιά. Πάρτε για παράδειγμα τις προσευχές των παλαιότερων Φαρισαίων. Προσεύχονταν ότι θα υπηρετούσαν πιστά τον Θεό και θα έφερναν τον εβραϊκό λαό ενώπιόν Του, όμως στην πραγματικότητα εφάρμοζαν τα δικά τους σχέδια, φέρνοντας τους Εβραίους ενώπιον των ίδιων για να τους προσκυνούν. Από αυτό, μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι είναι απόλυτα υποκριτές. Επομένως, πρέπει να προσευχόμαστε στον Θεό με ειλικρινή καρδιά. Μόνο με αυτόν τον τρόπο ο Θεός θα εισακούει τις προσευχές μας.

Από την άλλη πλευρά, αν το περιεχόμενο των προσευχών μας συνάδει με τις προθέσεις του Θεού, ο Θεός θα απαντήσει στις προσευχές μας. Πάρτε, για παράδειγμα, την ιστορία του βασιλιά Σολομώντα που καταγράφεται στη Βίβλο. Ο λόγος για τον οποίο έγινε ο σοφότερος βασιλιάς των αιώνων οφείλεται στην ευλογία του Θεού. Ως βασιλιάς ενός έθνους, ο Σολομώντας δεν ζητούσε χάρη και ευλογία για τη δική του σάρκα, ούτε έκανε συμφωνία με τον Θεό όταν προσευχόταν. Αντίθετα, προσευχόταν στον Θεό και ζητούσε βοήθεια για να κυβερνήσει τον λαό του Θεού. Οι προσευχές του Σολομώντα γίνονταν με βάση την εκτίμησή του για τον Θεό και για να Τον ικανοποιήσουν. Οι προσευχές αυτές γίνονταν δεκτές και εγκρίνονταν από τον Θεό. Στο τέλος, ο Θεός έδωσε επαρκή σοφία στον Σολομώντα και τον έκανε να γίνει ο πλουσιότερος και σοφότερος βασιλιάς.

Σήμερα, οι προσευχές μας πρέπει να γίνονται με τον ίδιο τρόπο. Αν οι προσευχές μας συνάδουν με το θέλημα του Θεού και τις απαιτήσεις Του, ο Θεός θα ακούσει. Ο Κύριος Ιησούς είπε: «Αλλά ζητείτε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού, και ταύτα πάντα θέλουσι σας προστεθή». (Ματθ. 6:33). Ο Θεός εισακούει τις προσευχές που συμφωνούν με την καρδιά Του και τις προσευχές των λογικών ανθρώπων που υπακούν πραγματικά σ’ Αυτόν. Ποιου είδους προσευχές λοιπόν συμφωνούν με την καρδιά του Θεού και ποιες όχι; Εδώ θα παραθέσω απλά μερικά παραδείγματα: όταν δεν καταλαβαίνουμε τα λόγια του Θεού, πρέπει να προσευχόμαστε για να αναζητήσουμε τη διαφώτιση και την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος και να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε την αλήθεια στον λόγο του Θεού, ώστε να καταλάβουμε το θέλημα και τις απαιτήσεις Του. Όταν αδελφοί και αδελφές στην εκκλησία που πιστεύουν πραγματικά στον Θεό γίνονται παθητικοί ή αδύναμοι, προσευχόμαστε να κατανοήσουν το θέλημα του Θεού και να ξεπεράσουν την παθητικότητά τους. Οι προσευχές αυτές συμφωνούν παράλληλα και με την καρδιά του Θεού. Όταν κάποιοι αδελφοί και αδελφές υφίστανται διωγμούς ή άλλες παρόμοιες δυσκολίες, προσευχόμαστε στον Θεό και Του ζητάμε να τους οδηγήσει να γίνουν μάρτυρές Του, ώστε μέσω αυτών να αποκτήσει δόξα. Οι προσευχές αυτές εγκρίνονται από τον Θεό. Πρέπει να προσευχόμαστε με αληθινή καρδιά όταν συναντάμε διάφορες δοκιμασίες και εξευγενισμούς, ζητώντας από τον Θεό να μας οδηγήσει και να μας αποτρέψει από το να παραπονιόμαστε ώστε να μπορέσουμε να γίνουμε μάρτυρές Του. Πρέπει να προσευχόμαστε να είμαστε ικανοί να εκπληρώνουμε τα καθήκοντά μας ως δημιουργήματα και να διαδίδουμε το έργο του Ευαγγελίου του Θεού. Όλες αυτές οι προσευχές που γίνονται για να γνωρίσουμε το θέλημα του Θεού, για να κάνουμε πράξη την αλήθεια προς ικανοποίησή Του και για να εκτελέσουμε το θέλημά Του, μπορούν να γίνουν αποδεκτές από τον Θεό και να ανταποκριθεί σ’ αυτές.

Ποιου είδους προσευχές δεν μπορούν να τύχουν της ανταπόκρισης του Θεού; Για παράδειγμα, κάποιοι προσεύχονται να μπορέσουν να κερδίσουν πολλά χρήματα, ορισμένοι ζητούν από τον Θεό βοήθεια να βρουν μια καλή δουλειά, ενώ άλλοι προσεύχονται στον Θεό να κανονίσει έναν κατάλληλο σύντροφο για γάμο. Όλες αυτές οι προσευχές δεν συμφωνούν με την καρδιά του Θεού επειδή γίνονται προς ίδιο όφελος των ανθρώπων ή προς ικανοποίηση της σάρκας τους. Το έργο του Θεού επικεντρώνεται στη σωτηρία του ανθρώπου. Αν αυτό για το οποίο προσευχόμαστε αντίκειται και δεν βοηθά τη σωτηρία μας, οι προσευχές αυτές δεν θα εγκριθούν από τον Θεό. Για παράδειγμα, για να κερδίσουμε περισσότερα χρήματα στον κόσμο προσευχόμαστε στον Θεό να μας ευλογήσει. Σε αυτήν την περίπτωση, αν ο Θεός εισακούσει την προσευχή μας και μας επιτρέψει να γίνουμε εκατομμυριούχοι, τα χρήματα θα κάνουν κατάληψη στην καρδιά μας. Αν συμβεί αυτό, θα εξακολουθήσουμε να έχουμε την καρδιά για να πιστεύουμε στον Θεό; Στο τέλος, θα Tον προδώσουμε εξαιτίας των χρημάτων. Επομένως, ο Θεός δεν θα εισακούσει τέτοιου είδους προσευχές.

Αδελφή Λιν Λι, ο Θεός μας είναι πιστός. Εφόσον αυτό για το οποίο προσευχόμαστε γίνεται αποδεκτό από τον Θεό, ο Θεός θα μας δώσει την απάντηση. Διότι ο Θεός μάς είπε πριν από πολύ καιρό: «Διότι πας ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει και εις τον κρούοντα θέλει ανοιχθή». (Ματθ. 7:8). Από αυτό το απόσπασμα του λόγου του Θεού, μπορούμε να δούμε πόση πίστη και αγάπη χαρακτηρίζουν τον Θεό. Ο Θεός ελπίζει ότι ο καθένας μας θα μπορέσει να κερδίσει την υπόσχεση και τις ευλογίες Του.

Εάν έχεις οποιεσδήποτε άλλες απορίες, ή κάτι που σου προκαλεί σύγχυση, θα χαρούμε να επικοινωνήσεις μαζί μας ανά πάσα στιγμή. Ας αναζητήσουμε μαζί τον Θεό. Πιστεύω ότι όλα μας τα προβλήματα μπορούν εύκολα να επιλυθούν με την καθοδήγηση του λόγου του Θεού.

με εκτίμηση,
Πνευματικές Ε & Α,
17 Ιουνίου 2018

Προτεινόμενα:

Πνευματική ζωή: Ξέρεις πώς να ησυχάσεις την καρδιά σου ενώπιον του Θεού;

Πώς κάποιος εισέρχεται στην πραγματική προσευχή;

marriage,husband and wife,happy,sunny

Ορθόδοξες γυναίκες: Πώς μπορεί να γίνει γάμος χωρίς «άρτο»

16 Μαρτίου 2019

0

Ένα πρωί, μια ηλιαχτίδα έλαμψε μέσα στο σπίτι και έβαψε το πάτωμα χρυσό. Η Κιανούι άνοιξε τα μάτια της και τεντώθηκε, τη στιγμή όμως που ετοιμαζόταν να σηκωθεί από το κρεβάτι, χτύπησε το τηλέφωνο. Το σήκωσε και άκουσε τη φίλη της τη Λίλι στο άλλο άκρο της γραμμής. «Κιανούι, παντρεύομαι την επόμενη Κυριακή, πρέπει να έλθεις! …»

Όταν άκουσε τα καλά νέα για τον γάμο της φίλης της, η Κιανούι χάρηκε γι’ αυτήν. Σκέφτηκε: «Πάρα πολλοί άνθρωποι προσπάθησαν να συστήσουν ένα αγόρι για τη Λίλι, κι όλοι οι άνδρες ήταν από καλές οικογένειες, όμως εκείνη δεν ήταν ποτέ ικανοποιημένη. Τώρα παντρεύεται, οπότε η οικογένεια του συζύγου της πρέπει να είναι πολύ ευκατάστατη».

Την ημέρα του γάμου της Λίλι, η Κιανούι ξύπνησε νωρίς για να ντυθεί και να κάνει το μακιγιάζ της. Έφθασε στο σπίτι της Λίλι γύρω στις 10 και, όταν πέρασε την πόρτα, σοκαρίστηκε από το νέο σπίτι που είδε, το ευρύχωρο καθιστικό του, την όμορφη διακόσμηση και τα μοντέρνα, πολυτελή έπιπλα…. Το σπίτι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μόνον ως «υπέροχο». Στην καρδιά της φύτρωσε ο σπόρος του θαυμασμού: δεν είναι περίεργο που παντρεύεται η Λίλι! Ο σύζυγός της πρέπει να είναι απίστευτα πλούσιος!

Έπειτα, όταν η Κιανούι έφτασε στον γάμο, συγκλονίστηκε ακόμη περισσότερο από την πασιφανή πολυτέλεια: ο γάμος γινόταν σ’ ένα ξενοδοχείο πολλών αστέρων, το MC ήταν το πλέον διάσημο μέρος για δεξιώσεις της περιοχής και όλα τα αυτοκίνητα στην πομπή ήταν τα κορυφαία μοντέλα κάθε μάρκας. Ενόσω συνειδητοποιούσε τα όσα είχε μπροστά στα μάτια της, η Κιανούι ένιωθε και φθόνο και ζήλια. Δεν μπορούσε παρά να αναστενάξει και να σκεφτεί: «Στο σχολείο, και στους βαθμούς και στην εμφάνιση, ήμουν ανώτερη από τη Λίλι, τώρα όμως, υστερώ από κάθε άποψη. Πέρα από το μεγαλείο του γάμου, ακόμα και το σπίτι που ζω εδώ και χρόνια δεν είναι και πάλι παρά ένα κοινό μπανγκαλόου. Μπορεί να δουλεύω όλη μου τη ζωή και πάλι να μην ζήσω ποτέ μια ζωή τόσο πολυτελή όσο η Λίλι». Η Κιανούι αισθανόταν εντελώς χαμένη κι άρχισε να λυπάται που είχε απλά πρότυπα, όταν ξεκίνησε πρώτη φορά να ψάχνει αγόρι. Ζητούσε μόνο ο μελλοντικός σύντροφός της να είναι ειλικρινής και να μπορούν να ζήσουν μια ευτυχισμένη ζωή μαζί στο μέλλον, με αποτέλεσμα μια απρόσεκτη αναζήτηση η οποία οδήγησε σ’ έναν σύζυγο που δεν είχε την ικανότητα να κερδίζει χρήματα. Εάν μπορούσε να ξεκινήσει και πάλι από την αρχή, σκεφτόταν, θα έβρισκε έναν πλούσιο με σπίτι και αυτοκίνητο. Όμως, είναι πολύ αργά γι’ αυτό τώρα. Η Κιανούι κούνησε απογοητευμένη το κεφάλι της. Για να μην βυθιστεί σε απελπισία και δίνει την αίσθηση της χαμένης, συνομίλησε με μερικές φίλες που δεν είχε δει για πολύ καιρό. Όμως και οι φίλες της έκαναν επίδειξη για τη δουλειά, το εισόδημα, τα οικογενειακά σπίτια, τα αυτοκίνητα των συζύγων τους…. Σε σύγκριση με τις φίλες της, η Κιανούι αισθανόταν ότι δεν είχε τίποτα για το οποίο ν’ αξίζει να υπερηφανευθεί. Η αυτοεκτίμηση της Κιανούι είχε πληγωθεί σοβαρά και η διάθεσή της έπεσε. Δεν μπορούσε πια να κάθεται ακίνητη, έτσι απλώς έφαγε και έφυγε βιαστική.

Όταν έφτασε σπίτι, σκηνές από τα όσα είδε στον γάμο στροβιλίζονταν στο μυαλό της Κιανούι. Όλες οι φίλες της έμοιαζαν να τα πηγαίνουν καλύτερα από την ίδια. Δεν είχε πολλά χρήματα, δεν είχε αυτοκίνητο, δεν είχε καν διαμέρισμα σε μια πολυκατοικία, πόσο μάλλον τα θέλγητρα μιας πολυτελούς ζωής. Όσο περισσότερο σκεφτόταν, τόσο πιο θλιμμένη αισθανόταν. Νόμιζε ότι ένιωθε τόσο χαμένη τώρα, επειδή ο σύζυγός της ήταν ανίκανος. Εάν ο σύζυγός της προέρχονταν από μια πιο εύπορη οικογένεια ή εάν μπορούσε να κερδίζει πολλά χρήματα, τότε δεν θα είχε κι αυτή σπίτι και αυτοκίνητο κι έναν μικροαστικό τρόπο ζωής και δεν θα έκανε επίδειξη μπροστά στις φίλες της; Η σκέψη έκανε άσχημα γι’ αυτήν όσα έβλεπε στο σπίτι, ειδικά την αδέξια ειλικρίνεια, την αδυναμία και την ανικανότητα του συζύγου της, που της φαίνονταν τώρα εξοργιστικά. Κάθε φορά που ο σύζυγός της έκανε κάτι που της ήταν και στο παραμικρό δυσάρεστο, έβρισκε μια δικαιολογία για να χάσει την ψυχραιμία της μαζί του, σαν έναν τρόπο να εκτονώσει τη δυσαρέσκειά της. Κάθε φορά που ο σύζυγός της έβλεπε την Κιανούι δυστυχισμένη, προσπαθούσε να την παρηγορήσει. Μολονότι η Κιανούι γνώριζε ότι ο σύζυγός της την αντιμετώπιζε καλά και την άφηνε να πράττει ανεξάρτητα σε όλα, αισθανόταν συνεχώς ταπεινωμένη. Δεν ήθελε να ζει μια τόσο συνηθισμένη ζωή, όπου φαινόταν αδύνατο να ξεφύγει από τη φτώχεια. Έτσι λοιπόν, η αρχικά αρμονική και άνετη οικογενειακή ζωή της περνούσε τώρα με συνεχείς καυγάδες. Σταδιακά, η Κιανούι αισθάνθηκε ότι ο σύζυγός της είχε αλλάξει. Στο παρελθόν, επέστρεφε από τη δουλειά και τη βοηθούσε με τις δουλειές του σπιτιού ενώ της μιλούσε, τώρα όμως ήταν ψυχρός απέναντί της. Ξεκίνησε να παίζει παιχνίδια στο τηλέφωνό του όποτε δεν είχε τίποτα να κάνει, και μόλις και μετά βίας μιλούσε μαζί της. Η περίεργη συμπεριφορά του απογοήτευσε ακόμη περισσότερο την Κιανούι. Σκεφτόταν: «Ήταν ήδη αρκετά ταπεινωτικό το ότι σε παντρεύτηκα, και τώρα μου συμπεριφέρεσαι έτσι. Πραγματικά δεν μπορώ να ζήσω έτσι!» Όσο περισσότερο το σκεφτόταν, τόσο πιο θλιμμένη και στενοχωρημένη ένιωθε. Δεν ήξερε πώς να συνεχίσει.

Αργότερα, η Κιανούι αποδέχθηκε το ευαγγέλιο του Θεού των εσχάτων ημερών. Πήγαινε συχνά σε συναντήσεις με τους αδελφούς και τις αδελφές της για να διαβάσει τον λόγο του Θεού. Καθώς αλληλεπιδρούσε με τους αδελφούς και τις αδελφές της, είδε ότι όλοι ήταν πολύ ειλικρινείς και ευγενικοί. Εάν κάποιος είχε δυσκολίες ή ήταν μπερδεμένος, μπορούσαν να συζητούν ανοιχτά τα πράγματα μαζί και να αναζητούν την αλήθεια στον λόγο του Θεού. Δεν υπήρχε ανωτερότητα ή κατωτερότητα μεταξύ τους, κανένας δεν περιφρονούσε τον άλλο και όλοι βοηθούσαν, υποστήριζαν και προσέφεραν ο ένας στον άλλο. Όλοι επεδίωκαν την αλήθεια σύμφωνα με τον λόγο του Θεού και ζούσαν έτσι μια ανθρώπινη ομοιότητα. Η Κιανούι μαγεύτηκε από αυτήν την ατμόσφαιρα κι άρχισε να αισθάνεται μια άνεση και μια ευτυχία που δεν είχε αισθανθεί ποτέ πριν.

Αργότερα, η Κιανούι διάβασε τα εξής λόγια του Θεού: «Ο καθένας συναντά πολλούς ανθρώπους στη ζωή του, αλλά κανείς δεν γνωρίζει ποιος θα γίνει ο σύντροφός του στον γάμο. Παρόλο που όλοι έχουν τις δικές τους απόψεις και προσωπικές στάσεις για το θέμα του γάμου, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει ποιος θα γίνει, στο τέλος, το πραγματικό του έτερον ήμισυ, κι έτσι οι προσωπικές απόψεις του καθενός έχουν ελάχιστη σημασία. Αφού γνωρίσεις κάποιον άνθρωπο που σου αρέσει, μπορείς να προσπαθήσεις να τον κατακτήσεις· ωστόσο, το αν ο άνθρωπος αυτός ενδιαφέρεται για εσένα και το αν θα γίνει ο σύντροφός σου, δεν είναι δική σου απόφαση. Το αντικείμενο της στοργής σου δεν είναι απαραίτητα το άτομο με το οποίο θα μπορέσεις να μοιραστείς τη ζωή σου· στο μεταξύ, κάποιος που ποτέ σου δεν περίμενες, μπαίνει αθόρυβα στη ζωή σου και γίνεται ο σύντροφός σου, το σημαντικότερο στοιχείο στη μοίρα σου, το άλλο σου μισό, ο άνθρωπος με τον οποίο η μοίρα σου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη. Έτσι, παρόλο που υπάρχουν εκατομμύρια γάμοι στον κόσμο, καθένας είναι διαφορετικός. Πόσοι γάμοι είναι ανεπαρκείς και πόσοι ευτυχισμένοι· πόσοι εκτείνονται στην Ανατολή και τη Δύση, και πόσοι στον Βορρά και τον Νότο· πόσοι αποτελούν το τέλειο ταίριασμα και πόσοι είναι ισότιμοι σε τάξη· πόσοι είναι ευτυχισμένοι και αρμονικοί, και πόσοι οδυνηροί και θλιβεροί· πόσοι αποτελούν το αντικείμενο της ζήλιας των άλλων, και πόσοι παρανοούνται και αποδοκιμάζονται από τους άλλους· πόσοι είναι γεμάτοι χαρά, πόσοι είναι γεμάτοι δάκρυα και προκαλούν απόγνωση… Στους αναρίθμητους αυτούς γάμους, οι άνθρωποι αποκαλύπτουν αφοσίωση και ισόβια δέσμευση προς τον γάμο, ή αγάπη, προσήλωση και την έννοια του αχώριστου, ή παραίτηση και αδυναμία συνεννόησης, ή προδοσία προς αυτόν, ακόμα και μίσος. Ανεξάρτητα από το αν ο γάμος ο ίδιος φέρει ευτυχία ή πόνο, η αποστολή του καθενός στον γάμο είναι προκαθορισμένη από τον Δημιουργό και δεν θα αλλάξει· όλοι πρέπει να την εκπληρώσουν. Επιπλέον, η προσωπική μοίρα που βρίσκεται πίσω από κάθε γάμο είναι αμετάβλητη· έχει καθοριστεί πολύ καιρό νωρίτερα από τον Δημιουργό». Όταν είδε τον λόγο του Θεού, η Κιανούι συνειδητοποίησε κάτι ξαφνικά. Κατάλαβε ότι οι γάμοι των ανθρώπων είναι προκαθορισμένοι από τον Θεό. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που θέλουν να είναι με κάποιον που αγαπούν, όμως με κάποιον τρόπο καταλήγουν να παντρευτούν κάποιον άλλο, κι αυτό είναι ένα θέμα για το οποίο δεν έχουν άλλη επιλογή. Τώρα, η Κιανούι συνειδητοποιούσε ότι συναντήθηκε, γνώρισε και ζούσε με τον σύζυγό της, επειδή αυτή ήταν η ρύθμιση του Θεού για τη μοίρα της. Όταν όμως οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν την κυριαρχία του Θεού και δεν υπακούνε στις ενορχηστρώσεις και τις ρυθμίσεις Του, έχουν τις δικές τους απαιτήσεις για τον γάμο, καθώς και τις δικές τους προτιμήσεις και επιδιώξεις. Μερικοί άνθρωποι προτιμούν την όμορφη, κομψή ή ωραία εμφάνιση, σε μερικούς αρέσουν σύντροφοι που τα καταφέρνουν στα λόγια και μπορούν να τους νοιάζονται, ενώ άλλοι πάλι προτιμούν ικανούς, ισχυρούς και οικονομικά επιτυχημένους συντρόφους και ούτω καθεξής. Όταν οι σύντροφοί τους δεν πληρούν τις απαιτήσεις τους, ζούν μες στο παράπονο, τους σνομπάρουν ή θυμώνουν, παλεύουν, ή ακόμα και τους χωρίζουν, κάνοντας να ζούν οι ίδιοι και η οικογένειά τους μέσα στον πόνο. Η Κιανούι συνειδητοποίησε ότι επειδή δεν κατανοούσε ή δεν υπάκουε στην κυριαρχία του Θεού, ένιωθε συνεχώς ότι ο σύζυγός της ήταν ανίκανος, τον αντιπαθούσε και τον υποβίβαζε, κάτι που την έκανε να ζει μέσα στη δυστυχία, και δεν του έδειχνε καθημερινά παρά μια έκφραση κατάθλιψης, κάνοντας τη σχέση τους όλο και πιο απόμακρη. Η Κιανούι δεν ήθελε να ζει με τόσο πόνο, προσευχήθηκε λοιπόν στον Θεό για να εκφράσει την επιθυμία της να αποδεχτεί και να υπακούσει στις ενορχηστρώσεις και τις ρυθμίσεις Του, να μην είναι πλέον δυσαρεστημένη με τη ζωή της, να μην παραπονιέται για την ανικανότητα του συζύγου της, να πορευθεί ειρηνικά με τον σύζυγό της και να ζήσει ευτυχισμένη.

Μετά από αυτό, η στάση της Κιανούι απέναντι στον σύζυγό της βελτιώθηκε. Όταν κάτι δεν ήταν ικανοποιητικό στη ζωή της, δεν ήταν τόσο παράλογη όσο προηγουμένως, και δεν γκρίνιαζε πια ούτε παραπονιόταν στον σύζυγό της. Αντίθετα, πίστευε ότι ήταν η ρύθμιση του Θεού και ήταν πρόθυμη να υπακούσει, να αφήσει τον Θεό να την οδηγήσει και να την καθοδηγήσει και να μάθει να ζει σε αρμονία με τον σύζυγό της. Ο σύζυγός της είδε την αλλαγή στην Κιανούι και η στάση του απέναντί ​​της βελτιώθηκε κι αυτή.

Μία μέρα, καθώς η Κιανούι επέστρεφε στο σπίτι των γονιών της, η γειτόνισσά της τη ρώτησε: «Δεν σε έχω δει εδώ και λίγα χρόνια. Εξακολουθείς να ζεις στο ίδιο μπανγκαλόου όπως τότε που παντρεύτηκες; Μήπως έχεις αγοράσει κιόλας διαμέρισμα;» Η καρδιά της Κιανούι ταράχτηκε. Ένιωσε αμηχανία και είπε με ένα διστακτικό γέλιο: «Όχι ακόμα». Η γειτόνισσά είπε: «Τη σήμερον ημέρα, οι νέοι θέλουν όλοι να ζουν σε διαμερίσματα. Είναι καθαρά, άνετα και ευχάριστα». Η Κιανούι απέφυγε τα μάτια της γειτόνισσάς της και βρήκε μια δικαιολογία: «Τα πόδια του πεθερού μου δεν είναι καλά, και γι’ αυτό δυσκολεύεται να ανεβαίνει σκάλες. Νομίζω ότι τα μπανγκαλόου είναι μια χαρά. Ίσως αγοράσω διαμέρισμα στο μέλλον». Όταν έφυγε η γειτόνισσά της, η Κιανούι δεν μπορούσε παρά να σκεφτεί με θλίψη: «Πού θα βρω ποτέ τα χρήματα για ένα διαμέρισμα;» Ασυνείδητα, η Κιανούι άρχισε να κατηγορεί τον σύζυγό της για την ενοχλητική ανικανότητά του. Μέσα στην οδύνη της, η Κιανούι ήλθε ενώπιον του Θεού και προσευχήθηκε: «Θεέ μου, αν και γνωρίζω ότι ο γάμος μου ήταν προκαθορισμένος από Σένα, όταν βλέπω άλλους να τα πηγαίνουν καλύτερα από μένα, εξακολουθώ να έχω παράπονα στην καρδιά μου και αισθάνομαι ότι ο σύζυγός μου δεν μπορεί να μου δώσει την ευτυχισμένη ζωή που θέλω. Δεν ξέρω πώς να ξεφύγω από αυτόν τον πόνο, γι’ αυτό Σε παρακαλώ οδήγησε και καθοδήγησέ με».

Μία μέρα, η Κιανούι διάβασε τα εξής λόγια από το «Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός ΣΤ’»: «Η μία μετά την άλλη, όλες αυτές οι τάσεις επιφέρουν μια σατανική επίδραση, η οποία συνεχώς εκφυλίζει τον άνθρωπο, τον κάνει να χάνει συνεχώς τη συνείδηση, την ανθρώπινη φύση και τη λογική του, και υποβαθμίζει ολοένα περισσότερο την ηθική του και την ποιότητα του χαρακτήρα του, σε βαθμό που να μπορούμε να πούμε ότι οι άνθρωποι σήμερα, στην πλειονότητά τους, δεν έχουν καμία ακεραιότητα, καθόλου ανθρώπινη φύση, αλλά ούτε και συνείδηση, πόσο μάλλον λογική. Ποιες είναι, λοιπόν, αυτές οι τάσεις; Δεν είναι δυνατόν να διακρίνεις αυτές τις τάσεις με γυμνό οφθαλμό. Όταν φυσάει ο άνεμος των τάσεων, ίσως μόνο ένας μικρός αριθμός ανθρώπων να είναι αυτός που ορίζει τις τάσεις. Αυτοί οι άνθρωποι ξεκινούν να κάνουν κάτι, αποδέχονται ένα είδος ιδέας ή ένα είδος προοπτικής. Ωστόσο, οι άνθρωποι, στην πλειονότητά τους, και λόγω της άγνοιάς τους, θα εξακολουθούν να μολύνονται συνεχώς, να αφομοιώνονται και να έλκονται από αυτού του είδους την τάση, μέχρι όλοι τους, χωρίς να το γνωρίζουν, να την αποδέχονται ακούσια, να βυθίζονται σ’ αυτήν και να ελέγχονται από αυτήν. Αυτού του είδους οι τάσεις, η μία μετά την άλλη, τους ανθρώπους που δεν έχουν νου υγιή εν σώματι υγιεί, που δεν έχουν γνωρίσει ποτέ την αλήθεια, που δεν μπορούν να καταλάβουν τη διαφορά ανάμεσα στο θετικό και το αρνητικό, τους κάνουν να αποδέχονται πρόθυμα τις όποιες τάσεις, τις απόψεις για τη ζωή και τις αξίες που προέρχονται από τον Σατανά. Αποδέχονται ό,τι τους λέει ο Σατανάς σχετικά με την προσέγγιση που πρέπει να έχουν απέναντι στη ζωή και τον τρόπο ζωής που τους “χαρίζει” ο Σατανάς. Δεν έχουν τη δύναμη ούτε την ικανότητα, πόσο μάλλον την επίγνωση, για να αντισταθούν». «Με αυτόν τον τρόπο, ο άνθρωπος γίνεται όλο και πιο σατανικός, υπερόπτης, αλαζόνας, εγωιστής και κακοήθης. Δεν υπάρχει πλέον καμία στοργικότητα ανάμεσα στους ανθρώπους, κανένα αίσθημα αγάπης ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας, καμία κατανόηση ανάμεσα στους συγγενείς και τους φίλους· οι ανθρώπινες σχέσεις έχουν γίνει γεμάτες βία».

Από τον λόγο του Θεού, η Κιανούι κατάλαβε ότι όλη η δυστυχία συμβαίνει επειδή η ανθρωπότητα έχει διαφθαρεί από τον Σατανά και επιδιώκει κακές κοσμικές τάσεις. Σε αυτήν την κακή κοινωνία, οι άνθρωποι κατακλύζονται και επηρεάζονται από κακές ιδέες, όπως «Το χρήμα προηγείται» «Τα χρήματα δεν είναι το παν, αλλά χωρίς αυτά, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα» «Οι άνθρωποι αγωνίζονται να πάνε προς τα πάνω, όμως το νερό ρέει προς τα κάτω» και «Όπως το δέντρο ζει για τον φλοιό του, ο άνθρωπος ζει για το πρόσωπό του», όλοι λατρεύουν τα χρήματα και την απόλαυση υλικών αγαθών, επιδιώκουν να φορούν επώνυμες μάρκες, να τρώνε ακριβές λιχουδιές, να ζουν σε βίλες ξένου στυλ, να οδηγούν πολυτελή αυτοκίνητα και να ζουν μια ποιοτική ζωή ώστε να κερδίσουν το κεφάλαιο για να ανέλθουν στην κοινωνική κλίμακα και να επιδειχθούν. Όποιος έχει χρήματα και απολαμβάνει τις περισσότερες απολαύσεις είναι μια κλάση πάνω από τους άλλους, τα λόγια του έχουν βαρύτητα και όλοι τον θαυμάζουν και προσπαθούν να σχετίζονται μαζί του, ενώ όσοι δεν έχουν ταλέντο ή δεξιότητες θεωρούνται κατώτεροι από τους άλλους. Πλημμυρισμένοι με αυτές τις λανθασμένες και παράλογες απόψεις, οι άνθρωποι γίνονται ολοένα και πιο επιφανειακοί, ματαιόδοξοι, εγωιστές και άπληστοι, χάνουν εντελώς την ανθρωπιά, τη λογική και τη συνείδησή τους, μέχρι του σημείου όταν επιλέγουν τον σύντροφο του γάμου τους, κάποιοι να ζητούν συντρόφους που είναι από καλή οικογένεια ή έχουν τη δυνατότητα να κερδίζουν μεγάλα χρηματικά ποσά, ώστε να μπορούν να ζουν μ’ έναν πλούσιο τρόπο ζωής που κάνει τους άλλους να τους εκτιμούν, αλλά και προωθούν υπερβολικά παράλογες θεωρίες, όπως ότι «Οι πλούσιοι σύζυγοι κάνουν τις αξιόλογες συζύγους» και «Είναι καλύτερο να κάνεις καλό γάμο παρά καλές σπουδές», διαστρεβλώνοντας εντελώς την ιδέα του γάμου. Η αλήθεια είναι ότι η έννοια του γάμου είναι δύο άνθρωποι που αγαπούν ειλικρινά ο ένας τον άλλον και μοιράζονται μία βούληση, αποτελώντας οικογένεια. Απαιτεί και οι δύο σύντροφοι να αναλαμβάνουν βάρη και ευθύνες, να σέβονται, να βοηθούν και να αγαπούν ο ένας τον άλλον και να διατηρούν μια ευτυχισμένη ζωή. Λόγω όμως της επιρροής των κακών αυτών τάσεων, οι άνθρωποι προσθέτουν πάρα πολλές προϋποθέσεις στον γάμο και η σχέση μεταξύ των συζύγων δεν είναι πλέον αγνή, αλλά γεμάτη ανταλλαγές και συναλλαγές. Οι άνθρωποι παντρεύονται όποιον έχει χρήματα ή εξουσία και αν το ένα μέρος μπορεί να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις των υλικών επιθυμιών ή της ματαιοδοξίας του άλλου, τότε ο γάμος μπορεί με μισή καρδιά να διατηρηθεί, διαφορετικά οι δύο σύντροφοι θα περιφρονούν και θα βλάπτουν ο ένας τον άλλον, ή και θα χωρίσουν ακόμη. Τα ποσοστά διαζυγίων και εκ νέου γάμων στην κοινωνία αυξάνονται και είναι σύνηθες ήδη να ακούμε για άνδρες με ερωμένες και γυναίκες με πλούσιους χορηγούς. Δεν οφείλονται όλα αυτά στο ότι οι άνθρωποι ζουν με τόσο λανθασμένες σκέψεις και αντιλήψεις; Όταν το συνειδητοποίησε αυτό, η Κιανούι διαπίστωσε ότι κι αυτή την είχαν δελεάσει και ζημιώσει οι κακές αυτές τάσεις. Προτού πάει στον γάμο της παλιάς συμμαθήτριάς της, η ζωή της με τον σύζυγό της ήταν σταθερή και ήρεμη, όταν όμως είδε ότι οι φίλες της είχαν όλες αυτοκίνητα και διαμερίσματα, ότι ήταν όλες πλουσιότερες από αυτήν, αισθάνθηκε ότι ήταν κατώτερη και ότι δεν μπορούσε να σηκώσει κεφάλι μεταξύ τους. Όταν ο σύζυγός της δεν μπορούσε να ικανοποιήσει τις επιθυμίες της, τον θεωρούσε χυδαίο και ανίκανο και διατύπωνε καθημερινά παράπονα εις βάρος του, όχι μόνο κάνοντας τον εαυτό της δυστυχισμένο, αλλά και προκαλώντας στον άντρα της ατελείωτο πόνο. Η σχέση τους γίνονταν όλο και πιο απόμακρη και το σπίτι τους είχε χάσει την αρμονία και την άνεση του παρελθόντος.

Η Κιανούι σκέφτηκε με ποιον τρόπο είχε φερθεί στον σύζυγό της και αισθάνθηκε βαθιά λύπη, ταυτόχρονα ένιωσε δε ότι ο τρόπος ζωής που επιδίωκε για να ικανοποιήσει τη ματαιοδοξία της ήταν λανθασμένος, ένα μέσο που χρησιμοποιούσε ο Σατανάς για να την κάνει να υποφέρει. Χωρίς την καθοδήγηση που βρήκε στον λόγο του Θεού, η Κιανούι θα συγκρινόταν συνεχώς με τις φίλες της και θα κατηγορούσε τον σύζυγό της όταν δεν τις ξεπερνούσε κι έτσι θα ζούσε με πόνο καθώς τη βασάνιζε ο Σατανάς, ή θα μπορούσε ακόμη και να διαλυθεί ο γάμος της. Η Κιανούι συνειδητοποίησε ότι πολλές από τις φίλες της, αν και ήταν παντρεμένες με πλούσιους και μπορούσαν να απολαύσουν μια πολυτελή ζωή, έμοιαζαν μόνο να περνούν μια λαμπερή και όμορφη ζωή και στην πραγματικότητα δεν ήταν καθόλου ευτυχισμένες. Κάποιοι από τους συζύγους τους είχαν εξωσυζυγικές σχέσεις, ερωμένες και έπαιζαν τριγύρω, αγνοώντας τις γυναίκες τους, χωρίς να νοιάζονται καθόλου γι’ αυτές. Άλλες δεν είχαν καμία θέση και αξιοπρέπεια στο σπίτι και ζούσαν τόσο ταπεινά σαν να ήταν υπηρέτριες, χωρίς να τις σέβεται ο σύζυγος κι η οικογένειά τους. Κάποιες είχαν συζύγους με ασυμβίβαστες αντιλήψεις και προσωπικότητες, δεν υπήρχαν αληθινά συναισθήματα μεταξύ τους και συχνά διαφωνούσαν κι αντιμάχονταν. Υπήρχαν κι άλλα ακόμη παραδείγματα. Είχε ικανοποιηθεί μεν η ματαιοδοξία τους, πίσω όμως απ’ αυτό υπήρχε ατελείωτη πικρία κι αδιέξοδα. Μπορούσε μια τέτοια ζωή να ονομάζεται ευτυχία; Η Κιανούι κούνησε το κεφάλι της. Δεν είναι αυτό που ήθελε. Μόλις το κατάλαβε, ήταν πρόθυμη να εγκαταλείψει τα μάταια αυτά πράγματα στην καρδιά της και να συμφιλιωθεί με τον σύζυγό της.

Αργότερα, η Κιανούι διάβασε ένα άλλο απόσπασμα του λόγου του Θεού: «Υπάρχει πιο απλός τρόπος για να ελευθερωθεί κανείς από την κατάσταση αυτή: να αποχαιρετήσει τον πρότερο τρόπο ζωής του, να πει αντίο στους προηγούμενους στόχους του στη ζωή, να συνοψίσει και να αναλύσει τον προηγούμενο τρόπο ζωής, τη φιλοσοφία, τις επιδιώξεις, τις επιθυμίες και τα ιδανικά του, και έπειτα να τα συγκρίνει με το θέλημα του Θεού και τις απαιτήσεις Του από τον άνθρωπο, και να δει αν κάποιο από αυτά βρίσκεται σε συμφωνία με το θέλημα και τις απαιτήσεις του Θεού, αν κάποιο από αυτά προσφέρει τις σωστές αξίες της ζωής, αν τον οδηγεί σε καλύτερη κατανόηση της αλήθειας και αν του επιτρέπει να ζει με την ανθρώπινη φύση και την εικόνα του ανθρώπου. Όταν ερευνάς επανειλημμένα και αναλύεις προσεκτικά τους διάφορους στόχους ζωής που επιδιώκουν οι άνθρωποι και τους ποικίλους τρόπους ζωής τους, θα βρεις πως ούτε ένας δεν ταιριάζει με την αρχική πρόθεση που είχε ο Δημιουργός όταν δημιούργησε την ανθρωπότητα. Όλοι τους απομακρύνουν τους ανθρώπους από την κυριαρχία και τη φροντίδα του Δημιουργού· είναι όλοι τους λάκκοι στους οποίους πέφτει η ανθρωπότητα και οι οποίοι τους οδηγούν στην κόλαση. Αφού το αναγνωρίσεις αυτό, η αποστολή σου είναι να αφήσεις στην άκρη την παλιά σου άποψη για τη ζωή, να μείνεις μακριά από τις διάφορες παγίδες, να αφήσεις τον Θεό να πάρει τον έλεγχο της ζωής σου και να κάνει διευθετήσεις για εσένα, να προσπαθήσεις απλώς να υποταχθείς στις ενορχηστρώσεις και την καθοδήγηση του Θεού, να μην έχεις επιλογή και να γίνεις ένας άνθρωπος που λατρεύει τον Θεό». 

Αφού διάβασε τον λόγο του Θεού, η Κιανούι αναπόφευκτα φορτίστηκε με περίπλοκα συναισθήματα: «Στο παρελθόν, επιδίωκα έναν τρόπο ζωής βασισμένο σε στόχους που επιθυμούσα τους οποίους ενέπνεε ο Σατανάς, κι αυτό ήταν πολύ οδυνηρό. Όταν μου έλειπε η αλήθεια, απλώς και μόνο έπαιζε μαζί μου ο Σατανάς και σπαταλούσα τη ζωή μου σε άσκοπες επιδιώξεις». Μόνο τότε ξύπνησε, αποφάσισε να εγκαταλείψει τις λανθασμένες απόψεις της για τη ζωή και τις λανθασμένες αξίες και να μην ακολουθεί πια κακές τάσεις, ούτε να επιδιώκει μια υλική ζωή υψηλής ποιότητας. Αντίθετα, ήθελε να υπακούει στις ενορχηστρώσεις και τις ρυθμίσεις του Θεού, να φέρεται σωστά στον σύζυγό της και να είναι ικανοποιημένη με το να έχει επαρκή τροφή και ρούχα. Καθώς ζύγιζε αυτά τα πράγματα, η Κιανούι σκέφτηκε ότι αν και ο σύζυγός της δεν είχε πολλά χρήματα, δεν μπορούσε να της δώσει μια πολυτελή υλική ζωή, ούτε και να ικανοποιήσει τη ματαιοδοξία της, ήταν πρακτικός, αξιόπιστος και προβλέψιμος, εξέταζε τα πράγματα εμπεριστατωμένα και είχε γνήσια συναισθήματα γι’ αυτήν. Ακόμη και όταν συμπεριφερόταν παράλογα, ο σύζυγός της την ανεχόταν και την άφηνε να πράττει όπως νομίζει και, το σημαντικότερο, δεν της αντιτίθετο στην πίστη της στον Θεό. Σε σύγκριση με την ανώτερη υλική ζωή, ήταν πολύ ευτυχισμένη που είχε βρει έναν άνθρωπο που μπορούσε να τη φροντίζει, οπότε η Κιανούι θεώρησε ότι ο γάμος που είχε ρυθμίσει ο Θεός γι’ αυτήν ήταν ο καλύτερος. Εάν είχε βρει έναν πλούσιο σύζυγο και ζούσε μια πλούσια ζωή, η ζωή της θα ήταν πιθανότατα γεμάτη φαγητά, ποτά και παιχνίδι και ίσως δεν είχε την ευκαιρία να έλθει προς τον Θεό, να ακούσει τη φωνή του Δημιουργού και να καταλάβει τόσα πολλά μυστήρια της αλήθειας, ούτε θα διέκρινε τον τρόπο με τον οποίο ο Σατανάς διαφθείρει την ανθρωπότητα ή τις κακές τάσεις. Η Κιανούι κατανόησε επιτέλους ότι, ανεξάρτητα από το πόσο πλούσιος ή φτωχός είναι κανείς, ο μόνος τρόπος για να κερδίσει την αληθινή ευτυχία είναι με το να έχει το κατάλληλο περιβάλλον για να πιστεύει στον Θεό και να Τον λατρεύει, να επιδιώκει την αλήθεια και να εκπληρώνει τα καθήκοντα του δημιουργήματος που είναι να ξεπληρώνει την αγάπη του Θεού.

Μόλις κατάλαβε αυτά τα πράγματα, υπήρξε μια σημαντική αλλαγή στη στάση της απέναντι στον σύζυγό της. Δεν παραπονείτο πλέον για την ανικανότητα του συζύγου της και τον φρόντιζε και τον καταλάβαινε πολύ περισσότερο. Σταδιακά άρχισε να επικοινωνεί όλο και περισσότερο μαζί του. Ο σύζυγός της ήταν ευχαριστημένος με την αλλαγή της. Τη χαιρετούσε πάντοτε με το χαμόγελο και το σπίτι τους έγινε πολύ πιο αρμονικό και άνετο. Η Κιανούι ήταν πολύ ευγνώμων στον Θεό για τη σωτηρία και την καθοδήγησή Του. Η μόνη της επιθυμία πλέον ήταν να κάνει πράξη τον λόγο του Θεού στη ζωή της, να αγωνίζεται με όλη της τη δύναμη ώστε να επιδιώκει την αλήθεια και να εκπληρώνει τα καθήκοντά της, διότι αυτή είναι η πιο σωστή πορεία στη ζωή. Δόξα τω Θεώ!

Από τον Ζανγκ Γιουν

Σχετικά άρθρα:

Ορθόδοξος γάμος – Το πρώτο γράμμα στον σύζυγό μου μετά τον γάμο μου

Πώς μπορούμε να ξεφύγουμε από την σκιά της συζυγικής απιστίας;

girl,sleeping,sick

Ξανακερδίζοντας τη ζωή: η μαρτυρία ενός εξάχρονου κοριτσιού που επέστρεψε στη ζωή

15 Μαρτίου 2019

0

Η εγγονή μου ανέβασε έναν άσκημο πυρετό – για τι πράγμα επρόκειτο;

Μία μέρα τον Ιούνιο του 2009, η εξάχρονη εγγονή μου Γκουόγκουο γύρισε νωθρή σπίτι από το σχολείο κι έπειτα ξάπλωσε αδύναμα στο κρεβάτι. Το βρήκα πολύ περίεργο, καθώς ήταν συνήθως γεμάτη ζωή, χοροπηδώντας και τρέχοντας παντού. Σκέφτηκα: «Γιατί έπεσε στο κρεβάτι της αμέσως μόλις γύρισε σπίτι; Μήπως είναι άρρωστη;» Την πήγα γρήγορα σε μια κλινική να δει ένα γιατρό. Ο γιατρός εκεί είπε ότι η εγγονή μου είχε έναν άσκημο πυρετό, της έγραψε κάποια αντιπυρετικά και στη συνέχεια την πήρα σπίτι. Ωστόσο, αφού πήρε τα φάρμακα για πάνω από μια μέρα, η Γκουόγκουο δεν ήταν καλύτερα. Έτσι, την πήγα στην κλινική για να λάβει ενδοφλέβια θεραπεία. Όταν ήταν στον ορό, ο πυρετός υποχώρησε, μία ή δύο ώρες όμως μετά τις εγχύσεις άρχισε να έχει ξανά πυρετό. Αργότερα, δεν μπορούσε να φάει, αλλά και όταν έτρωγε κάτι, το έκανε εμετό. Μέρα με την ημέρα έχανε τις δυνάμεις της και τελικά δεν είχε δύναμη ούτε καν να μιλήσει. Η γυναίκα μου κι εγώ καλέσαμε τότε βιαστικά τον γιο και τη νύφη μας και, μόλις έμαθαν για την Γκουόγκουο, γύρισαν βιαστικά πίσω.

Την επόμενη μέρα, ο γιος και η νύφη μου πήγαν την Γκουόγκουο στο επαρχιακό νοσοκομείο. Λίγο αφότου έφτασαν εκεί, ο γιος μου μού τηλεφώνησε και μου είπε: «Μπαμπά, η Γκουόγκουο είπε ένα πράγμα μόνο όταν φτάσαμε εδώ, έπειτα το στόμα της άρχισε να σφίγγεται και τώρα δεν μπορεί να μιλήσει. Ο γιατρός με συμβούλευσε να πάω την Γκουόγκουο σε άλλο νοσοκομείο το συντομότερο δυνατόν». Μόλις άκουσα τι είπε ο γιος μου, το μυαλό μου άρχισε να βουίζει και ολόκληρο το σώμα μου έγινε ασταθές και αδύναμο σαν ξεφούσκωτη μπάλα από καουτσούκ. Σκέφτηκα από μέσα μου: «Πώς μπορεί η ασθένεια της εγγονής μου να επιδεινώθηκε τόσο γρήγορα; Τώρα είναι στο σημείο που δεν μπορεί να μιλήσει. Αν της συμβεί κάτι ….» Όταν το σκέφτηκα αυτό, αισθάνθηκα πόνο και θλίψη σαν να μου είχαν μπήξει ένα μαχαίρι στην καρδιά και δεν μπορούσα να συγκρατήσω τα δάκρυά μου. Κατά τη διάρκεια των λίγων εκείνων ημερών, η γυναίκα μου κι εγώ δεν μπορούσαμε να φάμε ή να κοιμηθούμε καλά. Ενώ ανησυχούσαμε για την ασθένεια της Γκουόγκουο, ο γιος μας τηλεφώνησε ξανά και είπε: «Μπαμπά, μετά τις εξετάσεις ο γιατρός είπε ότι η Γκουόγκουο έχει προσβληθεί από εγκεφαλίτιδα και, για την ώρα, το στόμα της εξακολουθεί να είναι άκαμπτο, δεν αισθάνεται τίποτα στην αριστερή πλευρά του σώματός της και είναι ημιπαράλυτη. Η κατάστασή της είναι εξαιρετικά σοβαρή. Οι γιατροί θα της χορηγήσουν δύο μόνο θεραπείες. Εάν βελτιωθεί, θα συνεχίσουν τη θεραπεία, αν όχι, θα τη διακόψουν. Είπαν επίσης ότι ακόμη κι αν η ασθένειά της θεραπευτεί, ενδέχεται να μείνει ανάπηρη». Όταν άκουσα τα λόγια του γιου μου, τα δάκρυά μου έτρεχαν ελεύθερα σαν χάντρες από μια σπασμένη χορδή και αισθανόμουν μεγάλο πόνο, σαν να πήγαινε να σπάσει η καρδιά μου. Σκέφτηκα: «Είναι μόνο έξι. Εάν για κάποιο λόγο η θεραπεία δεν πάει καλά και μείνει παράλυτη, πώς θα ζήσει;» Δεν τολμούσα να συνεχίσω να το σκέφτομαι και ήλθα ενώπιον του Θεού και προσευχήθηκα με δάκρυα: «Θεέ μου, τα πάντα είναι στα χέρια Σου. Το αν θα ζήσουμε ή θα πεθάνουμε, είναι στα χέρια Σου. Το αν η εγγονή μου θα πάει καλύτερα ή όχι δεν εξαρτάται από τον γιατρό. Ρυθμίζεις και είσαι κυρίαρχος των πάντων. Είμαι πρόθυμος να εμπιστευτώ την εγγονή μου σε Σένα. Σε παρακαλώ να τη σώσεις». Μετά την προσευχή, η πονεμένη κι ανήσυχη καρδιά μου ηρέμησε λίγο.
Ένιωσα πικρία στην καρδιά όταν η εγγονή μου δεν πήγαινε καλύτερα.
Μετά από αυτό, η γυναίκα μου κι εγώ περιμέναμε ότι η Γκουόγκουο θα πάει καλύτερα. Ωστόσο, η πραγματικότητα δεν ήταν όπως την είχα φανταστεί. Η κατάσταση της Γκουόγκουο δεν βελτιώθηκε καθόλου. Ασυνείδητα, γεννήθηκε στην καρδιά μου μια επιθυμία να κατηγορήσω τον Θεό και σκέφτηκα: «Η γυναίκα μου κι εγώ κάνουμε το καθήκον μας και υπακούμε και στις ρυθμίσεις της εκκλησίας. Πώς μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο σε μας; Γιατί ο Θεός δεν την προστατεύει και δεν την κάνει σύντομα και πάλι καλά;» Όσο περισσότερο το σκεφτόμουν, τόσο πιο απαίσια ένιωθα. Ολόκληρη η ύπαρξή μου έγινε εξαιρετικά αρνητική και αδύναμη, και το πνεύμα μου γινόταν όλο και σκοτεινότερο. Τη στιγμή ακριβώς που πονούσα και δεν είχα πουθενά να στραφώ, ένας αδελφός ήλθε στο σπίτι μου και μου διάβασε ένα απόσπασμα του λόγου του Θεού σχετικό με την κατάστασή μου: «Πόσοι πιστεύουν σ’ Εμένα μόνο και μόνο για να χρησιμοποιήσω τις δυνάμεις Μου και να βγάλω τα ακάθαρτα πνεύματα από το σώμα τους; Και πόσοι πιστεύουν σ’ Εμένα απλώς και μόνο για να λάβουν ειρήνη και χαρά από Εμένα; Πόσοι πιστεύουν σ’ Εμένα μόνο για να απαιτήσουν από Εμένα περισσότερο υλικό πλούτο. Και πόσοι πιστεύουν σ’ Εμένα μόνο και μόνο για να περάσουν τη ζωή αυτή με ασφάλεια και να είναι σώοι και αβλαβείς στον κόσμο που έρχεται; Πόσοι πιστεύουν σ’ Εμένα μόνο για να αποφύγουν τα δεινά της κόλασης και να λάβουν τις ευλογίες του ουρανού. Πόσοι πιστεύουν σ’ Εμένα μόνο για προσωρινή άνεση, αλλά δεν αποζητούν να κερδίσουν τίποτα από τον κόσμο που έρχεται; Όταν έστρεψα το μένος Μου στον άνθρωπο και πήρα όλη τη χαρά και την ειρήνη που είχε αρχικά, ο άνθρωπος άρχισε να αμφιβάλει. Όταν έδωσα στον άνθρωπο τα δεινά της κόλασης και πήρα πίσω τις ευλογίες του ουρανού, η ντροπή του ανθρώπου μετατράπηκε σε θυμό». («Τι γνωρίζεις περί πίστης»).

Τότε ο αδελφός συναναστράφηκε ως εξής: «Ο λόγος του Θεού έχει αποκαλύψει τις προθέσεις μας, τους σκοπούς μας και κάθε είδους ανάρμοστες κι εξωφρενικές απαιτήσεις που έχουμε πιστεύοντας σ’ Αυτόν. Ο Θεός δημιούργησε την ανθρωπότητα και παρέχει όλα τα απαραίτητα για την επιβίωσή μας. Επομένως, είναι νόμος του ουρανού και της γης ότι εμείς οι άνθρωποι πρέπει να πιστεύουμε και να λατρεύουμε τον Θεό. Αφότου όμως διαφθαρήκαμε από τον Σατανά, η φύση μας έγινε υπερβολικά εγωιστική και αξιοκαταφρόνητη. Δεν πιστεύουμε πλέον στον Θεό καθαρά για χάρη της αγάπης και της ικανοποίησής Του, αλλά, αντ’ αυτού, πιστεύουμε για να αποκτήσουμε ευλογίες ή να έχουμε μια ευτυχισμένη οικογένεια: πρόκειται για παζάρι με τον Θεό. Η πίστη μας είναι τελείως αλλοιωμένη – όταν μας έρχονται οι ευλογίες του Θεού, η καρδιά μας γεμίζει χαρά, όταν όμως οι καταστάσεις που ρυθμίζει ο Θεός δεν ικανοποιούν τις επιθυμίες μας, χάνουμε την πίστη μας σ’ Αυτόν και αρχίζουμε να γινόμαστε αρνητικοί, Τον παρεξηγούμε και Τον κατηγορούμε, ή ακόμη και Τον αποφεύγουμε και Τον προδίδουμε. Αυτό οφείλεται στις λανθασμένες απόψεις μας σχετικά με την πίστη στον Θεό.

«Ο Θεός έρχεται να επιτελέσει το έργο Του και να σώσει τον άνθρωπο τις έσχατες ημέρες. Αυτό σημαίνει ότι χρησιμοποιεί κάθε είδους ατυχείς καταστάσεις για να εκθέσει την εσωτερική μας διαφθορά και τις ακαθαρσίες, κάνοντάς μας έτσι να έλθουμε ενώπιόν Του και να ελέγξουμε τον εαυτό μας σε σχέση με τον λόγο Του, να γνωρίσουμε τον εαυτό μας μέσω του προβληματισμού και να δούμε πόσο μας έχει διαφθείρει ο Σατανάς και πόσο εγωιστές και αξιοκαταφρόνητοι είμαστε. Μπορούμε τότε να προσευχηθούμε στον Θεό και να αποφασίσουμε να αποβάλουμε τη διαφθορά και σιγά-σιγά να βιώσουμε το έργο του Θεού. Τότε δεν θα κάνουμε πλέον παζάρια με τον Θεό, και θα ομονοούμε μαζί Του, και θα γίνουμε άνθρωποι που υπακούνε πραγματικά και λατρεύουν τον Θεό. Αδελφέ, το θέμα της ασθένειας του παιδιού δεν εκθέτει την εσφαλμένη άποψη ότι η πίστη στον Θεό ισοδυναμεί με το να λαμβάνουμε ευλογίες; Ποιο είναι λοιπόν το θέλημα του Θεού; Ο Θεός ελπίζει ότι θα προβληματιστείς και θα κατανοήσεις και θα διορθώσεις τις λανθασμένες σου απόψεις ως προς το τι πρέπει να επιδιώκεις με την πίστη, ώστε να μπορέσουν να καθαρθούν και να αλλάξουν οι διεφθαρμένες σου διαθέσεις. Αυτού του είδους η κατάσταση είναι η αγάπη του Θεού που έρχεται σε σένα, είναι ο Θεός που σε εξαγνίζει και σε σώζει. Εάν δεν εκτιθέμεθα βιώνοντας αυτήν την κατάσταση, θα εξακολουθούσαμε να θεωρούμε ότι η πιστή καρδιά μας είναι καθαρή και θα συνεχίζαμε να πιστεύουμε στον Θεό με βάση τις λανθασμένες μας απόψεις. Εάν συνεχίζαμε κατ’ αυτόν τον τρόπο, θα πιστεύαμε μεν στον Θεό μέχρι το τέλος, και πάλι όμως δεν θα κερδίζαμε τον έπαινό Του!”

Όταν σκέφτηκα τον λόγο του Θεού και τη συναναστροφή του αδελφού, κατανόησα κάπως τα πράγματα και του είπα: «Αυτό που αποκαλύπτει ο λόγος του Θεού είναι απολύτως σωστό. Από τη στιγμή που αρρώστησε η εγγονή μου, κάνω συνεχώς έκκληση στον Θεό ζητώντας Του να θεραπεύσει την ασθένειά της. Όταν προσευχόμουν, ζητούσα με έμμεσο τρόπο από τον Θεό να θεραπεύσει την εγγονή μου και όταν είδα ότι η κατάστασή της δεν βελτιώνεται, αντίθετα μάλιστα χειροτερεύει όλο και περισσότερο, εκτέθηκε εντελώς η παρακοή μου. Άρχισα να παραπονιέμαι στον Θεό θεωρώντας ότι, επειδή η γυναίκα μου κι εγώ πιστεύουμε σ’ Αυτόν και εκπληρώνουμε το καθήκον μας, ο Θεός θα πρέπει συνεπώς να παρακολουθεί και να κρατά ολόκληρη την οικογένειά μας ασφαλή και δεν θα πρέπει να αρρωσταίνουμε. Μόνο τώρα βλέπω ότι είμαι πολύ εγωιστής και ποταπός. Η πίστη μου στον Θεό είναι μόνο για ευλογίες, Του θέτω αιτήματα και κάνω συμφωνίες μαζί Του. Πώς μπορούν άραγε οι απόψεις μου για την πίστη στον Θεό να συμφωνούν με το θέλημά Του; Δεν είμαι αληθινός πιστός του Θεού!»

Ο αδελφός συνέχισε λέγοντας: «Δόξα τω Θεώ! Σήμερα, μπορείς να αναγνωρίσεις τις εσφαλμένες σου απόψεις σχετικά με την πίστη σου στον Θεό. Είναι η επίδραση του λόγου του Θεού επάνω σου. Τώρα, το γεγονός ότι η εγγονή σας έχει προσβληθεί από μια τόσο σοβαρή ασθένεια αποτελεί δοκιμασία και εξευγενισμό για σένα και τη σύζυγό σου. Ενόσω γνωρίζουμε τον εαυτό μας μέσω του προβληματισμού, πρέπει να κατανοούμε και το θέλημα του Θεού και να αναζητούμε τον τρόπο να κάνουμε πράξη όσα περιέχονται στον λόγο Του. Μόνο με αυτόν τον τρόπο δεν θα ζούμε αρνητικά και δεν θα παρεξηγούμε τον Θεό, αλλά, αντίθετα, θα μπορούμε να Τον υπακούμε πραγματικά και να Τον ικανοποιούμε. Ας δούμε τι λέει ο Θεός».
Κατανοώντας το θέλημα του Θεού, εγκατέλειψα τις υπερβολικές απαιτήσεις μου και υπάκουσα στην κυριαρχία του Θεού.

Πήρα λοιπόν το βιβλίο με τον λόγο του Θεού και διάβασα: «Όταν είσαι αντιμέτωπος με βάσανα, πρέπει να είσαι ικανός να μη λογαριάζεις τη σάρκα και να μην παραπονιέσαι για τον Θεό. Όταν ο Θεός σού κρύβεται, πρέπει να είσαι ικανός να έχεις την πίστη να Τον ακολουθήσεις και να διατηρήσεις την πρότερη αγάπη σου χωρίς να της επιτρέψεις να εξασθενήσει ή να εξαφανιστεί. Ανεξάρτητα απ’ ό,τι κάνει ο Θεός, πρέπει να παραδίνεσαι στο σχέδιό Του και να είσαι πιο πρόθυμος να καταραστείς την ίδια σου τη σάρκα παρά να παραπονεθείς γι’ Αυτόν. Όταν βρίσκεσαι αντιμέτωπος με δοκιμασίες, πρέπει να ικανοποιείς τον Θεό παρά την όποια απροθυμία σου να αποχωριστείς κάτι που αγαπάς ή παρά το πικρό σου κλάμα. Μόνο αυτό μπορεί να λέγεται πραγματική αγάπη και πίστη. […] Αν είσαι σαν τον Ιώβ που εν μέσω των δοκιμασιών του καταράστηκε την ίδια του τη σάρκα, δεν παραπονέθηκε για τον Θεό και ήταν ικανός να νιώσει απέχθεια για την ίδια του τη σάρκα δίχως να παραπονεθεί ή να αμαρτήσει μέσω του λόγου του, τότε καταθέτεις μαρτυρία. Όταν υποβάλλεσαι σε ορισμένο βαθμό εξευγενισμού και εξακολουθείς να μπορείς να είσαι σαν τον Ιώβ, πλήρως υπάκουος ενώπιον του Θεού και δίχως άλλες απαιτήσεις απ’ Αυτόν ή τις δικές σου έννοιες, τότε ο Θεός θα σου εμφανιστεί». («Όσοι πρόκειται να οδηγηθούν στην τελείωση, πρέπει να υποβληθούν σε εξευγενισμό»). «Μην αποθαρρύνεσαι μπροστά στην ασθένεια, συνέχισε να αναζητάς, μην τα παρατάς ποτέ, και ο Θεός θα σε φωτίσει με το φως Του. Πόσο πιστός ήταν ο Ιώβ; Ο Παντοδύναμος Θεός είναι ένας πανίσχυρος γιατρός! Το να κατοικείς στην αρρώστια είναι να είσαι άρρωστος, αλλά το να κατοικείς στο πνεύμα είναι να είσαι καλά. Αν έχεις μονάχα μια ανάσα, ο Θεός δεν θα σε αφήσει να πεθάνεις». («Κεφάλαιο 6» από «Ομιλίες του Χριστού στην αρχή»).

Αφού διάβασα τον λόγο του Θεού, κατάλαβα: αποδεικνύεται ότι τα δεινά σημαίνουν δοκιμασίες και εξευγενισμό για όσους πιστεύουν στον Θεό, κι ότι ο Θεός χρησιμοποιεί δοκιμασίες και εξευγενισμούς για να οδηγήσει στην τελείωση την πίστη μας προς Αυτόν. Εάν παραιτηθούμε από τα σαρκικά μας συμφέροντα σε καταστάσεις που μας κάνουν να υποφέρουμε και κρατηθούμε γερά στην πίστη μας στον Θεό, εάν δεν αμφιβάλλουμε για τον Θεό, ανεξάρτητα από το τι κάνει, ούτε τον κατηγορούμε ή Τον προδίδουμε, και ο Θεός διαπιστώσει ότι επιθυμούμε να Τον ικανοποιούμε και να υπακούμε σ’ Εκείνον, τότε θα εμφανιστούν ενώπιόν μας τα έργα του Θεού. Ενώ τα αναλογιζόμουν αυτά, κατάλαβα ότι η αρρώστια της εγγονής μου ήταν κάτι που επέτρεπε ο Θεός να συμβεί. Αφενός, αποκαλύπτονταν η λανθασμένη άποψή μου για την πίστη στον Θεό και, αφετέρου, ο Θεός παρακολουθούσε τη στάση μου για να δει αν μπορώ να στηριχτώ στην πίστη μου, να υπακούσω στην κυριαρχία και τις ρυθμίσεις Του και να καταθέσω μαρτυρία γι’ Αυτόν σε αυτήν τη δοκιμασία. Ακριβώς όπως ο Ιώβ που, ενώ έχασε ένα βουνό από πρόβατα και βόδια, τη μεγάλη του περιουσία και τους δέκα γιους και τις κόρες του και ο ίδιος γέμισε τρομερές πληγές σε όλο του το σώμα, δεν διαμαρτυρήθηκε στον Θεό, αλλά στηρίχθηκε στην πίστη και την υπακοή του και κατέθεσε μαρτυρία για τον Θεό και, τελικά, έλαβε τον έπαινο και την ευλογία του Θεού και είδε την εμφάνισή Του. «Θέλω να είμαι σαν τον Ιώβ», σκέφτηκα. «Ανεξάρτητα από τις περιστάσεις που θα αντιμετωπίσω στο μέλλον, θα υπακούω στις ενορχηστρώσεις και τις ρυθμίσεις του Θεού χωρίς παράπονα». Με αυτό το σκεπτικό, είπα στον αδελφό: «Δόξα τω Θεώ! Από τον λόγο του Θεού, καταλαβαίνω το θέλημά Του. Μέσα από αυτήν την κατάσταση, ο Θεός απαλλάσσεται από την εσωτερική μου πρόθεση να λαμβάνω ευλογίες προκειμένου να οδηγήσει στην τελείωση την πίστη και την υπακοή μου σ’ Αυτόν. Δεν μπορώ να είμαι αρνητικός, ούτε να επιστρέψω στα παλιά, δεν μπορώ πλέον να παρεξηγώ τον Θεό. Η μόνη μου επιθυμία είναι να βιώσω το έργο του Θεού».

Ο αδελφός είπε με χαρά: «Αδελφέ, είναι υπέροχο που το κατανοείς έτσι. Πίσω από τις δοκιμασίες και τους εξευγενισμούς, βρίσκονται οι καλές προθέσεις του Θεού. Πρέπει να πιστεύουμε ότι ο Θεός είναι παντοδύναμος κι έχει τον τελευταίο λόγο για το αν θα ζήσουν ή θα πεθάνουν οι άνθρωποι. Πρέπει να βασιζόμαστε μόνο στην πίστη μας στον Θεό για να το βιώσουμε αυτό, κι εσύ να εμπιστευθείς την ασθένεια της εγγονής σου στον Θεό και να υπακούς στις ενορχηστρώσεις και τις ρυθμίσεις Του. Αυτή θα πρέπει να είναι η σύνεσή μας».

Όταν άκουσα τα λόγια του αδελφού, κούνησα καταφατικά το κεφάλι μου. Ήλθα τότε ενώπιον του Θεού και Του απηύθυνα μια προσευχή γεμάτη μετάνοια και υπακοή: «Θεέ μου, κάνω λάθος. Δεν έπρεπε να έχω παράλογες απαιτήσεις από Σένα, πολύ λιγότερο μάλιστα να Σε παρεξηγήσω και να Σε κατηγορήσω εξαιτίας της ασθένειας της εγγονής μου. Θεέ μου! Πιστεύω ότι πίσω από όλα αυτά είναι η καλή Σου πρόθεση. Είμαι πρόθυμος να υποταχθώ πλήρως σε Σένα. Εμπιστεύομαι πρόθυμα τη ζωή και τον θάνατο της εγγονής μου στα χέρια Σου και υποτάσσομαι στην κυριαρχία και τις ρυθμίσεις Σου. Πραγματικά, ακόμη κι αν πεθάνει, δεν θα πω ούτε το παραμικρό παράπονο». Μετά από αυτήν την προσευχή, η φορτωμένη και πονεμένη καρδιά μου αισθάνθηκε μεγάλη ανακούφιση.
Ο γιος μου τηλεφώνησε να μου πει ότι οι γιατροί δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα περισσότερο για την Γκουόγκουο.
Τη δέκατη τρίτη νύχτα, ο γιος μου μού τηλεφώνησε ξανά και είπε ξέπνοα: «Μπαμπά, οι γιατροί δεν μπορούν να κάνουν τίποτα για την Γκουόγκουο και με συμβούλευσαν να πάρει εξιτήριο». Ακούγοντας τα λόγια του, η γυναίκα μου κι εγώ πνιγήκαμε στους λυγμούς. Όταν σκέφτηκα ότι η εγγονή μου θα μας άφηνε για πάντα, ένιωσα σπαρακτικό πόνο στην καρδιά και αναπόφευκτα έχασα κάπως τη δύναμή μου. Όμως συνειδητοποίησα ότι η κατάστασή μου δεν ήταν σωστή κι έτσι η γυναίκα μου κι εγώ προσευχηθήκαμε επανειλημμένα στον Θεό, ζητώντας Του να προφυλάξει τις καρδιές μας από το να Τον κατηγορήσουν. Μετά την προσευχή μας, σκέφτηκα τον λόγο του Θεού: «Η καρδιά και το πνεύμα του ανθρώπου κρατιούνται από το χέρι του Θεού και όλη η ζωή του ανθρώπου γίνεται αντιληπτή στα μάτια του Θεού. Ανεξάρτητα από το αν το πιστεύεις ή όχι αυτό, ο καθένας και όλα τα πράγματα, ζωντανά ή νεκρά, θα αλλάξουν, θα μετατραπούν, θα ανανεωθούν και θα εξαφανιστούν σύμφωνα με τις σκέψεις του Θεού. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Θεός κυβερνάει τα πάντα». («Ο Θεός είναι η πηγή της ζωής του ανθρώπου»). Από τον λόγο του Θεού, κατάλαβα: ο Θεός ελέγχει και κυβερνά όλα τα πράγματα. Είτε είναι έμψυχα είτε άψυχα, αλλάζουν σύμφωνα με τις σκέψεις Του. Και η ζωή και ο θάνατος της εγγονής μου είναι αληθινά στα χέρια του Θεού. Εάν επιζήσει, είναι η εξουσία κι η παντοδυναμία του Θεού, ενώ αν πεθάνει, το έχει επιτρέψει ο Θεός. Αν και δεν το καταλαβαίνω πλήρως, έχει την καλή πρόθεση του Θεού και δεν μπορώ πλέον να διαμαρτύρομαι για τον Θεό και να Τον κατηγορώ και να γίνομαι περίγελως του Σατανά. Θα πρέπει να δώσω εντελώς την εγγονή μου στον Θεό και να υποταχθώ στις ενορχηστρώσεις και τις ρυθμίσεις Του. Με τον Θεό στήριγμά μου, είχα το θάρρος να αντιμετωπίσω και να αποδεχθώ ό, τι θα συνέβαινε στη συνέχεια, και δεν αισθανόμουν πλέον λυπημένος και απελπισμένος γι’ αυτό το θέμα.

Την επόμενη μέρα, η γυναίκα μου κι εγώ πήγαμε στο νοσοκομείο της πόλης να δούμε την Γκουόγκουο. Όταν μπήκαμε στον θάλαμο, την είδαμε ξαπλωμένη σ’ ένα νοσοκομειακό κρεβάτι. Το πρόσωπό της ήταν ωχρό και είχε χάσει τόσο βάρος που φαινόταν παραμορφωμένη. Βλέποντας την αναίσθητη εγγονή μου, δεν μπορούσα να μην εκφράσω τη θλίψη μου, με τα δάκρυα να θολώνουν την όρασή μου. Τη στιγμή ακριβώς που ένιωθα τόσο αναστατωμένος, σκέφτηκα τον Ιώβ. Ένιωσε κι αυτός πολύ πόνο όταν του έτυχαν τόσο μεγάλες δοκιμασίες, και όμως είχε θεοφοβούμενη καρδιά και επέλεξε μάλλον να καταραστεί τη δική του σάρκα παρά να μιλήσει αμαρτωλά και να κατηγορήσει τον Θεό ή να Τον κρίνει. Η πίστη του στον Θεό και η υπακοή του σ’ Αυτόν έκανε τον Θεό να τον τιμήσει και να τον αγαπήσει, κι αυτό τον έκανε ακόμη περισσότερο άξιο μίμησης. Σκέφτηκα τότε: «Έχοντας ακολουθήσει τον Θεό μέχρι τώρα, έχω διαβάσει πάρα πολλά από τα λόγια του Θεού κι έχω καταλάβει το θέλημά Του. Εάν δεν μπορέσω να καταθέσω μαρτυρία για τον Θεό και να ντροπιάσω τον Σατανά, θα είμαι ανάξιος να πιστεύω στον Θεό. Πρέπει να ακολουθήσω το παράδειγμα του Ιώβ καταθέτοντας μαρτυρία για τον Θεό. Ανεξάρτητα από το τι θα συμβεί στην εγγονή μου, δεν θα παραπονεθώ στον Θεό». Κατόπιν τούτου, προσευχήθηκα στον Θεό σιωπηλά μέσα από την καρδιά μου: «Παντοδύναμε Θεέ, με πονά να βλέπω την εγγονή μου να πεθαίνει. Ωστόσο, δεν θέλω να Σε παρεξηγήσω ή να Σε κατηγορήσω. Είμαι πρόθυμος να υπακούσω. Σε παρακαλώ μόνο να προστατεύσεις την καρδιά μου, ώστε να μπορέσω να καταθέσω μαρτυρία για Σένα σε αυτήν τη δοκιμασία».
Καταθέτοντας μαρτυρία, είδα τα θαυμαστά έργα του Θεού.
Στη συνέχεια, η σύζυγός μου κι εγώ καθίσαμε στο κάτω μέρος του νοσοκομειακού κρεβατιού της εγγονής μου, κοιτάζοντάς την ήσυχα. Περίπου μια ώρα αργότερα συνέβη κάτι απροσδόκητο: η Γκουόγκουο άνοιξε σιγά-σιγά τα μάτια και το βλέμμα της στάθηκε στο ποτό στο χέρι του γιου μου, κι εκείνος της έβαλε το καλαμάκι στο στόμα. Προς έκπληξή μας, άνοιξε αργά το στόμα της και με πολύ φυσικό τρόπο ήπιε μερικές μικρές γουλιές. Μάρτυρες αυτής της σκηνής, εκπλαγήκαμε, και εγώ ευχαριστούσα συνεχώς τον Θεό μέσα από την καρδιά μου: «Θεέ μου! Είδα την εξουσία και τη δύναμή Σου. Εσύ έσωσες τη ζωή της Γκουόγκουο και η εξουσία Σου έκανε να συμβεί αυτό το θαύμα!» Πέρασε πάνω από μια ώρα ακόμη και βάλαμε λίγο καρπούζι και μπανάνα στο στόμα της Γκουόγκουο και τα έφαγε όλα αργά. Ακόμη πιο αξιοθαύμαστο ήταν ότι τα μεσάνυχτα μίλησε ξαφνικά, λέγοντας χαμηλόφωνα: «Γιαγιά, παππού!» Μπορούσε επίσης να κινήσει τα δυο χέρια της, ενώ μπορούσε να κινηθεί κι η πλευρά του σώματός της που δεν είχε αίσθηση. Μόλις και μετά βίας μπορούσαμε να πιστέψουμε αυτό που βλέπαμε. Η εγγονή μου, που οι γιατροί είχαν ήδη εγκαταλείψει τη θεραπεία της, τώρα βελτιωνόταν πραγματικά. Ήταν αληθινά ένα θαυμαστό έργο του Θεού! Εκείνη τη στιγμή, η γυναίκα μου κι εγώ ήμασταν απερίγραπτα χαρούμενοι και το μόνο που μπορούσαμε να κάνουμε ήταν να εκφράζουμε συνεχώς τις ευχαριστίες και τον έπαινό μας προς τον Θεό! Ο Θεός έδωσε στη εγγονή μου μια δεύτερη ζωή και την έκανε να επανέλθει στη ζωή.

Την επόμενη μέρα, η Γκουόγκουο σηκώθηκε από το κρεβάτι και έτρεχε παντού γύρω. Ο γιατρός μού είπε με έκπληξη: «Τι θαύμα! Φαινόταν να μην μπορεί πλέον να σωθεί. Μου ήταν αδιανόητο ότι μετά από μια μέρα και μια νύχτα η ασθένειά της θα βελτιωθεί. Όλα μου τα χρόνια σαν γιατρός, δεν έχω δει ποτέ τέτοια κατάσταση. Τις προάλλες υπήρχε μια κοπέλα που είχε προσβληθεί από εγκεφαλίτιδα, όμως η κατάστασή της δεν ήταν τόσο σοβαρή όσο της εγγονής σας. Μετά τη θεραπεία, έχασε την όρασή της, ενώ η Γκουόγκουο, που ήδη την εγκαταλείψαμε, ανέκαμψε σαν από θαύμα! Δεν το χωράει ο νους μου. Τι απίστευτο!» Ακούγοντας τον γιατρό να τα λέει αυτά, ήμουν γεμάτος ευγνωμοσύνη για τον Θεό και ήξερα ότι χάρη στη μεγάλη δύναμη Του η εγγονή μου είχε επανέλθει στη ζωή. Η μοίρα των ανθρώπων είναι πράγματι στα χέρια του Θεού, και πολύ περισσότερο η ζωή και ο θάνατός τους. Ακριβώς όπως λέει κι ο λόγος του Θεού: «Προφανώς, δεν είναι η ανθρωπότητα αυτή που κρατά τη δύναμη της ζωής και του θανάτου, ούτε κάποιο ον στον φυσικό κόσμο, αλλά ο Δημιουργός, η εξουσία του οποίου είναι μοναδική. Η ζωή και ο θάνατος της ανθρωπότητας δεν είναι το προϊόν κάποιου νόμου του φυσικού κόσμου, αλλά μια συνέπεια της κυριαρχίας της εξουσίας του Δημιουργού». («Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Γ΄»).

Μέσα από αυτήν την ξεχωριστή εμπειρία, διέκρινα κάπως τις παράλογες απόψεις μου για την πίστη στον Θεό και συνειδητοποίησα τα εξής: πιστεύοντας στον Θεό, δεν πρέπει μόνο να αναζητούμε ευλογίες ή να απολαμβάνουμε τη χάρη του Θεού, αλλά και να δίνουμε προσοχή στο να βιώνουμε την κρίση, την παίδευση, τις δοκιμασίες και τον εξευγενισμό Του, διορθώνοντας τις λανθασμένες απόψεις μας για την πίστη και απαλλασσόμενοι από τη σατανική μας διάθεση. Ανεξάρτητα από τα περιβάλλοντα που συναντούμε και τα οποία έρχονται σε αντίθεση με τις αντιλήψεις μας, μπορούμε να βασιζόμαστε στην πίστη και την υπακοή μας στον Θεό και να καταθέτουμε μαρτυρία γι’ Αυτόν χωρίς να Τον κατηγορούμε ή να Τον παρεξηγούμε. Μια τέτοια πίστη στον Θεό συνάδει με το θέλημά Του. Ταυτόχρονα, απέκτησα κάποιες πραγματικές γνώσεις και εκτίμησα την παντοδυναμία και κυριαρχία του Θεού, είδα ότι η εξουσία και η δύναμή Του είναι παντού και ότι ο Θεός κυβερνά τη ζωή και τον θάνατο όλων. Τώρα, η πίστη μου στον Θεό αυξήθηκε. Ανεξάρτητα από το πόσο μεγάλες δοκιμασίες αντιμετωπίζω, πιστεύω ότι ο Θεός είναι το ακλόνητο στήριγμά μου και, ακόμη περισσότερο, η μόνη μου σωτηρία. Δόξα τω Θεώ! Τις επόμενες μέρες, θέλω να επιδιώκω την αλήθεια ειλικρινά και να εκπληρώνω το καθήκον μου ως δημιούργημα, ξεπληρώνοντας την αγάπη του Θεού!

Από τον Κιούλι

Προτεινόμενα:

Η εμπειρία μιας δεκατριάχρονης χριστιανής σχετικά με τη θεραπεία της ασθένειάς της

Πίστη και Θαύματα: Στηρίχτηκε στον Θεό για να νικήσει τον καρκίνο

Bible picture, scripture theme

Βιβλικοί στίχοι ανά θέμα – Αρχή σοφίας φόβος Κυρίου

5 Μαρτίου 2019

0

Ιώβ 28:15

Δεν δύναται να δοθή χρυσίον αντ’ αυτής· και αργύριον δεν δύναται να ζυγισθή εις αντάλλαγμα αυτής.

Ιώβ 28:18

Δεν θέλει μνημονευθή κοράλλιον, ή μαργαρίται· διότι η τιμή της σοφίας είναι υπερτέρα των πολυτίμων λίθων.

Ιώβ 28:20

Πόθεν λοιπόν έρχεται η σοφία; και που είναι ο τόπος της συνέσεως;

Ιώβ 28:23

Ο Θεός εννοεί την οδόν αυτής, και αυτός γνωρίζει τον τόπον αυτής.

Ιώβ 28:27

τότε είδε και εφανέρωσεν αυτήν· ητοίμασεν αυτήν και μάλιστα εξιχνίασεν αυτήν.

Ιώβ 28:28

Και είπε προς τον άνθρωπον, Ιδού, ο φόβος του Κυρίου, ούτος είναι η σοφία, και η αποχή από του κακού σύνεσις.

Παρ. 1:7

Αρχή σοφίας φόβος Κυρίου· οι άφρονες καταφρονούσι την σοφίαν και την διδασκαλίαν.

Παρ. 2:7

Αποταμιεύει σωτηρίαν εις τους ευθείς· είναι ασπίς εις τους περιπατούντας εν ακεραιότητι,

Παρ. 2:20

διά να περιπατής εν τη οδώ των αγαθών και να φυλάττης τας τρίβους των δικαίων.

Παρ. 3:7

Μη φαντάζεσαι σεαυτόν σοφόν· φοβού τον Κύριον και έκκλινον από κακού.

Παρ. 3:13-14

Μακάριος ο άνθρωπος, όστις εύρηκε σοφίαν, και ο άνθρωπος, όστις απέκτησε σύνεσιν· ιότι το εμπόριον αυτής είναι καλήτερον παρά το εμπόριον του αργυρίου και το κέρδος αυτής παρά χρυσίον καθαρόν.

Παρ. 3:35

Οι σοφοί θέλουσι κληρονομήσει δόξαν· το δε ύψος των αφρόνων θέλει είσθαι η ατιμία.

Παρ. 4:5

Απόκτησον σοφίαν, απόκτησον σύνεσιν· μη λησμονήσης αυτήν, μηδέ εκκλίνης από των λόγων του στόματός μου·

Παρ. 4:6

μη εγκαταλίπης αυτήν, και θέλει σε περιφυλάττει· αγάπα αυτήν, και θέλει σε διατηρεί.

Παρ. 4:8

Ανάλαβε αυτήν και θέλει σε υψώσει· θέλει σε δοξάσει, όταν εναγκαλισθής αυτήν.

Παρ. 6:6

Ύπαγε προς τον μύρμηκα, ω οκνηρέ· παρατήρησον τας οδούς αυτού και γίνου σοφός·

Παρ. 9:8-9

Μη έλεγχε χλευαστήν, διά να μη σε μισήση· έλεγχε σοφόν, και θέλει σε αγαπήσει. Δίδε αφορμήν εις τον σοφόν και θέλει γείνει σοφώτερος· δίδασκε τον δίκαιον και θέλει αυξηθή εις μάθησιν.

Παρ. 9:12

Εάν γείνης σοφός, θέλεις είσθαι σοφός διά σεαυτόν· και εάν γείνης χλευαστής, συ μόνος θέλεις πάσχει.

Παρ. 10:1

Παροιμίαι Σολομώντος. Υιός σοφός ευφραίνει πατέρα· υιός δε άφρων είναι λύπη της μητρός αυτού.

Παρ. 10:8

Ο σοφός την καρδίαν θέλει δέχεσθαι εντολάς· ο δε μωρός τα χείλη θέλει υποσκελισθή.

Παρ. 10:19

Εν τη πολυλογία δεν λείπει αμαρτία· αλλ’ όστις κρατεί τα χείλη αυτού, είναι συνετός.

Παρ. 10:23

Ως γέλως είναι εις τον άφρονα να πράττη κακόν· η δε σοφία είναι ανδρός συνετού.

Παρ. 11:2

Όπου εισέλθη υπερηφανία, εισέρχεται και καταισχύνη· η δε σοφία είναι μετά των ταπεινών.

Παρ. 12:8

Ο άνθρωπος εγκωμιάζεται κατά την σύνεσιν αυτού· ο δε διεστραμμένος την καρδίαν θέλει είσθαι εις καταφρόνησιν.

Παρ. 12:15

Η οδός του άφρονος είναι ορθή εις τους οφθαλμούς αυτού· ο δε ακούων συμβουλάς είναι σοφός.

Παρ. 12:18

Ο φλύαρος είναι ως τραύματα μαχαίρας· η δε γλώσσα των σοφών, ίασις.

Παρ. 13:1

Ο σοφός υιός δέχεται την διδασκαλίαν του πατρός· ο δε χλευαστής δεν ακούει έλεγχον.

Παρ. 13:20

Ο περιπατών μετά σοφών θέλει είσθαι σοφός· ο δε σύντροφος των αφρόνων θέλει απολεσθή.

Παρ. 14:6

Ο χλευαστής ζητεί σοφίαν και δεν ευρίσκει· εις δε τον συνετόν είναι εύκολος η μάθησις.

Παρ. 14:8

Η σοφία του φρονίμου είναι να γνωρίζη την οδόν αυτού· η δε μωρία των αφρόνων αποπλάνησις.

Παρ. 14:16

Ο σοφός φοβείται και φεύγει από του κακού· αλλ’ ο άφρων προχωρεί και θρασύνεται.

Παρ. 14:33

Εν τη καρδία του συνετού επαναπαύεται σοφία· εν μέσω δε των αφρόνων φανερούται.

Παρ. 14:35

Εύνοια του βασιλέως είναι προς φρόνιμον δούλον· θυμός δε αυτού προς τον προξενούντα αισχύνην.

Παρ. 15:2

Η γλώσσα των σοφών καλλωπίζει την γνώσιν· το στόμα δε των αφρόνων εξερεύγεται μωρίαν.

Παρ. 15:24

Η οδός της ζωής εις τον συνετόν είναι προς τα άνω, διά να εκκλίνη από του άδου κάτω.

Ψαλ. 51:6

Ιδού, ηγάπησας αλήθειαν εν τη καρδία, και εις τα ενδόμυχα θέλεις με διδάξει σοφίαν.

Ψαλ. 90:12

Δίδαξον ημάς να μετρώμεν ούτω τας ημέρας ημών, ώστε να προσκολλώμεν τας καρδίας ημών εις την σοφίαν.

Ψαλ. 101:2

Θέλω είσθαι συνετός εν οδώ αμώμω· πότε θέλεις ελθεί προς εμέ; θέλω περιπατεί εν ακεραιότητι της καρδίας μου εν μέσω του οίκου μου.

Ψαλ. 104:24

Πόσον μεγάλα είναι τα έργα σου, Κύριε· τα πάντα εν σοφία εποίησας· η γη είναι πλήρης των ποιημάτων σου·

Ψαλ. 107:43

Όστις είναι σοφός ας παρατηρή ταύτα· και θέλουσιν εννοήσει τα ελέη του Κυρίου.

Μπορείτε επίσης γρήγορα να βρείτε σχετικά δημοφιλή άρθρα μέσω της ενότητας «Βιβλικοί στίχοι ανά θέμα»:

Ευαγγέλιο Κυριακής: Δοκιμασίες – ένα άλλο είδος ευλογίας από τον Θεό

Αγρυπνείτε για να μην τυφλωθείτε πνευματικά!

Έχω μια ολοκαίνουργια γνώση για την κρίση των εσχάτων ημερών

Έχω μια ολοκαίνουργια γνώση για την κρίση των εσχάτων ημερών

21 Φεβρουαρίου 2019

0

12 Απριλίου, λιακάδα

Σήμερα, στη συνάθροιση, ο πάστοράς μας διάβασε αρκετούς στίχους σχετικά με την κρίση των εσχάτων ημερών: «Και καθώς είναι αποφασισμένον εις τους ανθρώπους άπαξ να αποθάνωσι, μετά δε τούτο είναι κρίσις,» (Εβρ. 9:27). «Και είδον θρόνον λευκόν μέγαν και τον καθήμενον επ’ αυτού, από προσώπου του οποίου έφυγεν η γη και ο ουρανός, και δεν ευρέθη τόπος δι’ αυτά. Και είδον τους νεκρούς, μικρούς και μεγάλους, ισταμένους ενώπιον του Θεού, και τα βιβλία ηνοίχθησαν· και βιβλίον άλλο ηνοίχθη, το οποίον είναι της ζωής· και εκρίθησαν οι νεκροί εκ των γεγραμμένων εν τοις βιβλίοις κατά τα έργα αυτών. Και έδωκεν η θάλασσα τους εν αυτή νεκρούς, και ο θάνατος και ο άδης έδωκαν τους εν αυτοίς νεκρούς, και εκρίθησαν έκαστος κατά τα έργα αυτών. Και ο θάνατος και ο άδης ερρίφθησαν εις την λίμνην του πυρός· ούτος είναι ο δεύτερος θάνατος. Και όστις δεν ευρέθη γεγραμμένος εν τω βιβλίω της ζωής, ερρίφθη εις την λίμνην του πυρός». (Αποκ. 20:11-15). Αφού διάβασε αυτούς τους στίχους, ο πάστοράς μας είπε: «Τις έσχατες ημέρες, όταν ο Κύριος επιστρέψει, θα ανεγείρει ένα μεγάλο τραπέζι στους ουρανούς για να εκτελέσει την κρίση. Ο Κύριος θα καθίσει στον μεγάλο λευκό θρόνο, με πολλά εκατομμύρια αγγέλων γύρω Του, και θα ανοίξει το βιβλίο της ζωής και το βιβλίο του θανάτου. Στη συνέχεια, οι άνθρωποι θα μεταφερθούν ενώπιον του θρόνου ο ένας μετά τον άλλο για να λάβουν τη δίκαιη κρίση Του. Θα υπάρχει εκεί κάτι σαν οθόνη, η οποία θα παρουσιάζει τις πράξεις και τη συμπεριφορά της ζωής μας. Έπειτα, ο Θεός θα ορίσει τον προορισμό μας και την κατάληξή μας ανάλογα με τη συμπεριφορά μας. Εκείνοι που κάνουν το κακό και εκείνοι που το όνομά τους δεν είναι καταγεγραμμένο στο βιβλίο της ζωής, θα ριχτούν στην κόλαση για να υποφέρουν την τιμωρία, ενώ εκείνοι που κάνουν το καλό και υπακούν στην οδό του Κυρίου θα έχουν τα ονόματά τους καταγεγραμμένα στο βιβλίο της ζωής και θα εισέλθουν στη βασιλεία των ουρανών, λαμβάνοντας την αιώνια ζωή. Αυτό είναι το έργο της κρίσεως που θα εκτελεσθεί από τον Κύριο τις έσχατες ημέρες».

Ακούγοντας το κήρυγμα του πάστορα, φαντάστηκα πολλές μεγαλοπρεπείς και θεαματικές σκηνές: οι νεκροί έχουν μεταφερθεί ενώπιον του θρόνου ο ένας μετά τον άλλον για να λάβουν την κρίση του Θεού, σαν εγκληματίες που δικάζονται από έναν δικαστή. Κάποιοι είναι γονατισμένοι και ικετεύουν για έλεος∙ κάποιοι κλαίνε και τα δόντια τους χτυπούν μεταξύ τους… Κατάλαβα πως η κρίση ήταν για να τιμωρήσει το κακό, να ανταμείψει το καλό και να καθορίσει την κατάληξή μας ανάλογα με τη συμπεριφορά μας. «Οπότε, εφόσον επιδιώκω ενεργά και συμπεριφέρομαι σύμφωνα με τα λόγια του Κυρίου, σίγουρα θα αρπαχθώ στη βασιλεία των ουρανών και θα κερδίσω την αιώνια ζωή όταν επιστρέψει ο Κύριος». Σ’ αυτήν τη σκέψη, ένιωσα χαρούμενος μέσα μου.

 

13 Απριλίου, συννεφιά

Σήμερα, ήμουν πολύ χαρούμενος γιατί ήρθε να με επισκεφτεί ο εξάδελφός μου. Από τότε που ολόκληρη η οικογένειά του μετανάστευσε, δεν είχαμε ειδωθεί για δύο χρόνια, κι έτσι συζητήσαμε πολύ. Στη διάρκεια της συζήτησής μας, κατάλαβα πως η κατανόηση που είχε για τους βιβλικούς στίχους ήταν υψηλότερη από προηγουμένως και πως τα λόγια του είχαν πολύ νέο φως που εγώ δεν το γνώριζα. Τότε του είπα το κήρυγμα του πάστορα σχετικά με την κρίση των εσχάτων ημερών. Αφού άκουσε τα λόγια μου, διάβασε τις προφητείες στην Αποκάλυψη: «Και είδον άλλον άγγελον πετώμενον εις το μεσουράνημα, όστις είχεν ευαγγέλιον αιώνιον, διά να κηρύξη εις τους κατοικούντας επί της γης και εις παν έθνος και φυλήν και γλώσσαν και λαόν, και έλεγε μετά φωνής μεγάλης· Φοβήθητε τον Θεόν και δότε δόξαν εις αυτόν, διότι ήλθεν η ώρα της κρίσεως αυτού, και προσκυνήσατε τον ποιήσαντα τον ουρανόν και την γην και την θάλασσαν και τας πηγάς των υδάτων». (Αποκ. 14:6-7). Στη συνέχεια επικοινώνησε μαζί μου ως εξής: «Αυτοί οι στίχοι μάς λένε ξεκάθαρα πως “όστις είχεν ευαγγέλιον αιώνιον, διά να κηρύξη εις τους κατοικούντας επί της γης” Από αυτό, μπορούμε να καταλάβουμε πως όταν η προφητεία “διότι ήλθεν η ώρα της κρίσεως αυτού” εκπληρωθεί, εμείς θα εξακολουθούμε να ζούμε στη γη, όχι στους ουρανούς∙ εφόσον το έργο της κρίσεως του Θεού των εσχάτων ημερών είναι να κρίνει εμάς τους ανθρώπους, φυσικά θα γίνει στη γη, όχι στους ουρανούς. Όσο για την κρίση στον μεγάλο λευκό θρόνο που είναι καταγεγραμμένη στην Αποκάλυψη, είναι απλώς ένα όραμα που είδε ο Ιωάννης στο νησί της Πάτμου, και δεν πρέπει να το κατανοήσουμε κατά λέξη, επειδή το όραμα δεν είναι το γεγονός του έργου του Θεού». Όταν άκουσα τη συναναστροφή του, ένιωσα μπερδεμένος: τότε τι είναι στ’ αλήθεια η κρίση των εσχάτων ημερών; Παρόλο που η συναναστροφή και εκείνου και του πάστορα ήταν βασισμένη στις γραφές, αυτά που είπαν είναι τελείως διαφορετικά. Τότε, ποια λόγια είναι ευθυγραμμισμένα με το θέλημα του Κυρίου; Για μια στιγμή, δεν μπορούσα να καταλάβω ποιος έχει δίκιο. Γι’ αυτό ζήτησα από τον εξάδελφό μου να συναναστραφεί περισσότερο μαζί μου κι εκείνος συμφώνησε να συνεχίσουμε τη συναναστροφή την επόμενη μέρα.

14 Απριλίου, συννεφιά προς λιακάδα

Πριν από τις οκτώ το πρωί, ο εξάδελφός μου ήρθε στο σπίτι μου με τη σύζυγό του. Όταν τους είδα, ρώτησα ανυπόμονα τον εξάδελφό μου σχετικά με το τι είναι η κρίση των εσχάτων ημερών. Κοιτάζοντάς με με ένα χαμόγελο, είπε πως κάποτε ήταν το ίδιο μπερδεμένος με μένα. Η σύγχυσή του λύθηκε μόνο όταν διάβασε τα λόγια ενός βιβλίου. Έπειτα έβγαλε το βιβλίο και μου διάβασε δύο εδάφια: «Ίσως υπάρχουν κάποιοι που πιστεύουν σε τέτοιες υπερφυσικές φαντασιώσεις πως, όταν έρθουν οι έσχατες ημέρες, ο Θεός θα στήσει ένα μεγάλο τραπέζι στους ουρανούς, πάνω στο οποίο θα απλωθεί ένα λευκό τραπεζομάντηλο και, στη συνέχεια, καθισμένος σε έναν μεγάλο θρόνο με όλους τους ανθρώπους γονατιστούς στο έδαφος, Εκείνος θα αποκαλύψει τις αμαρτίες κάθε ανθρώπου, κι έτσι θα καθορίσει ποιοι θα ανέλθουν στον παράδεισο ή θα σταλούν κάτω, στη λίμνη της φωτιάς και του θειαφιού. Ανεξαρτήτως από τις ανθρώπινες φαντασιώσεις, η ουσία του έργου του Θεού δεν μπορεί να αλλάξει. Οι φαντασιώσεις του ανθρώπου δεν είναι τίποτε άλλο παρά κατασκευάσματα των σκέψεων του, και προέρχονται από το μυαλό του, συνοψισμένες και συναρμολογημένες από όσα έχει δει και έχει ακούσει. Γι’ αυτό και λέω, όσο λαμπρές και να είναι οι επινοημένες αυτές εικόνες, δεν παύουν να είναι απλές ζωγραφιές, και δεν είναι ικανές να αντικαταστήσουν το σχέδιο του έργου του Θεού. Εξάλλου, τον άνθρωπο τον έχει διαφθείρει ο Σατανάς, οπότε πώς μπορεί να αντιληφθεί τις σκέψεις του Θεού; Ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται το έργο της κρίσης του Θεού ως κάτι ιδιαιτέρως φανταστικό. Θεωρεί πως από τη στιγμή που ο ίδιος ο Θεός επιτελεί το έργο της κρίσης, τότε θα πρέπει αυτό να είναι τεράστιας κλίμακας και ακατανόητο για τους θνητούς, και πρέπει να αντηχεί μέσα από τους ουρανούς και να σείει τη γη· διαφορετικά, πώς θα μπορούσε να είναι το έργο της κρίσης του Θεού; Πιστεύει ότι, εφόσον αυτό είναι το έργο της κρίσης, τότε ο Θεός θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα επιβλητικός και μεγαλοπρεπής ενόσω εργάζεται, και πως όσοι κρίνονται, θα πρέπει να ουρλιάζουν με δάκρυα στα μάτια, γονατιστοί, ικετεύοντας για έλεος. Μία τέτοια σκηνή πρέπει να αποτελεί ένα εντυπωσιακό θέαμα και να είναι βαθιά ανατριχιαστική… Όλοι φαντάζονται το έργο της κρίσης του Θεού ως κάτι ασυνήθιστα υπέροχο». (από «Ο Χριστός επιτελεί το έργο της κρίσης με την αλήθεια»).

«Επειδή αυτός που κρίνεται είναι ο άνθρωπος, ο άνθρωπος που είναι από σάρκα και έχει διαφθαρεί και δεν είναι το πνεύμα του Σατανά που κρίνεται άμεσα, το έργο της κρίσης δεν διεξάγεται στον πνευματικό κόσμο, αλλά ανάμεσα στους ανθρώπους». (από «Η διεφθαρμένη ανθρωπότητα έχει περισσότερο ανάγκη τη σωτηρία του ενσαρκωμένου Θεού»).

Αφού διάβασε αυτά τα λόγια, είπε: «Αυτά τα λόγια αποκαλύπτουν πλήρως τις συλλήψεις και τις φαντασίες μας σχετικά με την κρίση στον μεγάλο λευκό θρόνο και μας λένε ξεκάθαρα πως η κρίση εκτελείται στη γη. Οι σκέψεις του Θεού ίπτανται υψηλότερα από τους ουρανούς, άρα οι προφητείες στη Βίβλο δεν μπορούν να γίνουν αντιληπτές από εμάς τους ανθρώπους. Μόνο όταν αυτές οι προφητείες εκπληρώνονται μπορούμε να τις καταλάβουμε στ’ αλήθεια. Επίσης, όλοι γνωρίζουμε πως χωρίς αγιοσύνη κανείς δεν θα δει τον Κύριο, επειδή ο Κύριος είναι άγιος. Εφόσον εξακολουθούμε να έχουμε διεφθαρμένες διαθέσεις και λανθασμένες προθέσεις και απόψεις, δεν είμαστε κατάλληλοι για να δούμε τον Θεό. Αν ανυψωθούμε στους ουρανούς και έρθουμε σε επαφή απευθείας με το πνευματικό σώμα του Θεού, εμείς οι διεφθαρμένοι άνθρωποι θα παταχθούμε. Τότε πώς θα μπορούσε να επιτελεστεί το έργο της κρίσεως; Αργότερα, είδα κάποιους στίχους και έγινα ακόμη πιο βέβαιος πως το έργο της κρίσεως του Θεού θα εκτελεσθεί στη γη. Οι γραφές λένε: “Διότι προσδιώρισεν ημέραν εν ή μέλλει να κρίνη την οικουμένην εν δικαιοσύνη, διά ανδρός τον οποίον διώρισε,” (Πράξ. 17:31). “Και εξουσίαν έδωκεν εις αυτόν να κάμνη και κρίσιν, διότι είναι Υιός ανθρώπου. … Επειδή ουδέ κρίνει ο Πατήρ ουδένα, αλλ’ εις τον Υιόν έδωκε πάσαν την κρίσιν,” (Ιωάν. 5:22,27). Αυτοί οι στίχοι αναφέρουν τη φράση: «ο Υιός του ανθρώπου» ή «ο Υιός». Όλοι γνωρίζουμε πως η φράση «ο Υιός του ανθρώπου» αναφέρεται στην ενσάρκωση του Θεού, σε έναν φυσιολογικό και κανονικό άνθρωπο. Για παράδειγμα, ο ενσαρκωμένος Κύριος Ιησούς, ο οποίος κάποτε εργάστηκε ανάμεσα στους ανθρώπους, αποκαλούνταν ο Υιός του ανθρώπου. Άρα, από αυτούς τους στίχους, μπορούμε να γνωρίσουμε πως το έργο της κρίσεως του Θεού εκτελείται στη γη, όχι στους ουρανούς. Οπότε, το ότι “ο Θεός θα εγκαθιδρύσει έναν μεγάλο λευκό θρόνο για να κρίνει τους ανθρώπους” είναι τελείως δική μας σύλληψη και φαντασία και δεν μπορεί να υποστηριχθεί σε καμία περίπτωση».

Όταν άκουσα τη συναναστροφή του, έγνεψα καταφατικά και είπα: «Έχεις δίκιο. Η Βίβλος λέει ξεκάθαρα: “Επειδή ουδέ κρίνει ο Πατήρ ουδένα, αλλ’ εις τον Υιόν έδωκε πάσαν την κρίσιν,” Η φράση «ο Υιός» αναφέρεται στον ενσαρκωμένο Θεό, όχι στο πνεύμα του Θεού. Στο παρελθόν, διάβαζα συχνά αυτούς τους στίχους, όμως γιατί δεν συνειδητοποίησα αυτό το σημείο; Τώρα, μέσα από τη συναναστροφή σου, συνειδητοποίησα πως η κατανόηση που είχα για το έργο της κρίσεως των εσχάτων ημερών του Θεού είναι λανθασμένη. Οπότε, μπορείς να συναναστραφείς μαζί μου σχετικά με τον τρόπο που ο Θεός επιτελεί το έργο της κρίσεως;»

Εκείνος έγνεψε και συνέχισε: «Θυμάσαι το άνοιγμα των βιβλίων για την κρίση των νεκρών και το άνοιγμα του βιβλίου της ζωής που έχουν προφητευτεί στο Βιβλίο της Αποκάλυψης; Στην πραγματικότητα, το άνοιγμα των βιβλίων για την κρίση των νεκρών είναι η κρίση του Θεού για όλους τους άπιστους και για όλους εκείνους που Τον αρνούνται και Του αντιστέκονται. Αυτή η κρίση είναι η καταδίκη τους, η τιμωρία τους, η καταστροφή τους. Και το άνοιγμα του βιβλίου της ζωής αναφέρεται στην κρίση που ξεκινάει από τον οίκο του Θεού, δηλαδή, ο Χριστός των εσχάτων ημερών που εκφράζει την αλήθεια για να κρίνει και να καθαίρει όλους εκείνους που έχουν μεταφερθεί ενώπιον του θρόνου Του. Αυτοί οι εκλεκτοί άνθρωποι του Θεού που αποδέχονται το έργο της κρίσεως του Θεού και έχουν μεταφερθεί ενώπιόν Του υπόκεινται όλοι στην κρίση, την κάθαρση και τη σωτηρία του Θεού. Η κρίση που ξεκινά από τον οίκο του Θεού είναι για να φέρει τελείωση σ’ αυτήν την ομάδα των ανθρώπων πριν από την καταστροφή. Μόνο αυτή η ομάδα των ανθρώπων είναι οι σοφές παρθένοι, άνθρωποι που το όνομά τους είναι καταγεγραμμένο στο βιβλίο της ζωής, οι 144.000 νικητές που έχουν προφητευτεί από το Βιβλίο της Αποκάλυψης, οι άνθρωποι που τελικά θα εισέλθουν στη βασιλεία των ουρανών για να κληρονομήσουν αιώνια ζωή. Αυτό εκπληρώνει την προφητεία στην Αποκάλυψη: “Και είδον, και ιδού Αρνίον ιστάμενον επί το όρος Σιών, και μετ’ αυτού εκατόν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες, έχουσαι το όνομα του Πατρός αυτού γεγραμμένον επί των μετώπων αυτών. Και ήκουσα φωνήν εκ του ουρανού ως φωνήν υδάτων πολλών και ως φωνήν βροντής μεγάλης· και ήκουσα φωνήν κιθαρωδών οίτινες εκιθάριζον με τας κιθάρας αυτών. Και έψαλλον ως ωδήν νέαν ενώπιον του θρόνου και ενώπιον των τεσσάρων ζώων και των πρεσβυτέρων· και ουδείς ηδύνατο να μάθη την ωδήν, ειμή αι εκατόν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες, οι ηγορασμένοι από της γης. Ούτοι είναι οι μη μολυνθέντες με γυναίκας· διότι παρθένοι είναι. Ούτοι είναι οι ακολουθούντες το Αρνίον όπου αν υπάγη. Ούτοι ηγοράσθησαν από των ανθρώπων απαρχή εις τον Θεόν και εις το Αρνίον· και εν τω στόματι αυτών δεν ευρέθη δόλος, διότι είναι άμωμοι ενώπιον του θρόνου Θεού,” (Αποκ. 14:1-5). Το έργο της κρίσεως του Θεού τις έσχατες ημέρες εκπληρώνει πλήρως το όραμα του μεγάλου λευκού θρόνου που υπάρχει ως προφητεία στο Βιβλίο της Αποκάλυψης. Ο μεγάλος λευκός θρόνος συμβολίζει την αγιοσύνη του Θεού όπως και την εξουσία Του. Τότε, με ποιον τρόπο μπορούμε να γνωρίσουμε την εξουσία του Θεού; Όπως όλοι γνωρίζουμε, ο Θεός δημιούργησε τον ουρανό και τη γη και όλα τα πράγματα με τον λόγο Του. Χρησιμοποιεί τον λόγο Του για να καθοδηγήσει, να καθαίρει και να σώσει την ανθρωπότητα, για να ολοκληρώσει τα πάντα. Ο λόγος του Θεού έχει εξουσία και δύναμη. Ό,τι λέει ο Θεός θα συμβεί, ό,τι διατάζει θα γίνει. Ο Θεός είναι τόσο καλός όσο ο λόγος Του, και ο λόγος Του θα ολοκληρωθεί, και αυτό που είναι ολοκληρωμένο διαρκεί για πάντα. Το έργο του Θεού τις έσχατες ημέρες είναι να εκφράσει την αλήθεια για να επιτελέσει την κρίση».

Έπειτα από τη συναναστροφή του, η νύφη μου χαμογέλασε και είπε: «Ο Χριστός των εσχάτων ημερών έχει εκφράσει εκατομμύρια λέξεις για να μας καθοδηγήσει και να μας προμηθεύσει, και για να κρίνει και να καθαίρει τις αμαρτίες μας. Διαβάζοντας τα λόγια του Θεού, γνωρίζουμε όχι μόνο τις ελλείψεις μας, σε τι υστερούμε, και την ανυποταξία μας, αλλά επίσης και την άγια, δίκαιη και καλή ουσία του Θεού. Στα λόγια του Θεού, επιβεβαιώνουμε πως ο Θεός είναι η αλήθεια, η οδός και η ζωή. Αδελφέ, αντέγραψα ένα εδάφιο από μια ιστοσελίδα. Επίτρεψέ μου να σου το διαβάσω: “Αναλαμβάνοντας το έργο της κρίσης Του, ο Θεός δεν καθιστά απλώς σαφή τη φύση του ανθρώπου με λίγα μόνο λόγια· την εκθέτει, την αντιμετωπίζει και την κλαδεύει μακροπρόθεσμα. Αυτές οι μέθοδοι έκθεσης, αντιμετώπισης και κλαδέματος δεν μπορούν να αντικατασταθούν με συνηθισμένα λόγια, αλλά με την αλήθεια, την οποία ο άνθρωπος δεν κατέχει καθόλου. Μονάχα τέτοιου είδους μέθοδοι θεωρούνται ως κρίση· μόνο μέσω μιας τέτοιας κρίσης μπορεί ο άνθρωπος να υποταχθεί και να πειστεί πλήρως να είναι υποταγμένος στον Θεό και, επιπλέον, να αποκτήσει αληθινή γνώση του Θεού. Αυτό που αποφέρει το έργο της κρίσης, είναι η κατανόηση του ανθρώπου για το αληθινό πρόσωπο του Θεού και η αλήθεια για τη δική του παρακοή. Το έργο της κρίσης δίνει τη δυνατότητα στον άνθρωπο να κατανοήσει μεγάλο μέρος από το θέλημα του Θεού, τον σκοπό του έργου του Θεού, και τα μυστήρια που παραμένουν ακατανόητα γι’ αυτόν. Επίσης, δίνει τη δυνατότητα στον άνθρωπο να αναγνωρίσει και να μάθει την διεφθαρμένη ουσία του και τις ρίζες της διαφθοράς του, καθώς επίσης και να ανακαλύψει την ασχήμια του. Αυτές οι επιδράσεις προκαλούνται από το έργο της κρίσης, διότι η ουσία αυτού του έργου είναι στην πραγματικότητα το έργο του ανοίγματος της αλήθειας, της οδού και της ζωής του Θεού σε όλους όσοι πιστεύουν σ’ Εκείνον. Αυτό το έργο είναι το έργο της κρίσης που επιτελεί ο Θεός”. (από «Ο Χριστός επιτελεί το έργο της κρίσης με την αλήθεια»)

Αφού διάβασε αυτά τα λόγια, είπε: «Αδελφέ, στο παρελθόν όλοι νομίζαμε πως η κρίση των εσχάτων ημερών του Κυρίου ήταν για να καταδικάσει και να τιμωρήσει τους ανθρώπους∙ στην πραγματικότητα, δεν πρόκειται για καταδίκη ούτε για τιμωρία, αλλά για τον εξαγνισμό και τη σωτηρία ημών των ανθρώπων. Παρόλο που εξαιτίας της πίστης μας στον Κύριο, οι αμαρτίες μας έχουν συγχωρεθεί και είμαστε κατάλληλοι για να προσέλθουμε ενώπιον του Θεού για να προσευχηθούμε σ’ Εκείνον, να επικοινωνήσουμε μαζί Του και να απολαύσουμε την άφθονη χάρη Του, η αμαρτωλή φύση και η σατανική διάθεση εξακολουθούν να παραμένουν μέσα μας∙ δεν μπορούμε να σταματήσουμε να επαναστατούμε και να αντιστεκόμαστε στον Θεό και συχνά ζούμε στο καθεστώς της διάπραξης αμαρτιών και της εξομολόγησης αμαρτιών, ανίκανοι να απαλλαχθούμε από τα δεσμά και τον έλεγχο της αμαρτωλής φύσης. Εφόσον η φύση μας είναι γεμάτη με αλαζονεία, έπαρση, εγωπάθεια, ποταπότητα, στρεβλότητα και πανουργία, συχνά αποκαλύπτουμε διεφθαρμένη διάθεση. Για παράδειγμα, συχνά κάνουμε παζάρια με τον Θεό και η πίστη μας στον Θεό δεν είναι για να Τον υπακούμε ούτε για να Τον σεβόμαστε, αλλά για να κερδίσουμε ευλογίες∙ για να προστατέψουμε τα συμφέροντά μας, συχνά λέμε ψέματα και εξαπατούμε τους άλλους∙ όταν συναντούμε δυσμενή περιβάλλοντα, συχνά Τον παρεξηγούμε και φτάνουμε στο σημεία ακόμη και να παραπονεθούμε για Εκείνον. Αυτές οι σατανικές διαθέσεις είναι ριζωμένες βαθιά μέσα μας και χωρίς το έργο της κρίσεως του Θεού δεν μπορούμε να τις λύσουμε ούτε να γίνουμε άνθρωποι που υπακούν και είναι συμβατοί μ’ Εκείνον. Γι’ αυτό, χρειαζόμαστε να επιτελέσει ο Θεός ένα στάδιο έργου εξαγνισμού και σωτηρίας για να μας επιτρέψει να απαλλαχθούμε από την αμαρτωλή φύση μας. Μέσω της υποβολής μας στην κρίση του Θεού, σταδιακά θα δούμε την ουσία της φύσης μας και την πραγματική κατάσταση της διαφθοράς μας, καθώς θα έχουμε αποκτήσει κάποια πραγματική γνώση για τους εαυτούς μας και για τον Θεό. Στη διαδικασία της βίωσης του έργου του Θεού, καθώς θα κερδίζουμε είσοδο στην πραγματικότητα με το να ενεργούμε σύμφωνα με την αλήθεια, οι σατανικές διαθέσεις μας θα αλλάξουν όλες σε διαφορετικό βαθμό η καθεμιά, έτσι ώστε να έχουμε όλο και περισσότερη συνείδηση και λογική και να βιώσουμε την ομοιότητα ως προς την ανθρώπινη φύση. Αυτή είναι «η κρίση ενώπιον του μεγάλου λευκού θρόνου» στην οποία αναφέρεται η προφητεία στην Αποκάλυψη. Είναι ακριβώς όπως λένε οι Γραφές: “Αλλ’ όταν κρινώμεθα, παιδευόμεθα υπό του Κυρίου, διά να μη κατακριθώμεν μετά του κόσμου”. (1Κορ. 11:32) “Ιδού, μακάριος ο άνθρωπος, τον οποίον ελέγχει ο Θεός· διά τούτο μη καταφρόνει την παιδείαν του Παντοδυνάμου· διότι αυτός πληγόνει και επιδένει· κτυπά, και αι χείρες αυτού ιατρεύουσιν”. (Ιώβ 5:17-18). Από αυτούς του στίχους, γνωρίζουμε πως ο Θεός χρησιμοποιεί στην αρχή αυστηρά λόγια για να εκθέσει την αλήθεια της διαφθοράς μας, επιτρέποντάς σε εμάς να κατανοήσουμε την ουσία της δικής μας φύσης∙ και στη συνέχεια υποδεικνύει τον τρόπο να κάνουμε πράξη την κάθαρση και τη μεταμόρφωση της διεφθαρμένης διάθεσής μας. Αυτό είναι το έργο της κρίσεως των εσχάτων ημερών του Θεού. Το έργο της κρίσεως του Θεού επιλύει ριζικά τη φύση μας που αμαρτάνει και αντιστέκεται σε Εκείνον, και τερματίζει τη ζωή μας της αμαρτίας και της εξομολόγησης που διήρκεσε για χιλιάδες χρόνια. Έτσι ώστε να μπορέσουμε να απελευθερωθούμε πλήρως από τη σκοτεινή επιρροή του Σατανά, να αποβάλουμε τη διεφθαρμένη διάθεσή μας, να λάβουμε τη σωτηρία του Θεού και τελικά να εισέλθουμε στη βασιλεία Του».

Όταν άκουσα αυτό, τους είπα: « Η συναναστροφή σας μου θυμίζει τα εξής λόγια του Κυρίου: “Και εάν τις ακούση τους λόγους μου και δεν πιστεύση, εγώ δεν κρίνω αυτόν· διότι δεν ήλθον διά να κρίνω τον κόσμον, αλλά διά να σώσω τον κόσμον. Ο αθετών εμέ και μη δεχόμενος τους λόγους μου, έχει τον κρίνοντα αυτόν· ο λόγος, τον οποίον ελάλησα, εκείνος θέλει κρίνει αυτόν εν τη εσχάτη ημέρα·” (Ιωάν. 12:47-48).

Τώρα κατανοώ πως ο Κύριος Ιησούς επιτέλεσε μόνο το έργο της λύτρωσης και διέδωσε την οδό της μετανοίας∙ όταν θα επιστρέψει τις έσχατες ημέρες, θα επιτελέσει το έργο της κρίσεως∙ δηλαδή θα θέσει την αλήθεια για να κρίνει τη διεφθαρμένη διάθεσή μας, επιτρέποντάς μας να γνωρίσουμε το αληθινό πρόσωπο της δικής μας διαφθοράς, έτσι ώστε τα σατανικά δηλητήρια που βρίσκονται μέσα μας σταδιακά θα καθαρθούν.

Αποδεικνύεται πως το έργο της κρίσεως δεν είναι αυτό που εγώ φανταζόμουν: οι άνθρωποι θα μεταφερθούν ενώπιον του θρόνου ο ένας μετά τον άλλο για να λάβουν την κρίση του Θεού, με κάποιους να είναι γονατισμένοι και να παρακαλούν για έλεος και κάποιους άλλους να κλαίνε και τα δόντια τους να χτυπούν μεταξύ τους∙ στο τέλος, εκείνοι που κάνουν καλές πράξεις θα εισέλθουν στη βασιλεία και θα κερδίσουν τις αμοιβές, ενώ εκείνοι που κάνουν το κακό θα ριχτούν στην κόλαση για να υποφέρουν την τιμωρία. Είμαι τόσο παράλογος που θεώρησα τις συλλήψεις και τις φαντασίες μου ως γεγονότα του έργου της κρίσεως».

Ο εξάδελφός μου συγκατάνευσε και είπε: «Σωστά. Δεν πρέπει να ορίζουμε το έργο του Θεού ελαφρά τη καρδία. Πρέπει να έχουμε μια καρδιά που αναζητά και υπακούει. Μόνο μ’ αυτόν τον τρόπο μπορούμε να αποκτήσουμε την καθοδήγηση του Θεού και να έχουμε κάποια γνώση του έργου Του∙ ειδάλλως, παρόλο που υπάρχουν σαφείς προφητείες στη Βίβλο, θα εξακολουθούμε να μην αποδεχόμαστε την πραγματικότητα που ο Θεός έχει διευθετήσει και στο τέλος θα χάσουμε την ευκαιρία να καλωσορίσουμε τον ερχομό του Κυρίου».

Εγώ είπα: «Έχεις δίκιο. Δεν πρέπει να ορίζω πλέον το έργο του Θεού σύμφωνα με τις συλλήψεις και τις φαντασίες μου. Δόξα τω Θεώ! Κατανοώ πολλά μέσα από τη συναναστροφή σας. Επί τη ευκαιρία, εσείς οι δυο πραγματικά έχετε μεγάλη εξέλιξη και η κατανόησή σας είναι εξαιρετική. Έχω επισκεφτεί πολλές εκκλησίες, όμως κανείς δεν μπορούσε να εξηγήσει με σαφήνεια το έργο της κρίσεως. Προς το παρόν, σε ολόκληρο τον κόσμο, μόνο η Αστραπή της Ανατολής καταμαρτυρεί πως ο Κύριος έχει επιστρέψει και έχει επιτελέσει το έργο της κρίσεως. Αναφέρατε τον Χριστό των εσχάτων ημερών, άρα μήπως έχετε αποδεχτεί την Αστραπή της Ανατολής; Πέστε μου, τι συμβαίνει;» Ο εξάδελφός μου απάντησε: «Στην πραγματικότητα, η Σιάο-γουέι (η νύφη μου) κι εγώ έχουμε αποδεχθεί το έργο του Θεού των εσχάτων ημερών όσο ήμασταν στο εξωτερικό. Μόνο όταν διαβάσαμε τα λόγια του Θεού αποκτήσαμε τέτοια κατανόηση. Αδελφέ, αυτήν τη φορά επιστρέψαμε ειδικά για να κηρύξουμε το ευαγγέλιο της βασιλείας του Θεού σε σένα. Ελπίζουμε πως θα μπορέσεις να αποδεχτείς το ευαγγέλιο και να μη χάσεις την επιστροφή του Κυρίου».

Όταν άκουσα αυτά τα λόγια, ήμουν συγχρόνως σοκαρισμένος και διαφωτισμένος, και είπα: «Ακούγοντας τη συναναστροφή σας, θυμάμαι πως ο Κύριος Ιησούς είπε: “Έτι πολλά έχω να είπω προς εσάς, δεν δύνασθε όμως τώρα να βαστάζητε αυτά. Όταν δε έλθη εκείνος, το Πνεύμα της αληθείας, θέλει σας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν· διότι δεν θέλει λαλήσει αφ’ εαυτού, αλλ’ όσα αν ακούση θέλει λαλήσει, και θέλει σας αναγγείλει τα μέλλοντα”. (Ιωάν. 16:12-13). Θυμάμαι επίσης την προφητεία στην Αποκάλυψη, στίχος 5, για τον μικρό κύλινδρο που είναι σφραγισμένος με εφτά σφραγίδες. Ίσως ο κύλινδρος είναι η αλήθεια που εκφράζεται από τον Κύριο Ιησού που έχει επιστρέψει. Αν είναι πράγματι έτσι, πρέπει να διαβάσω προσεκτικά αυτά τα λόγια και να εξετάσω σε βάθος το έργο του Θεού των εσχάτων ημερών». Όταν άκουσαν αυτά τα λόγια μου, και οι δυο ένιωσαν χαρούμενοι για μένα.

18 Ιουνία, λιακάδα

Τώρα έχω αποδεχτεί το έργο του Θεού των εσχάτων ημερών εδώ και δύο μήνες. Έπειτα από εκείνην τη συναναστροφή δύο μήνες πριν, η λανθασμένη άποψή μου διορθώθηκε και δεν όριζα πλέον το έργο της κρίσεως του Θεού βασισμένος στις δικές μου συλλήψεις και φαντασίες, αλλά είχα μια τελείως καινούργια γνώση του έργου Του της κρίσεως. Κάθε φορά που σκέφτομαι σχετικά με το πώς ο εξάδελφός μου και η νύφη μου επέστρεψαν ειδικά για να μου πουν τα καλά νέα, συγκινούμαι βαθιά. Και γνωρίζω πως ήταν ο Θεός που τους χρησιμοποίησε για να διδάξουν το ευαγγέλιο της βασιλείας σε μένα, έτσι ώστε να έχω την ευκαιρία να αποδεχθώ το νέο έργο Του, το οποίο είναι η χάρη και οι ευλογίες του Θεού. Ευχαριστώ τον Θεό από τα βάθη της καρδιάς μου. Αμήν!

Λιού Μινγκ, Κίνα

Προτεινόμενα:

Πώς θα αρπάξει τους αγίους στη βασιλεία των ουρανών όταν ο Κύριος Ιησούς επιστρέψει;

Μπορούν όσοι διαπράττουν και ομολογούν αμαρτίες να εισέλθουν στη βασιλεία των ουρανών;

προσευχηθείτε στον Θεό

Βιβλικοί στίχοι ανά θέμα – Προσευχή

16 Φεβρουαρίου 2019

0

Ματθ. 7:7

Αιτείτε, και θέλει σας δοθή· ζητείτε, και θέλετε ευρεί, κρούετε, και θέλει σας ανοιχθή.

Λουκ. 18:1

Έλεγε δε και παραβολήν προς αυτούς περί του ότι πρέπει πάντοτε να προσεύχωνται και να μη αποκάμνωσι,

Ματθ. 21:22

και πάντα όσα αν ζητήσητε εν τη προσευχή έχοντες πίστιν θέλετε λάβει.

Λουκ. 11:1

Και ενώ αυτός προσηύχετο εν τόπω τινί, καθώς έπαυσεν, είπε τις των μαθητών αυτού προς αυτόν· Κύριε, δίδαξον ημάς να προσευχώμεθα, καθώς και ο Ιωάννης εδίδαξε τους μαθητάς αυτού.

Μάρκ. 11:24

Διά τούτο σας λέγω, Πάντα όσα προσευχόμενοι ζητείτε, πιστεύετε ότι λαμβάνετε, και θέλει γείνει εις εσάς.

Μάρκ. 14:38

αγρυπνείτε και προσεύχεσθε, διά να μη εισέλθητε εις πειρασμόν· το μεν πνεύμα πρόθυμον, η δε σαρξ ασθενής.

Ψαλ. 34:15

Οι οφθαλμοί του Κυρίου είναι επί τους δικαίους, και τα ώτα αυτού εις την κραυγήν αυτών.

Ψαλ. 102:17

Θέλει επιβλέψει επί την προσευχήν των εγκαταλελειμμένων και δεν θέλει καταφρονήσει την δέησιν αυτών.

Εφεσ. 6:18

προσευχόμενοι εν παντί καιρώ μετά πάσης προσευχής και δεήσεως διά του Πνεύματος, και εις αυτό τούτο αγρυπνούντες με πάσαν προσκαρτέρησιν και δέησιν υπέρ πάντων των αγίων,

Ησ. 30:19

Διότι ο λαός θέλει κατοικήσει εν Σιών εν Ιερουσαλήμ· δεν θέλεις κλαύσει πλέον· θέλει βεβαίως σε ελεήσει εν τη φωνή της κραυγής σου· όταν ακούση αυτήν, θέλει σοι αποκριθή.

Δαν. 6:10

Και ο Δανιήλ, καθώς έμαθεν ότι υπεγράφη η γραφή, εισήλθεν εις τον οίκον αυτού· και έχων τας θυρίδας του κοιτώνος αυτού ανεωγμένας προς την Ιερουσαλήμ, έπιπτεν επί τα γόνατα αυτού τρίς της ημέρας, προσευχόμενος και δοξολογών ενώπιον του Θεού αυτού, καθώς έκαμνε πρότερον.

Μπορείτε επίσης γρήγορα να βρείτε σχετικά δημοφιλή άρθρα μέσω της ενότητας «Βιβλικοί στίχοι ανά θέμα»:

Ποια είναι η σωστή προσευχή;

Βασικές γνώσεις σχετικά με την προσευχή

Ξέρεις πώς να προσεύχεσαι για να έχεις την απάντηση του Κυρίου;

Απόγονοι,κυριαρχία του Θεού

Οι έξι καμπές στην ανθρώπινη ζωή – Απόγονοι: Η πέμπτη καμπή

10 Φεβρουαρίου 2019

2

Αφού κανείς παντρευτεί, ξεκινά να γαλουχεί την επόμενη γενιά. Δεν έχει κανέναν λόγο στο πόσα και τι είδους παιδιά θα αποκτήσει· και αυτό καθορίζεται από τη μοίρα του ανθρώπου, προκαθορίζεται από τον Δημιουργό. Αυτή είναι η πέμπτη καμπή από την οποία πρέπει να περάσει ένας άνθρωπος.

Αν κάποιος γεννιέται ώστε να εκπληρώσει τον ρόλο του παιδιού κάποιου άλλου, τότε κάποιος ανατρέφει την επόμενη γενιά ώστε να εκπληρώσει τον ρόλο του γονέα κάποιου άλλου. Αυτή η αλλαγή ρόλων κάνει κάποιον να δοκιμάσει διαφορετικές φάσεις της ζωής από διαφορετικές πλευρές. Του δίνει επίσης διαφορετικές σειρές εμπειριών ζωής, κατά τις οποίες καταφέρνει να γνωρίσει την ίδια την κυριαρχία του Δημιουργού, όπως και το γεγονός πως κανείς δεν μπορεί να υπερβεί ή να τροποποιήσει το πεπρωμένο του Δημιουργού.

Ο άνθρωπος δεν έχει κανέναν έλεγχο στο τι θα απογίνουν τα παιδιά του

Η γέννηση, το μεγάλωμα και ο γάμος, προσφέρουν όλα διάφορα είδη και διαφορετικούς βαθμούς απογοήτευσης. Μερικοί άνθρωποι είναι δυσαρεστημένοι με την οικογένειά τους ή με την εξωτερική τους εμφάνιση· μερικοί αντιπαθούν τους γονείς τους· μερικοί αισθάνονται δυσαρέσκεια με το περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσαν ή έχουν πολλά παράπονα από αυτό. Όσο για τους περισσότερους, ανάμεσα σε όλες αυτές τις απογοητεύσεις, ο γάμος είναι ο λιγότερο ικανοποιητικός. Όσο δυσαρεστημένος κι αν είναι κάποιος με τη γέννησή του, με τα χρόνια που μεγάλωνε ή με τον γάμο του, κάθε άνθρωπος που τα έχει περάσει γνωρίζει πως κανείς δεν μπορεί να επιλέξει τον τόπο και τον χρόνο της γέννησής του, την εμφάνισή του, τους γονείς του και τον σύντροφό του, απλώς πρέπει να δεχθεί το θέλημα του Ουρανού. Ωστόσο, όταν έρχεται η ώρα να αναθρέψουν οι άνθρωποι την επόμενη γενιά, θα προβάλλουν όλες τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες του πρώτου μισού της ζωής τους στους απογόνους τους, ελπίζοντας πως τα παιδιά τους θα αναπληρώσουν όλες τις απογοητεύσεις που δοκίμασαν κατά το πρώτο μισό της ζωής τους. Έτσι, οι άνθρωποι παραδίδονται σε κάθε λογής φαντασιώσεις για τα παιδιά τους: πως όταν μεγαλώσουν οι κόρες τους θα γίνουν εκθαμβωτικές καλλονές, ενώ οι γιοι τους γοητευτικοί κύριοι· πως οι κόρες τους θα είναι καλλιεργημένες και ταλαντούχες, ενώ οι γιοι τους λαμπροί μαθητές και κορυφαίοι αθλητές· πως οι κόρες τους θα είναι ευγενικές, ενάρετες και λογικές, ενώ οι γιοι τους ευφυείς, ικανοί και ευαίσθητοι. Ελπίζουν πως, είτε πρόκειται για κόρες, είτε για γιους, θα σέβονται τους πρεσβυτέρους τους, θα ενδιαφέρονται για τους γονείς τους, θα είναι αγαπητοί σε όλους και όλοι θα τους επαινούν… Στο σημείο αυτό, γεννιούνται νέες ελπίδες για τη ζωή και πυροδοτούνται νέα πάθη στις καρδιές των ανθρώπων. Οι άνθρωποι γνωρίζουν πως είναι ανίσχυροι και ανέλπιδοι στη ζωή αυτή, πως δεν θα έχουν άλλη ευκαιρία, άλλη ελπίδα, να ξεχωρίσουν από τους άλλους και πως δεν έχουν άλλη επιλογή παρά να δεχθούν τη μοίρα τους. Έτσι, προβάλλουν όλες τις ελπίδες τους, όλες τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες και τα ιδανικά τους, στην επόμενη γενιά, ελπίζοντας πως τα παιδιά τους μπορούν να τους βοηθήσουν να εκπληρώσουν τα όνειρά τους και να ικανοποιήσουν τις επιθυμίες τους· πως οι κόρες και οι γιοι τους θα φέρουν δόξα στο οικογενειακό όνομα, θα γίνουν σημαντικοί, πλούσιοι ή διάσημοι· εν ολίγοις, θέλουν να δουν τις περιουσίες των παιδιών τους να εκτινάσσονται στα ύψη. Τα σχέδια και οι φαντασιώσεις των ανθρώπων είναι τέλεια· δεν γνωρίζουν πως ο αριθμός των παιδιών που θα αποκτήσουν, η εμφάνιση και οι ικανότητες των παιδιών τους, και ούτω καθεξής, δεν είναι δική τους απόφαση και πως οι μοίρες των παιδιών τους δεν βρίσκονται ούτε στο ελάχιστο στα δικά τους χέρια; Οι άνθρωποι δεν είναι οι κύριοι της ίδιας τους της μοίρας, ωστόσο, ελπίζουν πως θα αλλάξουν τη μοίρα της νεότερης γενιάς· είναι ανήμποροι να ξεφύγουν από την ίδια τους τη μοίρα, αλλά προσπαθούν να ελέγξουν εκείνη των γιων και των θυγατέρων τους. Δεν υπερεκτιμούν τους εαυτούς τους; Αυτή δεν είναι η ανθρώπινη ανοησία και άγνοια; Οι άνθρωποι κάνουν τα πάντα για χάρη των παιδιών τους, αλλά, εν τέλει, ο αριθμός των παιδιών που αποκτά κανείς και η εμφάνισή τους, δεν ανταποκρίνονται στα σχέδια και τις επιθυμίες του. Κάποιοι άνθρωποι είναι απένταροι, κι όμως αποκτούν πολλά παιδιά· άλλοι είναι πλούσιοι, κι όμως δεν έχουν κανένα παιδί. Μερικοί θέλουν κόρη, αλλά η επιθυμία τους δεν πραγματοποιείται· άλλοι θέλουν γιο, αλλά δεν κατορθώνουν να κάνουν αγόρι. Για μερικούς, τα παιδιά είναι ευλογία· για άλλους, είναι κατάρα. Μερικά ζευγάρια είναι έξυπνα, κι όμως τα παιδιά τους γεννιούνται αργόστροφα· μερικοί γονείς είναι εργατικοί και έντιμοι, κι όμως τα παιδιά που ανατρέφουν είναι νωθρά. Μερικοί γονείς είναι ευγενικοί και τίμιοι, αλλά τα παιδιά τους γίνονται πανούργα και μοχθηρά. Μερικοί γονείς είναι σωματικά και πνευματικά υγιείς, κι όμως γεννούν παιδιά με αναπηρία. Μερικοί γονείς είναι συνηθισμένοι και αποτυχημένοι, κι όμως τα παιδιά τους κατορθώνουν σπουδαία πράγματα. Μερικοί γονείς είναι της κατώτερης τάξης, κι όμως τα παιδιά τους διαπρέπουν…

Αφού αναθρέψουν την επόμενη γενιά, οι άνθρωποι αποκτούν νέα κατανόηση για τη μοίρα

Οι περισσότεροι άνθρωποι που παντρεύονται, το κάνουν γύρω στα τριάντα και, σ’ αυτό το σημείο της ζωής, ο άνθρωπος δεν κατανοεί καθόλου την ανθρώπινη μοίρα. Ωστόσο, όταν οι άνθρωποι ξεκινούν να ανατρέφουν παιδιά και καθώς οι απόγονοί τους μεγαλώνουν, βλέπουν τη νέα γενιά να επαναλαμβάνει τη ζωή και όλες τις εμπειρίες της προηγούμενης γενιάς, βλέπουν πως το δικό τους παρελθόν αντικατοπτρίζεται σ’ αυτούς και συνειδητοποιούν πως ο δρόμος στον οποίο βαδίζει η νεότερη γενιά, όπως ακριβώς και ο δικός τους, δεν είναι κάτι που μπορεί να σχεδιαστεί και να επιλεχθεί. Αντιμέτωποι με το γεγονός αυτό, δεν έχουν άλλη επιλογή παρά να παραδεχθούν πως η μοίρα κάθε ανθρώπου είναι προκαθορισμένη· έτσι, χωρίς καλά-καλά να το καταλάβουν, παραμερίζουν σταδιακά τις δικές τους επιθυμίες, και τα πάθη στην καρδιά τους τρεμοπαίζουν και σβήνουν… Κατά το χρονικό αυτό διάστημα, ο άνθρωπος έχει, ως επί το πλείστον, περάσει τα σημαντικά ορόσημα στη ζωή, έχει αποκτήσει νέα κατανόηση για τη ζωή και έχει υιοθετήσει μια νέα στάση. Πόσα μπορεί να προσδοκά ένας άνθρωπος αυτής της ηλικίας από το μέλλον και τι προοπτικές έχει; Ποια πενηντάχρονη γυναίκα ονειρεύεται ακόμα τον πρίγκιπα του παραμυθιού; Ποιος πενηντάρης αναζητά ακόμα τη Χιονάτη του; Ποια γυναίκα μέσης ηλικίας εξακολουθεί να ελπίζει πως θα μεταμορφωθεί από ασχημόπαπο σε κύκνο; Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία άνθρωποι έχουν την ίδια επαγγελματική θέληση με τους νεότερους ανθρώπους; Εν ολίγοις, είτε κάποιος είναι άντρας, είτε γυναίκα, κάθε άνθρωπος που φτάνει σ’ αυτήν την ηλικία είναι πιθανόν πως διατηρεί μια σχετικά ορθολογική και πρακτική στάση προς τον γάμο, την οικογένεια και τα παιδιά. Σε έναν τέτοιο άνθρωπο, ουσιαστικά δεν μένουν άλλες επιλογές, καμία παρόρμηση να προκαλέσει τη μοίρα. Όσον αφορά την ανθρώπινη εμπειρία, μόλις κάποιος φτάσει σ’ αυτήν την ηλικία, αναπτύσσει εκ φύσεως αυτήν τη στάση: «Πρέπει κανείς να δέχεται τη μοίρα του· τα παιδιά του καθενός έχουν το δικό τους πεπρωμένο· η ανθρώπινη μοίρα ορίζεται από τον Ουρανό». Οι περισσότεροι άνθρωποι που δεν κατανοούν την αλήθεια, αφού έχουν αντεπεξέλθει σε όλα τα σκαμπανεβάσματα, τις απογοητεύσεις και τις κακουχίες αυτού του κόσμου, θα συνοψίσουν την επίγνωσή τους για την ανθρώπινη ζωή χρησιμοποιώντας δυο λέξεις: «Είναι μοιραίο!» Παρόλο που η φράση αυτή εμπεριέχει το συμπέρασμα και τη συνειδητοποίηση των κοσμικών ανθρώπων για την ανθρώπινη μοίρα, παρόλο που εκφράζει την ανημποριά της ανθρωπότητας και μπορεί να ειπωθεί πως είναι οξυδερκής και ακριβής, απέχει παρασάγγας από την κατανόηση της κυριαρχίας του Δημιουργού και πολύ απλά δεν αποτελεί υποκατάστατο για τη γνώση της εξουσίας του Δημιουργού.

Το να πιστεύεις στη μοίρα δεν αποτελεί υποκατάστατο για τη γνώση της κυριαρχίας του Δημιουργού

Αφού έχετε υπάρξει ακόλουθοι του Θεού για τόσα πολλά χρόνια, υπάρχει σημαντική διαφορά ανάμεσα στη δική σας γνώση για τη μοίρα και σ’ αυτήν των κοσμικών ανθρώπων; Έχετε κατανοήσει πραγματικά το πεπρωμένο από τον Δημιουργό κι έχετε γνωρίσει πραγματικά την κυριαρχία Του; Μερικοί άνθρωποι έχουν βαθιά, ειλικρινή κατανόηση της φράσης «είναι μοιραίο», ωστόσο, δεν πιστεύουν στο ελάχιστο στην κυριαρχία του Θεού, δεν πιστεύουν πως η ανθρώπινη μοίρα είναι διευθετημένη και ενορχηστρωμένη από τον Θεό και είναι απρόθυμοι να υποταχθούν στην κυριαρχία του Θεού. Τέτοιοι άνθρωποι είναι σαν έρμαια του ωκεανού, κλυδωνίζονται στα κύματα, πλέουν με το ρεύμα και δεν έχουν καμία επιλογή παρά να περιμένουν παθητικά και να αποδεχθούν τη μοίρα τους. Ωστόσο, δεν αναγνωρίζουν πως η ανθρώπινη μοίρα υπόκειται στην κυριαρχία του Θεού· δεν μπορούν να γνωρίσουν την κυριαρχία του Θεού εξ ιδίας πρωτοβουλίας και, έτσι, να αποκτήσουν γνώση της εξουσίας του Θεού, να υποταχθούν στις ενορχηστρώσεις και τις διευθετήσεις του Θεού, να σταματήσουν να αντιστέκονται στη μοίρα και να ζήσουν υπό τη φροντίδα, την προστασία και την καθοδήγηση του Θεού. Με άλλα λόγια, το να αποδέχεσαι τη μοίρα δεν είναι το ίδιο με το να υποτάσσεσαι στην κυριαρχία του Δημιουργού· η πίστη στη μοίρα δεν σημαίνει πως κάποιος δέχεται, αναγνωρίζει και γνωρίζει την κυριαρχία του Δημιουργού· η πίστη στη μοίρα είναι απλώς η αναγνώριση αυτού του γεγονότος και αυτού του εξωτερικού φαινομένου, η οποία διαφέρει από το να γνωρίζεις πώς κυβερνά ο Δημιουργός τη μοίρα της ανθρωπότητας, από το να αναγνωρίζεις πως ο Δημιουργός είναι η πηγή του κράτους πάνω στη μοίρα των πάντων και, ακόμη περισσότερο, από το να υποτάσσεσαι στις ενορχηστρώσεις και τις διευθετήσεις του Δημιουργού για τη μοίρα της ανθρωπότητας. Αν ένας άνθρωπος πιστεύει μόνο στη μοίρα — ακόμα κι αν έχει έντονα συναισθήματα γι’ αυτήν — αλλά δεν μπορεί, ως εκ τούτου, να γνωρίσει, να αναγνωρίσει, να υποταχθεί και να δεχθεί την κυριαρχία του Δημιουργού πάνω στη μοίρα της ανθρωπότητας, τότε η ζωή του θα είναι, μολαταύτα, μια τραγωδία, μια ζωή μάταιη και ένα κενό· θα εξακολουθεί να αδυνατεί να υπαχθεί στο κράτος του Δημιουργού, να γίνει ένα ποιημένο ανθρώπινο ον με την πιο αληθινή σημασία της φράσης και να απολαύσει την έγκριση του Δημιουργού. Ένας άνθρωπος που γνωρίζει και δοκιμάζει πραγματικά την κυριαρχία του Δημιουργού, πρέπει να βρίσκεται σε ενεργή, όχι σε παθητική κατάσταση ή σε κατάσταση απόγνωσης. Ενόσω δέχεται πως τα πάντα είναι προδικασμένα, πρέπει να κατέχει ακριβή ορισμό της ζωής και της μοίρας: πως κάθε ζωή υπόκειται στην κυριαρχία του Δημιουργού. Όταν κάποιος αναπολεί τον δρόμο που διένυσε, όταν ανακαλεί κάθε φάση του ταξιδιού του, βλέπει πως σε κάθε βήμα, είτε ο δρόμος ήταν δύσκολος, είτε ομαλός, ο Θεός κατηύθυνε και σχεδίαζε το μονοπάτι του. Ήταν οι σχολαστικές διευθετήσεις του Θεού, ο προσεκτικός Του σχεδιασμός, που τον έφεραν, εν αγνοία του, στο σήμερα. Το να είσαι ικανός να αποδέχεσαι την κυριαρχία του Θεού και να δέχεσαι τη σωτηρία Του — πόσο μεγάλη τύχη είναι αυτή! Αν ένας άνθρωπος διατηρεί παθητική στάση προς τη μοίρα, αυτό αποδεικνύει πως αντιστέκεται σε όλα όσα έχει διευθετήσει ο Θεός γι’ αυτόν και πως δεν έχει υποτακτική στάση. Αν η στάση κάποιου προς την κυριαρχία του Θεού επί της ανθρώπινης μοίρας είναι ενεργή, τότε, όταν αναπολήσει το ταξίδι του, όταν κατανοήσει πραγματικά την κυριαρχία του Θεού, θα επιθυμεί πιο ένθερμα να υποταχθεί σε όλα όσα έχει διευθετήσει ο Θεός, θα έχει περισσότερη αποφασιστικότητα και εμπιστοσύνη στο να αφήσει τον Θεό να ενορχηστρώσει τη μοίρα του και θα σταματήσει να επαναστατεί απέναντι στον Θεό. Γιατί βλέπει πως όταν δεν κατανοεί τη μοίρα, όταν δεν καταλαβαίνει την κυριαρχία του Θεού, όταν εκουσίως προχωράει στα τυφλά, παραπατώντας και τρεκλίζοντας, μέσα από την ομίχλη, το ταξίδι είναι υπερβολικά δύσκολο, υπερβολικά θλιβερό. Επομένως, όταν οι άνθρωποι αναγνωρίσουν την κυριαρχία του Θεού πάνω στην ανθρώπινη μοίρα, οι έξυπνοι επιλέγουν να τη γνωρίσουν και να τη δεχθούν, να αποχαιρετήσουν τις επώδυνες ημέρες που προσπαθούσαν να χτίσουν μια καλή ζωή με τα δυο τους χέρια, και να μη συνεχίσουν να αγωνίζονται ενάντια στη μοίρα και να επιδιώκουν τους υποτιθέμενους στόχους της ζωής τους με τον δικό τους τρόπο. Όταν κάποιος δεν έχει Θεό, όταν δεν μπορεί να Τον δει, όταν δεν μπορεί να αναγνωρίσει ξεκάθαρα την κυριαρχία του Θεού, τότε κάθε μέρα είναι ανούσια, άνευ αξίας και θλιβερή. Όπου κι αν βρίσκεται κάποιος και όποια κι αν είναι η δουλειά του, τα μέσα διαβίωσής του και η επιδίωξη των στόχων του δεν του φέρνουν τίποτε άλλο παρά ατέρμονη συντριπτική θλίψη και μαρτύριο που δεν υποχωρεί, σε βαθμό που δεν αντέχει να κοιτάξει πίσω. Μόνο όταν κάποιος αποδεχθεί την κυριαρχία του Δημιουργού, υποταχθεί στις ενορχηστρώσεις και τις διευθετήσεις Του, και αναζητήσει την πραγματική ανθρώπινη ζωή, θα απελευθερωθεί, σταδιακά, από όλη τη συντριπτική θλίψη και το μαρτύριο, και θα απαλλαγεί από όλη την κενότητα της ζωής.

Μόνο εκείνοι που υποτάσσονται στην κυριαρχία του Δημιουργού μπορούν να κερδίσουν πραγματική ελευθερία

Επειδή οι άνθρωποι δεν αναγνωρίζουν τις ενορχηστρώσεις και την κυριαρχία του Θεού, πάντα αντιμετωπίζουν τη μοίρα απείθαρχα, με επαναστατική στάση, και πάντα θέλουν να απαλλαγούν από την εξουσία και την κυριαρχία του Θεού και από τα όσα τους επιφυλάσσει η μοίρα, ελπίζοντας, μάταια, πως θα αλλάξουν τις παρούσες τους συνθήκες, αλλά και τη μοίρα τους. Ωστόσο, ποτέ δεν μπορούν να επιτύχουν· ανατρέπονται σε κάθε στροφή. Ο αγώνας αυτός, ο οποίος λαμβάνει χώρα βαθιά μέσα στην ψυχή ενός ανθρώπου, είναι επώδυνος· ο πόνος είναι αλησμόνητος και, στο μεταξύ, ο άνθρωπος χαραμίζει τη ζωή του. Ποια είναι η αιτία του πόνου αυτού; Οφείλεται στην κυριαρχία του Θεού ή στο ότι ο άνθρωπος γεννήθηκε άτυχος; Προφανώς, κανένα δεν ισχύει. Στην πραγματικότητα, οφείλεται στα μονοπάτια που παίρνουν οι άνθρωποι· στους τρόπους που επιλέγουν να ζήσουν τη ζωή τους. Μερικοί άνθρωποι μπορεί να μην έχουν συνειδητοποιήσει αυτά τα πράγματα. Ωστόσο, όταν γνωρίζεις πραγματικά, όταν αναγνωρίζεις πραγματικά πως ο Θεός έχει κυριαρχία πάνω στην ανθρώπινη μοίρα, όταν κατανοείς πραγματικά πως όλα όσα ο Θεός έχει σχεδιάσει και αποφασίσει για σένα είναι μεγάλο όφελος και μεγάλη προστασία, τότε νιώθεις να απαλύνεται σταδιακά ο πόνος σου και γίνεσαι ολόκληρος χαλαρός, ελεύθερος και απελευθερωμένος. Κρίνοντας από την κατάσταση της πλειονότητας των ανθρώπων, παρόλο που σε υποκειμενικό επίπεδο δεν θέλουν να συνεχίσουν να ζουν όπως ζούσαν πριν, παρόλο που θέλουν ανακούφιση από τον πόνο τους, αντικειμενικά, δεν μπορούν να κατανοήσουν πραγματικά την πρακτική αξία και το νόημα της κυριαρχίας του Δημιουργού πάνω στην ανθρώπινη μοίρα· δεν μπορούν να αναγνωρίσουν και να υποταχθούν πραγματικά στην κυριαρχία του Δημιουργού, πόσο μάλλον να αναζητήσουν και να δεχθούν τις ενορχηστρώσεις και τις διευθετήσεις του Δημιουργού. Έτσι, αν οι άνθρωποι δεν μπορούν να αναγνωρίσουν πραγματικά το γεγονός πως ο Δημιουργός έχει κυριαρχία πάνω στην ανθρώπινη μοίρα και πάνω σε καθετί ανθρώπινο, αν δεν μπορούν να υποταχθούν πραγματικά στο κράτος του Δημιουργού, τότε θα τους είναι δύσκολο να μην υποκινούνται και να μην περιορίζονται από την αντίληψη πως «η μοίρα κάποιου βρίσκεται στα ίδια του τα χέρια», θα τους είναι δύσκολο να απαλλαγούν από τον πόνο του έντονου αγώνα τους ενάντια στη μοίρα και την εξουσία του Δημιουργού και, φυσικά, θα τους είναι επίσης δύσκολο να γίνουν πραγματικά απελευθερωμένοι και ελεύθεροι, να γίνουν άνθρωποι που λατρεύουν τον Θεό. Υπάρχει πιο απλός τρόπος για να ελευθερωθεί κανείς από την κατάσταση αυτή: να αποχαιρετήσει τον πρότερο τρόπο ζωής του, να πει αντίο στους προηγούμενους στόχους του στη ζωή, να συνοψίσει και να αναλύσει τον προηγούμενο τρόπο ζωής, τη φιλοσοφία, τις επιδιώξεις, τις επιθυμίες και τα ιδανικά του, και έπειτα να τα συγκρίνει με το θέλημα του Θεού και τις απαιτήσεις Του από τον άνθρωπο, και να δει αν κάποιο από αυτά βρίσκεται σε συμφωνία με το θέλημα και τις απαιτήσεις του Θεού, αν κάποιο από αυτά προσφέρει τις σωστές αξίες της ζωής, αν τον οδηγεί σε καλύτερη κατανόηση της αλήθειας και αν του επιτρέπει να ζει με την ανθρωπότητα και την εικόνα του ανθρώπου. Όταν ερευνάς επανειλημμένα και αναλύεις προσεκτικά τους διάφορους στόχους ζωής που επιδιώκουν οι άνθρωποι και τους ποικίλους τρόπους ζωής τους, θα βρεις πως ούτε ένας δεν ταιριάζει με την αρχική πρόθεση που είχε ο Δημιουργός όταν δημιούργησε την ανθρωπότητα. Όλοι τους απομακρύνουν τους ανθρώπους από την κυριαρχία και τη φροντίδα του Δημιουργού· είναι όλοι τους λάκκοι στους οποίους πέφτει η ανθρωπότητα και οι οποίοι τους οδηγούν στην κόλαση. Αφού το αναγνωρίσεις αυτό, η αποστολή σου είναι να αφήσεις στην άκρη την παλιά σου άποψη για τη ζωή, να μείνεις μακριά από τις διάφορες παγίδες, να αφήσεις τον Θεό να πάρει τον έλεγχο της ζωής σου και να κάνει διευθετήσεις για εσένα, να προσπαθήσεις απλώς να υποταχθείς στις ενορχηστρώσεις και την καθοδήγηση του Θεού, να μην έχεις επιλογή και να γίνεις ένας άνθρωπος που λατρεύει τον Θεό. Ενώ ακούγεται εύκολο, είναι δύσκολο να το κάνεις. Μερικοί άνθρωποι αντέχουν τον πόνο του, άλλοι όχι. Μερικοί είναι διατεθειμένοι να συμμορφωθούν, άλλοι είναι απρόθυμοι. Εκείνοι που είναι απρόθυμοι, στερούνται της επιθυμίας και της αποφασιστικότητας να το κάνουν· έχουν σαφή επίγνωση της κυριαρχίας του Θεού, γνωρίζουν πολύ καλά πως ο Θεός είναι Αυτός που σχεδιάζει και διευθετεί την ανθρώπινη μοίρα, ωστόσο, εξακολουθούν να κλοτσούν και να παλεύουν, εξακολουθούν να μην είναι συμφιλιωμένοι με το να αφήσουν τη μοίρα τους στην παλάμη του Θεού και να υποταχθούν στην κυριαρχία του Θεού και, επιπλέον, αισθάνονται δυσαρέσκεια για τις ενορχηστρώσεις και τις διευθετήσεις του Θεού. Επομένως, πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να δουν μόνοι τους για τι είναι ικανοί· θέλουν να αλλάξουν τη μοίρα τους με τα δυο τους χέρια ή να βρουν την ευτυχία με τις δικές τους δυνάμεις, να δουν αν μπορούν να ξεπεράσουν τα όρια της εξουσίας του Θεού και να υπερβούν την κυριαρχία του Θεού. Η θλίψη του ανθρώπου δεν είναι πως ο άνθρωπος αναζητά μια ευτυχισμένη ζωή, πως επιδιώκει δόξα και πλούτη ή πως αγωνίζεται ενάντια στην ίδια του τη μοίρα μέσα από την ομίχλη, αλλά πως, αφού έχει δει την ύπαρξη του Δημιουργού, αφού έχει μάθει το γεγονός πως ο Δημιουργός έχει κυριαρχία πάνω στην ανθρώπινη μοίρα, εξακολουθεί να μην μπορεί να διορθώσει τους τρόπους του, δεν μπορεί να βγάλει τα πόδια του από τη λάσπη, και απλώς σκληραίνει την καρδιά του και επιμένει στα ίδια λάθη. Θα προτιμούσε να συνεχίσει να χτυπιέται στη λάσπη, να ανταγωνίζεται πεισματικά την κυριαρχία του Θεού, να αντιστέκεται σε αυτήν μέχρι τέλους, δίχως το παραμικρό ίχνος μετάνοιας, ενώ μόνο όταν κείτεται τσακισμένος και ματωμένος παίρνει, επιτέλους, την απόφαση να τα παρατήσει και να γυρίσει πίσω. Αυτή είναι η πραγματική ανθρώπινη θλίψη. Λέω, επομένως, πως εκείνοι που επιλέγουν να υποταχθούν είναι σοφοί, ενώ εκείνοι που επιλέγουν να διαφύγουν είναι ξεροκέφαλοι.

Προτεινόμενα:

Οι έξι καμπές στην ανθρώπινη ζωή – Θάνατος: Η έκτη καμπή

Οι έξι καμπές στην ανθρώπινη ζωή – Γέννηση: Η πρώτη καμπή

Γάμος

Οι έξι καμπές στην ανθρώπινη ζωή - Γάμος: Η τέταρτη καμπή

7 Φεβρουαρίου 2019

0

Καθώς μεγαλώνει και ωριμάζει κανείς, απομακρύνεται περισσότερο από τους γονείς του και από το περιβάλλον στο οποίο γεννήθηκε και ανατράφηκε και, αντιθέτως, ξεκινά να αναζητά μια κατεύθυνσή για τη ζωή του και να επιδιώκει τους δικούς του στόχους στη ζωή, με τρόπο ζωής διαφορετικό από αυτόν των γονέων του. Κατά το διάστημα αυτό, δεν χρειάζεται πια τους γονείς του, αλλά έναν σύντροφο με τον οποίο μπορεί να περάσει τη ζωή του: έναν ή μία σύζυγο, ένα άτομο με το οποίο η μοίρα του είναι στενά συνυφασμένη. Έτσι, το πρώτο μεγάλο γεγονός που αντιμετωπίζει κάποιος μετά την ανεξαρτητοποίησή του, είναι ο γάμος — η τέταρτη καμπή από την οποία πρέπει κανείς να περάσει.

Ο άνθρωπος δεν έχει καμία επιλογή σχετικά με τον γάμο

Ο γάμος είναι καθοριστικό γεγονός στη ζωή κάθε ανθρώπου· είναι η στιγμή που ξεκινά κανείς να αναλαμβάνει πραγματικά διάφορα είδη ευθυνών, που ξεκινά σταδιακά να εκπληρώνει διάφορα είδη αποστολών. Οι άνθρωποι τρέφουν πολλές αυταπάτες για τον γάμο πριν τον δοκιμάσουν οι ίδιοι, ενώ όλες αυτές οι αυταπάτες είναι όμορφες. Οι γυναίκες φαντάζονται πως το άλλο τους μισό θα είναι ο πρίγκιπας του παραμυθιού, ενώ οι άντρες φαντάζονται πως θα παντρευτούν τη Χιονάτη. Οι φαντασιώσεις αυτές δείχνουν πως κάθε άνθρωπος έχει ορισμένες απαιτήσεις από τον γάμο, το δικό του σύνολο αιτημάτων και προτύπων. Παρόλο που στην πονηρή αυτή εποχή, οι άνθρωποι βομβαρδίζονται συνεχώς με διαστρεβλωμένα μηνύματα για τον γάμο, τα οποία δημιουργούν ακόμα περισσότερες απαιτήσεις και δίνουν στους ανθρώπους κάθε λογής φορτία και περίεργες νοοτροπίες, κάθε άνθρωπος που έχει δοκιμάσει τον γάμο γνωρίζει πως, όπως κι αν τον κατανοεί κάποιος, όποια στάση κι αν κρατά προς αυτόν, ο γάμος δεν είναι θέμα ατομικής επιλογής.

Ο καθένας συναντά πολλούς ανθρώπους στη ζωή του, αλλά κανείς δεν γνωρίζει ποιος θα γίνει ο σύντροφός του στον γάμο. Παρόλο που όλοι έχουν τις δικές τους απόψεις και προσωπικές στάσεις για το θέμα του γάμου, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει ποιος θα γίνει, στο τέλος, το πραγματικό του έτερον ήμισυ, κι έτσι οι προσωπικές απόψεις του καθενός έχουν ελάχιστη σημασία. Αφού γνωρίσεις κάποιον άνθρωπο που σου αρέσει, μπορείς να προσπαθήσεις να τον κατακτήσεις· ωστόσο, το αν ο άνθρωπος αυτός ενδιαφέρεται για εσένα και το αν θα γίνει ο σύντροφός σου, δεν είναι δική σου απόφαση. Το αντικείμενο της στοργής σου δεν είναι απαραίτητα το άτομο με το οποίο θα μπορέσεις να μοιραστείς τη ζωή σου· στο μεταξύ, κάποιος που ποτέ σου δεν περίμενες, μπαίνει αθόρυβα στη ζωή σου και γίνεται ο σύντροφός σου, το σημαντικότερο στοιχείο στη μοίρα σου, το άλλο σου μισό, ο άνθρωπος με τον οποίο η μοίρα σου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη. Έτσι, παρόλο που υπάρχουν εκατομμύρια γάμοι στον κόσμο, καθένας είναι διαφορετικός. Πόσοι γάμοι είναι ανεπαρκείς και πόσοι ευτυχισμένοι· πόσοι εκτείνονται στην Ανατολή και τη Δύση, και πόσοι στον Βορρά και τον Νότο· πόσοι αποτελούν το τέλειο ταίριασμα και πόσοι είναι ισότιμοι σε τάξη· πόσοι είναι ευτυχισμένοι και αρμονικοί, και πόσοι οδυνηροί και θλιβεροί· πόσοι αποτελούν το αντικείμενο της ζήλιας των άλλων, και πόσοι παρανοούνται και αποδοκιμάζονται από τους άλλους· πόσοι είναι γεμάτοι χαρά, πόσοι είναι γεμάτοι δάκρυα και προκαλούν απόγνωση… Στους αναρίθμητους αυτούς γάμους, οι άνθρωποι αποκαλύπτουν αφοσίωση και ισόβια δέσμευση προς τον γάμο, ή αγάπη, προσήλωση και την έννοια του αχώριστου, ή παραίτηση και αδυναμία συνεννόησης, ή προδοσία προς αυτόν, ακόμα και μίσος. Ανεξάρτητα από το αν ο γάμος ο ίδιος φέρει ευτυχία ή πόνο, η αποστολή του καθενός στον γάμο είναι προκαθορισμένη από τον Δημιουργό και δεν θα αλλάξει· όλοι πρέπει να την εκπληρώσουν. Επιπλέον, η προσωπική μοίρα που βρίσκεται πίσω από κάθε γάμο είναι αμετάβλητη· έχει καθοριστεί πολύ καιρό νωρίτερα από τον Δημιουργό.

Ο γάμος γεννιέται από τις μοίρες δύο συντρόφων

Ο γάμος αποτελεί σημαντική καμπή στη ζωή του ανθρώπου. Είναι το προϊόν της μοίρας ενός ανθρώπου και ένας κρίσιμος κρίκος στη μοίρα του· δεν θεμελιώνεται πάνω στην προσωπική βούληση ή τις προτιμήσεις κάποιου και δεν επηρεάζεται από κανέναν εξωτερικό παράγοντα· αντιθέτως, καθορίζεται εξ ολοκλήρου από τις μοίρες των δύο μερών, και από τα όσα έχει διευθετήσει και προαποφασίσει ο Δημιουργός σχετικά με τις μοίρες του ζεύγους. Εκ πρώτης όψεως, ο σκοπός του γάμου είναι η συνέχιση της ανθρώπινης φυλής, αλλά, στην πραγματικότητα, ο γάμος δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα τελετουργικό στο οποίο υποβάλλεται κάποιος κατά τη διαδικασία της εκπλήρωσης της αποστολής του. Οι ρόλοι που διαδραματίζουν οι άνθρωποι στον γάμο, δεν είναι απλώς αυτοί της ανατροφής της επόμενης γενιάς· είναι οι διάφοροι ρόλοι που αναλαμβάνει κάποιος και οι αποστολές που πρέπει να εκπληρώσει κατά το πέρας της διατήρησης ενός γάμου. Εφόσον η γέννηση κάποιου επιφέρει αλλαγές στους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα πράγματα γύρω του, τότε και ο γάμος του θα τα επηρεάσει αναπόφευκτα και, επιπλέον, θα τα μεταμορφώσει με πολλούς διαφορετικούς τρόπους.

Όταν κάποιος ανεξαρτητοποιείται, ξεκινά το δικό του ταξίδι στη ζωή, το οποίο τον οδηγεί, βήμα-βήμα, προς τους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα πράγματα που σχετίζονται με τον γάμο του· την ίδια ώρα, το άλλο άτομο που θα απαρτίσει τον γάμο, πλησιάζει, βήμα-βήμα, προς τους ίδιους εκείνους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα πράγματα. Υπό την κυριαρχία του Δημιουργού, δύο ξεχωριστοί άνθρωποι που μοιράζονται μια συνδεδεμένη μοίρα, συνάπτουν σταδιακά γάμο και γίνονται, ως εκ θαύματος, οικογένεια ή «δύο ακρίδες που κρατιούνται σφιχτά από το ίδιο σχοινί». Έτσι, όταν κάποιος συνάπτει γάμο, το ταξίδι του στη ζωή θα επηρεάσει και θα αγγίξει το άλλο του μισό και, παρομοίως, το ταξίδι του συντρόφου του στη ζωή θα επηρεάσει και θα αγγίξει τη δική του μοίρα στη ζωή. Με άλλα λόγια, οι ανθρώπινες μοίρες είναι αλληλένδετες και κανείς δεν μπορεί να εκπληρώσει την αποστολή του στη ζωή ή να διαδραματίσει τον ρόλο του τελείως ανεξάρτητα από άλλους. Η γέννηση κάποιου επηρεάζει μια τεράστια αλυσίδα σχέσεων· το να μεγαλώνεις περιλαμβάνει κι αυτό μια περίπλοκη αλυσίδα σχέσεων· παρομοίως, ένας γάμος αναπόφευκτα υπάρχει και συντηρείται μέσα σε ένα αχανές και περίπλοκο δίκτυο ανθρώπινων επαφών που περιλαμβάνουν κάθε μέλος και επηρεάζουν τη μοίρα κάθε ατόμου που είναι μέρος του. Ένας γάμος δεν είναι το προϊόν των οικογενειών των δύο μελών, των συνθηκών στις οποίες μεγάλωσαν, των εμφανίσεων, των ηλικιών, των ιδιοτήτων, των ταλέντων τους και άλλων παραγόντων· αντιθέτως, προέρχεται από μια κοινή αποστολή και μια συνδεδεμένη μοίρα. Αυτή είναι η προέλευση του γάμου· ένα προϊόν της ανθρώπινης μοίρας που ενορχηστρώνεται και διευθετείται από τον Δημιουργό.

Προτεινόμενα:

Οι έξι καμπές στην ανθρώπινη ζωή – Απόγονοι: Η πέμπτη καμπή

Οι έξι καμπές στην ανθρώπινη ζωή – Θάνατος: Η έκτη καμπή

Μακάριοι οἱ καθαροί τῇ καρδίᾳ

Η διδασκαλία του Κυρίου: Μακάριοι οἱ καθαροί τῇ καρδίᾳ

7 Φεβρουαρίου 2019

0

«Μακάριοι οι καθαροί την καρδίαν, διότι αυτοί θέλουσιν ιδεί τον Θεόν» (Ματθ. 5:8).

Τι σημαίνει να είσαι καθαρός στην καρδιά; Γιατί πρέπει να είμαστε καθαροί στην καρδιά; Τι πρέπει να κάνουμε για να λογιζόμαστε ως άνθρωποι καθαροί στην καρδιά; Αυτά τα ερωτήματα είναι όλα πολύ σημαντικά για εμάς, διότι μόνον όταν ενεργούμε ως άνθρωποι με καθαρή καρδιά, μπορούμε να καλωσορίσουμε την επιστροφή του Κυρίου, να Τον δούμε και να ακούσουμε τη φωνή Του τις έσχατες ημέρες κι έτσι να έχουμε την ευκαιρία να σωθούμε από Αυτόν.

Ας μελετήσουμε τώρα τη Βίβλο μαζί και ας δούμε κατά την περίοδο του έργου του Κυρίου Ιησού ποιοι άνθρωποι Τον αποδέχτηκαν με καθαρή καρδιά και ποιοι έχασαν τη σωτηρία Του επειδή δεν είχαν καθαρή καρδιά.

Εκείνη την εποχή, ο Κύριος Ιησούς κήρυττε σε πολλά μέρη για να διαδώσει το ευαγγέλιο της βασιλείας των ουρανών, κι έκανε επίσης πολλά θαύματα. Ωστόσο, οι Φαρισαίοι δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι κάνει ο Κύριος Ιησούς, ούτε σκέφτονταν ότι ήταν πράξεις του Θεού. Πίστευαν ότι ο Κύριος Ιησούς δεν μπορούσε να είναι ο Μεσσίας επειδή -είτε λόγω του ονόματός Του, της εμφάνισής Του, της καταγωγής Του ή των όσων είχε κάνει- τίποτα σχετικά με Αυτόν δεν ταίριαζε με τις προφητείες για τον Μεσσία στην Παλαιά Διαθήκη. Όχι μόνο δεν δέχτηκαν το λυτρωτικό έργο του Κυρίου Ιησού, αλλά και εξαπάτησαν τον εβραϊκό λαό να κρίνει και να βλασφημήσει τον Κύριο Ιησού μαζί τους. Ωστόσο, υπήρχαν δύο είδη ανθρώπων που αντιμετώπιζαν διαφορετικά τον ερχομό του Κυρίου Ιησού, ακόμη και αφού άκουσαν τις φήμες και τις συκοφαντίες.

Καταρχάς, ας ρίξουμε μια ματιά στο πρώτο είδος ανθρώπων. Στο Κατά Ιωάννην 10 λέγεται ότι την ημέρα του Σαββάτου ο Κύριος Ιησούς θεράπευσε έναν τυφλό στον ναό και έδωσε μαρτυρία ότι ο ίδιος ήταν ο καλός Ποιμένας, ο Υιός του Θεού και ότι η εξουσία Του προέρχονταν από τον Θεό. Επειδή όμως άκουσαν τις φήμες από τους Φαρισαίους, κάποιοι Εβραίοι λιθοβόλησαν τον Κύριο Ιησού και είπαν: «Δαιμόνιον έχει και είναι μαινόμενος· τι ακούετε αυτόν;» (Ιωάν.10:20). «Ούτοι οι λόγοι δεν είναι δαιμονιζομένου· μήπως δύναται δαιμόνιον να ανοίγη οφθαλμούς τυφλών;» (Ιωάν. 10:21). «Περί καλού έργου δεν σε λιθοβολούμεν, αλλά περί βλασφημίας, και διότι συ άνθρωπος ων κάμνεις σεαυτόν Θεόν». (Ιωάν. 10:33). Εδώ μπορούμε να δούμε ότι ο εβραϊκός λαός δεν πήρε στα σοβαρά τον λόγο ή το έργο του Κυρίου. Δεν συλλογίστηκε κατά πόσον υπήρχε αλήθεια στο κήρυγμα του Κυρίου Ιησού, εάν το κήρυγμά Του ήταν επωφελές και εποικοδομητικό γι’ αυτόν, ή αν η εξουσία Του να εκτελεί θαύματα προέρχεται από τον Θεό. Αντιθέτως, ακολούθησε τυφλά τους Φαρισαίους, καταδικάζοντας, κρίνοντας και βλασφημώντας τον Κύριο Ιησού, ακόμη και λιθοβολώντας Τον. Τέλος, ο εβραϊκός λαός ακολούθησε τους θρησκευτικούς ηγέτες του στη σταύρωση του Μεσσία, τον οποίο περίμεναν στα εύκολα και στα δύσκολα. Αυτό που έκαναν προσέβαλε σοβαρά τη δίκαιη διάθεση του Θεού, κάτι το οποίο οδήγησε το Ισραήλ στο να υποστεί καταστροφή και έκανε τους Ισραηλίτες να χάσουν την ευκαιρία να ακολουθούν τον Κύριο για πάντα. Αυτό ήταν το θλιβερό τέλος όσων δεν διερεύνησαν προσεκτικά το έργο και τον λόγο του Κυρίου Ιησού με καθαρή καρδιά.

Τώρα ας ρίξουμε μια ματιά στο δεύτερο είδος ανθρώπων, που είχαν καθαρή καρδιά. Πάρτε τον Πέτρο και τον Ιωάννη ως παραδείγματα. Ενώ ο Κύριος Ιησούς κήρυττε και έπραττε το έργο Του, άκουγαν τη συκοφαντία και τις βλασφημίες από τους θρησκευτικούς ηγέτες και τους Φαρισαίους κι έβλεπαν τις επιθέσεις τους και τις δοκιμασίες του Κυρίου Ιησού. Ωστόσο, δεν τους ακολούθησαν, ούτε καταδίκασαν τυφλά τον Κύριο Ιησού. Αντιθέτως, διερεύνησαν πρακτικά το έργο του Κυρίου ακούγοντας το κήρυγμά Του και παρακολουθώντας τα θαύματα που επιτελούσε. Αφού ακολούθησαν τον Κύριο Ιησού για ένα χρονικό διάστημα, απέκτησαν τελικά κάποια αληθινή γνώση του Κυρίου Ιησού και στη συνέχεια πίστεψαν σταθερά ότι όσα είχε πει και είχε κάνει προέρχονταν πράγματι από τον Θεό και δεν μπορούσαν να επιτευχθούν από κανέναν άνθρωπο. Επομένως, μολονότι οι θρησκευτικοί ηγέτες και οι Φαρισαίοι αντιστέκονταν και καταδίκαζαν τον Κύριο Ιησού, ο Πέτρος και ο Ιωάννης δεν εξαπατήθηκαν από τις φήμες τους. Συνέχισαν να ακολουθούν τον Κύριο με καθαρή καρδιά επειδή παρακολουθούσαν και άκουγαν μόνον τον Θεό πιστεύοντας παράλληλα σ’ Αυτόν. Ένας από τους μαθητές του Κυρίου Ιησού, ο Σίμων Πέτρος, είπε: «Κύριε, προς τίνα θέλομεν υπάγει; λόγους ζωής αιωνίου έχεις· και ημείς επιστεύσαμεν και εγνωρίσαμεν ότι συ είσαι ο Χριστός ο Υιός του Θεού του ζώντος». (Ιωάν. 6:68-69). Από αυτό μπορούμε να δούμε ότι ο Πέτρος είχε νηφάλιο και καθαρό μυαλό, αναγνώρισε συνεπώς μέσω των ενεργειών και συμπεριφορών του Κυρίου Ιησού ότι η ταυτότητά Του ήταν του ίδιου του Θεού κι ότι είναι η αλήθεια, η οδός και η ζωή, ότι είναι ο Μεσσίας τον οποίο περίμεναν για τόσο πολύ. Στο τέλος, ο Πέτρος επαινέθηκε και ευλογήθηκε από τον Κύριο Ιησού.

Από αυτά τα δύο διαφορετικά αποτελέσματα που προκλήθηκαν από διαφορετικές επιλογές, μπορούμε να δούμε ότι όσοι δεν έχουν καθαρή καρδιά θα υποφέρουν από κακοτυχία, ενώ όσοι έχουν καθαρή καρδιά θα ευλογηθούν. Συνεπώς, το να έχουμε καθαρή καρδιά είναι πραγματικά πολύ σημαντικό για να καλωσορίσουμε την επιστροφή του Θεού. Το να έχουμε καθαρή καρδιά σημαίνει ότι μπορούμε να κάνουμε διάκριση μεταξύ των σωστών και λανθασμένων απόψεων και να μην ακούμε, ούτε να υπακούμε τους άλλους ανόητα, να μην προσπαθούμε να μετρήσουμε στην τύχη το έργο και τον λόγο του Θεού, αλλά να διερευνούμε προσωπικά το έργο Του. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να αποφύγουμε να διαπράξουμε το μεγάλο σφάλμα να εγκαταλείψουμε τον Μεσσία ενώ τον αναμένουμε, κι έτσι να έχουμε την ευκαιρία να δούμε τον Θεό και να ακούσουμε τη φωνή Του.

Λέει στη Βίβλο: «Ταύτα δε πάντα εγίνοντο εις εκείνους παραδείγματα, και εγράφησαν προς νουθεσίαν ημών, εις τους οποίους τα τέλη των αιώνων έφθασαν». (1 1Κορ. 10:11). Έχουν ήδη περάσει πάνω από δύο χιλιάδες χρόνια από τότε που οι Φαρισαίοι εξαπάτησαν τους πιστούς να σταυρώσουν τον Κύριο. Η καταγραφή αυτού του γεγονότος στη Βίβλο αποτελεί κόλαφο για μας: όταν ασχολούμαστε με την επιστροφή του Κυρίου τις έσχατες ημέρες, δεν πρέπει να εγκαταλείπουμε ή να καταδικάζουμε τυφλά το έργο και τον λόγο του Θεού χωρίς να αναζητούμε ή να ερευνούμε, όπως οι Φαρισαίοι κι ο άμυαλος εβραϊκός λαός που δεν μπορούσε να κάνει τη διάκριση. Για να μπορέσουμε να υποδεχθούμε τον Κύριο σαν τον Πέτρο, πρέπει να έχουμε καθαρό και νηφάλιο νου. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να λάβουμε την υπόσχεση του Θεού: «Μακάριοι οι καθαροί την καρδίαν, διότι αυτοί θέλουσιν ιδεί τον Θεόν». (Ματθ. 5:8).

Από τον Λι Ζονγκ, Ιταλία

Προτεινόμενα:

Αγρυπνείτε για να μην τυφλωθείτε πνευματικά!

Ορθοδοξία προφητείες: Πώς να αντιμετωπίζουμε τις προφητείες της Βίβλου σύμφωνα με το θέλημα του Θεού

Εδάφια της Αγίας Γραφής – Όσο έχετε πίστη, θα τα λάβετε

7 Φεβρουαρίου 2019

107

Ματθ. 21:22

Ο Κύριος Ιησούς είπε: και πάντα όσα αν ζητήσητε εν τη προσευχή έχοντες πίστιν θέλετε λάβει.

Γέννηση,ανθρωπινη μοιρα

Οι έξι καμπές στην ανθρώπινη ζωή - Γέννηση: Η πρώτη καμπή

1 Φεβρουαρίου 2019

1

Το πού γεννιέται ένας άνθρωπος, σε τι οικογένεια, το φύλο, η εμφάνιση και η ώρα της γέννησής του: όλα αυτά είναι λεπτομέρειες της πρώτης καμπής της ζωής ενός ανθρώπου.

Κανείς δεν έχει επιλογή όσον αφορά τα σημεία αυτά της καμπής αυτής· είναι όλα προκαθορισμένα πολύ καιρό νωρίτερα από τον Δημιουργό. Δεν επηρεάζονται από το εξωτερικό περιβάλλον με κανέναν τρόπο και κανένας ανθρωπογενής παράγοντας δεν μπορεί να αλλάξει τα γεγονότα αυτά που έχει προαποφασίσει ο Δημιουργός. Για να γεννηθεί ένας άνθρωπος, σημαίνει πως ο Δημιουργός έχει ήδη εκπληρώσει το πρώτο βήμα της μοίρας που έχει διευθετήσει για τον άνθρωπο αυτό. Επειδή Αυτός έχει προαποφασίσει όλες αυτές τις λεπτομέρειες πολύ καιρό νωρίτερα, κανείς δεν έχει τη δύναμη να τροποποιήσει καμιά τους. Ανεξάρτητα από τη μετέπειτα μοίρα ενός ανθρώπου, οι συνθήκες της γέννησής του είναι προκαθορισμένες και παραμένουν ως έχουν· δεν επηρεάζονται με κανέναν τρόπο από τη μοίρα του στη ζωή, ούτε επηρεάζουν με κανέναν τρόπο την κυριαρχία του Δημιουργού πάνω σ’ αυτήν.

Μια νέα ζωή γεννιέται από τα σχέδια του Δημιουργού

Ποιες από τις λεπτομέρειες της πρώτης καμπής — τον τόπο γέννησης, την οικογένεια, το φύλο, την εξωτερική εμφάνιση, την ώρα της γέννησης — μπορεί να επιλέξει κανείς; Προφανώς, η γέννηση κάποιου είναι παθητικό γεγονός: Ο άνθρωπος γεννιέται ακούσια, σε συγκεκριμένο τόπο, σε συγκεκριμένη ώρα, σε συγκεκριμένη οικογένεια, με μια συγκεκριμένη εξωτερική εμφάνιση· ακούσια γίνεται μέλος ενός συγκεκριμένου σπιτικού και κληρονομεί ένα συγκεκριμένο οικογενειακό δέντρο. Ο άνθρωπος δεν έχει καμία επιλογή σ’ αυτήν την πρώτη καμπή της ζωής· αντιθέτως, γεννιέται σε ένα περιβάλλον που έχει καθοριστεί σύμφωνα με τα σχέδια του Δημιουργού, σε μια συγκεκριμένη οικογένεια, με συγκεκριμένο φύλο και εμφάνιση, σε συγκεκριμένη ώρα που συνδέεται στενά με την πορεία της ζωής του ανθρώπου. Τι μπορεί να κάνει ο άνθρωπος σε αυτήν την κρίσιμη καμπή; Γενικά, ο άνθρωπος δεν έχει καμία επιλογή για καμία από αυτές τις λεπτομέρειες που αφορούν τη γέννησή του. Αν δεν ήταν το πεπρωμένο και η καθοδήγηση του Δημιουργού, μια ζωή που μόλις γεννήθηκε σ’ αυτόν τον κόσμο δεν θα ήξερε πού να πάει ή πού να μείνει, δεν θα είχε συγγενείς, δεν θα ανήκε πουθενά και δεν θα είχε αληθινό σπιτικό. Αλλά χάρη στις σχολαστικές διευθετήσεις του Δημιουργού, ξεκινά το ταξίδι της στη ζωή με μέρος για να μείνει, με γονείς, με έναν τόπο στον οποίο ανήκει και με συγγενείς. Καθ’ όλη τη διαδικασία αυτή, η έλευση της νέας αυτής ζωής καθορίζεται από τα σχέδια του Δημιουργού, ενώ καθετί που θα αποκτήσει θα απονεμηθεί σ’ αυτήν από τον Δημιουργό. Από ένα περιπλανώμενο σώμα με τίποτα στο όνομά του, γίνεται σταδιακά ένα ορατό, υλικό ανθρώπινο ον με σάρκα και αίμα, ένα από τα δημιουργήματα του Θεού που σκέφτεται, αναπνέει, αισθάνεται το ζεστό και το κρύο, που μπορεί να συμμετέχει σε όλες τις συνηθισμένες δραστηριότητες ενός δημιουργήματος στον υλικό κόσμο και που θα υποβληθεί σε όλα τα πράγματα που πρέπει να δοκιμάσει ένα ποιημένο ανθρώπινο ον στη ζωή. Το ότι η γέννηση ενός ανθρώπου έχει προαποφασιστεί από τον Δημιουργό σημαίνει πως Αυτός θα απονείμει στον άνθρωπο αυτόν όλα τα απαραίτητα πράγματα για την επιβίωσή του· παρομοίως, το ότι γεννιέται ένας άνθρωπος σημαίνει πως θα λάβει όλα τα απαραίτητα πράγματα για την επιβίωσή του από τον Δημιουργό και, από εκεί και πέρα, θα ζει σε άλλη μορφή που παρέχεται από τον Δημιουργό και υπόκειται στην κυριαρχία του Δημιουργού.

Ο λόγος που διαφορετικά ανθρώπινα όντα γεννιούνται υπό διαφορετικές συνθήκες

Στους ανθρώπους αρέσει συχνά να φαντάζονται πως, αν ξαναγεννιόνταν, θα γεννιόντουσαν σε μια επιφανή οικογένεια· αν ήταν γυναίκες, θα έμοιαζαν με τη Χιονάτη και θα ήταν αγαπητές σε όλους, ενώ, αν ήταν άντρες, θα ήταν οι πρίγκιπες του παραμυθιού που δεν τους λείπει τίποτα, που έχουν όλον τον κόσμο στα πόδια τους. Υπάρχουν συχνά εκείνοι που τρέφουν πολλές αυταπάτες σχετικά με τη γέννησή τους, είναι συχνά εξαιρετικά δυσαρεστημένοι μ’ αυτήν και αισθάνονται δυσαρέσκεια για την οικογένειά τους, την εμφάνισή τους, το φύλο τους, ακόμα και για την ώρα της γέννησής τους. Ωστόσο, οι άνθρωποι ποτέ δεν καταλαβαίνουν γιατί γεννιούνται σε συγκεκριμένη οικογένεια ή γιατί έχουν μια συγκεκριμένη εμφάνιση. Δεν γνωρίζουν πως, ανεξάρτητα από τον τόπο της γέννησής τους ή την εμφάνισή τους, πρόκειται να παίξουν διάφορους ρόλους και να εκπληρώσουν διαφορετικές αποστολές στη διαχείριση του Δημιουργού – ο σκοπός αυτός δεν θα αλλάξει ποτέ. Στα μάτια του Δημιουργού, ο τόπος γέννησης κάποιου, το φύλο του και η εξωτερική του εμφάνιση, είναι όλα πράγματα προσωρινά. Είναι μια σειρά από μικροσκοπικούς κόκκους, μικρούτσικα σύμβολα σε κάθε φάση της διαχείρισής Του για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Επιπλέον, ο αληθινός προορισμός και η κατάληξή ενός ανθρώπου δεν καθορίζονται από τη γέννησή του σε κάποια συγκεκριμένη φάση, αλλά από την αποστολή που εκπληρώνει σε κάθε ζωή και από την κρίση που θα δεχθεί από τον Δημιουργό όταν το σχέδιο της διαχείρισής Του έχει ολοκληρωθεί.

Λέγεται πως υπάρχει αιτία για κάθε αποτέλεσμα, πως κανένα αποτέλεσμα δεν υπάρχει δίχως αιτία. Έτσι, η γέννηση κάποιου είναι απαραίτητα συνδεδεμένη και με την παρούσα ζωή του, αλλά και με την προηγούμενη ζωή του. Αν ο θάνατος ενός ανθρώπου βάζει τέλος στην τρέχουσα διάρκεια της ζωής του, τότε η γέννηση ενός ανθρώπου είναι η αρχή ενός νέου κύκλου· αν ένας παλιός κύκλος αντιπροσωπεύει την προηγούμενη ζωή ενός ανθρώπου, τότε ο νέος κύκλος είναι, φυσικά, η παρούσα ζωή του. Εφόσον η γέννηση κάποιου συνδέεται με την προηγούμενη, αλλά και την παρούσα ζωή του, τότε η τοποθεσία, η οικογένεια, το φύλο, η εμφάνιση και άλλοι παρόμοιοι παράγοντες που συνδέονται με τη γέννησή του, σχετίζονται όλα τους απαραιτήτως με αυτές. Αυτό σημαίνει πως οι παράγοντες της γέννησης ενός ανθρώπου δεν επηρεάζονται μόνο από την προηγούμενη ζωή του, αλλά καθορίζονται από τη μοίρα του στην παρούσα ζωή του. Αυτό εξηγεί την πληθώρα των διαφορετικών συνθηκών μέσα στις οποίες γεννιούνται οι άνθρωποι: Μερικοί γεννιούνται σε φτωχές οικογένειες, άλλοι σε πλούσιες οικογένειες. Μερικοί έχουν λαϊκή καταγωγή, άλλοι έχουν ένδοξη καταγωγή. Μερικοί γεννιούνται στον Νότο, άλλοι στον Βορρά. Μερικοί γεννιούνται στην έρημο, άλλοι σε εύφορες κοιλάδες. Η γέννηση μερικών ανθρώπων συνοδεύεται από επευφημίες, γέλια και εορτασμούς, ενώ άλλων από δάκρυα, συμφορές και βάσανα. Μερικοί γεννιούνται για να αγαπιούνται σαν θησαυρός, άλλοι για να απορρίπτονται σαν αγριόχορτα. Μερικοί γεννιούνται με ωραία χαρακτηριστικά, άλλοι με ανομοιόμορφα. Μερικοί είναι όμορφοι στην όψη, άλλοι είναι άσχημοι. Μερικοί γεννιούνται τα μεσάνυχτα, άλλοι κάτω από το λιοπύρι του καταμεσήμερου… Η γέννηση των ανθρώπων κάθε είδους καθορίζεται από τη μοίρα που τους επιφυλάσσει ο Δημιουργός· η γέννησή τους καθορίζει τη μοίρα τους στην παρούσα ζωή, καθώς και τους ρόλους που θα διαδραματίσουν και τις αποστολές που θα εκπληρώσουν. Όλα αυτά υπόκεινται στην κυριαρχία του Δημιουργού και είναι προκαθορισμένα από Αυτόν· κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από το προκαθορισμένο πεπρωμένο του, κανείς δεν μπορεί να αλλάξει τις συνθήκες της[α] γέννησής του και κανείς δεν μπορεί να διαλέξει τη δική του τη μοίρα.

Υποσημειώσεις:
α. Στο πρωτότυπο κείμενο λέει «…κανείς δεν μπορεί να αλλάξει τη γέννησή του…».

Προτεινόμενα:

Οι έξι καμπές στην ανθρώπινη ζωή – Μεγαλώνοντας: Η δεύτερη καμπή

Οι έξι καμπές στην ανθρώπινη ζωή – Ανεξαρτητοποίηση: Η τρίτη καμπή

 

Προφητειεσ ορθοδοξιασ: Πώς να αντιμετωπίζουμε τις προφητείες της Βίβλου σύμφωνα με το θέλημα του Θεού

1 Φεβρουαρίου 2019

0

Η Βίβλος λέει: «Τούτο πρώτον εξεύροντες, ότι ουδεμία προφητεία της γραφής γίνεται εξ ιδίας του προφητεύοντος διασαφήσεως· διότι δεν ήλθε ποτέ προφητεία εκ θελήματος ανθρώπου, αλλ’ υπό του Πνεύματος του Αγίου κινούμενοι ελάλησαν οι άγιοι άνθρωποι του Θεού». (2Πέτ. 1:20-21). «Ως και εν πάσαις ταις επιστολαίς αυτού, λαλών εν αυταίς περί τούτων, μεταξύ των οποίων είναι τινά δυσνόητα, τα οποία οι αμαθείς και αστήρικτοι στρεβλόνουσιν, ως και τας λοιπάς γραφάς προς την ιδίαν αυτών απώλειαν». (2Πέτ. 3:16). «Διότι το γράμμα θανατόνει, το δε πνεύμα ζωοποιεί». (2Κορ. 3:6). Αυτοί οι στίχοι μάς λένε ότι δεν μπορούμε να ερμηνεύουμε τις προφητείες κυριολεκτικά με βάση τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες μας, επειδή προέρχονται από τον Θεό και μόνο μέσω της διαφώτισης του Αγίου Πνεύματος μπορούμε να τις καταλάβουμε. Ωστόσο, προτού εκπληρωθούν οι προφητείες, είναι εύκολο να βασιζόμαστε στις ιδέες μας και να τις ερμηνεύουμε κυριολεκτικά. Με τον τρόπο αυτό καθίσταται εύκολη η παρερμηνεία των προφητειών κι οι παράδοξες ερμηνείες μας θα παραπλανήσουν κι άλλους. Για παράδειγμα, όσον αφορά τις προφητείες για την άφιξη του Μεσσία, οι Φαρισαίοι βασίστηκαν στις δικές τους ιδέες. Προτού γεννηθεί ο Κύριος Ιησούς, με βάση την κυριολεκτική έννοια των προφητειών του Ησαΐα 7:14, 9:6-7 και του Μιχαία 5:2, φαντάζονταν την άφιξη του Μεσσία ως εξής: ο Μεσσίας θα γεννιόταν από παρθένο στη Βηθλεέμ και θα ονομαζόταν Εμμανουήλ. Θα μεγάλωνε σε παλάτι και θα κυβερνούσε το Ισραήλ καθισμένος σε θρόνο. Ωστόσο, όταν οι προφητείες εκπληρώθηκαν, ο τρόπος που Τον είχαν φανταστεί κατέληξε να έρχεται σε αντίθεση με τα γεγονότα. Αυτό που πραγματικά είδαν ήταν το εξής: ο Κύριος γεννήθηκε από την παντρεμένη Μαρία μέσα στην οικογένεια ενός ξυλουργού και ονομαζόταν Ιησούς. Καταγόταν από τη Ναζαρέτ και στο τέλος σταυρώθηκε. Αυτό είναι πολύ διαφορετικό από το κυριολεκτικό νόημα των προφητειών. Ως εκ τούτου, αν και είδαν ότι το έργο και το κήρυγμα του Κυρίου Ιησού είχαν εξουσία και δύναμη, οι Φαρισαίοι δεν αναγνώρισαν τον Κύριο Ιησού ως τον αναμενόμενο Μεσσία. Αντ’ αυτού, έφτασαν μάλιστα στο σημείο να Τον κατηγορήσουν, λέγοντας ότι εξαρτάται από τον πρίγκηπα των δαιμόνων για να εκδιώκει τα δαιμόνια. Έτσι, διέπραξαν το αμάρτημα της βλασφημίας εις βάρος του Αγίου Πνεύματος, προσέβαλαν τη διάθεση του Θεού και δεν θα κερδίσουν ποτέ τη συγχώρεση του Κυρίου. Όσοι πάλι κοινοί θνητοί δεν είχαν καθόλου ευθυκρισία και πίστευαν όσα έλεγαν οι Φαρισαίοι, έχασαν κι αυτοί τη σωτηρία του Θεού. Από το παράδειγμα αυτό, μπορούμε να δούμε ότι επειδή οι Φαρισαίοι επέμειναν στις φαντασιοκοπίες τους και στο κυριολεκτικό νόημα των προφητειών, κατέστρεψαν τους εαυτούς τους, αλλά και άλλους.

Μετά την παρέλευση δύο χιλιάδων ετών, είναι πλέον σίγουρα καιρός να χαιρετίσουμε την έλευση του Κυρίου. Στη Βίβλο, υπάρχουν πολλές διαφορετικές προφητείες σχετικά με τον ερχομό του Κυρίου και συχνά τις εξηγούμε κυριολεκτικά, έχουμε λοιπόν πολλές αντιλήψεις γι’ αυτές. Για παράδειγμα, όταν βλέπουμε τους στίχους της Βίβλου σχετικά με την άφιξη του Κυρίου που αναφέρουν «Εν τω μέσω δε της νυκτός» και «ως κλέπτης» (βλ. Αποκαλυψες 16:15; Ματθαιον 25:6), είμαστε βέβαιοι, με βάση την κυριολεκτική έννοια, ότι ο Κύριος θα έλθει τα μεσάνυχτα. Ως αποτέλεσμα αυτού, κάποιοι Χριστιανοί κοιμούνται τη νύχτα με το παλτό και το παντελόνι, αναμένοντας να αρπαχθούν πλήρως ντυμένοι. Ωστόσο, όταν βλέπουμε ότι η Βίβλος λέει: «Ιδού, έρχεται μετά των νεφελών, και θέλει ιδεί αυτόν πας οφθαλμός» (Αποκ. 1:7), θεωρούμε κυριολεκτικά ότι σημαίνει πως ο Κύριος θα επιστρέψει επάνω σ’ ένα σύννεφο κατά τη διάρκεια της ημέρας για να εμφανιστεί στην ανθρωπότητα και όλοι θα Τον δουν. Κατά συνέπεια, μερικοί κοιτούν συχνά προς τον ουρανό, ανυπομονώντας για την ημέρα που ο Κύριος θα κατέβει ξαφνικά ανάμεσά μας επάνω σ’ ένα σύννεφο. Εν ολίγοις, υπάρχουν πολλές παρανοήσεις σχετικά με το θέμα αυτό. Ο λόγος του Θεού αναφέρει: «Όλα όσα κατανοεί ο άνθρωπος συνάδουν με το κυριολεκτικό τους νόημα, αλλά και σύμφωνα με τη φαντασία του. Δεν συμβαδίζουν με τις αρχές του έργου του Αγίου Πνεύματος και δεν συνάδουν με τις προθέσεις του Θεού. […] αλλά δεν γνωρίζεις ότι κανείς δεν μπορεί να συλλάβει τα μυστήρια του Θεού; Δεν γνωρίζεις ότι κανείς δεν μπορεί να ερμηνεύσει τον λόγο του Θεού; Είσαι σίγουρος, πέραν κάθε αμφιβολίας, ότι διαφωτίστηκες και φωτίστηκες από το Άγιο Πνεύμα; Σίγουρα δεν σου έδειξε το Άγιο Πνεύμα με τέτοιον άμεσο τρόπο; Ήταν το Άγιο Πνεύμα που έδωσε οδηγίες ή οι δικές σου αντιλήψεις σε έκαναν να το σκεφτείς;» Ο λόγος του Θεού μάς λέει ότι κανείς δεν μπορεί να συλλάβει τα μυστήρια του Θεού, το να βασιζόμαστε δε στις φαντασιοκοπίες μας για να ερμηνεύσουμε τις προφητείες κυριολεκτικά δεν συνάδει με τις προθέσεις του Θεού, θα πρέπει συνεπώς να σταματήσουμε να φανταζόμαστε σκηνές της άφιξης του Κυρίου, διότι δεν γνωρίζουμε καθόλου πώς θα γίνουν πραγματικότητα οι προφητείες προτού τις εκπληρώσει ο ίδιος ο Θεός. Είμαστε όλοι δημιουργίες του Θεού κι έτσι δεν ξέρουμε πώς ο Θεός θα ολοκληρώσει το έργο Του. Αν και ορισμένοι προφήτες έκαναν μερικές προφητείες αφού δέχθηκαν την αποκάλυψη του Θεού, δεν γνώριζαν την πραγματική τους έννοια, ούτε πώς θα εκπληρώνονταν.

Επομένως, όσον αφορά τις προφητείες για την επιστροφή του Κυρίου, πρέπει να προσευχόμαστε περισσότερο, να έχουμε θεοφοβούμενη καρδιά και τη στάση εκείνου που αναζητά ταπεινά. Μόνον έτσι μπορούμε να λάβουμε τη διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος και να καλωσορίσουμε τον Κύριο. Οι αρχικοί μαθητές του Κυρίου Ιησού, όπως ο Πέτρος, ο Ιωάννης κι ο Ναθαναήλ, δεν προσκολλήθηκαν στην κυριολεκτική έννοια των προφητειών, ούτε τη συνέκριναν με όσα έπραττε ο Θεός, ούτε καθόρισαν κανόνες για το πώς θα έλθει ο Θεός, αλλά αντίθετα επικεντρώθηκαν στο ν’ ακούνε την αλήθεια που εξέφραζε ο Κύριος Ιησούς και είδαν ότι το έργο Του ήταν γεμάτο εξουσία και δύναμη και δεν μπορούσε να γίνει από κανέναν άλλο. Γι’ αυτόν τον λόγο, αποφάσισαν ότι ο Κύριος Ιησούς ήταν ο ερχόμενος Μεσσίας, καλωσορίζοντας έτσι τον Κύριο Ιησού και λαμβάνοντας τελικά τη σωτηρία του Θεού. Αυτός είναι ο σωστός δρόμος μέσω του οποίου καλωσόρισαν τον Μεσσία. Επομένως, όσον αφορά το ζήτημα τού πώς πρέπει να αντιμετωπίζουμε την επιστροφή του Κυρίου, πρέπει να είμαστε άνθρωποι που αναζητούν την αλήθεια με ανοιχτό μυαλό. Εάν κάποιος γίνει μάρτυρας της επιστροφής του Κυρίου, δεν πρέπει να κάνουμε το ίδιο λάθος με τους Φαρισαίους -να αρνηθούμε τυφλά βασιζόμενοι στις φαντασιοκοπίες και τις αντιλήψεις μας και στην κυριολεκτική έννοια των προφητειών- αλλά πρέπει, αντίθετα, εμείς οι ίδιοι να αναζητήσουμε και να διερευνήσουμε. Μόνο με μια τέτοια θεοσεβούμενη καρδιά μπορούμε να έχουμε την ευκαιρία να καλωσορίσουμε τον Κύριο και θα καταφέρουμε να καταλάβουμε πώς οι προφητείες γίνονται πραγματικότητα σχεδόν χωρίς να το συνειδητοποιούμε.

Από τον Βανγκ Βέι, Κίνα

Προτεινόμενα:

Αγρυπνείτε για να μην τυφλωθείτε πνευματικά!

Το να κατανοήσουμε τέσσερα στοιχεία είναι πολύ κρίσιμο για την ανάγνωση της Βίβλου

16 στίχοι για το πώς να εκπαιδεύουμε τα παιδιά

20 Ιανουαρίου 2019

0

Παρ. 22:6

Δίδαξον το παιδίον εν αρχή της οδού αυτού· και δεν θέλει απομακρυνθή απ’ αυτής ουδέ όταν γηράση.

Παρ. 23:13

Μη φείδου να παιδεύης το παιδίον· διότι εάν κτυπήσης αυτό διά της ράβδου, δεν θέλει αποθάνει·

1Κορ. 14:9

Η ράβδος και ο έλεγχος δίδουσι σοφίαν· παιδίον δε απολελυμένόν καταισχύνει την μητέρα αυτού. Παρ. Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου, διά να γείνης μακροχρόνιος επί της γης, την οποίαν σοι δίδει Κύριος ο Θεός σου. Έξ. Ούτω και σεις, εάν δεν δώσητε διά της γλώσσης φωνήν ευκατάληπτον, πως θέλει γνωρισθή το λαλούμενον; διότι θέλετε λαλεί εις τον αέρα.

Εφεσ. 6:1

Τα τέκνα, υπακούετε εις τους γονείς σας εν Κυρίω· διότι τούτο είναι δίκαιον.

Εφεσ. 6:4

Και οι πατέρες, μη παροργίζετε τα τέκνα σας, αλλ’ εκτρέφετε αυτά εν παιδεία Κυρίου.

Κολ. 3:21

Οι πατέρες, μη ερεθίζετε τα τέκνα σας, διά να μη μικροψυχώσιν.

1Θεσ. 2:7

καίτοι δυνάμενοι να δίδωμεν βάρος ως απόστολοι του Χριστού, αλλ’ εστάθημεν γλυκείς εν τω μέσω υμών, καθώς η τροφός περιθάλπει τα εαυτής τέκνα·

Εβρ. 12:7

Εάν υπομένητε την παιδείαν, ο Θεός φέρεται προς εσάς ως προς υιούς· διότι τις υιός είναι, τον οποίον δεν παιδεύει ο πατήρ;

Εβρ. 12:11

Πάσα δε παιδεία προς μεν το παρόν δεν φαίνεται ότι είναι πρόξενος χαράς, αλλά λύπης, ύστερον όμως αποδίδει εις τους γυμνασθέντας δι’ αυτής καρπόν ειρηνικόν δικαιοσύνης.

1Ιωάν. 3:18

Τεκνία μου, μη αγαπώμεν με λόγον μηδέ με γλώσσαν, αλλά με έργον και αλήθειαν.

Ιακ. 5:12

Προ πάντων δε, αδελφοί μου, μη ομνύετε μήτε τον ουρανόν μήτε την γην μήτε άλλον τινά όρκον· αλλ’ έστω υμών το ναι ναι, και το ου, διά να μη πέσητε υπό κρίσιν.

Ψαλ. 22:9-10

Αλλά συ είσαι ο εκσπάσας με εκ της κοιλίας· η ελπίς μου από των μαστών της μητρός μου. Επί σε ερρίφθην εκ μήτρας· εκ κοιλίας της μητρός μου συ είσαι ο Θεός μου.

Ψαλ. 127:3

Ιδού, κληρονομία παρά του Κυρίου είναι τα τέκνα· μισθός αυτού ο καρπός της κοιλίας.

Ψαλ. 139:13-16

Διότι συ εμόρφωσας τους νεφρούς μου· με περιετύλιξας εν τη κοιλία της μητρός μου. Θέλω σε υμνεί, διότι φοβερώς και θαυμασίως επλάσθην· θαυμάσια είναι τα έργα σου· και η ψυχή μου κάλλιστα γνωρίζει τούτο. Δεν εκρύφθησαν τα οστά μου από σου, ενώ επλαττόμην εν τω κρυπτώ και διεμορφονόμην εν τοις κατωτάτοις της γης. Το αδιαμόρφωτον του σώματός μου είδον οι οφθαλμοί σου· και εν τω βιβλίω σου πάντα ταύτα ήσαν γεγραμμένα, ως και αι ημέραι καθ’ ας εσχηματίζοντο, και ενώ ουδέν εκ τούτων υπήρχε·

Το όνομα του Θεού: γνωρίζετε το μυστήριο που διέπει το όνομα του Θεού;

19 Ιανουαρίου 2019

0

Στην Εποχή του Νόμου, ο Θεός πήρε το όνομα Ιεχωβά, στην Εποχή της Χάριτος πήρε το όνομα Ιησούς, ενώ το Βιβλίο της Αποκάλυψης προφήτευε ότι ο Θεός θα έχει ακόμη ένα νέο όνομα. Γιατί ο Θεός αλλάζει ονόματα; Παρά λίγο να κλείσω την πόρτα στην επιστροφή του Κυρίου Ιησού επειδή δεν κατανοούσα αυτήν την πτυχή της αλήθειας. Όμως τελικά, μετά από μια περίοδο αναζήτησης και έρευνας, κατάλαβα τελικά τα μυστήρια που διέπουν το όνομα του Θεού και χαιρέτισα την επιστροφή του Κυρίου Ιησού.
Όποιος προσκολλάται σε αντιλήψεις, κλείνει την πόρτα στον Θεό
Τον Σεπτέμβριο του 2017, μια φίλη μου κάλεσε κάποιον αδελφό Γιανγκ να μοιραστεί ένα κήρυγμα μαζί μας. Εκείνη τη μέρα, πήγα στον καθορισμένο τόπο νωρίτερα και, αφού ανταλλάξαμε όλοι χαιρετισμούς, ξεκινήσαμε να μελετούμε τη Βίβλο.

Ο αδελφός Γιανγκ συναναστράφηκε μαζί μας για το έργο της σωτηρίας της ανθρωπότητας από τον Θεό, ενσωματώνοντας τη Βίβλο. Μίλησε για το έργο του Ιεχωβά την Εποχή του Νόμου, το έργο της σταύρωσης του Κυρίου Ιησού την Εποχή της Χάριτος και στη συνέχεια για τις προφητείες στο βιβλίο της Αποκάλυψης, με βάση τις οποίες ο Θεός θα ανοίξει τον πάπυρο και τις επτά σφραγίδες τις έσχατες ημέρες. Υπήρχε επίσης προφητεία στην Αποκάλυψη βάσει της οποίας ο Θεός θα μιλήσει σε όλες τις εκκλησίες και όλοι όσοι έχουν αυτιά θα πρέπει να ακούσουν. Είτε πρόκειται για χριστιανούς, καθολικούς, ή ανατολικούς ορθόδοξους, όλοι πρέπει να είναι φρόνιμες παρθένοι και να λάβουν σοβαρά υπόψη τη φωνή του Θεού ώστε να μπορέσουν να καλωσορίσουν την επιστροφή του Κυρίου Ιησού. Το κήρυγμα του αδελφού Γιανγκ ήταν εμπεριστατωμένο και γεμάτο φως, πραγματικά ευεργετικό για μένα. Πίστευα στον Θεό επί δεκαετίες, όμως ποτέ δεν είχα ακούσει κανέναν να εξηγεί τόσο καθαρά το έργο του Θεού για τη σωτηρία της ανθρωπότητας. Ένιωσα πολύ χαρούμενη και επιθυμούσα να συνεχίσω να ακούω τον αδελφό Γιανγκ.

Μετά το γεύμα, ο αδελφός Γιανγκ χαμογέλασε και είπε: «Η Βίβλος αναφέρει στην 1Πέτ. 4:17: “Διότι έφθασεν ο καιρός του να αρχίση η κρίσις από του οίκου του Θεού·” Είναι σαφές από αυτό ότι όταν ο Θεός επιστρέψει τις έσχατες ημέρες, πρόκειται να επιτελέσει ένα στάδιο του έργου της κρίσης και του εξαγνισμού, να ταξινομήσει όλους τους ανθρώπους ανάλογα με το είδος τους και τελικά όσοι έχουν καθαρθεί από τη σατανική τους διάθεση θα εισέλθουν στη βασιλεία των ουρανών. Ο Κύριος Ιησούς έχει ήδη επιστρέψει και επιτελέσει το έργο της κρίσης ξεκινώντας από τον οίκο του Θεού και ο πάπυρος που προφητεύει το βιβλίο της Αποκάλυψης έχει ανοιχθεί. Αδελφή, θα ήθελες να διαβάσεις τα λόγια που είπε ο Θεός τις έσχατες ημέρες;»

“Ε; Ο Κύριος επέστρεψε; Ο πάπυρος έχει ανοιχθεί;» Ένιωσα μεγάλη έκπληξη ακούγοντας τον αδελφό Γιανγκ να τα λέει αυτά. Όταν σκεφτόμουν ότι έχει ανοιχθεί ο μυστηριώδης πάπυρος από δέρμα προβάτου των θρύλων, καλυμμένος με λόγους και στις δύο πλευρές, ένιωσα απίστευτη διέγερση. Ο αδελφός Γιανγκ μού έδωσε ένα βιβλίο και, καθώς το έπαιρνα, ρώτησα: «Αυτός είναι ο πάπυρος που άνοιξε ο Θεός;» Δεν μπορούσα να περιμένω να το ανοίξω, μόλις όμως γύρισα στο πίσω μέρος του βιβλίου και είδα τις λέξεις «ΔΗΜΟΣΙΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΥ ΘΕΟΥ», έμεινα άναυδη. Σκέφτηκα: «Είναι δυνατόν ο αδελφός Γιανγκ να είναι πραγματικά μέλος της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού;» Ένιωθα μια κάποια δυσαρέσκεια και σκέφτηκα: «Έχω ακούσει ότι τα μέλη του Θεού της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού πιστεύουν στον επονομαζόμενο Παντοδύναμο Θεό, όμως ο Θεός που περιμένω εγώ ονομάζεται Ιησούς. Πώς θα μπορούσε να ονομάζεται Παντοδύναμος Θεός; Όχι, πρέπει να το σκεφτώ αυτό περισσότερο». Στη συνέχεια είπα: «Λυπάμαι, πρέπει να προσέχω το κατάστημα απόψε. Αρκετά για σήμερα». Ο αδελφός Γιανγκ είδε ότι σηκωνόμουν να φύγω και με συμβούλευσε: «Αδελφή, πρέπει να ακούμε προσεκτικά τα λόγια του Θεού. Εάν έχεις οποιεσδήποτε απορίες, μπορούμε να αναζητήσουμε και να προσευχηθούμε μαζί». Είπε επίσης ότι τα πρόβατα του Θεού ακούνε τη φωνή Του και μου ζήτησε να προσευχηθώ και να αναζητήσω περισσότερο για να κερδίσω την καθοδήγηση του Θεού.
Στη μέση μιας μάχης, ο Θεός στέλνει και πάλι αγγελιοφόρο να χτυπήσει την πόρτα

Τις επόμενες μέρες, κάθε φορά που σκεφτόμουν τη συναναστροφή του αδελφού Γιανγκ από κείνη την ημέρα, γινόταν μια ασταμάτητη μάχη στην καρδιά μου. «Η συναναστροφή του Αδελφού Γιανγκ είχε πραγματικά το φως και την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος. Αν ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο Κύριος Ιησούς που επέστρεψε, εάν δεν ακούσω, δεν είναι σαν να κλείνω την πόρτα στον Θεό; Είναι όμως σαφέστατο ότι το όνομα του Θεού είναι Ιησούς, πώς θα μπορούσε λοιπόν να ονομάζεται Παντοδύναμος Θεός;» Όσο περισσότερο το σκεφτόμουν, τόσο εντονότερη γινόταν η σύγκρουση μέσα μου. Δεν ήξερα εάν έπρεπε να συνεχίσω να αναζητώ ή όχι. Αργότερα σκέφτηκα τους αρχιερείς, τους γραμματείς και τους Φαρισαίους της Εποχής του Νόμου, που είχαν υπηρετήσει τον Θεό για όλη τους τη ζωή και πάντα επικαλούνταν το όνομα του Ιεχωβά, όταν όμως ο Κύριος Ιησούς όντως ήλθε ανάμεσα στους ανθρώπους για το έργο Του, εκείνοι επέμειναν στις δικές τους αντιλήψεις, πιστεύοντας ότι όποιος δεν ονομαζόταν Μεσσίας δεν ήταν Θεός. Αντιστάθηκαν λοιπόν και καταδίκασαν τον Κύριο Ιησού και τον σταύρωσαν. Θα πρέπει να μάθω από τα πικρά διδάγματα της αποτυχίας όσων προηγήθηκαν – δεν μπορώ να βαδίσω στον ίδιο λάθος δρόμο!

Δύο ημέρες αργότερα, ο αδελφός Γιανγκ, η αδελφή Ζανγκ και η φίλη μου από την εκκλησία κα. Φανγκ, ήρθαν να με δουν στο κατάστημα. Η κα. Φανγκ μοιράστηκε τότε την εμπειρία της για το πώς επαναστατούσε και αντιστεκόταν, και πώς στη συνέχεια βεβαιώθηκε για το έργο του Παντοδύναμου Θεού των εσχάτων ημερών. Ήμουν πολύ συγκινημένη και πρόθυμη να συνεχίσω να συζητώ μαζί τους για την επιστροφή του Κυρίου.

Στη συνέχεια ανοίχτηκα και μοιράστηκα τη σύγχυση που είχα μέσα μου: «Πιστεύω στον Κύριο μαζί με τη μητέρα μου από τότε που ήμουν μικρή. Προσεύχομαι στο όνομα του Κυρίου Ιησού τη μισή μου ζωή και έχω απολαύσει πολλές ευλογίες από τον Κύριο. Ο Κύριος ονομάζεται σαφώς Ιησούς, τώρα όμως λέτε ότι ο Κύριος προβαίνει σε λόγους υπό το όνομα του Παντοδύναμου Θεού. Περί τίνος πρόκειται; Εάν δεχτώ το όνομα του Παντοδύναμου Θεού, δεν σημαίνει ότι προδίδω τον Κύριο Ιησού;»

Ο αδελφός Γιανγκ απάντησε ήρεμα: «Αδελφή, είναι απολύτως φυσιολογικό να μην μπορούμε να δεχτούμε αμέσως ότι ο Κύριος επιτελεί νέο έργο υπό το όνομα Παντοδύναμος Θεός. Αυτό οφείλεται στην έλλειψη σαφήνειάς μας όσον αφορά την πτυχή της αλήθειας που σχετίζεται με το όνομα του Θεού. Ας το σκεφτούμε: στην Εποχή του Νόμου, το όνομα του Θεού ήταν Ιεχωβά, όμως στη συνέχεια το όνομά Του άλλαξε σε Ιησούς στην Εποχή της Χάριτος. Η αποδοχή του ονόματος Ιησούς συνεπάγεται προδοσία του Ιεχωβά Θεού;»

Τα λόγια του αδελφού Γιανγκ με ξάφνιασαν και είπα γρήγορα: «Φυσικά όχι. Ο Κύριος Ιησούς και ο Ιεχωβά είναι ο ίδιος Θεός».

Ο αδελφός Γιανγκ χαμογέλασε και είπε: «Αδελφή, αφού ο Ιεχωβά και ο Ιησούς είναι ο ίδιος Θεός, γιατί ο Ιεχωβά άλλαξε το όνομά Του σε Ιησούς; Ενώ προσευχόμαστε στον Κύριο για δεκαετίες, ξέρουμε γιατί ονομάζεται Ιησούς; Ξέρουμε το μυστήριο που διέπει το όνομα του Θεού;»

Δεν είπα τίποτα, σκέφτηκα όμως μέσα μου: «Πού μπορώ να μάθω για αυτό το μυστήριο;»

Βλέποντας ότι δεν λέω τίποτα, ο αδελφός Γιανγκ έβγαλε το τηλέφωνό του και βρήκε δύο αποσπάσματα του λόγου του Παντοδύναμου Θεού για να διαβάσω.
Η σημασία των ονομάτων του Θεού Ιεχωβά και Ιησούς
Διάβασα τα παρακάτω λόγια του Παντοδύναμου Θεού: «Πώς γίνεται ο Ιεχωβά και ο Ιησούς να είναι ένα, αλλά να αποκαλούνται με διαφορετικά ονόματα σε διαφορετικές εποχές; Δεν συμβαίνει αυτό επειδή είναι διαφορετική η εποχή του έργου Τους; Μπορεί ένα και μόνο όνομα να αντιπροσωπεύει τον Θεό στην ολότητά Του; Σύμφωνα με τα παραπάνω, ο Θεός πρέπει να καλείται με διαφορετικό όνομα σε διαφορετική εποχή και πρέπει να χρησιμοποιεί το όνομα για να αλλάξει την εκάστοτε εποχή και να αντιπροσωπεύει την εκάστοτε εποχή. Γιατί κανένα όνομα δεν μπορεί να εκπροσωπήσει πλήρως τον ίδιο τον Θεό και κάθε όνομα είναι ικανό να αντιπροσωπεύει μόνο τη χρονική διάσταση της διάθεσης του Θεού σε μια δεδομένη εποχή. Το μόνο που απαιτείται είναι να αντιπροσωπεύει το έργο Του. Ως εκ τούτου, ο Θεός μπορεί να επιλέγει όποιο όνομα ταιριάζει με τη διάθεσή Του ώστε να αντιπροσωπεύει ολόκληρη την εποχή». (από «Το όραμα του έργου του Θεού (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). «“Ιεχωβά” είναι το όνομα που πήρα κατά τη διάρκεια του έργου Μου στο Ισραήλ, και σημαίνει ο Θεός των Ισραηλιτών (ο εκλεκτός λαός του Θεού) ο οποίος μπορεί να λυπηθεί τον άνθρωπο, να καταραστεί τον άνθρωπο και να καθοδηγήσει τη ζωή του ανθρώπου. Σημαίνει τον Θεό που κατέχει μεγάλη δύναμη και είναι γεμάτος σοφία. Ο “Ιησούς” είναι ο Εμμανουήλ και σημαίνει την προσφορά περί αμαρτίας που είναι γεμάτη αγάπη, γεμάτη συμπόνια και λυτρώνει τον άνθρωπο. Εκείνος έκανε το έργο της Εποχής της Χάριτος κι αντιπροσωπεύει την Εποχή της Χάριτος και μπορεί να αντιπροσωπεύει μόνο ένα μέρος του σχεδίου διαχείρισης…Σε κάθε εποχή και σε κάθε στάδιο του έργου, το όνομά Μου δεν είναι αβάσιμο, αλλά έχει αντιπροσωπευτική σημασία: Κάθε όνομα αντιπροσωπεύει μία εποχή». (από «Ο Σωτήρας έχει ήδη επιστρέψει πάνω σ’ ένα “λευκό σύννεφο”» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Ο αδελφός Γιανγκ είπε: «Από τον λόγο του Παντοδύναμου Θεού, βλέπουμε ότι το όνομα με το οποίο ονομάζεται ο Θεός σε κάθε εποχή είναι πάντα σημαντικό: αντιπροσωπεύει το έργο που επιτελεί ο Θεός και τη διάθεση που εκφράζει εκείνη την εποχή. Όλοι γνωρίζουμε ότι οι άνθρωποι στο απώτατο παρελθόν δεν γνώριζαν τίποτα: δεν ήξεραν πώς να ζουν, πώς να αλληλεπιδρούν με τους άλλους και πώς να λατρεύουν τον Θεό και να Τον δοξάζουν. Στη συνέχεια, με το όνομα Ιεχωβά, ο Θεός ξεκίνησε το έργο Του στην Εποχή του Νόμου σύμφωνα με τις ανάγκες της ανθρωπότητας. Η διάθεση που εξέφρασε ήταν ελέους, κατάρας, μεγαλοπρέπειας και οργής. Ο Θεός χρησιμοποίησε τον Μωυσή για να διακηρύξει τους νόμους και τις εντολές Tου έτσι ώστε να μάθουν ότι ο Θεός δημιούργησε τους ουρανούς, τη γη και όλα τα πράγματα, με ποιον τρόπο πρέπει να κάνουν θυσίες και να λατρεύουν τον Θεό, τι είναι καλό και τι κακό και ούτω καθεξής. Όσοι παραβίαζαν τον νόμο, λιθοβολούνταν μέχρι θανάτου ή καίγονταν στο ουράνιο πυρ, ενώ όσοι συμμορφώνονταν με τον νόμο κέρδιζαν το έλεος και τις ευλογίες του Θεού. Ο Θεός τυποποίησε τη συμπεριφορά τους και τους έκανε να έχουν μια ζωή που διέθετε τάξη και κανονικότητα. Κατά την ύστερη περίοδο της Εποχής του Νόμου, οι άνθρωποι διαφθείρονταν ολοένα και βαθύτερα από τον Σατανά και δεν ήταν ικανοί να τηρούν τους νόμους και τις εντολές, με συνέπεια να αντιμετωπίζουν όλοι τον κίνδυνο εκτέλεσης από τον νόμο. Μόνον όταν ο Θεός ενσαρκώθηκε για να χρησιμεύσει ως προσφορά περί αμαρτίας για τον άνθρωπο και επωμίστηκε τις αμαρτίες του ανθρώπου, έγινε ο άνθρωπος κατάλληλος να έλθει ενώπιον του Θεού. Συνεπώς, ο Θεός επιτέλεσε ένα στάδιο του έργου της λύτρωσης της ανθρωπότητας με το όνομα Ιησούς, εξέφρασε διάθεση ελέους και αγάπης, εισήγαγε την οδό της μετάνοιας, δίδαξε τον άνθρωπο να είναι ανεκτικός και υπομονετικός και να αγαπά τους εχθρούς του και ούτω καθεξής. Επίσης, θεράπευε τους άρρωστους, εξεδίωκε δαιμόνια και έφερνε στην ανθρωπότητα πλούσια και άφθονη χάρη. Τελικά, ο Κύριος Ιησούς σταυρώθηκε και ολοκλήρωσε το έργο Του της λύτρωσης και εφόσον αποδεχόμασταν το λυτρωτικό Του έργο και προσευχόμασταν στο όνομά Του, μπορούσαμε να συγχωρηθούμε και να απολαύσουμε την ειρήνη και τη χαρά που προέρχονται από τον Θεό. Μπορούμε να δούμε από τα προηγούμενα δύο στάδια του έργου του Θεού ότι ο Θεός παίρνει διαφορετικά ονόματα στις διάφορες εποχές, ανάλογα με τις απαιτήσεις του έργου Του, καθώς και τις ανάγκες της διεφθαρμένης ανθρωπότητας. Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να κατανοήσουμε περισσότερο τον Θεό και δεν θα οριοθετούμε τι έχει και τι είναι ο Θεός».

Αφού άκουσα τον λόγο του Παντοδύναμου Θεού και τη συναναστροφή του αδελφού Γιανγκ, ξαφνικά συνειδητοποίησα: «Άρα, το όνομα που παίρνει ο Θεός βασίζεται στις απαιτήσεις του έργου Του και στις ανάγκες εμάς των διεφθαρμένων ανθρώπων! Ανεξάρτητα από το όνομα που παίρνει σε κάθε εποχή, όλα αντιπροσωπεύουν το έργο και τη διάθεσή Του εκείνη την εποχή και όλα έχουν το νόημά τους. Πιστεύω στον Κύριο όλα αυτά τα χρόνια και προσεύχομαι σε Αυτόν κάθε μέρα ανεξαιρέτως, όμως ποτέ δεν ήξερα τη βαθύτερη σημασία που είχε το όνομά Του. Και στο παρελθόν, ποτέ δεν καταλάβαινα γιατί η διάθεση του Ιεχωβά ήταν τόσο μεγαλοπρεπής στην Εποχή του Νόμου, γιατί όσοι παραβίαζαν τον νόμο καίγονταν και καταδικάζονταν, ενώ ο Κύριος Ιησούς ήταν γεμάτος έλεος και αγάπη για τους ανθρώπους και είπε να συγχωρούμε εβδομήντα φορές το επτά. Αποδεικνύεται ότι αυτό συνέβαινε επειδή το έργο ήταν διαφορετικό, αλλά και οι διαθέσεις που εξέφραζε ο Θεός ήταν κι αυτές διαφορετικές. Αυτό περιέχει τις καλοπροαίρετες προθέσεις του Θεού να σώσει την ανθρωπότητα!”
Το βιβλίο της Αποκάλυψης προφήτευε ότι ο Θεός θα έχει άλλο, νέο όνομα
Ο αδελφός Γιανγκ συνέχισε: «Ο Θεός θέλει να μας σώσει εντελώς από τις αρπάγες του Σατανά και να μας φέρει στη βασιλεία, όμως το έργο της λύτρωσης που επιτέλεσε ο Κύριος Ιησούς την Εποχή της Χάριτος είχε απλώς σκοπό να συγχωρηθούν οι αμαρτίες μας. Η αμαρτωλή φύση μας εξακολουθεί να είναι βαθιά ριζωμένη, οπότε και πάλι δεν μπορούμε να ελέγξουμε τον εαυτό μας και να μην επαναστατούμε εναντίον του Κυρίου και να μην Του αντιστεκόμαστε. Ζούμε μέσα στον φαύλο κύκλο της αμαρτίας και της ομολογίας και δεν είμαστε ακόμη κατάλληλοι να εισέλθουμε στη βασιλεία των ουρανών. Γι’ αυτόν τον λόγο ο Παντοδύναμος Θεός των εσχάτων ημερών επιτέλεσε ένα ακόμη στάδιο του έργου της κρίσης με βάση το έργο του Κυρίου Ιησού για τον μετασχηματισμό και την κάθαρση της διεφθαρμένης μας διάθεσης. Αυτό μας δίνει τη δυνατότητα να αποτινάξουμε απόλυτα τα δεσμά της αμαρτίας και να γίνουμε άνθρωποι που υπακούνε πραγματικά και αγαπούν τον Θεό, κατάλληλοι να εισέλθουν στη βασιλεία του Θεού και να ζήσουν μαζί Του για πάντα. Αδελφή, ο Θεός πήρε το όνομα Ιεχωβά την Εποχή του Νόμου και Ιησούς την Εποχή της Χάριτος. Ο Θεός έχει διαφορετικά ονόματα στις διάφορες εποχές. Πιστεύεις ότι όταν ο Θεός επιστρέψει τις έσχατες ημέρες θα εξακολουθεί να χρησιμοποιεί το όνομα Ιησούς ως αντιπροσωπευτικό του νέου έργου Του;»

Ακούγοντας την ερώτησή του, απάντησα χωρίς να το πολυσκεφτώ: «Πιθανώς όχι».

Ο αδελφός Γιανγκ χαμογέλασε και είπε: «Σωστά. Υπάρχει νέο έργο σε μια νέα εποχή, οπότε ο Θεός παίρνει ένα όνομα αντιπροσωπευτικό της εποχής. Συμβολίζει και αλλάζει την εποχή με τα ονόματά Του. Ας διαβάσουμε την Αποκάλυψη, κεφάλαιο 3, στίχος 12».

Άνοιξα γρήγορα τη Βίβλο και διάβασα τον εξής στίχο: «Όστις νικά, θέλω κάμει αυτόν στύλον εν τω ναώ του Θεού μου, και δεν θέλει εξέλθει πλέον έξω, και θέλω γράψει επ’ αυτόν το όνομα του Θεού μου και το όνομα της πόλεως του Θεού μου, της νέας Ιερουσαλήμ, ήτις καταβαίνει εκ του ουρανού από του Θεού μου, και το όνομά μου το νέον».

Ο αδελφός Γιανγκ είπε: «Αυτός ο στίχος αναφέρει σαφώς ότι ο Θεός θα έχει νέο όνομα τις έσχατες ημέρες. Εφόσον θα είναι νέο όνομα, δεν θα πρέπει να είναι πλέον Ιησούς. Τότε ποιο είναι το νέο όνομα του Κυρίου όταν επιστρέψει; Ας διαβάσουμε την ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ 1:8, “Εγώ είμαι το Α και το Ω, αρχή και τέλος, λέγει ο Κύριος, ο ων και ο ην και ο ερχόμενος, ο παντοκράτωρ”».

Ακούγοντάς το αυτό, κάτι άστραψε ξαφνικά στο μυαλό μου. «Μα ναι, το νέο όνομα του Θεού ‘Παντοδύναμος Θεός’ είναι πραγματικά γραμμένο εδώ. Έχω διαβάσει αρκετά τη Βίβλο, ποτέ όμως δεν είχα προσέξει αυτόν τον στίχο. Νόμιζα πραγματικά ότι ήμουν μια αφοσιωμένη πιστή, αποδεικνύεται όμως ότι δεν ξέρω τίποτα!»

Η σημασία τού να λάβει ο Θεός το όνομα «Παντοδύναμος Θεός» τις έσχατες ημέρες
Η κα. Φανγκ συνέχισε τότε λέγοντας: «Μπορούμε να δούμε από τις προφητείες στο βιβλίο της Αποκάλυψης ότι το νέο όνομα του Θεού στις έσχατες ημέρες είναι ο Παντοδύναμος, δηλαδή Παντοδύναμος Θεός. Γνωρίζουμε λοιπόν γιατί ο Θεός παίρνει το όνομα Παντοδύναμος Θεός τις έσχατες ημέρες; Ποια είναι η σημασία αυτού του ονόματος; Ας διαβάσουμε μερικά αποσπάσματα από τον λόγο του Παντοδύναμου Θεού». Λέγοντάς τα αυτά, η κα. Φανγκ άνοιξε τον λόγο του Παντοδύναμου Θεού και διάβασε: «Το έργο του Θεού καθ’ όλη τη διάρκεια της διαχείρισής Του είναι απόλυτα σαφές: Η Εποχή της Χάριτος είναι η Εποχή της Χάριτος και οι έσχατες ημέρες είναι οι έσχατες ημέρες. Υπάρχουν διακριτές διαφορές μεταξύ των εποχών, γιατί σε κάθε εποχή ο Θεός επιτελεί έργο που αντιπροσωπεύει τη συγκεκριμένη εποχή. Για να επιτελεστεί το έργο των εσχάτων ημερών, πρέπει να υπάρξει καύση, κρίση, παίδεμα, οργή και καταστροφή για να φτάσει η εποχή στο τέλος…Επομένως, κατά την εποχή του Νόμου, Ιεχωβά ήταν το όνομα του Θεού και την Εποχή της Χάριτος το όνομα του Ιησού εκπροσωπούσε τον Θεό. Κατά τις έσχατες ημέρες, το όνομά Του είναι Παντοδύναμος Θεός, ο Παντοδύναμος, ο οποίος χρησιμοποιεί τη δύναμή Του για να καθοδηγήσει τον άνθρωπο, να κατακτήσει τον άνθρωπο και να κερδίσει τον άνθρωπο και τελικά να φέρει την εποχή στο τέλος της». (από «Το όραμα του έργου του Θεού (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). «Ήμουν κάποτε γνωστός ως Ιεχωβά. Ονομάστηκα επίσης Μεσσίας και κάποτε οι άνθρωποι με ονόμασαν Ιησούς ο Σωτήρας, επειδή με αγαπούσαν και με σεβόντουσαν. Αλλά σήμερα δεν είμαι ο Ιεχωβά ή ο Ιησούς που οι άνθρωποι γνώριζαν στο παρελθόν – είμαι ο Θεός που επέστρεψε τις έσχατες ημέρες, ο Θεός που θα φέρει την εποχή στο τέλος. Είμαι ο ίδιος ο Θεός που ανεβαίνει στα άκρα της γης, γεμάτος με όλη Μου τη διάθεση και γεμάτος εξουσία, τιμή και δόξα…Πήρα αυτό το όνομα και απέκτησα αυτή τη διάθεση, έτσι ώστε όλοι οι άνθρωποι να δουν ότι είμαι δίκαιος Θεός, ότι είμαι ο καυτός ήλιος και η φλεγόμενη φωτιά. Αυτό έγινε ώστε όλοι να Με λατρεύουν, τον μόνο αληθινό Θεό, και να βλέπουν το αληθινό Μου πρόσωπο: δεν είμαι μόνο ο Θεός των Ισραηλιτών και δεν είμαι μόνο ο Λυτρωτής – είμαι ο Θεός όλων των πλασμάτων στον ουρανό, τη γη και τις θάλασσες». (από «Ο Σωτήρας έχει ήδη επιστρέψει πάνω σ’ ένα “λευκό σύννεφο”» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Η κα. Φανγκ συνέχισε να μοιράζεται συναναστρεφόμενη ως εξής: «Εμείς, οι άνθρωποι, έχουμε διαφθαρεί βαθύτατα από τον Σατανά: είμαστε γεμάτοι διεφθαρμένες διαθέσεις, όπως αλαζονεία και αυταρέσκεια, ατιμία και δολιότητα, εγωισμό και αχρειότητα, κακία και απληστία. Επαναστατούμε και αντιστεκόμαστε στον Θεό σε κάθε ευκαιρία. Για να αλλάξει τις διεφθαρμένες διαθέσεις μας και να μας σώσει εντελώς από την επιρροή του Σατανά, ο Θεός εγκαινίασε το έργο της κρίσης της Εποχής της Βασιλείας υπό το όνομα του Παντοδύναμου Θεού στις έσχατες ημέρες. Εμφανίστηκε ενώπιόν μας με τη διάθεσή Του της δικαιοσύνης, μεγαλοπρέπειας και οργής, εκθέτοντας την αλήθεια της διαφθοράς μας από τον Σατανά με την εκφώνηση λόγων, ενώ ταυτόχρονα μας δείχνει τον δρόμο για να αλλάξουμε τις διαθέσεις μας. Με την υποβολή μας στην κρίση και την παίδευση του Θεού, μπορούμε να γνωρίσουμε τη φύση και την ουσία μας και να δούμε πόσο βαθιά έχουμε διαφθαρεί από τον Σατανά, ώστε να στερούμαστε οιασδήποτε ανθρώπινης ομοιότητας. Μπορούμε επίσης κάπως να κατανοήσουμε τη δίκαιη διάθεση του Θεού, η οποία δεν θα ανεχθεί καμία ανθρώπινη προσβολή, και να δούμε την πραγματική, ζωντανή διάθεση του Θεού. Όταν είμαστε αδύναμοι και αρνητικοί, ο λόγος του Θεού μάς παρηγορεί και μας στηρίζει, όταν είμαστε ανυπότακτοι και αντιστεκόμαστε στον Θεό, ο λόγος Του μας κρίνει και οργανώνει το περιβάλλον, τους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα πράγματα για να μας κλαδέψει και να ασχοληθεί μαζί μας. Υποβαλλόμενοι πολλές φορές στην κρίση και την παίδευση του Θεού, κατανοούμε πραγματικά τη διεφθαρμένη μας διάθεση, μισούμε τον εαυτό μας και αισθανόμαστε τύψεις μέσα στην καρδιά μας και αναπτύσσουμε μια καρδιά ευλάβειας για τον Θεό αφού γινόμαστε πρόθυμοι να εγκαταλείψουμε τη σάρκα και να κάνουμε πράξη τον λόγο του Θεού. Στη συνέχεια, η διεφθαρμένη μας διάθεση σταδιακά καθαίρεται. Τέλος, ο Θεός θέλει να δούμε ότι όχι μόνο δημιούργησε την ανθρωπότητα, μπορεί να εκδώσει νόμους για να καθοδηγήσει τη ζωή της στη γη και να σταυρωθεί για να εξαγοράσει τις αμαρτίες μας, αλλά και μπορεί να εκφέρει λόγους για να καθάρει τις αμαρτίες μας και να μας σώσει εντελώς από τις σκοτεινές δυνάμεις του Σατανά. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το να παίρνει ο Θεός το όνομα Παντοδύναμος Θεός τις έσχατες ημέρες έχει τόσο νόημα! Στην ουσία, ανεξάρτητα από το πώς μπορεί να αλλάζει το όνομα του Θεού, η ουσία Του δεν αλλάζει, η ταυτότητα και το κύρος Του δεν αλλάζουν – στον ουρανό και στη γη, υπάρχει μόνον Αυτός ο ένας, μοναδικός και αληθινός Θεός. Η αποδοχή του έργου του Παντοδύναμου Θεού των εσχάτων ημερών δεν προδίδει τον Κύριο Ιησού, αλλά ακολουθεί τα βήματα του Αμνού. Επειδή όμως δεν αναγνωρίζουμε το έργο του Θεού, ούτε κατανοούμε το νόημα τού να αλλάζει Εκείνος το όνομά Του στις διάφορες εποχές, βασιζόμαστε στις δικές μας συλλήψεις, πιστεύοντας ότι ‘Αν ο Θεός που επέστρεψε τις έσχατες ημέρες δεν ονομάζεται Ιησούς, τότε δεν είναι Θεός, και η αποδοχή του έργου του Παντοδύναμου Θεού των εσχάτων ημερών ισοδυναμεί με προδοσία του Κυρίου Ιησού’. Πρόκειται για πολύ ανόητη και παράλογη κατανόηση. Δεν συνάδει καθόλου με το θέλημα του Κυρίου Ιησού. Εάν συνεχίσουμε προσκολλημένοι σε αυτήν την αντίληψη, θα κλείσουμε την πόρτα στον Κύριο Ιησού που έχει ήδη έλθει και θα γίνουμε άνθρωποι που επιθυμούν μεν τον ερχομό του Κυρίου, όμως Τού αντιστέκονται, άνθρωποι που προδίδουν τον Κύριο!»

Η συναναστροφή της κας. Φανγκ ήταν σαν σπαθί στην καρδιά μου – ο Θεός είναι ο παντοδύναμος, σοφός Θεός, όμως εγώ, ένα φτωχό μικρό πλάσμα είχα τις δικές μου αντιλήψεις σχετικά με το όνομα του Θεού. Τι αλαζονεία! Ευχαρίστησα όμως και τον Θεό που διαβάζοντας τον λόγο Του και ακούγοντας τη συναναστροφή του αδελφού και της αδελφής μου αναγνώρισα πόσο σημαντικό είναι το όνομα Παντοδύναμος Θεός. Αυτό μου επέτρεψε επίσης να κατανοήσω περισσότερο τον Θεό. Η έναρξη μιας νέας εποχής, ο τερματισμός μιας εποχής, η δράση ως προσφορά περί αμαρτίας της ανθρωπότητας και η κρίση και η παίδευση της διεφθαρμένης διάθεσης του ανθρώπου – όλες αυτές είναι προθέσεις του Θεού υπό διαφορετικά ονόματα σε διάφορες εποχές. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να γίνει πιο ολοκληρωμένη και ακριβής η κατανόησή μας για τον Θεό.

Τις επόμενες εβδομάδες, καταβρόχθισα με λαχτάρα ολόκληρο το βιβλίο «Η Περγαμηνή που Άνοιξε ο Αμνός» Διαβάζοντας τον λόγο του Παντοδύναμου Θεού, έμαθα ότι ο Ιεχωβά Θεός στην Εποχή του Νόμου παρείχε καθοδήγηση για τη ζωή των ανθρώπων στη γη, ότι ο Κύριος Ιησούς σταυρώθηκε για να μας λυτρώσει από τις αμαρτίες μας στην Εποχή της Χάριτος και ότι ο Παντοδύναμος Θεός κατά τις έσχατες ημέρες έχει εκφράσει λόγια κρίσης και παίδευσης για να καθάρει τις διεφθαρμένες διαθέσεις μας, επιτρέποντάς μας τελικά να απαλλαγούμε πλήρως από τη διαφθορά μας ώστε να μας κερδίσει ο Θεός. Κάθε νέο στάδιο του έργου του Θεού οικοδομείται επάνω στο θεμέλιο του προηγούμενου σταδίου του έργου. Κάθε ένα από τα τρία στάδια είναι προοδευτικά υψηλότερο και παρά το γεγονός ότι οι εποχές δεν είναι οι ίδιες, ούτε τα ονόματα του Θεού είναι τα ίδια, επιτελείται από έναν Θεό, από την αρχή μέχρι το τέλος. Κατανοώντας το θέλημα του Θεού να μας σώσει και γνωρίζοντας τη σημασία των ονομάτων του Θεού, συνειδητοποίησα ότι η αποδοχή του νέου ονόματος του Θεού δεν σήμαινε ότι Τον πρόδιδα, αλλά καλωσόριζα την επιστροφή Του. Μέσα από μια περίοδο αναζήτησης και έρευνας, αποδέχτηκα το έργο των εσχάτων ημερών του Παντοδύναμου Θεού και ακολούθησα τα βήματα του Αμνού. Δοξασμένη να είναι η καθοδήγηση του Θεού!

Από την Τζινγκβέι, Ιαπωνία

Προτεινόμενα:

Κατάλαβα επιτέλους ότι ο Θεός δεν έχει φύλο

Αγρυπνείτε για να μην τυφλωθείτε πνευματικά!

Κύριος Ιησούς Χριστός

Γιατί ο Κύριος Ιησούς καλείται Χριστός;

7 Δεκεμβρίου 2018

3

Του Qianqian

Έχουν περάσει πάνω από δυο χιλιάδες χρόνια ως σήμερα από όταν ο Κύριος Ιησούς Χριστός ήρθε στη γη και καρφώθηκε στο σταυρό καθ’ ομοίωση της αμαρτωλής σάρκας ώστε να επιτελέσει ρόλο προσφοράς για τις αμαρτίες όλων μας. Η διάθεση του Κυρίου Ιησού Χριστού για αγάπη, έλεος και μακροθυμία είναι πολύ ανώτερη από όσο μπορούμε να φτάσουμε εμείς οι διεφθαρμένοι άνθρωποι. Γι’ αυτό το όνομά Του διαδόθηκε και εξυμνήθηκε και έγινε γνωστό σε όλους και πολλοί άνθρωποι Τον πιστεύουν και Τον λατρεύουν. Οι πιστοί Τον αποκαλούν “ο αγαπητός Σωτήρας Χριστός”, Τότε, γιατί ο Κύριος Ιησούς καλείται Χριστός; Για να το κατανοήσουμε αυτό το ερώτημα πρέπει πρώτα να γνωρίσουμε τι είναι Χριστός.

Λέει ο Θεός: «Ο ενσαρκωμένος Θεός ονομάζεται Χριστός και ο Χριστός είναι η σάρκα ντυμένη με το Πνεύμα του Θεού. Η σάρκα αυτή διαφέρει από κάθε άνθρωπο που είναι από σάρκα. Η διαφορά αυτή οφείλεται στο ότι ο Χριστός δεν είναι από σάρκα και αίμα, αντιθέτως είναι η ενσάρκωση του Πνεύματος. Διαθέτει και κανονική ανθρώπινη φύση, αλλά και ολοκληρωμένη θεϊκή φύση. Κανένας άνθρωπος δεν έχει τη θεϊκή Του φύση. Η κανονική ανθρώπινη φύση Του υποστηρίζει όλες τις κανονικές δραστηριότητές Του στη σάρκα, ενώ η θεϊκή Του φύση εκτελεί το έργο του Θεού του ίδιου». Από τα λόγια του Θεού γνωρίζουμε ότι ο Χριστός είναι ενσάρκωση του Πνεύματος του Θεού. Αυτή η σάρκα είναι η ίδια σάρκα του Θεού, όπως ο Κύριος Ιησούς. Από την εμφάνισή του και μόνο, ο Κύριος Ιησούς δεν διέφερε σε τίποτα από κάθε κανονικό άνθρωπο. Είχε γονείς, αδερφούς κι αδερφές και κατεχόταν από κανονικά συναισθήματα. Παρόλα αυτά διακατεχόταν από τη θεία ουσία που εμείς οι άνθρωποι δεν διαθέτουν. Η θεία ουσία του εκφραζόταν μέσω του λόγου και του έργου Του. Γι’ αυτό το λόγο ο Κύριος Ιησούς καλείται Χριστός. Μέσω της μελέτης της Βίβλου μπορούμε να επιβεβαιώσουμε γιατί λέγεται ότι ο Κύριος Ιησούς έχει θεία υπόσταση, από τους παρακάτω παράγοντες.

1. Το έργο που έκανε ο Κύριος Ιησούς Χριστός είναι το έργο του Θεού του ίδιου – να ολοκληρώσει την Εποχή του Νόμου και να εγκαινιάσει την Εποχή της Χάριτος
Στο τέλος της Εποχής του Νόμου, οι άνθρωποι έκαναν όλο και περισσότερες αμαρτίες και όλο και περισσότερο ήταν ανίκανοι να ακολουθήσουν τους νόμους. Ρίσκαραν να καταδικαστούν και να θανατωθούν επειδή παραβίαζαν τους νόμους. Με σκοπό να απολυτρώσει τη διεφθαρμένη ανθρωπότητα, ο Θεός έγινε σάρκα και ήρθε στη γη. Όταν άρχισε να διαδίδει την οδό της μετάνοιας, άρχισε επίσημα η Εποχή της Χάριτος. Ο Κύριος Ιησούς εργάστηκε για τρεισήμισι χρόνια. Τελικά, καρφώθηκε στο σταυρό καθ’ ομοίωση της αμαρτωλής σάρκας, απολυτρώνοντας όλη την ανθρωπότητα από την αμαρτία. Έκτοτε, όσοι αποδέχονται τον Κύριο Ιησού Χριστό δεν είναι πλέον προσδεδεμένοι και καταδικασμένοι στους περιορισμούς του νόμου. Αφότου διαπράξουν αμαρτίες, μπορούν να προσευχηθούν απευθείας στον Κύριο, να ομολογήσουν και να μετανοήσουν τις αμαρτίες τους στον Κύριο και γι’ αυτό θα τους συγχωρεθούν οι αμαρτίες τους από τον Κύριο. Αυτό το έργο θα μπορούσε να γίνει μόνο από τον Κύριο Ιησού Χριστό και κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να το κάνει.
2. Ο Κύριος Ιησούς Χριστός μπορούσε να εκφράσει την αλήθεια και να παρέχει ζωή.
Ο Θεός λέει: «Ο Θεός που ενσαρκώθηκε, ονομάζεται Χριστός, κι έτσι, ο Χριστός που μπορεί να δώσει στους ανθρώπους την αλήθεια, ονομάζεται Θεός. Δεν υπάρχει τίποτε το υπερβολικό σ’ αυτό …» Από τα λόγια του Θεού, μπορούμε να δούμε αυτό: ο Χριστός είναι η ενσαρκωμένη σάρκα του Θεού και σίγουρα μπορεί να εκφράσει την αλήθεια.

Όπως γνωρίζουμε, αφού βαπτίστηκε ο Κύριος Ιησούς, ξεπέρασε τους πειρασμούς του διαβόλου. Αφού άρχισε να εκτελεί τη διακονία Του, έκανε πολλά σημεία και θαύματα κι εξέφραζε πολλές αλήθειες. Κήρυξε πολλά, μεταξύ των οποίων υπήρχαν λόγοι επιπλήξεων, λόγοι των απαιτήσεων Του για τον άνθρωπο και πολλές προφητείες και υποσχέσεις. Από αυτούς, έχουμε αισθανθεί ότι όλα τα λόγια του Κυρίου Ιησού είναι η αλήθεια κι έχουν εξουσία και ισχύ και ότι είναι τα λόγια του Θεού σε όλη την ανθρωπότητα, είναι η φωνή του Θεού! Όταν διέδωσε την οδό της μετάνοιας, αγόρευε ανά πάσα στιγμή και σε οποιοδήποτε μέρος, σύμφωνα με τις ανάγκες του ανθρώπου. Για παράδειγμα, ο Κύριος Ιησούς Χριστός απαιτούσε από εμάς: «Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της διανοίας σου. Αύτη είναι πρώτη και μεγάλη εντολή. Δευτέρα δε ομοία αυτής· Θέλεις αγαπά τον πλησίον σου ως σεαυτόν». (Ματθ. 22:37-39); «Αλλ’ ας ήναι ο λόγος σας Ναι ναι, Ου, ού· το δε πλειότερον τούτων είναι εκ του πονηρού». (Ματθ. 5:37); «Τότε προσελθών προς αυτόν ο Πέτρος, είπε· Κύριε, ποσάκις αν αμαρτήση εις εμέ ο αδελφός μου και θέλω συγχωρήσει αυτόν; έως επτάκις; Λέγει προς αυτόν ο Ιησούς· Δεν σοι λέγω έως επτάκις, αλλ’ έως εβδομηκοντάκις επτά».  (Ματθ. 18:21-22) Όλα αυτά τα λόγια είναι οι οδοί τις οποίες ο Κύριος Ιησούς μας υπέδειξε για να βαδίσουμε, επιτρέποντάς μας να γνωρίζουμε πώς να φερόμαστε ούτως ώστε να είμαστε εναρμονισμένοι με το θέλημα του Θεού και να κερδίσουμε τη σωτηρία Του. Ακριβώς όπως ο Κύριος Ιησούς Χριστός είπε: «Λέγει προς αυτόν ο Ιησούς· Εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια και η ζωή· ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα, ειμή δι’ εμού». (Ιωάν. 14:6)
3. Η διάθεση που εκφράστηκε από τον Κύριο Ιησού Χριστό είναι αυτή του Δημιουργού
Ο Κύριος Ιησούς Χριστός εμφάνισε σημεία και θαύματα στην Ιουδαία. Αυτός θεράπευσε τους άρρωστους και εξοβέλισε τους δαίμονες για χάρη των ανθρώπων κι επίσης απένειμε τη λαμπρή Χάρη Του στους ανθρώπους. Με σκοπό να δουν τα σημεία και τα θαύματα, διευρύνοντας έτσι τους ορίζοντές τους και να λάβουν κάποια χάρη από τον Κύριο, πέντε χιλιάδες άνθρωποι πήγαν εκεί όπου βρισκόταν ο Κύριος Ιησούς. Ήξερε ότι δεν ήταν αυτοί που Τον ακολουθούσαν αληθινά, παρόλα αυτά έδειξε σημείο· ταΐζοντας πέντε χιλιάδες ανθρώπους με πέντε ψωμιά και δύο ψάρια, ανοίγοντας έτσι τα μάτια τους. Και όταν ο Κύριος Ιησούς Χριστός καρφώθηκε στο σταυρό, είπε: «Πάτερ, συγχώρησον αυτούς· διότι δεν εξεύρουσι τι πράττουσι. Διαμεριζόμενοι δε τα ιμάτια αυτού, έβαλον κλήρον» (Λουκ.23:34). Επίσης μας δίδαξε: «Εγώ όμως σας λέγω, Αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευλογείτε εκείνους, οίτινες σας καταρώνται, ευεργετείτε εκείνους, οίτινες σας μισούσι, και προσεύχεσθε υπέρ εκείνων, οίτινες σας βλάπτουσι και σας κατατρέχουσι, διά να γείνητε υιοί του Πατρός σας του εν τοις ουρανοίς, διότι αυτός ανατέλλει τον ήλιον αυτού επί πονηρούς και αγαθούς και βρέχει επί δικαίους και αδίκους». (Ματθ. 5:44-45) Από αυτά βλέπουμε ότι ο Κύριος έδειξε έλεος στην ανθρωπότητα, νοιάστηκε γι’ αυτούς και επέτρεψε σε όλους τους ανθρώπους να λάβουν κάποια από τη χάρη Του. Ο Κύριος Ιησούς Χριστός αποκάλυψε την αγάπη και την συμπόνια Του σε εμάς τους ανθρώπους μέσα από κάθε λεπτομέρεια των λόγων και των έργων Του. Η στάση του απέναντι σε εμάς τη διεφθαρμένη ανθρωπότητα μας κάνει να δούμε το έλεος, την αγάπη, την υπομονή, την ανοχή και την συγχώρεση του Θεού, τα οποία αξίζουν να εκθειάζονται από εμάς τους ανθρώπους.

Ο Κύριος Ιησούς Χριστός όχι μόνο έδειξε έλεος στους ανθρώπους, αλλά αποκάλυψε επίσης το μεγαλείο Του και την οργή Του, που είναι η έμφυτη διάθεσή Του· η δίκαιολογημένη διάθεση της δυσανεξίας απέναντι στις προσβολές των ανθρώπων. Όσο για εκείνους τους Φαρισαίους που προσπάθησαν να αποκλείσουν το θέλημά Του από το να εκτελεσθεί και να βλασφήμησαν απέναντι στο έργο του Αγίου Πνεύματος, ο Κύριος τους επέπληξε, τους καταδίκασε και τους καταράστηκε. Είπε: «Και όστις είπη λόγον κατά του Υιού του ανθρώπου, θέλει συγχωρηθή εις αυτόν· όστις όμως είπη κατά του Πνεύματος του Αγίου, δεν θέλει συγχωρηθή εις αυτόν ούτε εν τούτω τω αιώνι ούτε εν τω μέλλοντι». (Ματθ. 12:32) «Αλλ’ ουαί εις εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί, διότι κατατρώγετε τας οικίας των χηρών και τούτο επί προφάσει ότι κάμνετε μακράς προσευχάς· διά τούτο θέλετε λάβει μεγαλητέραν καταδίκην». (Ματθ. 23:13) Από το έργο του Κυρίου βλέπουμε ότι οι διαθέσεις που αποκάλυψε δεν είναι μόνο έλεος και αγάπη αλλά και δικαιοσύνη και μεγαλείο κι ότι οι διαθέσεις Του είναι ζωντανές. Ο Χριστός είναι η ενσάρκωση του Πνεύματος του Θεού και αυτό που εκφράζει ανά πάσα στιγμή και σε κάθε τόπο είναι η έμφυτη διάθεσή Του. Είναι ακριβώς όπως λέει ο Θεός: «Ο Χριστός δεν είναι μόνο η εκδήλωση του Θεού πάνω στη γη, αλλά αντιθέτως, η ιδιαίτερη ενσάρκωση του Θεού, καθώς πραγματοποιεί και ολοκληρώνει το έργο Του ανάμεσα στους ανθρώπους. Αυτή η ενσάρκωση δεν μπορεί απλώς να αντικατασταθεί από οποιονδήποτε άνθρωπο, αλλά πρέπει να είναι σε θέση να φέρει επαρκώς εις πέρας το έργο του Θεού στη γη, να εκφράζει την διάθεση του Θεού, να αντιπροσωπεύει επαρκώς τον Θεό και να παρέχει ζωή στον άνθρωπο».

Από το έργο και το λόγο του Κυρίου Ιησού, καθώς και τις διαθέσεις που εξέφρασε, μπορούμε να γνωρίζουμε ότι ο Κύριος Ιησούς ήταν η ενσάρκωση του Πνεύματος του Θεού και η εμφάνιση του Χριστού. Εμφανίστηκε να είναι ένας κανονικός και πρακτικός άνθρωπος απ’ έξω, αλλά αυτό που είπε και έκανε είναι η έκφραση της εγγενούς ουσίας του Θεού. Επομένως, δεν είναι δύσκολο να κατανοηθεί ο λόγος που ο Κύριος Ιησούς ονομάζεται Χριστός.

Προτεινόμενα:
Οι ιδέες μου για την ονομασία «Χριστός»
Ο Κύριος Ιησούς Χριστός θα κατέβει μόνο με σύννεφα όταν επιστρέψει

Αποκάλυψη του μυστηρίου της «κρίσης»

Αποκάλυψη του μυστηρίου της «κρίσης»

30 Νοεμβρίου 2018

0

Από την Εν Χούι, Μαλαισία

Ονομάζομαι Εν Χούι και είμαι 46 ετών. Ζω στη Μαλαισία και πιστεύω στον Κύριο εδώ και 27 χρόνια. Τον Οκτώβριο του 2015 μετακόμισα σε μια άλλη πόλη για δουλειά. Οι νέοι μου συνάδελφοι ήταν όλοι μεγάλοι λάτρεις του Facebook, το οποίο χρησιμοποιούσαν για να συνομιλούν, να βρίσκουν νέους φίλους και για να αναρτούν εικόνες. Όταν είδαν ότι δεν είχα λογαριασμό στο Facebook, μου άνοιξαν έναν και σιγά-σιγά έμαθα πώς να συνδέομαι στο διαδίκτυο και να το χρησιμοποιώ. Μερικές φορές έβλεπα τις αναρτήσεις που έκαναν ορισμένοι αδελφοί και αδελφές για τον Κύριο και τις κοινοποιούσα και έκανα «like». Μερικές φορές αναρτούσα πράγματα που εξυμνούσαν τον Κύριο ή κοινοποιούσα τη χάρη του Κυρίου σε κάποιους από τους καλούς μου φίλους. Καθημερινά ένιωθα ότι η ζωή μου ήταν γεμάτη.

Μια μέρα, τον Φεβρουάριο του 2016, ενώ κοιτούσα τη σελίδα ενός καλού μου φίλου στο Facebook, είδα αυτήν την ανάρτηση: «Σήμερα στην ομάδα μας συζητήσαμε το ζήτημα της κρίσεως. Όλοι είπαμε διαφορετικά πράγματα, όμως, στο μεγαλύτερο μέρος, συμφωνήσαμε τι σημαίνει. Κάποιος είπε: “Δεν καταλαβαίνω και τολμάω να πω καμιά ανοησία, επειδή είναι κάτι που ο Θεός θα κάνει στο μέλλον και εμείς δεν θα πρέπει να προσπαθούμε να μαντεύουμε στα τυφλά”. Κάποιος άλλος είπε: “Ο ψαλμός 75:2 λέει ‘Όταν λάβω τον ωρισμένον καιρόν, εγώ θέλω κρίνει εν ευθύτητι’. Ό,τι κάνει ο καθένας καταγράφεται από τον Θεό, ώστε όταν ο Κύριος Ιησούς επιστρέψει για να κρίνει όλους τους ανθρώπους, θα αποκαλύψει τις πράξεις μας σε όλους, σαν να ήταν ταινία. Οπότε, θα πρέπει να είμαστε πάντοτε δίκαιοι και να μην κάνουμε ποτέ κακό, ώστε να αποφύγουμε την κρίση του Θεού που θα μας ρίξει στην κόλαση”. Κάποιος άλλος είπε: “Στη Βίβλο λέει: ‘Και είδον θρόνον λευκόν μέγαν και τον καθήμενον επ’ αυτού, από προσώπου του οποίου έφυγεν η γη και ο ουρανός, και δεν ευρέθη τόπος δι’ αυτά. Και είδον τους νεκρούς, μικρούς και μεγάλους, ισταμένους ενώπιον του Θεού, και τα βιβλία ηνοίχθησαν· και βιβλίον άλλο ηνοίχθη, το οποίον είναι της ζωής· και εκρίθησαν οι νεκροί εκ των γεγραμμένων εν τοις βιβλίοις κατά τα έργα αυτών’ (Αποκάλυψη 20:11-12). Από αυτό το κείμενο μπορούμε να δούμε ότι όταν ο Κύριος Ιησούς επιστρέψει στις έσχατες ημέρες, θα στήσει ένα γιγαντιαίο γραφείο στον ουρανό και θα καθίσει πίσω απ’ αυτό. Στη συνέχεια θα ξετυλίξει επάνω του ένα βιβλιάριο και, με όλη την ανθρωπότητα γονατιστή στο έδαφος, θα καλέσει τον καθένα με το όνομά του και θα τους κρίνει όλους, έναν προς έναν, σύμφωνα με τα όσα έχουν κάνει. Οι καλοί άνθρωποι θα αναληφθούν στη βασιλεία των ουρανών μαζί με τον Κύριο, ενώ οι διεφθαρμένοι θα ριχτούν στην κόλαση”».

Αφότου διάβασα αυτήν την ανάρτηση, κάθισα στην καρέκλα μου και στο μυαλό μου σχηματίστηκε μια εικόνα του Κυρίου Ιησού να κρίνει τους ανθρώπους: Ο Κύριος κάθεται επάνω σ’ έναν θρόνο, οι άνθρωποι είναι γονατιστοί μπροστά από το γραφείο και ομολογούν τις αμαρτίες τους, προκειμένου να τις κρίνει ο Θεός, και ο Κύριος τους στέλνει είτε στον παράδεισο είτε στην κόλαση, αναλόγως με το τι έχουν κάνει. Σκέφτηκα πως ήμουν πιστή ακόλουθος του Κυρίου για περισσότερα από 20 χρόνια, και είχα κάνει ό,τι καλύτερο μπορούσα για να τηρήσω τις οδηγίες Του. Πίστευα ότι ο Κύριος θα έβλεπε την ευσέβειά μου και θα με ανέβαζε στον παράδεισο… Όμως, ενόσω σκεφτόμουν όλα αυτά, ξαφνικά μου ήρθε μια ιδέα: Τώρα που ξέρω πώς να χρησιμοποιώ το διαδίκτυο, γιατί δεν βάζω να ψάξω τη λέξη «κρίση», να δω τι θα μου βγάλει; Άνοιξα ένα πρόγραμμα περιήγησης και πληκτρολόγησα τη λέξη. Δεν θυμάμαι σε ποιον σύνδεσμο έκανα κλικ, αλλά προς έκπληξή μου ξεπήδησε αυτή η πρόταση: «Η παίδευση και κρίση του Θεού είναι το φως της Σωτηρίας του ανθρώπου». Αυτή η πρόταση μου κίνησε αμέσως το ενδιαφέρον, οπότε επισκέφθηκα τον ιστότοπο για να μάθω περισσότερα. Καθώς φόρτωνε η ιστοσελίδα, άκουσα τον ευχάριστο ύμνο που σ’ έκανε να σκεφτείς «Η παίδευση και κρίση του Θεού είναι το φως της Σωτηρίας του ανθρώπου». Τα λόγια ήταν: «Στη ζωή του, εάν ο άνθρωπος επιθυμεί να εξαγνιστεί και να επιτύχει αλλαγές στη διάθεσή του, αν θέλει να ζήσει μια ζωή με νόημα και να εκπληρώσει το καθήκον του ως πλάσμα, τότε πρέπει να δεχτεί την παίδευση και την κρίση του Θεού και δεν πρέπει να επιτρέψει την πειθαρχία και τα πλήγματα του Θεού να απομακρυνθούν απ’ αυτόν, ώστε να μπορεί να απελευθερωθεί από τη χειραγώγηση και την επιρροή του Σατανά και να ζήσει υπό το φως του Θεού. Να γνωρίζεις ότι η παίδευση και η κρίση του Θεού είναι το φως, και το φως της σωτηρίας του ανθρώπου και ότι δεν υπάρχει καλύτερη ευλογία, χάρη ή προστασία για τον άνθρωπο».

Όταν τελείωσε ο ύμνος, αναλογίστηκα τους στίχους, τους οποίους βρήκα πολύ συγκινητικούς. Άρχισα να σκέφτομαι: «Είναι η κρίση και το παίδεμα του Θεού πραγματικά το φως της σωτηρίας μας; Είναι η μεγαλύτερη προστασία και χάρη της ανθρωπότητας; Πώς το αντιλαμβανόμαστε αυτό; Για να είναι οι άνθρωποι εξαγνισμένοι και να ζουν μια ζωή με νόημα, σημαίνει ότι πρέπει να δεχθούν το παίδεμα και την κρίση του Θεού;» Αναλογιζόμουν τα λόγια του ύμνου και πολλά ερωτήματα στροβιλίζονταν στο μυαλό μου. Σκέφτηκα επίσης: «Αν ο Θεός επρόκειτο να κρίνει τον άνθρωπο, τότε ο άνθρωπος δεν θα ήταν καταδικασμένος; Και πώς είναι δυνατόν η κρίση να γίνεται ένα φως σωτηρίας;» Ήμουν περίεργη και λίγο ενθουσιασμένη, καθότι δεν είχα ποτέ πριν ακούσει να εκφράζεται κάτι τέτοιο. Παρόλο που η κρίση για την οποία μιλούσε ο ύμνος, δεν ήταν έτσι όπως την καταλάβαινα εγώ, είχα μια αχνή αίσθηση ότι η κρίση μάλλον είχε βαθύτερη σημασία και σχετιζόταν με το μέλλον και τη μοίρα του ανθρώπου. Κοίταξα από πού προερχόταν αυτός ο ύμνος και ανακάλυψα ότι ήταν από την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού, οπότε επισκέφθηκα τον ιστότοπο της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού. Ανακάλυψα ότι ο ιστότοπος είχε μια καθαρή και ελκυστική αρχική σελίδα, ενώ το περιεχόμενο ήταν πλούσιο και ποικίλο, με ακουστικό υλικό, υλικό για ανάγνωση, τραγούδια, συζητήσεις και πολλά άλλα. Αναρωτήθηκα: «Πώς είναι δυνατόν και δεν μου έχει πει ποτέ κανένας γι’ αυτόν τον ιστότοπο; Κάτι τόσο καλό, που όμως δεν το ήξερε κανένας για να μου το κοινοποιήσει;» Έκανα κλικ στον σύνδεσμο με τίτλο «Βιβλία» και καθώς κατέβαινα τη λίστα, είδα αυτό το βιβλίο «Μαρτυρίες Εμπειριών από την Είσοδο στη Ζωή». Έκανα κλικ στον τίτλο και είδα ότι ήταν κυρίως μαρτυρίες σχετικά με το ζήτημα της κρίσεως του Θεού, για παράδειγμα, «Η κρίση και το παίδεμα του Θεού με έσωσαν», «Η κρίση και το παίδεμα του Θεού αποτέλεσαν μεγάλη σωτηρία για μένα», «Είδα την αγάπη του Θεού μέσα στην κρίση και το παίδεμά Του», «Η κρίση και το παίδεμα του Θεού αφύπνισαν το αμαρτωλό πνεύμα μου», «Η κρίση και το παίδεμα του Θεού με έβαλαν στο σωστό μονοπάτι». Ήταν σχεδόν ώρα να φύγω για τη δουλειά, οπότε πρόλαβα μόνο να ρίξω μια γρήγορη ματιά σε μερικές από αυτές τις μαρτυρίες. Αυτοί που τις έγραψαν, περιέγραφαν όλοι το πώς μεταμορφώθηκε η διεφθαρμένη διάθεσή τους, ενώ μιλούσαν επίσης για τις ανεπάρκειές τους, τη διαφθορά τους, τις λανθασμένες απόψεις σχετικά με την πίστη στον Θεό κ.τ.λ., καθώς και για το πώς όλα αυτά άλλαξαν μέσα από τα λόγια της κρίσεως του Παντοδύναμου Θεού. Αυτό με έκανε να γίνω ακόμα πιο περίεργη σχετικά με τη φράση «Η παίδευση και κρίση του Θεού είναι το φως της Σωτηρίας του ανθρώπου». Μήπως η κρίση δεν είχε να κάνει με το να είσαι καταδικασμένος; Μήπως δεν αφορούσε τον προσδιορισμό της κατάληξης του κάθε ανθρώπου; Άρχισα να νιώθω ταραχή, επειδή ήξερα ότι έπρεπε να ξεκαθαρίσω για ποιο πράγμα μιλούσε η φράση «Η παίδευση και κρίση του Θεού είναι το φως της Σωτηρίας του ανθρώπου». Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι το «Μαρτυρίες Εμπειριών από την Είσοδο στη Ζωή» ήταν πιθανόν ένα βιβλίο εξαιρετικά χρήσιμο στο να βοηθά τους ανθρώπους να πιστέψουν στον Θεό, και ότι θα έπρεπε να το διαβάσω προσεκτικά. Όμως δεν είχα άλλο χρόνο, οπότε έσβησα τον υπολογιστή μου και πήγα στη δουλειά.

Το ίδιο βράδυ, καθώς στριφογυρνούσα στο κρεβάτι μου, μην μπορώντας να κοιμηθώ, μου έρχονταν συνεχώς στο μυαλό εικόνες από τον ιστότοπο της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού. Δεν μπορούσα ειδικότερα να βγάλω από το νου μου τη φράση «Η παίδευση και κρίση του Θεού είναι το φως της Σωτηρίας του ανθρώπου», και ήθελα πραγματικά να μάθω σε τι αναφερόταν η λέξη «κρίση» σ’ αυτήν τη φράση.

Με το που σηκώθηκα την επόμενη μέρα, άνοιξα τον ιστότοπο της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού και άρχισα να ψάχνω για οτιδήποτε είχε να κάνει με τη λέξη «κρίση». Βρήκα ένα άρθρο με τίτλο «Ο Χριστός επιτελεί το έργο της κρίσης με την αλήθεια» και μέσα σ’ αυτό διάβασα τα ακόλουθα λόγια: «Η “κρίση” που αναφέρθηκε στους προηγούμενους λόγους – κρίση που θα ξεκινήσει στον οίκο του Θεού – αναφέρεται στην κρίση που ασκεί ο Θεός σήμερα σε εκείνους που έρχονται μπροστά στον θρόνο Του τις έσχατες ημέρες. Ίσως υπάρχουν κάποιοι που πιστεύουν σε τέτοιες υπερφυσικές φαντασιώσεις πως, όταν έρθουν οι έσχατες ημέρες, ο Θεός θα στήσει ένα μεγάλο τραπέζι στους ουρανούς, πάνω στο οποίο θα απλωθεί ένα λευκό τραπεζομάντηλο και, στη συνέχεια, καθισμένος σε έναν μεγάλο θρόνο με όλους τους ανθρώπους γονατιστούς στο έδαφος, Εκείνος θα αποκαλύψει τις αμαρτίες κάθε ανθρώπου, κι έτσι θα καθορίσει ποιοι θα ανέλθουν στον παράδεισο ή θα σταλούν κάτω, στη λίμνη της φωτιάς και του θειαφιού. Ανεξαρτήτως από τις ανθρώπινες φαντασιώσεις, η ουσία του έργου του Θεού δεν μπορεί να αλλάξει. Οι φαντασιώσεις του ανθρώπου δεν είναι τίποτε άλλο παρά κατασκευάσματα των σκέψεων του, και προέρχονται από το μυαλό του, συνοψισμένες και συναρμολογημένες από όσα έχει δει και έχει ακούσει. Γι’ αυτό και λέω, όσο λαμπρές και να είναι οι επινοημένες αυτές εικόνες, δεν παύουν να είναι απλές ζωγραφιές, και δεν είναι ικανές να αντικαταστήσουν το σχέδιο του έργου του Θεού. Εξάλλου, τον άνθρωπο τον έχει διαφθείρει ο Σατανάς, οπότε πώς μπορεί να αντιληφθεί τις σκέψεις του Θεού; Ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται το έργο της κρίσης του Θεού ως κάτι ιδιαιτέρως φανταστικό. Θεωρεί πως από τη στιγμή που ο ίδιος ο Θεός επιτελεί το έργο της κρίσης, τότε θα πρέπει αυτό να είναι τεράστιας κλίμακας και ακατανόητο για τους θνητούς, και πρέπει να αντηχεί μέσα από τους ουρανούς και να σείει τη γη· διαφορετικά, πώς θα μπορούσε να είναι το έργο της κρίσης του Θεού; Πιστεύει ότι, εφόσον αυτό είναι το έργο της κρίσης, τότε ο Θεός θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα επιβλητικός και μεγαλοπρεπής ενόσω εργάζεται, και πως όσοι κρίνονται, θα πρέπει να ουρλιάζουν με δάκρυα στα μάτια, γονατιστοί, ικετεύοντας για έλεος. Μία τέτοια σκηνή πρέπει να αποτελεί ένα εντυπωσιακό θέαμα και να είναι βαθιά ανατριχιαστική… Όλοι φαντάζονται το έργο της κρίσης του Θεού ως κάτι ασυνήθιστα υπέροχο. Γνωρίζεις, ωστόσο, πως ο Θεός έχει ξεκινήσει το έργο της κρίσης ανάμεσα στους ανθρώπους εδώ και πολύ καιρό, ενώ εσύ κούρνιαζες γαλήνιος στην αγκαλιά της λήθης; Πως ο καιρός που θεωρείς πως ξεκινά επίσημα η κρίση του Θεού, είναι ήδη ο καιρός για τον Θεό να φτιάξει εκ νέου τον ουρανό και τη γη; Ίσως τότε να έχεις καταλάβει μονάχα το νόημα της ζωής, αλλά το ανελέητο έργο της τιμωρίας του Θεού θα σε στείλει, ενώ θα κοιμάσαι ακόμα βαθιά, στην κόλαση. Μονάχα τότε θα συνειδητοποιήσεις ξαφνικά πως το έργο της κρίσης του Θεού έχει ήδη ολοκληρωθεί». Μου προκάλεσε μεγάλη έκπληξη που διάβαζα αυτά τα λόγια. Αυτά είναι λόγια που αποκαλύπτουν με τόση ακρίβεια τις πιο ενδόμυχες σκέψεις των ανθρώπων σχετικά με το έργο της κρίσεως που επιτελεί ο Θεός κατά τις έσχατες ημέρες, καθώς και τις απόψεις τους. Οι ιδέες που εκφράζονταν φαίνονταν τόσο αληθινές και πρακτικές. Μήπως η ιδέα που διατηρούσα σχετικά με μια κρίση στον ουρανό, ήταν απλώς η φαντασία μου; Αυτό το απόσπασμα δείχνει ότι όλοι οι άνθρωποι φαντάζονται το έργο της κρίσεως του Θεού ως κάτι μυστηριώδες και υπερφυσικό. Επίσης υποδεικνύει ότι το έργο της κρίσεως έχει ήδη αρχίσει εδώ και καιρό και ότι σύντομα θα ολοκληρωθεί, ενώ επίσης προτρέπει τους ανθρώπους να βιαστούν και να αναζητήσουν τις εκδηλώσεις του Θεού. Όταν σκέφτηκα ότι αυτά μπορεί να είναι λόγια του Θεού, με έπιασε και πάλι ταραχή και είχα μια έντονη παρόρμηση να καταλάβω ευθύς αμέσως το νόημα της κρίσεως του Θεού. Όμως το περιεχόμενο στον ιστότοπο της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού ήταν τόσο πολύ, που δεν ήξερα από πού να ξεκινήσω. Έτσι, αποφάσισα να αναζητήσω τα μέλη της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού και να δω αν θα μπορούσαν να με βοηθήσουν να καταλάβω μερικά πράγματα.

Χρησιμοποίησα την εφαρμογή συνομιλίας στον ιστότοπο της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού για να αφήσω ένα μήνυμα, λέγοντας ότι με ενδιέφερε να μάθω περισσότερα σχετικά με την «κρίση». Κάποιος μου απάντησε πολύ γρήγορα και μου συστήθηκαν δύο αδελφές από την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού, οι οποίες συνομίλησαν μαζί μου: η Λιου Χούι και η Λι Μέι. Κατά τη συνομιλία μαζί τους, ανακάλυψα ότι αυτές οι δύο αδελφές ήταν ανοιχτές, ειλικρινείς και μιλούσαν χωρίς περιστροφές, γεγονός που με έκανε να θέλω να έχω μια εγκάρδια συνομιλία μαζί τους. Τους είπα: «Πιστεύω πραγματικά ότι οι ιστότοποι της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού είναι πολύ καλοί. Έχουν κάθε είδους πνευματικά βιβλία, δοξολογίες, μουσικά βίντεο, ευαγγελικές ταινίες, απαγγελίες των λόγων του Θεού κ.τ.λ. Υπάρχει πραγματικά πολύ περιεχόμενο, όμως απλώς δεν καταλαβαίνω τι σημαίνει η κρίση του Θεού. Μόλις διάβασα το “Ο Χριστός επιτελεί το έργο της κρίσης με την αλήθεια” που φαίνεται να λέει ότι το έργο της κρίσεως του Θεού έχει ήδη ξεκινήσει και ότι η ιδέα της κρίσεως στον ουρανό είναι απλώς ένα προϊόν της ανθρώπινης φαντασίας. Αυτό διαφέρει αρκετά από τη συνηθισμένη κατανόησή μου για την κρίση. Θα μπορούσατε να μοιραστείτε μαζί μου τις γνώσεις σας επάνω σ’ αυτό το θέμα;»

Η αδελφή Λι Χούι απάντησε: «Δόξα τω Θεώ! Ας συναναστραφούμε και ας αναζητήσουμε μαζί! Κι εγώ κάποτε σκεφτόμουν με τον ίδιο τρόπο μ’ εσένα, νομίζοντας ότι το έργο της κρίσεως του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες γινόταν στον ουρανό. Όμως, αφότου διάβασα τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού και συναναστράφηκα με τους αδελφούς και τις αδελφές, συνειδητοποίησα ότι αυτό ήταν απλώς αποκύημα της φαντασίας μου. Το αν το έργο της κρίσεως του Θεού γίνεται στον ουρανό ή στη γη, αναφέρεται με σαφήνεια σε ορισμένες από τις προφητείες της Βίβλου. Για παράδειγμα, η Αποκάλυψη 14:6-7 λέει: “Και είδον άλλον άγγελον πετώμενον εις το μεσουράνημα, όστις είχεν ευαγγέλιον αιώνιον, διά να κηρύξη εις τους κατοικούντας επί της γης και εις παν έθνος και φυλήν και γλώσσαν και λαόν, και έλεγε μετά φωνής μεγάλης· Φοβήθητε τον Θεόν και δότε δόξαν εις αυτόν, διότι ήλθεν η ώρα της κρίσεως αυτού, και προσκυνήσατε τον ποιήσαντα τον ουρανόν και την γην και την θάλασσαν και τας πηγάς των υδάτων”. Στους Ψαλμούς 96:13 λέει: “Διότι έρχεται, διότι έρχεται διά να κρίνη την γήν· θέλει κρίνει την οικουμένην εν δικαιοσύνη και τους λαούς εν τη αληθεία αυτού”. Στο κατά Ιωάννη 9:39 λέει: “Εγώ διά κρίσιν ήλθον εις τον κόσμον τούτον, διά να βλέπωσιν οι μη βλέποντες και να γείνωσι τυφλοί οι βλέποντες”. Αυτά τα εδάφια της Βίβλου αναφέρουν “όστις είχεν ευαγγέλιον αιώνιον, διά να κηρύξη εις τους κατοικούντας επί της γης”, “διότι έρχεται διά να κρίνη την γήν” και “Εγώ διά κρίσιν ήλθον εις τον κόσμον τούτον”. Από εδώ μπορούμε να καταλάβουμε ότι τις έσχατες ημέρες, ο Θεός πρέπει να έρθει αυτοπροσώπως στο κόσμο των ανθρώπινων όντων, και ότι θα έρθει για να επιτελέσει το έργο της κρίσεως και θα κρίνει όλους τους λαούς και όλα τα έθνη. Επιπλέον, όταν διαβάζουμε τη Βίβλο μαθαίνουμε ότι, πριν ο Θεός πλάσει τους ανθρώπους, δημιούργησε όλα τα άλλα επάνω στη γη, ώστε να υπάρχει έτοιμο ένα κατάλληλο περιβάλλον διαβίωσης για εμάς. Στη συνέχεια ο Θεός έπλασε τους ανθρώπους και διευθέτησε γι’ αυτούς να ζουν στη γη, όχι στον ουρανό. Οπότε, πώς είναι δυνατόν να πάμε εμείς στον ουρανό; Η διεφθαρμένη ανθρωπότητα δεν έχει άλλη επιλογή από το να δεχθεί την κρίση του Θεού εδώ, στη γη. Και στο Βιβλίο της Αποκάλυψης είναι καταγεγραμμένο ότι στο νησί της Πάτμου, ο Ιωάννης είδε έναν μεγάλο λευκό θρόνο επάνω στον ουρανό. Στην πραγματικότητα, αυτό ήταν απλώς ένα όραμα του Ιωάννη, όμως κάποιοι το ερμήνευσαν κυριολεκτικά και θεώρησαν πως σημαίνει ότι όταν ο Θεός επιστρέψει κατά τις έσχατες ημέρες, θα κρίνει τους ανθρώπους επάνω στον ουρανό. Αυτό είναι κάτι τυπικό των ανθρώπινων αντιλήψεων, φαντασιώσεων και παρερμηνειών των προφητειών, και δεν αποτελεί την πραγματικότητα του έργου του Θεού».

Έμεινα άναυδη από αυτά που άκουσα: Είχα διαβάσει όλα τα εδάφια της Βίβλου που μοιράστηκαν μαζί μου οι αδελφές, όμως πώς και δεν είχα καταλάβει ποτέ το πραγματικό νόημα αυτών των λόγων; Ναι! Ο Θεός έπλασε τους ανθρώπους για να ζούνε στη γη, οπότε πώς θα ήταν δυνατόν για εμάς να πάμε στον ουρανό; Η πίστη μου ήταν πραγματικά γεμάτη ασάφεια και άγνοια!

Τότε η αδελφή Λι Μέι συναναστράφηκε μαζί μου επ’ αυτού: «Κατά τις έσχατες ημέρες, ο Θεός όχι μόνο ενσαρκώνεται για να επιτελέσει το έργο της κρίσης επί της γης, αλλά το έργο Του έχει ήδη ξεκινήσει πριν από πολύ καιρό και σύντομα θα ολοκληρωθεί. Το έργο της κρίσεως του Θεού δεν γίνεται στον ουρανό, όπως φαντάζονται οι άνθρωποι, και δεν έχει να κάνει με την καταδίκη των ανθρώπων, όπως νομίζουν. Στην πραγματικότητα, πριν ολοκληρωθεί το έργο της κρίσεως του Θεού, όποιος προσέλθει ενώπιον του θρόνου του Θεού θα κριθεί, θα δοκιμαστεί και θα καθαρθεί από τα λόγια του Θεού. Όλοι όσοι δέχονται την κρίση του Θεού και έχουν εξαγνιστεί, θα μεταφερθούν από τον Θεό στη βασιλεία. Όμως όσοι αρνούνται την κρίση των λόγων του Θεού, καθότι η αμαρτωλή φύση τους δεν θα καθαρθεί από την κρίση του Θεού, θα συνεχίσουν να ζουν μέσα στην αμαρτία και θα αμαρτάνουν, θα ψεύδονται, θα εξαπατούν τους άλλους, θα επαναστατούν απέναντι στον Θεό και θα Του εναντιώνονται. Εξαιτίας των αμαρτιών τους, θα εξοντωθούν στην κόλαση, κάτι που αποτελεί μια πραγματική εκδήλωση της δίκαιης διάθεσης του Θεού. Εμείς που πιστεύουμε στον Κύριο όλα αυτά τα χρόνια έχουμε συνειδητοποιήσει κατά βάθος ότι έχουμε λάβει άφεση αμαρτιών επειδή πιστεύουμε, όμως το πρόβλημα της αμαρτωλής φύσης μας δεν έχει επιλυθεί. Ακολουθούμε τον Κύριο, όμως ταυτόχρονα συχνά πηγαίνουμε ενάντια στις οδηγίες του Κυρίου και, αντιθέτως, αφήνουμε αχαλίνωτες τις σαρκικές μας επιθυμίες και διαπράττουμε αμαρτήματα· λέμε ψέματα, εξαπατούμε τους άλλους, δίνουμε πισώπλατα μαχαιρώματα και κάνουμε ό,τι μπορούμε για να αποκτήσουμε φήμη και πλούτο. Διψάμε για ματαιόδοξα πράγματα και κυνηγάμε τις μοχθηρές τάσεις του υλιστικού κόσμου. Και ούτω καθεξής. Παρανοούμε τον Θεό, ειδικά όταν αντιμετωπίζουμε δοκιμασίες, ατυχήματα και συμφορές, και μετά παραπονιόμαστε για τον Θεό, φτάνουμε ακόμα και να Τον προδίδουμε. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ζούμε μια συνεχή κατάσταση διάπραξης αμαρτημάτων, τα οποία εξομολογούμαστε, χωρίς όμως να σπάμε ποτέ τα δεσμά της αμαρτωλής φύσης μας. Η Βίβλος λέει: “Και τον αγιασμόν, χωρίς του οποίου ουδείς θέλει ιδεί τον Κύριον” (προς Εβραίους 12:14). Πώς είναι δυνατόν άνθρωποι που είναι τόσο διεφθαρμένοι, να εισέλθουν στη βασιλεία του Θεού; Ο Παντοδύναμος Θεός έχει πει: “Ένας αμαρτωλός όπως εσύ, ο οποίος έχει μόλις λυτρωθεί και δεν έχει αλλάξει ή τελειωθεί από τον Θεό, μπορεί να επιθυμείς την καρδιά του Θεού; Γιατί εσύ, εσύ που είσαι ακόμα ο παλιός εαυτός σου, είναι αλήθεια ότι σώθηκες από τον Ιησού και ότι δεν θεωρείσαι αμαρτωλός λόγω της σωτηρίας του Θεού, αλλά αυτό δεν αποδεικνύει ότι δεν είσαι αμαρτωλός και ότι δεν είσαι ακάθαρτος. Πώς μπορείς να αποκτήσεις αγιότητα αν δεν έχεις αλλάξει; Μέσα σου, κυριεύεσαι από ακαθαρσίες, εγωισμό και κακία, αλλά εξακολουθείς να επιθυμείς να κατέλθεις με τον Ιησού – τι τύχη θα ήταν αυτή! Έχεις χάσει ένα στάδιο στην πίστη σου στον Θεό: Έχεις απλώς λυτρωθεί, αλλά δεν έχεις αλλάξει. Για να μπορέσεις να επιθυμείς την καρδιά του Θεού, ο Θεός πρέπει προσωπικά να επιτελέσει το έργο της αλλαγής και της κάθαρσής σου. Αν έχεις λυτρωθεί μόνο, δεν θα μπορέσεις να επιτύχεις την αγιότητα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο θα είσαι ακατάλληλος να κοινωνήσεις τις καλές ευλογίες του Θεού, επειδή έχεις χάσει ένα στάδιο στο έργο του Θεού για τη διαχείριση του ανθρώπου, το οποίο είναι το βασικό βήμα της αλλαγής και της τελειοποίησης. Και έτσι εσύ, ένας αμαρτωλός που έχει μόλις λυτρωθεί, δεν μπορείς να κληρονομήσεις άμεσα την κληρονομιά του Θεού” (από “Ονομασίες και ταυτότητα” στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Οπότε, κατά τις έσχατες ημέρες, ο Θεός θέτει σε εφαρμογή το σχέδιό του και διενεργεί ένα στάδιο κρίσεως, παιδέματος και κάθαρσης των ανθρώπων, σύμφωνα με τις ανάγκες της διεφθαρμένης ανθρωπότητας. Ο σκοπός είναι να μας σώσει ολοκληρωτικά από τη σφαίρα επιρροής του Σατανά και να μας απαλλάξει από τα δεσμά της αμαρτωλής φύσης μας, ώστε να μπορέσουμε να εξαγνιστούμε και να σωθούμε. Από αυτό μπορούμε να δούμε ότι το έργο της κρίσεως του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες έχει να κάνει εξ ολοκλήρου με την κάθαρση και τη σωτηρία. Δεν έχει να κάνει με την καταδίκη μας, όπως φαντάζονται οι άνθρωποι.»

Τότε η αδελφή Λιου Χούι συναναστράφηκε επίσης μαζί μου επ’ αυτού: «Σωστά, αδελφή Εν Χούι. Ας το σκεφτούμε λίγο· αν το έργο της κρίσεως του Θεού ήταν για να μας καταδικάσει και να μας τιμωρήσει, τότε κανένας από εμάς, που έχουμε διαφθαρεί εις βάθος από τον Σατανά, δεν θα σωζόταν ούτε θα μπορούσε να εισέλθει στη βασιλεία του Θεού. Αν ίσχυε κάτι τέτοιο, ποιο θα ήταν το νόημα του έργου της κρίσεως του Θεού; Τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού δηλώνουν ξεκάθαρα γιατί ο Θεός επιτελεί το έργο της κρίσεως κατά τις έσχατες ημέρες, καθώς και ποια είναι η σημασία του για εμάς. Ας διαβάσουμε μαζί δύο αποσπάσματα από τον λόγο του Παντοδύναμου Θεού: “Ολόκληρη η ζωή του ανθρώπου υφίσταται υπό τη σφαίρα επιρροής του Σατανά και δεν υπάρχει ούτε ένα άτομο που μπορεί να απελευθερωθεί από την επιρροή του Σατανά από μόνο του. Όλοι ζουν σε έναν βρόμικο κόσμο, μες στη διαφθορά και το κενό, χωρίς το παραμικρό νόημα ή αξία. Ζουν τέτοιες ξέγνοιαστες ζωές για τη σάρκα, για τη λαγνεία και για τον Σατανά. Δεν υπάρχει η παραμικρή αξία στην ύπαρξή τους. Ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να βρει την αλήθεια που θα τον ελευθερώσει από την επιρροή του Σατανά. Αν και ο άνθρωπος πιστεύει στον Θεό και διαβάζει τη Βίβλο, δεν καταλαβαίνει πώς να απελευθερωθεί από τον έλεγχο της επιρροής του Σατανά. Κατά τη διάρκεια των αιώνων, πολύ λίγοι άνθρωποι έχουν ανακαλύψει αυτό το μυστικό, πολύ λίγοι το έχουν αγγίξει… Αν ο άνθρωπος δεν εξαγνιστεί, τότε είναι φτιαγμένος από βρομιά· αν δεν είναι προστατευμένος και φροντισμένος από τον Θεό, τότε είναι ακόμα αιχμάλωτος του Σατανά· αν δεν κριθεί και παιδευτεί, τότε δεν θα έχει κανένα μέσο να ξεφύγει από την καταπίεση της σκοτεινής επιρροής του Σατανά. Η διεφθαρμένη διάθεση που εμφανίζεις και η ανυπάκουη συμπεριφορά που βιώνεις είναι επαρκείς για να αποδείξεις ότι εξακολουθείς να ζεις υπό τη σφαίρα επιρροής του Σατανά. Αν το μυαλό και οι σκέψεις σου δεν έχουν καθαρθεί και η διάθεσή σου δεν έχει κριθεί και παιδευτεί, τότε ολόκληρη η ύπαρξή σου εξακολουθεί να ελέγχεται από τη σφαίρα επιρροής του Σατανά, το μυαλό σου ελέγχεται από τον Σατανά, οι σκέψεις σου χειραγωγούνται από τον Σατανά, η ύπαρξή σου ελέγχεται από τα χέρια του Σατανά” (από “Οι εμπειρίες του Πέτρου: η γνώση του για την παίδευση και την κρίση” στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). “Μέσω αυτού του έργου της κρίσης και του παιδέματος, ο άνθρωπος θα καταφέρει να γνωρίσει πλήρως την ακάθαρτη και διεφθαρμένη ουσία μέσα του και θα είναι σε θέση να αλλάξει εντελώς και να γίνει καθαρός. Μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορεί ο άνθρωπος να αξιωθεί να επιστρέψει ενώπιον του θρόνου του Θεού. Όλο το έργο που επιτελείται σήμερα γίνεται για να καθαρίσει ο άνθρωπος και να αλλάξει. Μέσω της κρίσης και του παιδέματος του λόγου, καθώς και του ραφιναρίσματος, ο άνθρωπος μπορεί να αποβάλει τη διαφθορά του και να εξαγνιστεί” (από “Το μυστήριο της ενσάρκωσης (4)” στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Οπότε, πώς νιώσαμε αφότου διαβάσαμε τα λόγια του Θεού; Κοιτώντας τα από μια οπτική γωνία, νιώσαμε ότι τα λόγια του Θεού είναι εξαιρετικά πρακτικά και περιγράφουν άριστα την κατάσταση της πραγματικής ζωής μας. Από μια άλλη γωνία, μπορούμε να δούμε ότι αν επιθυμούσαμε να μεταφερθούμε ενώπιον του θρόνου του Θεού, τότε θα έπρεπε να περάσουμε πρώτα από την κρίση και την κάθαρση του Θεού, ώστε να απαλλαχτούμε από τη βρομιά και τη διαφθορά, και να γλιτώσουμε από τη σκοτεινή επιρροή του Σατανά. Μόνον τότε θα είμαστε κατάλληλοι για να μας πάρει ο Θεός στη βασιλεία Του. Χωρίς το έργο της κρίσεως του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες, δεν θα μπορούσαμε να καθαρθούμε αρκετά ώστε να γίνουμε άνθρωποι που επιθυμεί η καρδιά του Θεού, και σίγουρα δεν θα μπορούσαμε να εισέλθουμε στη βασιλεία του Θεού. Απλώς θα συνεχίζαμε να διαπράττουμε αμαρτήματα και να αντιστεκόμαστε στον Θεό, και τελικά θα εξοντωνόμασταν από τον Θεό στην κόλαση. Στην πραγματικότητα, από τις μαρτυρίες της πραγματικής ζωής που κατέθεσαν οι αδελφοί και οι αδελφές της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού, μπορούμε να δούμε ότι η κρίση και το παίδεμα του Θεού είναι το φως που σώζει τους ανθρώπους. Όλοι μας έχουμε διαφθαρεί από τον Σατανά, όμως επειδή μπορούμε να προσέλθουμε ενώπιον του Παντοδύναμου Θεού και να λάβουμε την κρίση και το παίδεμα μέσα από τα λόγια του Θεού, η διάθεση της ζωής αλλάζει σταδιακά. Μεταβαίνουμε από την ανυπακοή και την αντίσταση στον Θεό, στην αποδοχή και την υποταγή· από αλαζόνες, αυτάρεσκοι και ανυπάκουοι απέναντι σε όλους, γινόμαστε πρόθυμοι να αφήσουμε κατά μέρος τον εγωισμό μας και να υποταχθούμε στις αλήθειες και σε ό,τι είναι σωστό. Επιπλέον, το μόνο που εκφράζεται μέσα από την κρίση και το παίδεμα του Θεού είναι η αλήθεια, ενώ αυτά αποτελούν επίσης έκφραση της δίκαιης και αγίας διάθεσης του Θεού, οπότε, όσο περισσότερο βιώνουμε την κρίση και το παίδεμα του Θεού τόσο περισσότερο γνωρίζουμε τον Θεό. Και όσο περισσότερο γνωρίζουμε τον Θεό, τόσο πιο ξεκάθαρα μπορούμε να διακρίνουμε τους ανθρώπους και τα συμβάντα.Ομοίως, οι απόψεις και οι αξίες μας αλλάζουν σε διάφορους βαθμούς. Αποκτάμε όλο και περισσότερο φόβο Θεού, περισσότερο σεβασμό και υποτασσόμαστε περισσότερο στον Θεό. Αυτή είναι η επίδραση που έχουν επάνω μας η κρίση και το παίδεμα του Θεού. Αν δεν λάβουμε την κρίση από το φως της αλήθειας των λόγων του Θεού, θα πρέπει να ζούμε στο σκοτάδι, να διαπράττουμε αμαρτήματα και να τα εξομολογούμαστε καθημερινά, ξανά και ξανά, και δεν θα σπάσουμε ποτέ τα δεσμά της αμαρτίας. Υπό τέτοιες συνθήκες, πώς θα μπορούσε να μας πάρει ο Θεός στη βασιλεία του;»

Μετά από τη συναναστροφή μου με τις αδελφές Λι και Λιου, ένιωσα σαν ένα λαμπρό φως να άναψε στην καρδιά μου. Αυτά που είπαν ήταν αληθινά: Ο πάστορας, οι πρεσβύτεροι και οι αδελφοί και οι αδελφές στην εκκλησία μου δεν μπορούσαν να απαλλαχτούν από τα δεσμά της αμαρτίας. Κι εγώ η ίδια διέπραττα συχνά αμαρτήματα, χωρίς να το θέλω, ανήμπορη να εφαρμόσω τα λόγια του Κυρίου. Το ότι ζούμε μια ζωή κατά την οποία συνεχώς διαπράττουμε αμαρτήματα και μετά τα εξομολογούμαστε, αποδεικνύει ότι χρειαζόμαστε τον Θεό για να επιστρέψει και να πραγματοποιήσει το έργο της κρίσεως και της κάθαρσης. Αν δεν είχα διερευνήσει το έργο του Θεού των εσχάτων ημερών, δεν θα είχα καταλάβει ποτέ αυτές τις αλήθειες. Είμαι τόσο ευγνώμων για την ηγεσία του Θεού, η οποία μου έδωσε τη δυνατότητα να διαβάσω τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού και να ακούσω αυτά που είχαν να πουν οι αδελφές κατά τη συναναστροφή μας. Επίσης σκέφτηκα καλά τις γραπτές μαρτυρίες που κατέθεσαν οι αδελφοί και οι αδελφές της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού, με τις οποίες περιγράφουν τις μεταμορφώσεις που πέτυχαν στη διάθεσή τους μέσα από την κρίση των λόγων του Θεού. Τότε ένιωσα ότι κατάλαβα κάτι περισσότερο σχετικά με το έργο της κρίσεως του Θεού των εσχάτων ημερών. Οι εσφαλμένες αντιλήψεις μου είχαν εξαφανιστεί και ήξερα πλέον ότι η κρίση και το παίδεμα του Θεού ήταν απαραίτητα για εμάς, προκειμένου να γλιτώσουμε από την αμαρτία και να πετύχουμε τον εξαγνισμό.

Τότε ρώτησα τις αδελφές: «Πώς, λοιπόν, πραγματοποιεί ο Παντοδύναμος Θεός το έργο της κρίσεως;» Η Λιου Χούι απάντησε: «Δόξα τω Θεώ! Έκανες μια ζωτικής σημασίας ερώτηση. Ας διαβάσουμε δύο ακόμα αποσπάσματα από τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού, και θα αποκτήσουμε μια πιο ξεκάθαρη εικόνα. Ο Παντοδύναμος Θεός είπε: “Αναλαμβάνοντας το έργο της κρίσης Του, ο Θεός δεν καθιστά απλώς σαφή τη φύση του ανθρώπου με λίγα μόνο λόγια· την εκθέτει, την αντιμετωπίζει και την κλαδεύει μακροπρόθεσμα. Αυτές οι μέθοδοι έκθεσης, αντιμετώπισης και κλαδέματος δεν μπορούν να αντικατασταθούν με συνηθισμένα λόγια, αλλά με την αλήθεια, την οποία ο άνθρωπος δεν κατέχει καθόλου. Μονάχα τέτοιου είδους μέθοδοι θεωρούνται ως κρίση· μόνο μέσω μιας τέτοιας κρίσης μπορεί ο άνθρωπος να υποταχθεί και να πειστεί πλήρως να είναι υποταγμένος στον Θεό και, επιπλέον, να αποκτήσει αληθινή γνώση του Θεού. Αυτό που αποφέρει το έργο της κρίσης, είναι η κατανόηση του ανθρώπου για το αληθινό πρόσωπο του Θεού και η αλήθεια για τη δική του παρακοή. Το έργο της κρίσης δίνει τη δυνατότητα στον άνθρωπο να κατανοήσει μεγάλο μέρος από το θέλημα του Θεού, τον σκοπό του έργου του Θεού, και τα μυστήρια που παραμένουν ακατανόητα γι’ αυτόν. Επίσης, δίνει τη δυνατότητα στον άνθρωπο να αναγνωρίσει και να μάθει την διεφθαρμένη ουσία του και τις ρίζες της διαφθοράς του, καθώς επίσης και να ανακαλύψει την ασχήμια του. Αυτές οι επιδράσεις προκαλούνται από το έργο της κρίσης, διότι η ουσία αυτού του έργου είναι στην πραγματικότητα το έργο του ανοίγματος της αλήθειας, της οδού και της ζωής του Θεού σε όλους όσοι πιστεύουν σ’ Εκείνον. Αυτό το έργο είναι το έργο της κρίσης που επιτελεί ο Θεός” (από “Ο Χριστός επιτελεί το έργο της κρίσης με την αλήθεια” στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). “Αυτοί που επιθυμούν να κερδίσουν τη ζωή χωρίς να στηρίζονται στην αλήθεια που ειπώθηκε από τον Χριστό, είναι οι πιο γελοίοι άνθρωποι στη γη, κι εκείνοι που δεν αποδέχονται την οδό της ζωής που έφερε ο Χριστός, είναι χαμένοι σε μια φαντασία. Κι έτσι, λέω ότι οι άνθρωποι που δεν αποδέχονται τον Χριστό των εσχάτων ημερών, θα είναι για πάντα περιφρονημένοι από τον Θεό. Ο Χριστός είναι η πύλη του ανθρώπου για τη βασιλεία κατά τη διάρκεια των εσχάτων ημερών, και κανείς δεν μπορεί να Τον παρακάμψει. Κανείς δεν μπορεί να τελειωθεί από τον Θεό, παρά μόνο μέσω του Χριστού. Εφόσον πιστεύεις στον Θεό, πρέπει να αποδεχτείς τα λόγια Του και να υπακούσεις στην οδό Του. Δεν πρέπει να σκεφτείς ότι μπορεί να κερδίσεις την ευλογία χωρίς να λάβεις την αλήθεια ή να αποδεχτείς την παροχή της ζωής. Ο Χριστός έρχεται τις έσχατες ημέρες, ώστε όλοι εκείνοι που Τον πιστεύουν αληθινά, να παρέχονται με ζωή. Το έργο Του έχει σκοπό να κλείσει η παλιά εποχή και να μπούμε σε μια νέα, και είναι το μονοπάτι που πρέπει να διαβούν όλοι εκείνοι που θα μπουν στη νέα εποχή. Εάν δεν είσαι ικανός να Τον αναγνωρίσεις, και, αντ’ αυτού, Τον καταδικάζεις, Τον βλασφημείς ή ακόμα Τον καταδιώκεις, τότε είναι σίγουρο ότι θα καίγεσαι στην αιωνιότητα και δεν θα εισέλθεις ποτέ στη βασιλεία του Θεού” (από “Μόνο ο Χριστός των εσχάτων ημερών μπορεί να δώσει στον άνθρωπο την οδό για την αιώνια ζωή” στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Από τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού διαφαίνεται ότι ο Θεός ενσαρκώθηκε κατά τις έσχατες ημέρες, προκειμένου να εκφράσει όλες τις αλήθειες που καθαίρουν και σώζουν τους ανθρώπους, σύμφωνα με τις ανάγκες της ανθρωπότητας. Αυτό δείχνει τη δίκαιη και απρόσβλητη διάθεση του Θεού απέναντι στην ανθρωπότητα. Μέσα από τα λόγια Του, ο Θεός αποκαλύπτει τη φύση και την ουσία των ανθρώπων, καθώς και την αληθινή κατάσταση της διαφθοράς τους. Μόνο μέσα από την αποδοχή των λόγων κρίσεως που έχει εκφράσει ο Παντοδύναμος Θεός μπορούμε να γνωρίζουμε την αλαζονεία μας, την πονηριά μας, τον εγωισμό μας, τη μοχθηρία μας και ούτω καθεξής, τα οποία αποτελούν κομμάτι της σατανικής φύσης μας και της διεφθαρμένης διάθεσής μας. Μόνο μέσα από την αποδοχή της κρίσεως και του παιδέματος του Θεού μπορούμε να γνωρίσουμε τη δίκαιη διάθεση του Θεού, να αναπτύξουμε μια καρδιά που θα έχει φόβο Θεού και να μετανοήσουμε ειλικρινά. Τότε μπορούμε να πετύχουμε τη μεταμόρφωση και την κάθαρση της διεφθαρμένης διάθεσής μας· αυτή είναι η σημασία του έργου της κρίσεως του Θεού, καθώς και ο μόνος δρόμος προς τη σωτηρία. Αδελφή Εν Χούι, εφόσον διαβάζουμε ένθερμα όσο πιο πολλά λόγια του Θεού μπορούμε, η σημασία του έργου της κρίσεως του Θεού θα γίνει πιο σαφής σ’ εμάς και θα διαπιστώσουμε ότι μόνον ο Χριστός των εσχάτων ημερών μπορεί να δώσει στους ανθρώπους αιώνια ζωή».

Δόξα σοι, Κύριε! Κέρδισα πάρα πολλά από την επικοινωνία μου με τις αδελφές. Παρόλο που πρέπει ακόμα να βιώσω την κρίση και το παίδεμα του Θεού, μέσα από τη συναναστροφή μου μαζί τους και την ανάγνωση του βιβλίου «Μαρτυρίες Εμπειριών από την Είσοδο στη Ζωή» ένιωσα ότι η κρίση και το παίδεμα του Θεού μπορούν πραγματικά να αλλάξουν τους ανθρώπους. Ένιωσα ότι κι εγώ χρειάζομαι πραγματικά ένα στάδιο της κρίσης και του παιδέματος του Θεού για να με μεταμορφώσει και να με εξαγνίσει, ώστε να είμαι κατάλληλη για να μπω στη βασιλεία των ουρανών. Λίγο καιρό αργότερα, μετά από μερικές ακόμα ημέρες συναναστροφής, κατάλαβα περισσότερα για το έργο της κρίσεως του Θεού και για την αλήθεια αναφορικά με το όνομα του Θεού. Έμαθα, επίσης, πώς να διακρίνω τον αληθινό Χριστό από τους απατεώνες και τις αληθινές εκκλησίες από τις ψεύτικες. Έμαθα αλήθειες σχετικά με την ενσάρκωση του Θεού, τη διαφορά ανάμεσα στο έργο του Θεού και στο έργο του ανθρώπου, πώς ο Σατανάς διαφθείρει την ανθρωπότητα και πώς μας σώζει ο Θεός. Και ούτω καθεξής. Κατέληξα στο αδιάσειστο συμπέρασμα ότι ο Παντοδύναμος Θεός είναι όντως ο Κύριος Ιησούς που έχει επιστρέψει και με χαρά δέχθηκα το έργο του Παντοδύναμου Θεού των εσχάτων ημερών. Δόξα τω Θεώ! Μετά απ’ αυτό είχα μια άσβεστη δίψα για ανάγνωση των λόγων του Θεού. Μέσα από μια εκκλησιαστική ζωή, τη συναναστροφή μου με τους αδελφούς και τις αδελφές σχετικά με τις αλήθειες και την αποδοχή του ποτίσματος και της θρέψης από τα λόγια του Θεού, ένιωσα ότι το πνεύμα μου αποκτούσε πραγματική υποστήριξη. Όσα είδα ήταν σαν αυτήν την προφητεία από το Βιβλίο της Αποκάλυψης στη Βίβλο: «Ιδού, ίσταμαι εις την θύραν και κρούω· εάν τις ακούση της φωνής μου και ανοίξη την θύραν, θέλω εισέλθει προς αυτόν και θέλω δειπνήσει μετ’ αυτού και αυτός μετ’ εμού» (Αποκάλυψη 3:20). Σήμερα, όχι μόνο έχω δει αυτήν την προφητεία να εκπληρώνεται, αλλά έχω νιώσει ότι εκπληρώνεται σ’ εμένα προσωπικά. Τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού έχουν ανοίξει την πόρτα της καρδιάς μου και μου έδωσαν τη δυνατότητα να ακούσω τη φωνή του Θεού, να γνωρίσω το έργο της κρίσεως του Θεού και να επιστρέψω ενώπιόν Του. Δόξα τω Θεώ! Δόξα σοι Παντοδύναμε Θεέ!

Προτεινόμενο:
Το κέρδος σε μια συνάθροιση μελέτης της Βίβλου – μια νέα οπτική γωνία σχετικά με τον τρόπο που ο Κύριος θα κρίνει τον άνθρωπο τις έσχατες ημέρες

Η σωτηρία του Θεού ήρθε σε μένα, μέσα στη δίνη του χρήματος

Με τον Θεό, δεν ανησυχώ πλέον για τα χρήματα

26 Νοεμβρίου 2018

0

Μια φορά, όταν με συνάντησε ένας από τους τακτικούς πελάτες μου, μού είπε: «Ουάου, δείχνεις πολύ διαφορετική τώρα. Στο παρελθόν, δούλευες μέρα και νύχτα για να βγάλεις χρήματα, και φαινόσουν άκεφη. Όμως τώρα, ολόκληρη η νοητική συμπεριφορά σου έχει αλλάξει, είναι εντελώς διαφορετική απ’ ό,τι πριν. Πώς το έκανες αυτό;» Όταν άκουσα αυτά τα λόγια, ευχαρίστησα τον Θεό μέσα απ’ την καρδιά μου, και δάκρυα κύλησαν αβίαστα στα μάγουλά μου. Σκηνές από τις ημέρες του παρελθόντος απορρόφησαν το μυαλό μου …
Πασχίζοντας να αποτινάξω τη φτώχια
Οι γονείς μου είναι αμόρφωτοι και δεν είχαν καμιά εργασία, έτσι ζήσαμε μια δύσκολη ζωή όταν ήμουν μικρή. Εξαιτίας της φτώχιας, τα ρούχα μου ήταν συνήθως γεμάτα μπαλώματα, και οι συμμαθητές μου πάντα με κορόιδευαν και με μείωναν, κάτι το οποίο έβλαπτε σοβαρά τη νεαρή καρδιά μου. Για να ταΐσει την οικογένειά μας, ο πατέρας μου συχνά κοπίαζε για να οδηγήσει το τρίκυκλο. η μητέρα μου πουλούσε τόφου από νωρίς το πρωί μέχρι αργά το βράδυ μέσα στον χειμώνα όπου η θερμοκρασία κατέβαινε είκοσι βαθμούς υπό το μηδέν και συχνά μελάνιαζε ολόκληρη από το κρύο, όμως εξακολουθούσε να μην κερδίζει πολλά χρήματα. Για χάρη των χρημάτων, πάντα κατσούφιαζαν από την ανησυχία και αναστέναζαν από απελπισία. Βλέποντας όλα αυτά, ένιωθα τόσο άσχημα κι έλεγα στον εαυτό μου: μόλις μεγαλώσω, θα ανέβω πάνω από τους άλλους, θα βγάζω πολλά λεφτά, και θα τους παρέχω μια καλύτερη ζωή.

Αφότου αποφοίτησα από το γυμνάσιο, έφυγα από το σπίτι για να δουλέψω. Εργάστηκα ως λαντζιέρα, σερβιτόρα σ’ ένα εστιατόριο, κι αργότερα εργάτρια σ’ ένα εργοστάσιο υποδημάτων. Εκεί, για να κερδίσω περισσότερα χρήματα, δούλευα υπερωρίες κάθε μέρα, μερικές φορές ακόμα και 15 ή 16 ώρες. Την ώρα που δούλευα, ήμουν αναγκαστικά εκτεθειμένη στην τοξική κόλλα και το εργοστάσιο ήταν αποπνικτικό, έτσι, μετά από λίγο διάστημα, άρχισα να ζαλίζομαι και κάτι δεν πήγαινε καλά με την όσφρησή μου, αλλά για χάρη των χρημάτων, έσφιγγα τα δόντια μου κι επέμενα. Επιπλέον, έτρωγα και ντυνόμουν λιτά για να εξοικονομήσω χρήματα. Ωστόσο, ακόμα κι έτσι, δεν είχα καταφέρει να μαζέψω αρκετά χρήματα μέχρι το τέλος του έτους. Καθώς μετρούσα τα χρήματα που είχα, με κατέλαβε ανησυχία: αν εξακολουθούσα κατ’ αυτόν τον τρόπο, πότε θα ήμουν σε θέση να ζήσω ανώτερα από τους άλλους;

Καθώς ένιωθα το μέλλον μου ζοφερό, είδα κατά τύχη μια τεχνική σχολή που δεχόταν νέους εκπαιδευόμενους και γράφτηκα σε μαθήματα μασάζ. Μέσα από σκληρή μελέτη, έγινα επαγγελματίας μασέζ και κατόπιν εργάστηκα σ’ ένα μεγάλο ινστιτούτο μασάζ. Υπήρχαν πολλοί εργαζόμενοι στο ινστιτούτο, έτσι ο συναγωνισμός ήταν σκληρός. Για να κρατήσω τους πελάτες μου, έπρεπε να κάνω μασάζ στον καθένα τους με όλο μου το σθένος. Επειδή ήμουν αδύνατη και αδύναμη, μερικές φορές στο τέλος της ημέρας ήμουν τόσο εξαντλημένη, που μετά βίας σήκωνα το μπράτσο μου ή γύριζα πλευρό. Όμως, για να κερδίσω περισσότερα χρήματα, δεν έλειψα ούτε μια μέρα από τη δουλειά. Επιπλέον, εφόσον οι συνάδελφοι μου δεν ήθελαν να δουλέψουν όταν εγώ είχα άδεια, κάλυπτα τις δικές τους βάρδιες, ακόμα κι αν ήταν μεσάνυχτα, πήγαινα και δεν είχα σκοπό να χάσω ούτε έναν πελάτη. Λόγω της μακράς περιόδου στέρησης του ύπνου και της ακανόνιστης διατροφής, έπαθα γαστρεντερίτιδα και πάντα ένιωθα πόνο στα πλευρά μου όταν ανάσαινα. Μερικές φορές, τα χέρια μου πονούσαν τόσο πολύ, που δεν μπορούσα ούτε τα ξυλάκια να πιάσω για να φάω, και μερικές φορές πονούσα παντού, τόσο πολύ που δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Όλη αυτή η αρρώστια και ο πόνος μ’ έκαναν να υποφέρω φρικτά. Όμως στη σκέψη ότι η συσσώρευση χρημάτων στον τραπεζικό μου λογαριασμό αυξανόταν μήνα με τον μήνα, τότε, σαν να έβλεπα πως η ευτυχισμένη ζωή με πλησίαζε όλο και περισσότερο, εξακολουθούσα να είμαι χαρούμενη στην καρδιά μου κι ένιωθα πως όλο αυτό άξιζε.

Επειδή δούλευα μέρα και νύχτα κατ’ αυτόν τον τρόπο, κατάφερα ν’ αποκτήσω κάποιες οικονομίες. Σιγά σιγά, άρχισα να πηγαίνω σε ινστιτούτα ομορφιάς, να συχνάζω σε ακριβά εστιατόρια, κι ακόμα αγόρασα για τον εαυτό μου μερικά ρούχα από διάσημους οίκους, και τσάντες. Ζούσα τη ζωή που επιθυμούσα, ανώτερη από τη ζωή των άλλων, και η μητέρα μου δεν θα χρειαζόταν πια να υποφέρει. Όταν πήγαινα σπίτι για να επισκεφτώ τους συγγενείς και φίλους, όλοι θαύμαζαν και με θεωρούσαν ανώτερη, κάτι που με έκανε να αισθάνομαι ιδιαίτερα περήφανη. Αργότερα, όταν είδα πως κάποιοι από αυτούς στην πόλη αγόρασαν σπίτια και αυτοκίνητα, δεν ήθελα να μείνω πίσω γι αυτό αγόρασα κι εγώ ένα καινούργιο σπίτι εκεί. Μέχρι τότε, τα χρόνια της σκληρής δουλειάς μου απέδωσαν. Είχα μια ανώτερη υλική ζωή και τον σεβασμό και τα εγκώμια των άλλων. Αυτό ενίσχυσε την πίστη μου ότι τα χρήματα μιλούσαν και πως χωρίς χρήματα δεν μπορεί κάποιος να κάνει τίποτα.

Χρόνια αργότερα, επανασχεδίασα το μέλλον μου και αποφάσισα με τις οικονομίες μου να διευθύνω μια μικρή επιχείρηση, στην πόλη που γεννήθηκα. Όμως, μόνο τότε μού είπε η μητέρα μου, πως όλες οι οικονομίες μου είχαν χαθεί στην επιχείρηση που κάποτε διεύθυνε εκείνη με τις φίλες της. Αυτά τα νέα με χτύπησαν σαν κεραυνός σε καθαρό ουρανό, μέχρι το σημείο που ήθελα να πεθάνω. Παραπονιόμουν για τη μητέρα μου ενδόμυχα, ξανά και ξανά. «Τόσα χρόνια που με σκληρή δουλειά εξοικονόμησα χρήματα, πήγαν χαμένα. Τι θα κάνω στο μέλλον; Πως θα επιζήσω χωρίς χρήματα;» Εκείνη την περίοδο δεν ήθελα ούτε να φάω, ούτε να μιλήσω. Ένιωθα μεγάλη κατάθλιψη και αγωνία στην καρδιά μου. Η μητέρα μου, που ήταν εξωστρεφής, υπέφερε κι αυτή φρικτά μ’ αυτό το ζήτημα, και κλείστηκε στον εαυτό της. Μετά από μια περίοδο μελαγχολίας, αποφάσισα να σταθώ στα πόδια μου από εκεί που σταμάτησα. Ενθάρρυνα τον εαυτό μου: «Όσο διαρκούν οι πράσινοι λόφοι, πάντα θα υπάρχει ξύλο για να καεί. Είμαι ακόμα νέα, Σίγουρα θα πάρω τα χρήματά μου πίσω!» Από τότε και στο εξής, δούλεψα σκληρότερα απ’ όσο πριν, κι ακόμα δεν επέστρεψα στο σπίτι για δύο χρόνια, από το φόβο πως αν επισκεπτόμουν το σπίτι, αυτό θα με εμπόδιζε από το να βγάλω χρήματα.

Η σωτηρία του Θεού ήρθε σε μένα, μέσα στη δίνη του χρήματος
Μια μέρα, μού τηλεφώνησε η μητέρα μου για να μού πει ευχαριστημένη πως είχε καλά νέα για μένα, και μού ζήτησε να επιστρέψω σπίτι. Έτσι, ζήτησα ένα μήνα άδεια από το αφεντικό μου. Όταν έφτασα σπίτι, φαινόταν πως η μητέρα μου είχε μετατραπεί σ’ ένα διαφορετικό άτομο: χαμογελούσε περισσότερο, είχε θετική αντιμετώπιση προς τα πράγματα, κι είχε καλύτερη νοητική άποψη. Ήμουν περίεργη για το πώς άλλαξε τόσο πολύ μέσα σ’ αυτά τα δύο χρόνια. Όταν τη ρώτησα, μού είπε πως δέχτηκε το ευαγγέλιο της βασιλείας του Θεού. Τα λόγια του Θεού ήταν αυτά που την είχαν αλλάξει.

Τη δεύτερη μέρα, οι αδελφές από την εκκλησία ήρθαν για να μοιραστούν το ευαγγέλιο μαζί μου. Μού είπαν: «Ο Θεός δημιούργησε τους ουρανούς, τη γη, όλα τα πράγματα κι εμάς τους ανθρώπους. Όλα όσα απολαμβάνουμε μας έχουν παραχωρηθεί από τον Θεό. Στην αρχή, ο Θεός έβαλε τους προπάτορές μας, τον Αδάμ και την Εύα, στον κήπο της Εδέμ, και ζούσαν μια ανέμελη ζωή οι δυο τους. Όμως αργότερα, τους δελέασε και τους διέφθειρε ο Σατανάς, κι έτσι εκδιώχθηκαν από τον Κήπο της Εδέμ, από τον Θεό. Από τότε, εμείς οι άνθρωποι έπρεπε να ιδρώσουμε και να κοπιάσουμε για να παρέχουμε τα απαραίτητα στην οικογένειά μας. Επειδή η καρδιά μας απομακρύνθηκε από τον Θεό, κι επειδή έχουμε ζήσει κάτω από την εξαπάτηση και τη διαφθορά του Σατανά, δεν γνωρίζουμε πώς να ζήσουμε μια ζωή πολύτιμη και γεμάτη νόημα, το μόνο που ξέρουμε είναι να κυνηγούμε το χρήμα και την σαρκική επιθυμία. Συνεπώς, όλοι οι άνθρωποι σήμερα, ζούνε μια κουραστική και μίζερη ζωή. Στην πραγματικότητα, το πόσα χρήματα θα αποκτήσει κάποιος στη ζωή του, είναι καθορισμένο από την κυριαρχία και τις διευθετήσεις του Θεού.» Αφότου άκουσα τη συναναστροφή τους, σκέφτηκα πως ήταν πολύ καθαρά και λογικά. Άκουγα συχνά τη μητέρα μου να λέει: «η ανθρώπινη μοίρα είναι διορισμένη από τον Ουρανό,» έτσι κι εγώ πίστευα πως υπάρχει ένας Θεός που κυβερνά τη μοίρα μας. Και σκέφτηκα σχετικά με τον εαυτό μου: το όνειρό μου ήταν να κερδίσω περισσότερα χρήματα για να ζήσω μια ευτυχισμένη ζωή και εργαζόμουν πάντα σκληρά για να το κάνω πραγματικότητα. Όμως εξαιτίας της λανθασμένης επένδυσης της μητέρας μου, η ζωή μου πήγε αμέσως πίσω, στο πρώτο βήμα. Αυτό με έκανε να δω πως στην πραγματικότητα δεν μπορούμε να ελέγξουμε την ίδια μας τη μοίρα. Πριν φύγουν, μου έδωσαν ένα αντίτυπο του «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται», λέγοντάς μου να το διαβάσω περισσότερο, και να προσευχηθώ στον Θεό ό,τι κι αν συμβεί.

Εκείνη την περίοδο, η μητέρα μου μ’ έμαθε να διαβάζω τα λόγια του Θεού και με δίδαξε να ψέλνω ύμνους κάθε μέρα. Αυτό το είδος ζωής ήταν στ’ αλήθεια απολαυστικό, κι έκανε το πνεύμα μου να νιώθει σταθερότητα και ειρήνη. Έτσι είπα στη μητέρα μου να πιστεύει ειλικρινά στον Θεό. Αλλά, όσο για μένα, που ήμουν ακόμη νέα, ήθελα πρώτα να βγάλω περισσότερα χρήματα, κι ύστερα, θα πίστευα οπωσδήποτε στον Θεό, μαζί της. Ο ένας μήνας πέρασε πολύ γρήγορα, κι έπρεπε να συνεχίσω τη δουλειά μου εντατικά. Αφού δεν καταλάβαινα αρκετές αλήθειες και πάντα ήθελα να πάρω πίσω τα χρήματα που άλλοι είχαν αποσπάσει από τη μητέρα μου, σταδιακά, έβαλα την πίστη μου στον Θεό στο πίσω μέρος του μυαλού μου. Ένα πρωί ξύπνησα και ένιωσα έναν οξύ πόνο στο αριστερό μου μπράτσο. Ανακάλυψα ότι δεν μπορούσα να το κουνήσω καθόλου, ούτε τα δάχτυλα του αριστερού χεριού, ούτε να ισιώσω τον αντίχειρά μου. Φοβήθηκα κι άρχισα να επισκέπτομαι γιατρούς σε όλα τα νοσοκομεία της πόλης, μεγάλα ή μικρά. Αλλά η ασθένειά μου δεν είχε βελτίωση. Ο πόνος με βασάνιζε συνέχεια τόσο, ώστε δεν μπορούσα να κοιμηθώ το βράδυ, το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να περιφέρομαι πέρα δώθε μέχρι τα χαράματα. Χωρίς άλλη επιλογή, αναγκάστηκα να σταματήσω τη δουλειά μου και να μείνω στο σπίτι να ξεκουραστώ για κάποιο διάστημα.

Επέστρεψα στο σπίτι και τη στιγμή που είδα τη μητέρα μου, έβαλα τα κλάματα. Τη ρώτησα: Τι θα γίνει αν μείνω παράλυτη για την υπόλοιπη ζωή μου; Πως θα κερδίσω χρήματα τότε; Ακούγοντάς με να μιλώ έτσι ξέσπασε σε κλάματα και μού είπε: «Κόρη μου, όλα αυτά γίνονται εξαιτίας των χρημάτων. Για να κερδίσουμε περισσότερα χρήματα και να ζήσουμε μια καλύτερη ζωή, επένδυσα τις οικονομίες που μάζεψες με σκληρό κόπο, αλλά το αποτέλεσμα ήταν σχεδόν να καταστραφώ οικονομικά. Δούλεψες σκληρά αυτά τα χρόνια για να κερδίσεις περισσότερα χρήματα, αλλά τελικά απέκτησες πολλές αρρώστιες σε τέτοια νεαρή ηλικία. Στην πραγματικότητα, τα χρήματα είναι μόνο ένα δόλωμα που χρησιμοποιεί ο Σατανάς για να μας παγιδέψει στην αναζήτηση του πλούτου και να μας βλάψει.»
Τα λόγια του Θεού αποκάλυψαν τις εσφαλμένες απόψεις μου ως προς την αναζήτηση
Η μητέρα μου, μού διάβασε ένα κομμάτι από τον λόγο του Θεού: «Το ρητό “το χρήμα κινεί τον κόσμο” είναι η φιλοσοφία του Σατανά και επικρατεί σ’ ολόκληρη την ανθρωπότητα, σε κάθε ανθρώπινη κοινωνία. Μπορείτε να πείτε ότι είναι μια τάση, επειδή έχει μεταλαμπαδευτεί σε όλους και έχει τώρα εδραιωθεί στην καρδιά τους. Οι άνθρωποι ξεκίνησαν από το να μην πιστεύουν σ’ αυτό το ρητό, μέχρι να φτάσουν σταδιακά να το συνηθίσουν, σε σημείο που όταν ήρθαν σε επαφή με την πραγματική ζωή, να το εγκρίνουν νοερά, στη συνέχεια αναγνώρισαν την ύπαρξη και, τελικά, έβαλαν τη δική τους σφραγίδα στην έγκρισή του. Δεν είναι η διαδικασία με την οποία διαφθείρει ο Σατανάς τους ανθρώπους; … Κάτι αποκαλύπτεται μέσα από τη διάθεση των ανθρώπων αυτού του κόσμου, συμπεριλαμβανομένου του κάθε έναν από εσάς. Πώς ερμηνεύεται αυτό; Είναι η λατρεία του χρήματος. Είναι δύσκολο να βγει αυτό από την καρδιά κάποιου; Είναι πολύ δύσκολο! Φαίνεται ότι η διαφθορά του ανθρώπου από τον Σατανά είναι όντως εκτενής! Οπότε, αφότου ο Σατανάς χρησιμοποιήσει αυτήν την τάση για να διαφθείρει τους ανθρώπους, πώς εκδηλώνεται αυτή μέσα τους; Δεν νιώθετε ότι δεν θα μπορούσατε να επιβιώσετε σ’ αυτόν τον κόσμο χωρίς καθόλου χρήματα, ότι θα ήταν αδύνατον ακόμα και για μία ημέρα; (Ναι.) Το κύρος των ανθρώπων βασίζεται στο πόσα χρήματα έχουν, καθώς τους καθιστούν άξιους σεβασμού. Οι φτωχοί σκύβουν από ντροπή, ενώ οι πλούσιοι απολαμβάνουν μεγάλο κύρος. Στέκονται με το κεφάλι ψηλά και περήφανα, μιλάνε δυνατά και ζουν αλαζονικά. Τι αποφέρουν στους ανθρώπους αυτό το ρητό και αυτή η τάση; Δεν υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που πιστεύουν ότι η απόκτηση χρημάτων αξίζει κάθε θυσία; Δεν υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που θυσιάζουν την αξιοπρέπεια και την ακεραιότητά τους, κατά την επιδίωξη να αποκτήσουν περισσότερα χρήματα;»

Αφότου διαβάσαμε τα λόγια του Θεού και σκέφτηκα τη συναναστροφή της μητέρας μου νωρίτερα το ίδιο απόγευμα, τελικά κατάλαβα γιατί ζούσα με τέτοιο πόνο. Όλα συνέβησαν επειδή είχα δεχθεί τις φιλοσοφίες και τις θεωρίες του Σατανά – «το χρήμα κινεί τον κόσμο» και «Τα χρήματα δεν είναι το παν, αλλά χωρίς αυτά, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα» – ως δικούς μου νόμους επιβίωσης. Νόμιζα πως δεν μπορούσα να ζήσω δίχως χρήματα. Με τα χρήματα μπορούσα να τρέφομαι καλά και να ντύνομαι όμορφα, και μόνο όταν είχα χρήματα μπορούσα να ζήσω με αφθονία, να ξεχωρίζω και οι άλλοι να με θεωρούν ανώτερη. Κάτω από την οδηγία αυτών των λανθασμένων θεωριών, αφιέρωσα όλες μου τις προσπάθειες για να κερδίσω χρήματα όλα αυτά τα χρόνια. Παρά τις δυσκολίες και την κούραση, δεν άφηνα καμιά ευκαιρία να κερδίσω χρήματα όσο ήμουν ζωντανή. Μέσα στην υπερβολική μου εξάντληση και αδυναμία, όσο σκεφτόμουν ότι τα χρήματα στον τραπεζικό μου λογαριασμό αυξάνονταν, πάσχιζα ν’ αντέξω. Είδα πως τα χρήματα έλεγχαν ολοκληρωτικά τον τρόπο σκέψης μου για τη ζωή και τις αξίες, και ότι είχα ήδη γίνει το άτομο που ενδιαφερόταν περισσότερο για τα χρήματα, παρά για την ίδια τη ζωή, έγινα εγωίστρια, απαράδεκτη και στενόμυαλη. Όταν έμαθα πως οι οικονομίες αυτών των χρόνων έκαναν φτερά εξαιτίας της λανθασμένης επένδυσης της μητέρας μου, ανέπτυξα μίσος εναντίον της. Αποδείχθηκε ότι εν αγνοία μου αντιμετώπιζα τα χρήματα ως τον στυλοβάτη της ζωής. Όταν κατάλαβα αυτούς τους παράγοντες και σκέφτηκα την παρούσα κατάσταση της υγείας μου, συνειδητοποίησα ότι δεν πρέπει πλέον να πετώ τη ζωή μου με αντάλλαγμα τα χρήματα κι αποφάσισα να ξεκουραστώ για λίγο διάστημα. Έτσι, έζησα την εκκλησιαστική ζωή με τους αδελφούς και τις αδελφές. Αυτό που μ’ ενθουσίασε, ήταν το γεγονός ότι οι ασθένειές μου, που δεν θεραπεύτηκαν μετά από τόσες επισκέψεις σε γιατρούς, είχαν θεραπευτεί πριν το καταλάβω. Ένιωσα πως αυτή ήταν η προστασία και η φροντίδα του Θεού για μένα. Ευχαριστώ τον Θεό!

Μια φορά, κατά τη διάρκεια μιας συνάθροισης, μια αδελφή διάβασε ένα κομμάτι από τον λόγο του Θεού: «Όταν κάποιος έχει γονείς, πιστεύει πως οι γονείς του είναι τα πάντα· όταν έχει περιουσία, πιστεύει πως τα χρήματα είναι ο κύριος πυλώνας του πως είναι το πλεονέκτημά του στη ζωή· όταν οι άνθρωποι έχουν κύρος, προσκολλούνται στενά σ’ αυτό και θα ρίσκαραν τη ζωή τους για χάρη του. Μόνο όταν οι άνθρωποι είναι έτοιμοι να αφήσουν αυτόν τον κόσμο, συνειδητοποιούν πως τα πράγματα στα οποία δαπάνησαν τη ζωή τους επιδιώκοντας δεν είναι τίποτα άλλο παρά παροδικά σύννεφα, κανένα από τα οποία δεν μπορούν κρατήσουν, κανένα από τα οποία δεν μπορούν να πάρουν μαζί τους, κανένα από τα οποία δεν μπορεί να τους απαλλάξει από τον θάνατο, κανένα από τα οποία δεν μπορεί να προσφέρει συντροφιά ή παρηγοριά σε μια μοναχική ψυχή στον δρόμο της επιστροφής και, ιδίως, κανένα από τα οποία δεν μπορεί να προσφέρει σωτηρία στον άνθρωπο, να του επιτρέψει να υπερβεί τον θάνατο. Η δόξα και τα πλούτη που αποκτά κανείς στον υλικό κόσμο, του δίνουν παροδική ικανοποίηση, απολαύσεις της στιγμής, ψευδή αίσθηση άνεσης και τον κάνουν να χάσει τον δρόμο του. Έτσι, οι άνθρωποι, καθώς χτυπιούνται στην αχανή θάλασσα της ανθρωπότητας, λαχταρώντας γαλήνη, παρηγοριά και ηρεμία της καρδιάς, καταπίνονται ξανά και ξανά από τα κύματα. Όταν οι άνθρωποι δεν έχουν βρει ακόμα απαντήσεις στα ερωτήματα που είναι σημαντικότερο να κατανοήσουν — από πού προέρχονται, γιατί ζουν, πού πηγαίνουν, και ούτω καθεξής — ξελογιάζονται από τη δόξα και τα πλούτη, παραπλανιούνται και ελέγχονται από αυτά και χάνονται οριστικά».

Όταν διάβασα αυτό το κομμάτι από τον λόγο του Θεού, αναστατώθηκα πολύ. Στην αρχή, ήθελα μόνο να ζήσω μια ζωή όπου δεν θα χρειαζόταν να ανησυχώ για τροφή και ρούχα. Όταν όμως βελτιώθηκαν οι συνθήκες της ζωής μου, ετοιμάστηκα να αγοράσω ένα νέο σπίτι. Κι όταν το αγόρασα, επέμενα να κατορθώσω κάποιον άλλο στόχο… Εργαζόμουν σκληρά για τις επιθυμίες μου και χανόμουν μέσα σ’ αυτές, αντιμετωπίζοντας τα χρήματα ως το μόνο μου στόχο επιδίωξης στη ζωή, κέρδισα χρήματα ακόμα και σε βάρος της υγείας μου. Ως αποτέλεσμα απέκτησα γαστρεντερικό πρόβλημα, περιαρθρίτιδα στον ώμο και στην πλάτη, και τενοντίτιδα στον μυ που είναι υπεύθυνος για την κίνηση του μπράτσου. Απολύτως πρόθυμη να υπάρχω ως μηχανή που παράγει χρήματα, δεν είχα το μυαλό για να σκεφτώ ποιο είδος ζωής ήταν γεμάτο αξία και νόημα, και τι θα έπρεπε να επιδιώκει κάποιος στη ζωή του, έτσι, όταν η μητέρα μου μοιράστηκε το ευαγγέλιο μαζί μου, δεν ήθελα ν’ ακούσω. Όμως, όταν βρέθηκα σε αφόρητο πόνο, μόνο τότε βίωσα ότι τα λόγια του Θεού «στα οποία δαπάνησαν τη ζωή τους επιδιώκοντας δεν είναι τίποτα άλλο παρά παροδικά σύννεφα, κανένα από τα οποία δεν μπορούν κρατήσουν,» είναι αλήθεια και γεγονός. Ευχαριστώ τον Θεό για την οδηγία Του. Χωρίς την αποκάλυψη των λόγων του Θεού που με έκαναν να καταλάβω πως η άποψή μου για την επιδίωξη ήταν λανθασμένη, θα ξόδευα μάταια ολόκληρη τη ζωή μου.
Τις ημέρες που ακολούθησαν, παρακολουθούσα ενεργά τις συναθροίσεις και διάβαζα τον λόγο του Θεού. Είχα τη συναίσθηση της ειρήνης και της χαράς στην καρδιά μου, που δεν είχα ξανανιώσει ποτέ πριν, και τα οποία δεν μπορούσα να αγοράσω με οποιοδήποτε υλικό πράγμα. Ευχαριστώ τον Θεό. Πρέπει να επιδιώξω την αλήθεια ειλικρινά και να περπατήσω στο πραγματικό μονοπάτι της ζωής. Αργότερα, παραιτήθηκα από την προηγούμενη δουλειά μου και βρήκα μία άλλη που βρισκόταν κοντά στο σπίτι μου, έτσι ώστε να μπορώ να συναθροίζομαι τακτικά με τους αδελφούς και τις αδελφές.
Όταν ήρθε πάνω μου ο πειρασμός του Σατανά, αναζήτησα την αλήθεια
Ήμουν πρόθυμη να επιδιώξω την αλήθεια, όμως σχεδόν κάθε φορά που βρισκόμουν σε συνάθροιση με τους αδελφούς και τις αδελφές, μού τηλεφωνούσε το αφεντικό μου για να μού πει να πάω για δουλειά. Τότε, διχαζόμουν και ήμουν δυστυχισμένη στην καρδιά μου με τη σκέψη πως «αν δεν πάω, θα χάσω τους πελάτες μου, κι αργότερα δεν θα έχω πηγή εσόδων. Όμως θέλω και να παρακολουθώ τις συναθροίσεις.» Αρκετές φορές, αν και παρακολουθούσα τις συναθροίσεις, η καρδιά μου δεν ησύχαζε και το πνεύμα μου σταδιακά σκοτείνιαζε. Προσευχήθηκα με δάκρυα στον Θεό: «Ω Θεέ! Είμαι πολύ αναστατωμένη τώρα. Γνωρίζω ξεκάθαρα πως ο Σατανάς χρησιμοποιεί τα χρήματα για να με παρασύρει μακριά από Εσένα. Θέλω να τα ξεφορτωθώ, αλλά είμαι πολύ αδύναμη για να ελευθερωθώ από το δέλεαρ των χρημάτων. Θεέ! Σε παρακαλώ σώσε με!» Μετά την προσευχή ένιωσα κάπως πιο ήρεμη κι ύστερα διάβασα δύο κομμάτια από τα λόγια του Θεού: «Όταν κάποιος δεν έχει Θεό, όταν δεν μπορεί να Τον δει, όταν δεν μπορεί να αναγνωρίσει ξεκάθαρα την κυριαρχία του Θεού, τότε κάθε μέρα είναι ανούσια, άνευ αξίας και θλιβερή. Όπου κι αν βρίσκεται κάποιος και όποια κι αν είναι η δουλειά του, τα μέσα διαβίωσής του και η επιδίωξη των στόχων του δεν του φέρνουν τίποτε άλλο παρά ατέρμονη συντριπτική θλίψη και μαρτύριο που δεν υποχωρεί, σε βαθμό που δεν αντέχει να κοιτάξει πίσω. Μόνο όταν κάποιος αποδεχθεί την κυριαρχία του Δημιουργού, υποταχθεί στις ενορχηστρώσεις και τις διευθετήσεις Του, και αναζητήσει την πραγματική ανθρώπινη ζωή, θα απελευθερωθεί, σταδιακά, από όλη τη συντριπτική θλίψη και το μαρτύριο, και θα απαλλαγεί από όλη την κενότητα της ζωής».

Αφότου διάβασα τα λόγια του Θεού, κατάλαβα γιατί εξακολουθούσα να ενοχλούμαι από τον πειρασμό του Σατανά όταν με έβρισκε. Ήταν επειδή οι απόψεις μου για την ανθρώπινη ζωή δεν είχαν ακόμα μεταμορφωθεί, κι επειδή ήθελα ακόμα να ζω με βάση την άποψη του Σατανά που έλεγε: «Τα χρήματα δεν είναι το παν, όμως χωρίς αυτά, δεν μπορεί κάποιος να κάνει τίποτα.» Σκέφτηκα το παρελθόν. Όταν δεν γνώριζα την κυριαρχία του Θεού, ζούσα μέσα στις μηχανορραφίες του Σατανά και βασιζόμουν στον εαυτό μου για να πασχίσω να βγάλω χρήματα. Παρόλο που απέκτησα φευγαλέα ευχαρίστηση και προσωρινή αξιοπρέπεια, τι συνέβη; Ήμουν γεμάτη αρρώστιες σε τόσο νεαρή ηλικία, και προτιμούσα να πεθάνω. Ποιο ήταν το νόημα και η αξία μιας τέτοιας ζωής; Ποιο ήταν πραγματικά το πιο σημαντικό – τα χρήματα ή η ζωή; Σκέφτηκα επίσης τους πλούσιους ανθρώπους γύρω μου. Μερικοί έκαναν χρήση ναρκωτικών, άλλοι έπαιζαν τζόγο, άλλοι είχαν ερωμένες, κάποιοι άλλοι ακόμα έπεφταν από κτίρια λόγω της κενότητας μέσα τους… Αν και αυτοί οι άνθρωποι είχαν αρκετά χρήματα, η ζωή τους ήταν ένα πραγματικό χάος. Αυτό ήταν επαρκής απόδειξη για να δω πως η επιδίωξη του πλούτου δεν ήταν ένα σωστό μονοπάτι. Την ώρα που το σκεφτόμουν η καρδιά μου ξύπνησε και κατάλαβα: το να υπακούς στον Θεό, να λατρεύεις τον Θεό και να νιώθεις σταθερότητα και ειρήνη – αυτά είναι πιο σημαντικά από οτιδήποτε άλλο. Είχα επίσης τη θέληση να απαρνηθώ τη σάρκα μου, να αλλάξω τις μεθόδους επιβίωσής μου που ανήκαν στον Σατανά, να μάθω να υποτάσσομαι στον Θεό, και ν’ αφήσω τον Θεό να κυβερνήσει το μέλλον μου.

Κατά τη διάρκεια των συναθροίσεων, όταν μου τηλεφωνούσε το αφεντικό για να ξαναδουλέψω, του έλεγα πως είμαι απασχολημένη. Σταδιακά, δεν με έλεγχε πλέον το χρήμα και ένιωσα τρομερά ανακουφισμένη και χαρούμενη στην καρδιά μου.
Επίλογος
Αν και τώρα δεν μπορώ να ζήσω κατά βούληση, όπως πριν, αυτά που μου δίνει ο Θεός είναι ήδη αρκετά για να ζήσω, και η υγεία μου σταδιακά βελτιώνεται. Διαβάζω τον λόγο του Θεού κάθε μέρα, παρακολουθώ τις συναθροίσεις, επικοινωνώ τις εμπειρίες μου με αδελφούς και αδελφές, ζώντας μια σταθερή και ειρηνική ζωή. Ο Θεός είναι Αυτός που με έσωσε από τη βλάβη του Σατανά και τον πειρασμό του χρήματος. Ευχαριστώ τον Θεό!

Προτεινόμενα:
Χριστιανική αναζήτηση εργασίας – Έχουμε τον Θεό, οπότε δεν φοβόμαστε τις δυσκολίες
Χριστιανή στο χώρο εργασίας – Όντας ένας τίμιος άνθρωπος, ζω με ευθύτητα

Ο Κύριος Ιησούς κήρυξε.

Ποια είναι η σημαντικότερη χάρη του Θεού για τον άνθρωπο;

22 Νοεμβρίου 2018

0

Η χάρη προέρχεται από τον Θεό, κι επειδή ο Θεός δημιούργησε εμάς τους ανθρώπους, η χάρη Του πάντα μας συντρόφευε. Μετρώντας τη χάρη του Θεού, πολλοί αδελφοί και αδελφές μπορεί να πουν ότι ο Θεός θεράπευσε την αρρώστια τους, ότι ο Θεός εγγυάται την οικογενειακή τους ειρήνη ή ότι ο Θεός φέρνει ευτυχία στην οικογένειά τους και όλα κυλάνε ομαλά, και ούτω καθεξής. Αυτές είναι εκφάνσεις της χάρης του Θεού που μπορούν να φέρουν απόλαυση μόνο στη σάρκα μας, ωστόσο δεν είναι τόσο ευεργετικές για τη ζωή μας. Αυτό που είναι το σημαντικότερο ευεργετικό για τη ζωή μας είναι ο λόγος του Θεού, που είναι επακριβώς η μεγαλύτερη χάρη που ο εναποθέτει ο Θεός σε μας. Όσο ακούμε τα λόγια του Θεού, θα λάβουμε τη χάρη και τις ευλογίες του Θεού και θα ζούμε κάτω από τη φροντίδα Του και την προστασία Του.
Όταν ο Αδάμ και η Εύα υπάκουσαν στα λόγια του Θεού, έλαβαν τη χάρη και τις ευλογίες του Θεού.
Όταν ο Θεός δημιούργησε τους προπάτορές μας, τον Αδάμ και την Εύα, τους έβαλε στον κήπο της Εδέμ και τους είπε: «Προσέταξε δε Κύριος ο Θεός εις τον Αδάμ λέγων, Από παντός δένδρου του παραδείσου ελευθέρως θέλεις τρώγει, από δε του ξύλου της γνώσεως του καλού και του κακού δεν θέλεις φάγει απ’ αυτού· διότι καθ’ ην ημέραν φάγης απ’ αυτού, θέλεις εξάπαντος αποθάνει» (Γέν. 2:16-17). Αφότου ο Αδάμ και η Εύα άκουσαν τα λόγια του Θεού, έπραξαν αναλόγως: έτρωγαν καρπούς μόνο από τα άλλα δέντρα και όχι από το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού. Συνεπώς, είχαν την ευλογία του Θεού. Επέβλεπαν τα φυτά και τα ζώα μέσα στον κήπο, αγαπούσαν ο ένας τον άλλον και ζούσαν μαζί ειρηνικά και ευτυχισμένα. Όμως μια μέρα, ήρθε το ερπετό για να τους βάλει στον πειρασμό να φάνε τον καρπό από το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού, και επειδή δεν μπορούσαν να κάνουν τη διάκριση, ενέδωσαν στο πανούργο σχέδιο του Σατανά, αψήφησαν τα λόγια του Θεού και έφαγαν τον καρπό, τον οποίο ο Θεός τούς είχε δώσει οδηγίες να μη φάνε. Ως αποτέλεσμα, εκδιώχθηκαν από τον κήπο της Εδέμ και στο εξής έζησαν μια ζωή γεμάτη πόνο, ιδρώτα και κόπο προκειμένου να παρέχουν τα απαραίτητα για την οικογένειά τους. Έχασαν τη χάρη και τις ευλογίες του Θεού. Αυτή ήταν η συνέπεια επειδή αψήφησαν τα λόγια του Θεού.
Την εποχή της Παλαιάς Διαθήκης, όταν οι άνθρωποι τηρούσαν τους νόμους και τις εντολές του Θεού, λάμβαναν τη χάρη και τις ευλογίες του Θεού.
Η ανθρωπότητα την εποχή της Παλαιάς Διαθήκης δεν γνώριζε πώς να ζήσει, έτσι ο Ιεχωβάς Θεός διακήρυξε νόμους και εντολές για να τους πει πώς να ζουν, πώς να λατρεύουν τον Θεό, τι είδους ανθρώπους ευλογεί ο Θεός, ποιού είδους ανθρώπους καταριέται, και τι είναι η αμαρτία. Αυτά τα λόγια του Ιεχωβά Θεού ήταν αυτό που οι άνθρωποι χρειάζονταν, και αυτό που οι άνθρωποι όφειλαν να τα ακολουθήσουν. Όταν οι Ισραηλίτες ενεργούσαν σύμφωνα με τους νόμους, δέχονταν τη χάρη και τις ευλογίες του Θεού. Ζούσαν μαζί, ειρηνικά πάνω στη γη, κι είχαν πάντα δίπλα τους τον Θεό, και είχαν τη φροντίδα Του και την προστασία Του. Όπως αναφέρει η Βίβλος: «και φύλαττε τας εντολάς Κυρίου του Θεού σου, περιπατών εις τας οδούς αυτού, φυλάττων τα διατάγματα αυτού, τα προστάγματα αυτού και τας κρίσεις αυτού και τα μαρτύρια αυτού, ως είναι γεγραμμένον εν τω νόμω του Μωϋσέως, διά να ευημερής εις πάντα όσα πράττεις και πανταχού όπου αν στραφής» (1Βασ. 2:3).

Ωστόσο, κατά το τέλος της εποχής της Παλαιάς Διαθήκης, οι άνθρωποι ήταν τόσο βαθιά διεφθαρμένοι από τον Σατανά που δεν ήταν σε θέση να τηρήσουν τους νόμους. Άρχισαν να προσφέρουν κατώτερες θυσίες, να πωλούν βόδια, πρόβατα και περιστέρια μέσα στον ναό, μετατρέποντάς τον σε σπήλαιο ληστών, πράττοντας με αυτόν τον τρόπο τα πράγματα που ο Θεός σιχαινόταν και απεχθανόταν. Ως αποτέλεσμα της προδοσίας τους προς τους νόμους και τις εντολές του Θεού, όλοι ήρθαν αντιμέτωποι με τον κίνδυνο καταδίκης τους από τους νόμους.
Την εποχή της Καινής Διαθήκης, οι άνθρωποι που αποδέχονταν το ευαγγέλιο του Κυρίου Ιησού λάμβαναν τη χάρη και τις ευλογίες του Θεού.

Όταν ο Κύριος Ιησούς ενσαρκώθηκε στη γη, έφερε το ευαγγέλιο της βασιλείας των ουρανών και δίδαξε την οδό της μετανοίας, λέγοντας στους ανθρώπους ότι πρέπει να εξομολογηθούν τις αμαρτίες τους και να μετανοήσουν, να αγαπάνε τους εχθρούς τους, να είναι ταπεινοί και υπομονετικοί, να συγχωρούν τους άλλους, να αγαπούν τον γείτονά τους όπως τον εαυτό τους και ούτω καθεξής. Οι άνθρωποι που ενεργούσαν σύμφωνα με τα λόγια του Κυρίου Ιησού, λάμβαναν συγχώρεση των αμαρτιών, δεν κινδύνευαν πλέον να τιμωρηθούν από τον νόμο επειδή διέπραξαν αμαρτίες, και ζούσαν κάτω από τη χάρη και τις ευλογίες του Θεού. Αντίθετα, αυτοί που αρνήθηκαν να δεχθούν την οδό της μετανοίας, την οποία δίδασκε ο Κύριος Ιησούς, έχασαν τη σωτηρία του Θεού και εξακολούθησαν να ζουν τη βασανιστική ζωή κάτω από τα δεσμά του νόμου.

Από το έργο του Θεού στο παρελθόν, είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε πως τα λόγια του Θεού είναι η σπουδαιότερη χάρη και οι ευλογίες που εναποθέτει ο Θεός στον άνθρωπο. Όσο ακολουθούμε την οδό του Θεού και πράττουμε σύμφωνα με τα λόγια Του, ζούμε κάτω από τη φροντίδα και την προστασία Του. «Με άρτον μόνον δεν θέλει ζήσει ο άνθρωπος, αλλά με πάντα λόγον εξερχόμενον διά στόματος Θεού» (Ματθ. 4:4). Αυτά τα λόγια μάς λένε ότι, εκτός από την τροφή, ακόμα πιο σπουδαίο είναι να ζήσουμε από τα λόγια του Θεού και να μην τα εγκαταλείπουμε. Αυτό συμβαίνει επειδή μόνο ο λόγος του Θεού μπορεί να είναι η ζωή μας, και είναι το θεμέλιο της ύπαρξής μας.
Τις έσχατες ημέρες, πρέπει να δεχθούμε τις νέες ομιλίες του Θεού, ώστε να λάβουμε τη χάρη και τις ευλογίες του Θεού.
Η Αποκάλυψη προφητεύει, «Όστις έχει ωτίον ας ακούση τι λέγει το Πνεύμα προς τας εκκλησίας. Ο νικών δεν θέλει αδικηθή εκ του θανάτου του δευτέρου» (Αποκ. 2:11). Αυτά τα λόγια μάς στέλνουν ένα μήνυμα: όταν εμφανιστεί ο Θεός και αρχίσει να εργάζεται κατά τις έσχατες ημέρες, θα μιλήσει ξανά και θα εναποθέσει τον λόγο της ζωής πάνω μας. Συνεπώς, πρέπει να δώσουμε βάση ώστε να ακούσουμε με προσοχή, και μόλις ακούσουμε τα νέα λόγια του Θεού, πρέπει να αναζητήσουμε και να διερευνήσουμε χωρίς καθυστέρηση. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να είμαστε σε θέση να κερδίσουμε τη σωτηρία του Θεού των εσχάτων ημερών και να δεχθούμε τη χάρη και τις ευλογίες Του.

Από την Σίντυ, Αμερική

Περισσότερα άρθρα σχετικά με τη χάρη του Θεού:
Η θαυμαστή προστασία του Θεού σε μια επικίνδυνη και τρομακτική πυρκαγιά
Σαν από θαύμα επέζησα από την καταστρεπτική καταιγίδα σώα και αβλαβής

καφετιέρες

Χριστιανός στο χώρο εργασίας: Μια ιστορία για τις καφετιέρες

8 Νοεμβρίου 2018

0

Γιανγκ Κιφενγκ, Καναδάς

Κοιτάζοντας τις καφετιέρες που ήταν στοιβαγμένες επάνω στο τραπέζι δοκιμής, η προϊσταμένη μου είπε ανυπόμονα: «Κοίταξε, μικρέ, ελέγχεις τα προϊόντα τόσο αργά που στοιβάζονται. Όταν βλέπεις ότι ο υπεύθυνος ποιοτικού ελέγχου δεν είναι εδώ, δε χρειάζεται να τα ελέγχεις. Δίνε τα κατευθείαν στους άλλους. Αν ο υπεύθυνος ποιοτικού ελέγχου σε ρωτάει αν έλεγξες τα προϊόντα, μπορείς να πεις ότι το έκανες. Ο προηγούμενος από εσένα δεν έλεγχε όλες τις καφετιέρες, κι έτσι ποτέ δε στοιβάζονταν στο τραπέζι με αυτό τον τρόπο. Μην είσαι τόσο ανόητος.» «Ο προηγούμενος τύπος δοκίμαζε τα προϊόντα πολύ γρήγορα και ποτέ δεν τα άφηνε να στοιβάζονται.», μου είπε περιφρονητικά ο συνάδελφος απέναντί μου. Ακούγοντας τα αρνητικά τους σχόλια, ένιωσα πολύ προσβεβλημένος…

Εργάζομαι σε μια εταιρεία εγκατάστασης συσκευών και είμαι υπεύθυνος για τον έλεγχο της ποιότητας των καφετιέρων που πρόκειται να εξαχθούν. Αυτές οι μηχανές πρέπει να δοκιμάζονται βάζοντας μέσα ζεστό νερό, αλλά αν δεν προσέξω, τα χέρια μου θα βγάλουν φουσκάλες από το καυτό νερό. Προκειμένου να αποφευχθούν προβλήματα που μπορεί να προκύψουν με την ποιότητα των προϊόντων, δοκιμάζω κάθε ένα από αυτά προσεκτικά. Ωστόσο, για να αυξηθεί η παραγωγή και να κερδίσει περισσότερα πριμ, η προϊσταμένη μου κάποιες φορές με προέτρεπε να εργαστώ πιο γρήγορα. Η ηθική μου ακεραιότητα κλονίστηκε λίγο από αυτό: Δεδομένου ότι ο προηγούμενος εργαζόμενος δε δοκίμαζε κάθε προϊόν και τίποτα δε συνέβη, τότε γιατί θα έπρεπε εγώ να το κάνω; Αλλά έπειτα σκέφτηκα: «Είμαι πιστός στον Θεό και ο Θεός μας ζητά να είμαστε τίμιοι άνθρωποι. Εάν δεν ελέγξω τα προϊόντα ένα προς ένα, τότε θα είμαι ανεύθυνος και θα εξαπατώ και δεν θα είμαι ένας τίμιος άνθρωπος που δίνει χαρά στον Θεό. Θα ελέγχω αυτό που πρέπει να ελέγχω. Ως εκ τούτου, προσευχήθηκα στον Θεό σιωπηλά στην καρδιά μου, «Θεέ μου! Είμαι πρόθυμος να εξασκηθώ στο να είμαι τίμιος άνθρωπος.» Μετά την προσευχή, συνέχισα να δοκιμάζω τα προϊόντα ένα προς ένα. Βλέποντας ότι δεν έκανα αυτό που μου είπε, η προϊσταμένη μου με επέπληξε μπροστά στους συναδέλφους μου, «Είσαι ανόητος και το μυαλό σου είναι άκαμπτο.» Ακούγοντάς την να μιλάει για μένα με αυτό τον τρόπο, σκέφτηκα: «Δεν είναι επειδή είμαι ανόητος ή δεν μπορώ να κάνω κάτι τέτοιο. Πριν πιστέψω στον Θεό, κι εγώ επίσης εξαπατούσα τους άλλους. Τώρα που πιστεύω στον Θεό, θα πρέπει να κάνω πράξη τα λόγια του Θεού

Ο Κύριος Ιησούς κάποτε είπε, «Αλλ’ ας ήναι ο λόγος σας Ναι ναι, Ου, ού· το δε πλειότερον τούτων είναι εκ του πονηρού» (Ματθ. 5:37). Παρ. 12:22, «Ψευδή χείλη βδέλυγμα εις τον Κύριον· οι δε ποιούντες αλήθειαν είναι δεκτοί εις αυτόν». Ο Θεός αγαπά τους έντιμους, και επίσης ελπίζει ότι έχω μια θέση γι’ Αυτόν στην καρδιά μου. Έτσι, όταν θα έβλεπα τον υπεύθυνο ποιοτικού ελέγχου, δε θα έπρεπε να πω ψέματα. Αν είχα ελέγξει τις μηχανές, θα έπρεπε να πω ότι το έκανα, αν όχι, θα έπρεπε να πω ότι δεν το έκανα. Αν φοβάμαι την κριτική του προϊστάμενου και έτσι πω ένα ψέμα για να προστατέψω τα δικά μου συμφέροντα, τότε πέφτω στην παγίδα του Σατανά. Εξαπατώ τον Θεό και δεν είμαι έντιμος άνθρωπος. Ως εκ τούτου, πήρα την απόφαση να κάνω πράξη τα λόγια του Κυρίου και να καταθέσω μαρτυρία.

Έτσι, συνέχισα να ελέγχω προσεκτικά μία προς μία τις καφετιέρες και μετά τις έδινα στα άλλα μέλη του προσωπικού που τις αναλάμβαναν. Και πάλι, η προϊσταμένη μου είπε ανυπόμονα, «Η στάση σου είναι τόσο άκαμπτη. Να είσαι έξυπνος!» Κατάλαβα τι εννοούσε και είπα ήρεμα, «Προϊσταμένη, όντως ελέγχω τα προϊόντα αργά. Αν άλλα άτομα είναι πιο γρήγορα, τότε μπορώ να αλλάξω εργασίες μαζί τους.» Ακούγοντας αυτό που είπα, έφυγε χωρίς να πει κουβέντα. Όταν έφυγε, ένιωσα ειρήνη στην καρδιά μου.

Μια φορά, ήρθαν επιθεωρητές από τα κεντρικά γραφεία στην εταιρεία μας για να επιθεωρήσουν το έργο μας. Ακούγοντας αυτά τα νέα, η προϊσταμένη μου συγκέντρωσε βιαστικά εμάς τους εργαζόμενους στον ποιοτικό έλεγχο για σύσκεψη. Είπε, «Κάποιοι άνθρωποι από τα κεντρικά γραφεία θα έρθουν στην εταιρεία μας για να επιθεωρήσουν το έργο μας. Ακόμα και αν κάποια από τα προϊόντα μας δεν είναι σε καλό επίπεδο, θα πρέπει να πείτε ότι είναι. Αν το κάνετε αυτό, η εταιρεία θα σας ανταμείψει όταν φύγουν οι επιθεωρητές. Αν πείτε την αλήθεια και προκαλέσετε προβλήματα στην εταιρεία μας, θα απολυθείτε. Μη με κατηγορήσετε ότι δε σας προειδοποίησα! Επίσης, κάνουμε εννιάωρες βάρδιες αλλά αν σας ρωτήσουν, θα πρέπει να πείτε ότι δουλεύουμε 8 ώρες την ημέρα.» Κάποιοι εργαζόμενοι έγνεψαν καταφατικά και κάποιοι άλλοι το συζητούσαν. Σκέφτηκα: «Δεν είναι αυτό εξαπάτηση των άλλων;» Αντιμέτωπος με αυτή την κατάσταση, δυσκολεύτηκα και η καρδιά μου πολεμούσε: «Όταν με ρωτήσουν, αν επιλέξω να κάνω πράξη τα λόγια του Κυρίου και να είμαι έντιμος άνθρωπος και να πω την αλήθεια, θα χάσω τη δουλειά μου και το μισθό των χιλιάδων γιουάν, αν δεν το κάνω, δε θα αρέσω στον Θεό.» Αμφιταλαντεύτηκα….

Όταν επέστρεψα στο σπίτι, διάβασα την ιστορία του Ιώβ. Όταν του πήραν την περιουσία του, ο Ιώβ είπε, «Και είπε, Γυμνός εξήλθον εκ κοιλίας μητρός μου και γυμνός θέλω επιστρέψει εκεί· ο Κύριος έδωκε και ο Κύριος αφήρεσεν· είη το όνομα Κυρίου ευλογημένον» (Ιώβ. 1:21). Όταν η γυναίκα του τον κορόιδευε, απάντησε, «Ελάλησας ως λαλεί μία εκ των αφρόνων γυναικών· τα αγαθά μόνον θέλομεν δεχθή εκ του Θεού, και τα κακά δεν θέλομεν δεχθή;» (Ιώβ. 2:10)
Ο Ιώβ ήταν απλός και τίμιος, και είχε μια καρδιά που σεβόταν τον Θεό. Κάθε φορά που αντιμετώπιζε μια δοκιμασία, πίστευε ότι τα πάντα ελέγχονται από το χέρι του Θεού, και έτσι δε λάμβανε υπόψιν τις απώλειες και τα κέρδη του αλλά ακόμη ακολουθούσε το δρόμο του Θεού. Τέλος, κατέθεσε μαρτυρία για τον Θεό και έγινε δεκτός από τον Θεό. Συγκριτικά, εξετάζοντας τον εαυτό μου, όταν συναντούσα πρακτικές καταστάσεις που άγγιζαν τα δικά μου συμφέροντα, πάντα συναντούσα δυσκολία επειδή λάμβανα υπόψιν τα κέρδη μου και τις απώλειες και δεν ήθελα να ακολουθήσω την οδό του Θεού. Το ανάστημά μου ήταν ακόμα πολύ μικρό. Όταν κατάλαβα το θέλημα του Θεού, αποφάσισα να μάθω από τον Ιώβ και επίσης προσευχήθηκα στον Θεό σιωπηλά να μου δώσει τη δύναμη να κάνω πράξη τα λόγια Του. Πίστευα ότι είτε με απέλυαν από τη δουλειά μου είτε όχι ή συνέχιζα ήταν υπό τον έλεγχο του Θεού.

Όταν πήγα στη δουλειά, ακόμα ανησυχούσα ότι ο επιθεωρητής θα με ρωτούσε και ότι θα με απέλυε η εταιρεία μου επειδή θα έλεγα την αλήθεια. Ως εκ τούτου, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά. Συνειδητοποίησα ότι η κατάστασή μου δεν ήταν καλή, κι έτσι προσευχήθηκα βιαστικά στον Θεό να μου δώσει δύναμη. Μετά την προσευχή, δεν ήμουν πια τόσο νευρικός. Αλλά βρέθηκα προ εκπλήξεως όταν στην πραγματικότητα ο επιθεωρητής ήρθε και με ρώτησε, «Πώς δοκιμάζεις τα προϊόντα; Τα δίνεις σε άλλους εργαζόμενους αφού τα δοκιμάσεις;» Είπα με ειλικρίνεια, «Δοκιμάζω τα προϊόντα σύμφωνα με τις προδιαγραφές ελέγχου. Έπειτα από αυτό, τα δίνω σε άλλους εργαζόμενους.» Εκείνη τη στιγμή, η προϊσταμένη μας άλλαξε θέμα και απέσπασε την προσοχή του επιθεωρητή, και ως εκ τούτου δεν μου έκανε άλλες ερωτήσεις. Ήξερα ότι η όλη διαδικασία ήταν υπό το κράτος του Θεού.

Στην εταιρεία, συμπεριφέρθηκα έντιμα και έπραξα προσεκτικά σύμφωνα με τα λόγια του Θεού. Πάντα κρατούσα την καρδιά μου σιωπηλή ενώπιον του Θεού, έτσι κάθε μέρα ήταν πολύ πλούσια. Σταδιακά, η προϊσταμένη και οι συνάδελφοί μου σταμάτησαν να λένε πράγματα για μένα. Κάποιες φορές ακόμα έρχονταν και συζητούσαν μαζί μου. Αφότου βίωσα αυτές τις καταστάσεις η πίστη μου στον Θεό ενισχύθηκε περισσότερο και έφτασα στο να πιστέψω ακράδαντα ότι αν κάνουμε πράξη τα λόγια του Θεού, θα κερδίσουμε σίγουρα την καθοδήγηση του Θεού.

Προτεινόμενα:
Χριστιανικοί ύμνοι | Τόση χαρά να είσαι έντιμος άνθρωπος [A Cappella]
Βελτιώνοντας τις διαπροσωπικές μου σχέσεις, έμαθα να συμπεριφέρομαι σωστά (Ι)

Τον Πέτρο και τον Κύριο Ιησού

Γιατί ο Κύριος Ιησούς έδωσε στον Πέτρο τα κλειδιά της βασιλείας των ουρανών

7 Νοεμβρίου 2018

0

Γιανγκ Κινγκ

Ήμουν σε σύγχυση διαβάζοντας τις Γραφές

Σήμερα το πρωί, έπειτα από την πρωινή προσευχή μου, άνοιξα τη Βίβλο και διάβασα το κεφάλαιο 16, εδάφιο 19 του Ευαγγελίου του Ματθαίου όπου ο Κύριος Ιησούς είπε στον Πέτρο, «Και θέλω σοι δώσει τα κλειδία της βασιλείας των ουρανών, και ό,τι εάν δέσης επί της γης, θέλει είσθαι δεδεμένον εν τοις ουρανοίς, και ό,τι εάν λύσης επί της γης, θέλει είσθαι λελυμένον εν τοις ουρανοίς» (Ματθ. 16:19). Καθώς διάβαζα τα εδάφια, σκέφτηκα: Υπήρχαν δώδεκα απόστολοι του Κυρίου Ιησού, αλλά γιατί έδωσε τα κλειδιά στον Πέτρο παρά στους υπόλοιπους; Τι έκανε ο Πέτρος που ευχαρίστησε τόσο τον Κύριο; Αν μπορέσω να καταλάβω αυτές τις ερωτήσεις και να ενεργήσω σύμφωνα με τις πράξεις του Πέτρου, τότε δεν θα κερδίσω κι εγώ τον έπαινο του Κυρίου και στο μέλλον θα εισέλθω στη βασιλεία των ουρανών; Ωστόσο, εξακολουθούσα να μην καταλαβαίνω όταν διάβασα αυτά τα εδάφια αρκετές φορές, και έπειτα έπρεπε να πάρω πρώτα το πρωινό μου και να πάω στη δουλειά.

Βρήκα τις απαντήσεις όταν συμβουλεύτηκα μια συνάδελφό μου

Την ώρα του διαλείμματος για το μεσημεριανό, ρώτησα μία συνάδελφο που πιστεύει στον Κύριο, και ήταν πρόθυμη να με βοηθήσει.

Μου είπε, «Κατά το παρελθόν με προβλημάτιζε και εμένα η γραφή. Διάβασα το κατά Ματθαίον 16: 13-19 αρκετές φορές και συλλογιζόμουν με προσοχή. Δόξα τω Θεώ για τη διαφώτισή Του. Κατάλαβα το θέλημα του Θεού.

Στο κατά Ματθαίον 16:13-16 μπορούμε να δούμε ότι όταν ο Κύριος Ιησούς ρώτησε αρκετούς από τους μαθητές Του, «Τίνα με λέγουσιν οι άνθρωποι ότι είμαι εγώ ο Υιός του ανθρώπου;» κάποιοι από αυτούς είπαν ότι ήταν ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, κάποιοι είπαν ότι ήταν ο Ηλίας, άλλοι ο Ιερεμίας, και μόνο ο Πέτρος είπε, «Εσύ είσαι ο Χριστός, Ο Υιός του ζωντανού Θεού.» Από αυτό, μπορούμε να καταλάβουμε ότι από τους δώδεκα αποστόλους, μόνο ο Πέτρος ήξερε ότι ο Κύριος Ιησούς ήταν ο ερχόμενος Μεσσίας – ο Χριστός. Από το έργο και τα λόγια Του, ο Πέτρος μπόρεσε να επιβεβαιώσει ότι ο Κύριος Ιησούς ήλθε από το Άγιο Πνεύμα. Δεν έχει σημασία πόσο καταδίκαζαν οι Φαρισαίοι, επιτίθονταν και έκριναν τον Κύριο Ιησού, εκείνος δεν εξαπατήθηκε αλλά απλά υπάκουσε στην καθοδήγηση και το θέλημα του Αγίου Πνεύματος και ακολούθησε τον Κύριο Ιησού όλο τον καιρό. Από αυτό, ξέρουμε ότι ο Πέτρος είχε πραγματική γνώση για τον Κύριο Ιησού. Επιπλέον, όταν ήρθαν οι στρατιώτες να συλλάβουν τον Κύριο, ο Πέτρος πετάχτηκε μπροστά για να προστατέψει τον Κύριο και έκοψε το αυτί του στρατιώτη. Η πράξη του ήταν το αποτέλεσμα του να είναι θερμόαιμος και λίγο αγενής, το οποίο δεν ήταν σύμφωνο με το θέλημα του Κυρίου, αλλά από μια άλλη οπτική γωνία, μπροστά σε έναν τόσο μεγάλο κίνδυνο, με αυτό που έκανε ο Πέτρος έδειξε ότι αληθινά αγαπούσε τον Κύριο. Εξάλλου, αφού ο Κύριος αναστήθηκε από τους νεκρούς και ανέβηκε στον ουρανό, ο Πέτρος ποίμανε τις εκκλησίες σύμφωνα με τις εντολές του Κυρίου και, τελικά, σταυρώθηκε ανάποδα για τον Κύριο, τρόπο με τον οποίο έγινε μάρτυρας με όμορφο και ηχηρό τρόπο. Από αυτά, μπορούμε επίσης να δούμε ότι ο Πέτρος αγαπούσε αληθινά τον Κύριο, αλλιώς δε θα ρίσκαρε τη ζωή του για να προστατέψει τον Κύριο, ούτε θα δεσμευόταν να ακολουθήσει τον Κύριο μέχρι θανάτου και να κηρύξει το ευαγγέλιό Του, πόσο μάλλον να φέρει μαρτυρίες υποταγής στον Θεό μέχρι θανάτου και να τον αγαπάει στο έπακρο.»

Έγνεψα και είπα, «Σωστά. Ανάμεσα στους δώδεκα αποστόλους, μόνο ο Πέτρος αναγνώρισε ότι ο Κύριος Ιησούς ήταν ο Χριστός. Ο Πέτρος όντως είχε αληθινή γνώση του Κυρίου.»

Η συνάδελφός μου συνέχισε να μιλάει, «Ο Κύριος Ιησούς είπε, “Και ο Ιησούς είπε προς αυτόν· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της διανοίας σου. Αύτη είναι πρώτη και μεγάλη εντολή.” (Ματθ. 22:37-38) “Απεκρίθη ο Ιησούς και είπε προς αυτόν· Εάν τις με αγαπά, τον λόγον μου θέλει φυλάξει, και ο Πατήρ μου θέλει αγαπήσει αυτόν, και προς αυτόν θέλομεν ελθεί και εν αυτώ θέλομεν κατοικήσει. Ο μη αγαπών με τους λόγους μου δεν φυλάττει· και ο λόγος, τον οποίον ακούετε, δεν είναι ιδικός μου, αλλά του πέμψαντός με Πατρός.” (Ιωάν. 14:23-24) “Δεν θέλει εισέλθει εις την βασιλείαν των ουρανών πας ο λέγων προς εμέ, Κύριε, Κύριε, αλλ’ ο πράττων το θέλημα του Πατρός μου του εν τοις ουρανοίς.” (Ματθ. 7:21) Ο Πέτρος τήρησε τη μεγαλύτερη εντολή – να αγαπήσει τον Κύριο, οπότε δεν τον έπιασαν οι στρατιώτες και μπόρεσε να προστατέψει τον Κύριο, και μπόρεσε ακόμα και να παραδώσει τη ζωή του και να καρφωθεί ανάποδα στο σταυρό για χάρη του Κυρίου, υπακούοντας τον Κύριο μέχρι το θάνατο. Αυτό ήταν αρκετό για να δείξει ότι ήταν ο άνθρωπος που ακολούθησε την οδό του Κυρίου. Το ότι ο Κύριος Ιησούς έδωσε στον Πέτρο τα κλειδιά της βασιλείας των ουρανών μας επιτρέπει να γνωρίζουμε ότι ο Κύριος τον αγαπούσε και ότι η αναζήτησή του ήταν αποδεκτή από τον Κύριο. Προκειμένου να εισέλθουμε στη βασιλεία των ουρανών, θα πρέπει να μιμηθούμε τον Πέτρο και να είμαστε άνθρωποι που αγαπάμε και γνωρίζουμε τον Κύριο. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα λάβουμε τις υποσχέσεις Του.»

Όταν άκουσα τα λόγια της, είδα το φως και είπα, «Φαίνεται ότι δίνοντας ο Κύριος στον Πέτρο τα κλειδιά της βασιλείας των ουρανών δείχνει τις ειλικρινείς Του προθέσεις και προσδοκίες για την ανθρωπότητα. Τότε πώς ο Πέτρος συγκεκριμένα επιδίωξε να γνωρίσει και να αγαπήσει τον Κύριο;»

Μόνο μιμούμενοι την επιδίωξη του Πέτρου θα λάβουμε την αποδοχή του Κυρίου

Ακούγοντας τα λόγια μου, πήρε ένα τάμπλετ και μου είπε με χαρά, «Σχετικά με το πώς ο Πέτρος επιδίωξε να αγαπήσει και να γνωρίσει τον Κύριο, διάβασα δυο κείμενα με λόγια από μια ιστοσελίδα του ευαγγελίου, τα οποία το εξηγούν πολύ καθαρά. Επίτρεψέ μου να τα διαβάσω για σένα.

“Ο Πέτρος ακολούθησε τον Ιησού για πολλά χρόνια και είδε στον Ιησού πολλά πράγματα που δεν έχουν οι άνθρωποι. … Η κάθε κίνηση του Ιησού λειτουργούσε σαν υπόδειγμα στη ζωή του, ενώ τα κηρύγματα του Ιησού χαράχτηκαν έντονα στην καρδιά του. Ήταν ιδιαίτερα συμπονετικός και αφοσιωμένος στον Ιησού και δεν είχε ποτέ παράπονα από Αυτόν. Γι’ αυτόν τον λόγο, έγινε η πιστή συντροφιά του Ιησού όπου κι αν Αυτός πήγαινε. Ο Πέτρος παρατηρούσε τις διδαχές του Ιησού, τον ευγενικό Του λόγο, καθώς και το τι έτρωγε, τι φορούσε, την καθημερινότητά Του και τα ταξίδια Του. Ακολουθούσε το παράδειγμα του Ιησού με κάθε τρόπο. Δεν ήταν αυτάρεσκος, αντιθέτως απαλλάχθηκε από όλα τα προηγούμενα παρωχημένα πράγματά του και ακολούθησε το παράδειγμα του Ιησού στον λόγο και στην πράξη. Τότε ήταν που ένιωσε πως οι ουρανοί και η γη και τα πάντα βρίσκονταν στα χέρια του Παντοδύναμου και, για τον λόγο αυτό, δεν είχε επιλογή παρά να εισπνεύσει όλο αυτό που ήταν ο Ιησούς για να λειτουργήσει ως το υπόδειγμά του.”

“Μετά από μια περίοδο εμπειριών, ο Πέτρος είδε στον Ιησού πολλές από τις πράξεις του Θεού, είδε το κάλλος του Θεού, και είδε πολλά στοιχεία της ύπαρξης του Θεού στον Ιησού. Επίσης, είδε ότι ο λόγος του Ιησού δεν μπορούσε να έχει εκφραστεί από άνθρωπο, και ότι το έργο που επιτέλεσε ο Ιησούς δεν μπορούσε να έχει γίνει από άνθρωπο. Επιπλέον, και στον λόγο και τις πράξεις του Ιησού, ο Πέτρος είδε πολλά από τη σοφία του Θεού και πολύ θεϊκό έργο. Κατά τη διάρκεια των εμπειριών του, δεν γνώρισε μόνο τον εαυτό του, αλλά επικεντρώθηκε και στην παρατήρηση των πράξεων του Ιησού, από τις οποίες ανακάλυψε πολλά καινούργια στοιχεία· δηλαδή, ότι υπήρχαν πολλές εκφάνσεις του πρακτικού Θεού στο έργο που επιτελούσε ο Θεός μέσω του Ιησού, και ότι ο λόγος, οι πράξεις, οι τρόποι με τους οποίους ο Ιησούς καθοδήγησε τις εκκλησίες, και το έργο που πραγματοποίησε, διέφεραν από όσα θα έκανε ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Έτσι, από τον Ιησού πήρε πολλά μαθήματα που έπρεπε να πάρει, και μέχρις ότου ο Ιησούς καρφώθηκε στον σταυρό, είχε αποκτήσει κάποια γνώση του Ιησού – μια γνώση που αποτέλεσε τη βάση της διαχρονικής πίστης του στον Ιησού, και της σταύρωσής του ανάποδα για χάρη του Ιησού.”»

Ακούγοντας τα λόγια της, της είπα, «Φαίνεται ότι όταν ο Πέτρος ζούσε με τον Ιησού Χριστό, έδωσε μεγάλη προσοχή στο να παρατηρεί τα λόγια Του και τα πράγματα που έκανε.»

Εκείνη είπε, «Ναι, από αυτά τα δυο κείμενα μπορούμε να δούμε ότι ο Πέτρος επιθυμούσε να μάθει τον Κύριο. Όταν ήταν σε επαφή με τον Κύριο Ιησού, παρατηρούσε κάθε Του λέξη και πράξη. Στον Ιησού Χριστό, είδε ένα μεγάλο μέρος της Θεϊκής Του ύπαρξης. Για παράδειγμα, τα λόγια Του είναι γεμάτα με εξουσία και δύναμη, κανείς δεν είναι ικανός να κάνει το έργο Του, κανείς δεν έχει το έλεός Του, την αγάπη, την υπομονή και την ανοχή απέναντι στον άνθρωπο. Επιπλέον, από τους διαφορετικούς τρόπους που ο Κύριος Ιησούς αντιμετώπισε τους απλούς ανθρώπους και τους Φαρισαίους, ο Πέτρος μπορούσε να δει την αγιότητα και τη δικαιοσύνη Του. Οι αποκαλύψεις και η ζωή του Κυρίου είναι όλα θετικά πράγματα, μπορούν να φέρουν το φως στον άνθρωπο, και ούτω καθεξής. Ο Πέτρος είδε πολλές αξιαγάπητες πλευρές του Θεού στον Κύριο Ιησού, και αυτές προκάλεσαν την αγάπη Του για τον Κύριο. Πήρε τον Κύριο Ιησού ως υπόδειγμα, γνώριζε το θέλημά Του και είχε τη μέγιστη πίστη σε Εκείνον, ποιμαίνοντας τις εκκλησίες και διαδίδοντας το ευαγγέλιό Του. Εξάλλου, ο Πέτρος κράτησε σταθερά τα λόγια Του στο νου του, και πάντα τα μελετούσε και τα έκανε πράξη. Και εξέταζε τα ίδια του τα λόγια και τις πράξεις κάθε στιγμή. Αν διαπίστωνε ότι δεν ικανοποιούσε την επιθυμία του Θεού, τότε θα ένιωθε μετανοιωμένος, και θα έβρισκε έναν κατάλληλο τρόπο να κάνει το καλύτερο για να ικανοποιήσει τον Θεό. Επιπλέον, ο Πέτρος στάθηκε ως ίσος στους υπόλοιπους ενώ εργαζόταν και δεν έβαλε τον εαυτό του στη θέση ενός από τους μαθητές του Κυρίου Ιησού, αλλά μόνο αγαπούσε τον Κύριο και εκπλήρωνε το καθήκον του ως πλάσμα του Θεού. Όσο και αν συνάντησε τη γελοιοποίηση από τους άπιστους ή την καταδίωξη από τους κυβερνώντες, δεν παραπονέθηκε ενάντια στον Θεό. Όσες κακουχίες και αν υπέφερε και όσες δοκιμασίες και αλλαγές και αν αντιμετώπισε, η αγάπη του για τον Κύριο δεν άλλαξε ποτέ. Λόγω της αναζήτησής του, τελικά θα μπορούσε να υπακούσει τον Θεό μέχρι το θάνατο και να αγαπήσει τον Θεό στο μέγιστο και να καρφωθεί ανάποδα στο σταυρό για χάρη του Θεού. Ο Κύριος Ιησούς ευνόησε την ανθρωπιά του και την αναζήτησή του να πιστεύει στον Θεό, και γνώριζε ότι ήταν ο πιο άξιος να του εμπιστευτεί τα πάντα και τα πιο αξιόπιστα. Ως εκ τούτου, ο Κύριος Ιησούς είπε, “Μακάριος είσαι, Σίμων, υιέ του Ιωνά … και επί ταύτης της πέτρας θέλω οικοδομήσει την εκκλησίαν μου … Και θέλω σοι δώσει τα κλειδία της βασιλείας των ουρανών” (Ματθ. 16:17-19)

Όταν η συνάδελφός μου τελείωσε τα λόγια της, αισθάνθηκα ένα ιδιαίτερο φως μέσα και πραγματικά αισθάνθηκα ότι ο Θεός μπορεί να δει βαθιά στην καρδιά του ανθρώπου. Δεν είναι επειδή ο Κύριος Ιησούς επαίνεσε τον Πέτρο και του έδωσε τα κλειδιά της βασιλείας των ουρανών. Στο παρελθόν, λόγω των τριών αρνήσεων του Πέτρου στον Κύριο, δεν κατάλαβα γιατί ο Κύριος τον επαίνεσε. Τώρα, συνειδητοποίησα ότι ήμουν τόσο ανόητη και ανίδεη. Ο Κύριος έλαβε υπόψιν την ουσία ενός ανθρώπου, αλλά εγώ σκέφτηκα τις στιγμιαίες εκφράσεις του. Αν δεν έβαζα τις αντιλήψεις μου στην άκρη και να αναζητήσω το θέλημα του Κυρίου, πώς θα μπορούσα να καταλάβω; Μέσω της συναναστροφής με τη συνάδελφό μου, ήξερα ότι ο Πέτρος αγαπήθηκε από τον Θεό και αυτός είναι το υπόδειγμα μας. Αν και δεν μπορώ να ζήσω με τον κύριο σήμερα, μπορώ ακόμα να μιμηθώ τον Πέτρο στο να επιδιώκω να γνωρίσω τον Κύριο, την αγάπη του Κυρίου και να κάνω πράξη τα λόγια Του στην πραγματική ζωή. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορώ να λάβω τον έπαινο του Κυρίου και να έχω την ευκαιρία να μπω στη βασιλεία των ουρανών.

Είπα στη συνάδελφό μου, “Δόξα τον Κύριο για την καθοδήγησή Του, γιατί μου επιτρέπει να ακούσω τόσο καλό κήρυγμα και να έχω άφθονους καρπούς. Δόξα στον Κύριο! Αμήν!»

Είπε χαμογελώντας, «Δόξα στον Κύριο! Αμήν!»

Προτεινόμενα:
Ο λόγος του Ιησού στους μαθητές Του μετά την ανάστασή Του (2)
Ο Ιησούς τρώει ψωμί και εξηγεί τις Γραφές μετά την ανάστασή Του (1)

Χριστιανός,συζητώ

Μια συζήτηση για την Επιστροφή του Κυρίου

23 Σεπτεμβρίου 2018

0

Από Αν Μινγκ

Μια μέρα, έβρεχε. Κάποιοι πεζοί κρατούσαν ομπρέλες και κάποιοι περπατούσαν στη βροχή ξέγνοιαστα.

Ο Πάστορας Λη, ο Πάστορας Κιμ και ο Ιεροκήρυκας Τζου είναι γνωστοί πάστορες και ιεροκήρυκες στην Κορέα. Το απόγευμα, αφού τελείωσαν με τα θέματα της εκκλησίας, συναντήθηκαν και είχαν μια συζήτηση. Έπειτα μίλησαν για το θέμα ότι «Κάποιοι άνθρωποι μαρτυρούν ότι ο Κύριος Ιησούς έχει επιστρέψει.» Ο Πάστορας Κιμ είπε: «Πάστορα Λη, Ιεροκήρυκα Τζου, η εκκλησία σας πρέπει να έχει επίσης ακούσει τα νέα. Τώρα κάποιοι άνθρωποι μαρτυρούν ότι ο Κύριος Ιησούς έχει επιστρέψει με σάρκα, και επιπλέον, έχει εκφράσει εκατομμύρια λέξεις. Είναι σοκαριστικό. Τι πιστεύετε γι’ αυτό;» Αυτό το θέμα κίνησε την προσοχή τους. Ο Πάστορας Λη είπε με ψυχρή περιφρόνηση: «Η Βίβλος λέει: ‘Ιδού, έρχεται μετά των νεφελών, και θέλει ιδεί αυτόν πας οφθαλμός και εκείνοι οίτινες εξεκέντησαν αυτόν, και θέλουσι θρηνήσει επ’ αυτόν πάσαι αι φυλαί της γης’ (Αποκ.1:7). Αλλά δεν το έχουμε δει αυτό. Πώς θα μπορούσε να έχει επιστρέψει ο Κύριος;» Στην πραγματικότητα, ο Πάστορας Κιμ είχε την ίδια άποψη με τον Πάστορα Λη. Αλλά, όταν μελέτησε τη Βίβλο, ανακάλυψε ότι έχει προφητευθεί στη Βίβλο ότι υπάρχει και άλλος ένας τρόπος με τον οποίο θα επιστρέψει ο Κύριος. Για παράδειγμα, στην Αποκάλυψη 16:15 λέει: «Ιδού, έρχομαι ως κλέπτης·» Εδώ, το «έρχομαι ως κλέπτης» σημαίνει ότι έρχεται με μυστικότητα. Αλλά αν ο Κύριος Ιησούς έρθει ξανά πάνω σε ένα σύννεφο και μπροστά στα μάτια όλων, πώς αυτό θα εκπληρώσει το «έρχομαι ως κλέπτης»; Κατά συνέπεια έθεσε τις απόψεις του: «Η Βίβλος προφητεύει δυο διαφορετικούς τρόπους, δυο πιθανούς τρόπους που ο Κύριος θα επιστρέψει. Ο ένας τρόπος θα γίνει με μυστικότητα, και ο άλλος δημόσια. Έτσι, αυτές οι δυο προφητείες δεν αντικρούονται καθόλου.»

Ο Ιεροκήρυκας Τζου έτυχε να έχει την ίδια άποψη με τον Πάστορα Κιμ. Είπε: «Δε νομίζω ότι υπάρχει κάποια αντίφαση στα λόγια του Κυρίου, και ότι καμιά από αυτές τις προφητείες δε θα μείνει ανεκπλήρωτη. Εξάλλου, πολλές προφητείες στη Βίβλο λένε ότι θα έρθει ο Κύριος ξανά ως ο Υιός του ανθρώπου. Για παράδειγμα, στο κατά Λουκάν 17:24-25 λέει: «Διότι ως η αστραπή η αστράπτουσα εκ της υπ’ ουρανόν λάμπει εις την υπ’ ουρανόν, ούτω θέλει είσθαι και ο Υιός του ανθρώπου εν τη ημέρα αυτού. Πρώτον όμως πρέπει αυτός να πάθη πολλά και να καταφρονηθή από της γενεάς ταύτης». Επειδή αναφέρει τις λέξεις, ο «Υιός του ανθρώπου» και «να πάθη πολλά», τότε πρέπει να αναφέρεται στην ενσαρκωμένη σάρκα του Θεού. Οπότε διακινδυνεύω μια εικασία: Όπως όταν ήρθε ο Κύριος Ιησούς, οι άνθρωποι του συμπεριφέρθηκαν σαν ένα συνηθισμένο πρόσωπο, και δεν συνειδητοποίησαν ότι Αυτός ήταν ο Μεσσίας, ο Χριστός. Έτσι αν ο Θεός ενσαρκωθεί ως ο Υιός του ανθρώπου που δεν αναγνωρίζεται από τους ανθρώπους ως τέτοιος, έτσι, αυτό θα σημαίνει ότι η ενσάρκωσή Του είναι μυστική. Τότε αυτό θα ταιριάζει με την προφητεία του ερχομού Του «σαν κλέφτης». Και πιστεύω ότι η προφητεία του ερχομού του Υιού του ανθρώπου πιθανόν αναφέρεται στον ερχομό του Θεού μυστικά μέσω της ενσάρκωσης.»

Αυτό που είπε ο ιεροκήρυκας Τζου έκανε τον πάστορα Κιμ πιο σαφή . Ο πάστορας Κιμ είπε, «Είναι πιθανό ο Κύριος Ιησούς να έρθει μυστικά ως Υιός του ανθρώπου, και στη συνέχεια να εμφανιστεί δημόσια. Αυτό έχει γίνει αποδεκτό από πολλούς ερμηνευτές. ”

Ο Πάστορας Λη απέτυχε να σχολιάσει και, βλέποντας ότι είχαν μια ζωηρή συζήτηση, ήταν λίγο στενοχωρημένος. Μετά δίπλωσε τα χέρια του για να κρύψει την αμηχανία του. Όταν ηρέμησε ο ίδιος, αμφισβήτησε την άποψη του Ιεροκήρυκα Τζου και αποδοκιμάζοντας είπε, «Δεδομένου ότι λέτε ότι η επιστροφή του Κυρίου θα είναι μυστική καταρχάς, και θα γίνει δημόσια μόνο αργότερα, έπειτα ποιο έργο θα κάνει ο Κύριος μεταξύ του χρόνου της μυστικής επιστροφής Του και της δημόσιας εμφάνισής Του;»

Στα λόγια του, ο Πάστορας Κιμ και ο Ιεροκήρυκας Τζου έγιναν σιωπηλοί. Σκέφτηκαν την ερώτηση πίνοντας καφέ.

Ξαφνικά, ο Ιεροκήρυκας Τζου φάνηκε να ανακαλύπτει κάποιο νέο φως και είπε ζωηρά, “Πολλές προφητείες στη Βίβλο λένε ότι ο κύριος θα επιστρέψει για να κάνει το έργο της κρίσης, όπως « διότι έρχεται διά να κρίνη την γήν·»(Ψαλ. 98:9) « έρχεται διά να κρίνη την γήν·» (Ψαλ. 96:13) «Και θέλω πλησιάσει προς εσάς διά κρίσιν·» (Μαλ.3:5) Επιπλέον, η Αποκάλυψη αναφέρει πολλές φορές. Για παράδειγμα, η Αποκάλυψη 2:7 λέει: « Όστις έχει ωτίον ας ακούση τι λέγει το Πνεύμα προς τας εκκλησίας. Εις τον νικώντα θέλω δώσει εις αυτόν να φάγη εκ του ξύλου της ζωής, το οποίον είναι εν μέσω του παραδείσου του Θεού» η Αποκάλυψη 2:17 « Εις τον νικώντα θέλω δώσει εις αυτόν να φάγη από του μάννα του κεκρυμμένου, …» Από αυτά τα εδάφια, βλέπω ότι κατά τη διάρκεια του χρόνου της μυστικής ενσάρκωσης του Θεού, θα φτιάξει μια ομάδα νικητών μέσω του έργου της κρίσης. Με τα λόγια του, ο Πάστορας Λη τον αμφισβήτησε και πάλι: “Υπάρχει βάση και για αυτό στη Βίβλο;”

Ο Πάστορας Κιμ συνέχισε να μελετά αυτά που είπε ο Ιεροκήρυκας Τζου. Σκέφτηκε: «Τα λόγια του ιεροκήρυκα Τζου έχουν τη φώτιση του Αγίου Πνεύματος και προέρχονται από την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος. Διαβάζω συχνά αυτά τα εδάφια. Πώς και δεν έχω πάρει ποτέ αυτό το φως;» Ακούγοντας την ερώτηση του Πάστορα Λη, ο ίδιος συλλογίστηκε για μια στιγμή και είπε, “Ο Κύριος Ιησούς είπε κάποτε: ‘Έτι πολλά έχω να είπω προς εσάς, δεν δύνασθε όμως τώρα να βαστάζητε αυτά. Όταν δε έλθη εκείνος, το Πνεύμα της αληθείας, θέλει σας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν· διότι δεν θέλει λαλήσει αφ’ εαυτού, αλλ’ όσα αν ακούση θέλει λαλήσει, και θέλει σας αναγγείλει τα μέλλοντα’ (Ιωάν. 16:12-13. Εδώ, λέει ότι το Πνεύμα της Αλήθειας θα μας οδηγήσει σε όλη την αλήθεια. Αναρωτιέμαι αν αυτό σημαίνει ότι ο Θεός θα ενσαρκωθεί τις ύστατες ημέρες για να εκφράσει την αλήθεια για να κάνει το έργο της κρίσης. ”

Ο Ιεροκήρυκας Τζου ήταν ενθουσιασμένος, λέγοντας, «Ευχαριστώ τον Κύριο. Θυμάμαι ότι στη Βίβλο λέει: ‘Και έτι επί τους δούλους μου και επί τας δούλας μου εν ταις ημέραις εκείναις θέλω εκχέει το πνεύμά μου’ (: Ιωήλ. 2:29). Εδώ λέει ότι ο Θεός θα χύσει το Πνεύμα Του στους υπηρέτες και τις υπηρέτριες, το οποίο είναι κατά πάσα πιθανότητα το έργο της «κρίσης που αρχίζει με τον οίκο του Θεού. ” Με αυτό τον τρόπο, ο Θεός θα φτιάξει μια ομάδα από νικητές πρώτα. Και υποθέτω ότι οι υπηρέτες και οι υπηρέτριες σε αυτό το εδάφιο αναφέρονται στους πρώτους καρπούς που έκανε ο Θεός. Είναι αυτοί που θα υπηρετούν τον Θεό στο Βασίλειό Του στο μέλλον. Είναι πολύ πιθανό. Σε αυτή την περίπτωση, είναι αρκετά σημαντικό για εμάς να δεχτούμε το έργο του Θεού όταν έρχεται με μυστικότητα.» «Δόξα τω Θεώ. Ακούγοντας τα λόγια σας, θυμάμαι ότι επίσης λέγεται στην Αποκάλυψη: ‘διότι το Αρνίον το αναμέσον του θρόνου θέλει ποιμάνει αυτούς και οδηγήσει αυτούς εις ζώσας πηγάς υδάτων, ‘ (Αποκ. 7:17) Όταν αναφέρεται στο «το Αρνί θα τους ταΐσει», αυτό σημαίνει ότι ο Θεός θα ενσαρκωθεί ως ο Υιός του Ανθρώπου για να ταΐσει τον άνθρωπο. Αυτό σημαίνει ότι, ο Θεός προσωπικά θα ενσαρκωθεί για να γίνει ο Υιός του Ανθρώπου για να εργαστεί και να μιλήσει στον κόσμο, δίνοντας στον άνθρωπο το νερό της Ζωής και να φτιάξει μια ομάδα από νικητές.» είπε ο πάστορας Κιμ.

Ο Ιεροκήρυκας Τζου έγνεψε καταφατικά ενώ άκουγε, λέγοντας: «Κι εγώ έτσι νομίζω. Που σημαίνει ότι κατά τη διάρκεια της ενσάρκωσης του Θεού που είναι μυστική, θα φτιάξει μια ομάδα από νικητές εκφράζοντας την αλήθεια. Πρέπει να αδράξουμε αυτή την ευκαιρία να δεχτούμε τη σωτηρία του Θεού. Αλλιώς, όταν ο Θεός εμφανιστεί δημοσίως, θα είναι πολύ αργά για μετάνοια. ”

Ο πάστορας Λη που είχε αγνοηθεί άνοιξε τα χέρια του και είπε προκλητικά: «Ας υποθέσουμε ότι ο Κύριος έρχεται μυστικά μέσα από την ενσάρκωση, τότε πώς θα Τον αναγνωρίσουμε;”

Η ερώτηση του Πάστορα Λη έκανε τον πάστορα Κιμ και τον Ιεροκήρυκα Τζου να αισθανθούν τη στενοχώρια και τη δυσαρέσκειά του, αλλά δε μπορούσαν να απαντήσουν εκείνη τη στιγμή. Όλοι τους χάθηκαν σε βαθιά σκέψη και πάλι. Ο Πάστορας Κιμ σκέφτηκε: «Σωστά! Δεν έχω σκεφτεί ποτέ αυτή την ερώτηση. Αν ο Κύριος Ιησούς έρθει μυστικά μέσα από την ενσάρκωση, τι πρέπει να κάνω για να Τον αναγνωρίσω;» Δε μπορούσε να βοηθήσει καλώντας τον Θεό στην καρδιά του: “Κύριε, τι πρέπει να κάνω αν χάσω την επιστροφή Σου, επειδή δε Σε αναγνωρίζω; Κύριε, μη με εγκαταλείπεις. Είθε να με βοηθήσεις να ακούσω τη φωνή Σου και να ακολουθήσω τα βήματά Σου.» Μετά από την προσευχή, ξαφνικά σκέφτηκε τα λόγια του Κυρίου: ‘Τα πρόβατα τα εμά ακούουσι την φωνήν μου, και εγώ γνωρίζω αυτά, και με ακολουθούσι’ (Ιωάν. 10:27). Στη συνέχεια, τους είπε ενθουσιασμένος: «Θυμάμαι όταν οι μαθητές ρώτησαν τον Κύριο Ιησού για το πώς να υποδεχτούν την επιστροφή Του, είπε ότι θα πρέπει να είναι σαν τις συνετές παρθένες, επειδή οι συνετές παρθένες δίνουν προσοχή στη φωνή του Θεού. Και όταν άκουσαν την είδηση ότι ο Θεός είχε έρθει, αναγνώρισαν τη φωνή του Θεού, και πήγαν να τον καλωσορίσουν. Τώρα πρέπει επίσης να συγκεντρωθούμε στο να ακούσουμε τη φωνή Του. Δεδομένου ότι μερικοί άνθρωποι μαρτυρούν ότι ο Κύριος έχει επιστρέψει, θα πρέπει να το διερευνήσουμε και να δούμε ποια μαρτυρούν ότι είναι η Δευτέρα Παρουσία Του Κυρίου Ιησού.»

«Ευχαριστούμε τον Κύριο. Είναι από την καθοδήγηση του Θεού. Πραγματικά δε μπορούμε να περιμένουμε εδώ και να μην κάνουμε τίποτα. Πρέπει να ερευνήσουμε το έργο του Θεού.» είπε ο Ιεροκήρυκας Τζου με ενθουσιασμό. Στη συνέχεια συζήτησε με τον πάστορα Κιμ πώς να βρει τους αδελφούς και τις αδελφές από την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού, ώστε να συναναστραφούν για το έργο του Παντοδύναμου Θεού. Σκέφτηκαν: Σήμερα, δεδομένου ότι η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού μαρτυρεί ότι ο Κύριος Ιησούς έχει επιστρέψει και έχει πει λόγους, θα πρέπει να προσευχόμαστε, να ψάχνουμε, και σκεφτόμαστε προσεκτικά και καθαρά, και δεν πρέπει τυφλά να το αρνούμαστε ή να το καταδικάζουμε. Πρέπει να διαβάζουμε τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού και, μετά από αυτό, θα ξέρουμε φυσικά αν είναι η φωνή του Θεού.

Ο Πάστορας Λη ήπιε τον καφέ του με αμηχανία και δεν τους αμφισβήτησε πλέον.

Η βροχή είχε ήδη σταματήσει για κάποιο χρονικό διάστημα. Ο ήλιος είχε περάσει μέσα από τα σύννεφα, λάμποντας πάνω στη γη.

Προτεινόμενα:
Ευλαβές Ημερολόγιο: Ο δρόμος για την επιστροφή του Κυρίου
Μπορεί ο άνθρωπος να μεταμορφωθεί και να αναρπαγεί στην ουράνια βασιλεία όταν ο Κύριος επιστρέψει;

Αγία Γραφή

Η σχέση μεταξύ Θεού και Βίβλου (3)

17 Σεπτεμβρίου 2018

0

6. Οι Εβραίοι Φαρισαίοι χρησιμοποίησαν το νόμο του Μωυσή για να καταδικάσουν τον Ιησού. Δεν αναζητούσαν να συμβαδίσουν με τον Ιησού εκείνης της εποχής, αλλά ακολούθησαν επιμελώς το γράμμα του νόμου, στο βαθμό που τελικά κάρφωσαν τον αθώο Ιησού στο σταυρό, αφού τον είχαν κατηγορήσει ότι δεν ακολουθούσε τον νόμο της Παλαιάς Διαθήκης και δεν ήταν ο Μεσσίας. Ποια ήταν η ουσία τους; Δεν ήταν άραγε ότι δεν αναζητούσαν τον τρόπο να συμβαδίσουν με την αλήθεια; Είχαν εμμονή σε κάθε μία λέξη της Γραφής, χωρίς να σέβονται το θέλημά Μου και τα βήματα και τις μεθόδους του έργου Μου. Δεν ήταν άνθρωποι που αναζητούσαν την αλήθεια, αλλά άνθρωποι που ακολουθούσαν αυστηρά τα λόγια της Γραφής· δεν ήταν άνθρωποι που πίστευαν στον Θεό, αλλά άνθρωποι που πίστευαν στη Βίβλο. Ουσιαστικά, ήταν φύλακες της Βίβλου. Προκειμένου να διαφυλάξουν τα συμφέροντα της Βίβλου και να υποστηρίξουν την αξιοπρέπεια της Βίβλου και να προστατεύσουν τη φήμη της Βίβλου, έφτασαν στο σημείο να καρφώσουν τον ελεήμονα Ιησού στον σταυρό. Αυτό το έκαναν κυρίως για χάρη της υπεράσπισης της Βίβλου και για λόγους διατήρησης της κατάστασης κάθε μίας λέξης της Βίβλου στις καρδιές των ανθρώπων. Έτσι προτιμούσαν να απαρνηθούν το μέλλον τους και την προσφορά για την αμαρτία, με το να καταδικάσουν τον Ιησού, ο οποίος δεν συμμορφώθηκε με το δόγμα της Γραφής, σε θάνατο. Δεν ήταν λακέδες σε κάθε μία λέξη της Γραφής;

Και τι υπάρχει για τους ανθρώπους σήμερα; Ο Χριστός έχει έρθει για να απελευθερώσει την αλήθεια, αλλά θα τον απομάκρυναν μάλλον οι άνθρωποι από ανάμεσά τους, για να εισέλθουν στον ουρανό και να λάβουν χάρη. Θα προτιμούσαν να απαρνηθούν εντελώς την έλευση της αλήθειας για να διαφυλάξουν τα συμφέροντα της Βίβλου και θα προτιμούσαν να καρφώσουν ξανά τον Χριστό, που επέστρεψε στη σάρκα στον σταυρό, ώστε να εξασφαλίσουν την αιώνια ύπαρξη της Βίβλου. … Ο άνθρωπος ψάχνει να συμβαδίσει με τις λέξεις, με τη Βίβλο κι όμως δεν έρχεται ούτε ένα άτομο μπροστά Μου για να αναζητήσει τον τρόπο να συμβαδίσει με την αλήθεια. Ο άνθρωπος με κοιτάζει στον ουρανό και εστιάζει με ιδιαίτερη ανησυχία στην ύπαρξή Μου στον ουρανό κι όμως κανείς δεν νοιάζεται για Εμένα στη σάρκα, γιατί Εγώ που ζω μεταξύ των ανθρώπων είμαι απλά πάρα πολύ ασήμαντος. Όσοι αναζητούν μόνο τη συμβατότητα με τα λόγια της Βίβλου και που επιδιώκουν μόνο να συμβαδίσουν με έναν ασαφή Θεό, είναι ένα άσχημο θέαμα για Εμένα. Αυτό συμβαίνει γιατί αυτό που λατρεύουν είναι νεκρά λόγια κι ένας Θεός που είναι σε θέση να τους δώσει ανείπωτους θησαυρούς. Αυτό που λατρεύουν είναι ένας Θεός που βάζει τον εαυτό του στο έλεος του ανθρώπου και το οποίο δεν υπάρχει. Τι, λοιπόν, μπορούν να κερδίσουν τέτοιοι άνθρωποι από Εμένα; Ο άνθρωπος είναι απλώς πάρα πολύ ταπεινός για τις λέξεις. Εκείνοι που είναι εναντίον Μου, που έχουν απεριόριστες απαιτήσεις από Εμένα, που δεν έχουν αγάπη για την αλήθεια, οι οποίοι είναι αντιδραστικοί εναντίον Μου – πώς θα μπορούσαν να συμβαδίζουν μαζί Μου;

από «Θα πρέπει να αναζητήσεις τον τρόπο να συμβαδίσεις με τον Χριστό»

7. Κάθε μέρα αναζητούν ίχνη Μου στη Βίβλο και βρίσκουν «κατάλληλα» χωρία στην τύχη, τα οποία διαβάζουν ασταμάτητα και απαγγέλλουν ως γραφές. Δεν ξέρουν πώς να συμβαδίζουν μαζί Μου, δεν ξέρουν τι σημαίνει να είναι σε έχθρα με Εμένα και απλά διαβάζουν τις γραφές τυφλά. Περιορίζουν μέσα στη Βίβλο έναν ασαφή Θεό που δεν έχουν δει ποτέ και είναι ανίκανοι να δουν και τον βγάζουν έξω να τον δουν κατά τη διάρκεια του ελεύθερου χρόνου τους. Πιστεύουν στην ύπαρξή Μου μόνο μέσα στο πλαίσιο της Βίβλου. Γι’ αυτούς, είμαι το ίδιο με τη Βίβλο. Χωρίς τη Βίβλο δεν υπάρχω Εγώ και χωρίς Εμένα δεν υπάρχει η Βίβλος. Δεν λαμβάνουν υπόψη την ύπαρξη ή τις πράξεις Μου, αλλά αφιερώνουν υπερβολική και ιδιαίτερη προσοχή σε κάθε λέξη της Γραφής και πολλοί από αυτούς πιστεύουν ακόμη ότι δεν πρέπει να κάνω τίποτα απ’ όσα θέλω να κάνω, εκτός αν προφητεύεται από τη Γραφή. Δίνουν μεγάλη σημασία στη Γραφή. Μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι αντιλαμβάνονται τόσο πολύ σημαντικές τις λέξεις και εκφράσεις, στο βαθμό που χρησιμοποιούν στίχους από τη Βίβλο για να μετρήσουν κάθε λέξη που λέω και να με καταδικάσουν. Αυτό που αναζητούν δεν είναι ο τρόπος να συμβαδίσουν μαζί Μου ή ο τρόπος να συμβαδίζουν με την αλήθεια, αλλά ο τρόπος να συμβαδίζουν με τα λόγια της Βίβλου και πιστεύουν ότι οτιδήποτε δεν συμμορφώνεται με τη Βίβλο, χωρίς εξαίρεση, δεν ανήκει στο έργο Μου. Δεν είναι άραγε οι άνθρωποι αυτοί οι συνειδητοί απόγονοι των Φαρισαίων;

από «Θα πρέπει να αναζητήσεις τον τρόπο να συμβαδίσεις με τον Χριστό»

8. Εκείνοι που ενδιαφέρονται μόνο για τα λόγια της Βίβλου, που αδιαφορούν για την αλήθεια ή την αναζήτηση των βημάτων Μου, είναι εναντίον Μου, γιατί Με περιορίζουν σύμφωνα με τη Βίβλο και Με δεσμεύουν μέσα στη Βίβλο κι έτσι είναι απίστευτα βλάσφημοι προς Εμένα. Πώς θα μπορούσαν να έρθουν τέτοιοι άνθρωποι μπροστά Μου; Δεν δίνουν προσοχή στις πράξεις Μου, ή στο Θέλημά Μου ή στην αλήθεια, αλλά απεναντίας παθαίνουν εμμονή με λέξεις, λέξεις που σκοτώνουν. Πώς θα μπορούσαν οι άνθρωποι αυτοί να συμβαδίζουν μαζί Μου;

από «Θα πρέπει να αναζητήσεις τον τρόπο να συμβαδίσεις με τον Χριστό»

9. Το να κατανοείς τη Βίβλο, το να κατανοείς την ιστορία, αλλά να μην κατανοείς τι κάνει σήμερα το Άγιο Πνεύμα, είναι σφάλμα! Έχεις αριστεύσει στη μελέτη της ιστορίας, έχεις κάνει καταπληκτική δουλειά, αλλά δεν κατανοείς τίποτα από το έργο που επιτελεί το Άγιο Πνεύμα την σήμερον ημέρα. Δεν είναι άραγε αυτό ανόητο; Άλλοι σε ρωτούν: «Τι πράττει ο Θεός σήμερα; Σε τι πρέπει να εισέλθεις σήμερα; Πώς πηγαίνει η επιδίωξη της ζωής σου; Κατανοείς το θέλημα του Θεού;» Δεν θα έχεις καμία απάντηση για ό,τι σε ρωτούν – άρα τι γνωρίζεις;

από «Σχετικά με τη Βίβλο (4)»

Αγία Γραφή

Η σχέση μεταξύ Θεού και Βίβλου (2)

17 Σεπτεμβρίου 2018

0

2. Την σήμερον ημέρα, οι άνθρωποι πιστεύουν ότι η Βίβλος είναι ο Θεός και ότι ο Θεός είναι η Βίβλος. Επίσης, πιστεύουν ότι όλα όσα λέει η Βίβλος ήταν τα μόνα λόγια που εξέφρασε ο Θεός και ότι όλα ειπώθηκαν από τον Θεό. Όσοι πιστεύουν στον Θεό πιστεύουν ακόμη ότι παρόλο που και τα εξήντα έξι βιβλία της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης γράφτηκαν από ανθρώπους, όλα αυτά δόθηκαν με την έμπνευση του Θεού και αποτελούν καταγραφή των ομιλιών του Αγίου Πνεύματος. Αυτό αποτελεί τη λανθασμένη ερμηνεία των ανθρώπων και δεν συνάδει απόλυτα με τα γεγονότα. Στην πραγματικότητα, εκτός από τα βιβλία των προφητειών, το μεγαλύτερο μέρος της Παλαιάς Διαθήκης αποτελεί ιστορικό αρχείο. Ορισμένες από τις επιστολές της Καινής Διαθήκης προέρχονται από τις εμπειρίες των ανθρώπων και ορισμένες προέρχονται από τη διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος. Οι επιστολές του Παύλου, παραδείγματος χάριν, προέκυψαν από το έργο ενός ανθρώπου, ήταν όλες το αποτέλεσμα της διαφώτισης του Αγίου Πνεύματος και γράφτηκαν για τις εκκλησίες, ήταν λόγια προτροπής και ενθάρρυνσης για τους αδελφούς και τις αδελφές των εκκλησιών. Δεν ήταν λόγια που εξέφρασε το Άγιο Πνεύμα — ο Παύλος δεν μπορούσε να μιλήσει εξ ονόματος του Αγίου Πνεύματος, ούτε ήταν προφήτης, πολύ λιγότερο δε, είδε οράματα. Οι επιστολές του γράφτηκαν για τις εκκλησίες της Εφέσου, της Θεσσαλονίκης, της Γαλατίας και άλλων εκκλησιών. … Εάν οι άνθρωποι βλέπουν τις επιστολές ή τα λόγια του Παύλου ως τις ομιλίες του Αγίου Πνεύματος και τα λατρεύουν ως Θεό, τότε μπορεί να ειπωθεί ότι δεν ξέρουν να κάνουν καμιά διάκριση. Για να μιλήσουμε πιο σκληρά, δεν είναι αυτό σαφώς βλασφημία; Πώς θα μπορούσε ένας άνθρωπος να μιλήσει εξ ονόματος του Θεού; Και πώς θα μπορούσαν οι άνθρωποι να προσκυνήσουν ενώπιον των καταγραφών των επιστολών του και όσων εξέφρασε σαν να ήταν ένα ιερό βιβλίο ή ένα θεϊκό βιβλίο; Θα μπορούσε ο λόγος του Θεού τυχόν να εκφραστεί από έναν άνθρωπο; Πώς θα μπορούσε ένας άνθρωπος να μιλήσει εξ ονόματος του Θεού;

από «Σχετικά με τη Βίβλο (3)»

3. Ακόμα περισσότερο πιστεύουν ότι, όποιο κι αν είναι το νέο έργο του Θεού, θα πρέπει να επαληθεύεται μέσα από προφητείες, καθώς και ότι σε κάθε στάδιο ενός τέτοιου έργου πρέπει να προβάλλονται αποκαλύψεις, σε όσους Τον ακολουθούν με ειλικρινή καρδιά, διαφορετικά το εν λόγω έργο δεν μπορεί να είναι του Θεού. Ήδη δεν είναι εύκολο για τον άνθρωπο να καταφέρει να γνωρίσει τον Θεό. Αν σ’ αυτό προσθέσουμε την ανόητη καρδιά του ανθρώπου και την επαναστατική φύση του, τη γεμάτη έπαρση και υπεροψία, τότε γίνεται ακόμα πιο δύσκολο για τον άνθρωπο να αποδεχτεί το νέο έργο του Θεού. Ο άνθρωπος ούτε μελετά προσεκτικά το νέο έργο του Θεού ούτε το αποδέχεται με ταπεινότητα. Αντιθέτως, ο άνθρωπος υιοθετεί μια περιφρονητική στάση, αναμένοντας τις αποκαλύψεις και την καθοδήγηση του Θεού. Δεν είναι αυτή συμπεριφορά ανθρώπου που επαναστατεί και αντιτίθεται στον Θεό; Πώς είναι δυνατόν τέτοιου είδους άνθρωποι να λάβουν την έγκριση του Θεού;

από «Πώς μπορεί ο άνθρωπος που έχει ορίσει τον Θεό σύμφωνα με τις αντιλήψεις του, να λάβει τις αποκαλύψεις του Θεού;»

4. Το έργο του Θεού συνεχίζει να εξελίσσεται και, παρόλο που ο σκοπός του έργου Του παραμένει αμετάβλητος, τα μέσα με τα οποία εργάζεται αλλάζουν συνεχώς, άρα και όσοι Τον ακολουθούν. Όσο περισσότερο έργο παράγει ο Θεός, τόσο πιο ενδελεχώς Τον γνωρίζει ο άνθρωπος, και η διάθεση του ανθρώπου αλλάζει αντιστοίχως μαζί με το έργο Του. Ωστόσο, επειδή το έργο του Θεού μεταβάλλεται διαρκώς, εκείνοι που δεν γνωρίζουν το έργο του Αγίου Πνεύματος και εκείνοι οι ανόητοι που δεν γνωρίζουν την αλήθεια, μετατρέπονται σε αντιπάλους του Θεού. Ποτέ δεν συνάδει το έργο του Θεού με τις αντιλήψεις του ανθρώπου, επειδή το έργο Του είναι πάντοτε νέο και ποτέ παλιό. Ποτέ δεν επαναλαμβάνει το παλιό έργο, αντιθέτως, προχωράει πάντοτε προς τα εμπρός με έργο που δεν έχει γίνει ποτέ στο παρελθόν. Από τη στιγμή που ο Θεός δεν επαναλαμβάνει ποτέ το έργο Του, και ο άνθρωπος κατ’ εξακολούθηση κρίνει το έργο του Θεού σήμερα με βάση το έργο Του στο παρελθόν, γίνεται υπερβολικά δύσκολο για τον Θεό να φέρει εις πέρας κάθε στάδιο του έργου της νέας εποχής. Ο άνθρωπος θέτει υπερβολικά πολλά εμπόδια! Ο άνθρωπος είναι εξαιρετικά στενόμυαλος στον τρόπο που σκέφτεται! Κανένας άνθρωπος δεν γνωρίζει το έργο του Θεού, ωστόσο όλοι προσδιορίζουν το έργο Του. Μακριά από τον Θεό, ο άνθρωπος χάνει τη ζωή, την αλήθεια και τις ευλογίες του Θεού. Ωστόσο, ο άνθρωπος δεν αποδέχεται ούτε τη ζωή ούτε την αλήθεια, πόσο μάλλον τις μεγαλύτερες ευλογίες που ο Θεός δίνει στην ανθρωπότητα. Όλοι οι άνθρωποι επιθυμούν να κερδίσουν τον Θεό, όμως είναι ανίκανοι να ανεχθούν τυχόν αλλαγές στο έργο του Θεού. Εκείνοι που δεν αποδέχονται το νέο έργο του Θεού πιστεύουν ότι το έργο του Θεού είναι αμετάβλητο και ότι το έργο του Θεού παραμένει για πάντα στάσιμο. Πιστεύουν πως το μόνο που χρειάζεται για να κερδίσουν την αιώνια σωτηρία από τον Θεό είναι να τηρούν τον νόμο και, εφόσον μετανοούν κι εξομολογούνται τις αμαρτίες τους, η καρδιά του Θεού θα είναι για πάντα ικανοποιημένη. Είναι της άποψης ότι ο Θεός μπορεί να είναι μόνο ο Θεός της τήρησης του νόμου και ο Θεός που σταυρώθηκε για τον άνθρωπο. Είναι επίσης άποψή τους ότι ο Θεός δεν πρέπει και δεν μπορεί να υπερβεί τη Βίβλο. Είναι ακριβώς αυτές οι απόψεις που τους έχουν αλυσοδέσει σφιχτά στον παλιό νόμο και τους κρατούν δέσμιους άκαμπτων κανονισμών.

από «Πώς μπορεί ο άνθρωπος που έχει ορίσει τον Θεό σύμφωνα με τις αντιλήψεις του, να λάβει τις αποκαλύψεις του Θεού;»

5. Οι Ιουδαίοι εκείνον τον καιρό διάβαζαν όλοι την Παλαιά Διαθήκη και γνώριζαν την προφητεία του Ησαΐα, ότι ένα αρσενικό βρέφος θα γεννιόταν μέσα σε μια φάτνη. Τότε γιατί, εφόσον το γνώριζαν αυτό, παρόλα αυτά καταδίωξαν τον Ιησού; Αυτό δεν οφείλεται στην επαναστατική τους φύση και στην άγνοιά τους για το έργο του Αγίου Πνεύματος; Εκείνον τον καιρό, οι Φαρισαίοι πίστευαν ότι το έργο του Ιησού δεν έμοιαζε με αυτό που γνώριζαν από τις προφητείες για το αρσενικό βρέφος. Ο άνθρωπος του σήμερα απορρίπτει τον Θεό επειδή το έργο του ενσαρκωμένου Θεού δεν συμβαδίζει με τη Βίβλο. Δεν είναι η ίδια και απαράλλαχτη ουσία της επαναστατικότητάς τους απέναντι στον Θεό; Μπορείς να είσαι από αυτούς που αποδέχονται αναντίρρητα το έργο του Αγίου Πνεύματος στο σύνολό του; Αν είναι το έργο του Αγίου Πνεύματος, τότε είναι το σωστό ρεύμα. Πρέπει να το αποδεχθείς χωρίς την παραμικρή αμφιβολία και όχι να επιλέγεις και να ξεδιαλέγεις τι θα αποδεχθείς. Αν αποκτήσεις κάποια γνώση από τον Θεό, και μετά Τον αντιμετωπίζεις με επιφύλαξη, δεν αποτελεί αυτό μια πραγματικά αδικαιολόγητη στάση; Αυτό που οφείλεις να κάνεις είναι να αποδέχεσαι οποιοδήποτε έργο, χωρίς την ανάγκη για περαιτέρω επιβεβαίωση από τη Βίβλο, εφόσον αυτό προέρχεται από το Άγιο Πνεύμα, επειδή πιστεύεις στον Θεό για να ακολουθείς τον Θεό, όχι για να Τον ερευνάς. Δεν θα πρέπει να αναζητάς περαιτέρω αποδείξεις για Εμένα, προκειμένου να δεις ότι Εγώ είμαι ο Θεός σου. Αντιθέτως, θα πρέπει να διακρίνεις εάν έχεις όφελος από Εμένα, αυτό είναι το πιο σημαντικό. Ακόμα κι αν έχεις βρει τις πιο αδιάσειστες αποδείξεις στη Βίβλο, αυτές δεν μπορούν να σε θέσουν πλήρως ενώπιόν Μου. Είσαι κάποιος που ζει εντός των ορίων που θέτει η Βίβλος, όχι ενώπιόν Μου. Η Βίβλος δεν μπορεί να σε βοηθήσει να Με γνωρίσεις, ούτε μπορεί να κάνει πιο βαθιά την αγάπη σου για Εμένα. … Το έργο του Θεού σε κάθε εποχή έχει ξεκάθαρες διαχωριστικές γραμμές. Πραγματοποιεί μόνο το έργο της τρέχουσας εποχής και ποτέ το επόμενο στάδιο του έργου Του εκ των προτέρων. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορεί το αντιπροσωπευτικό Του έργο για κάθε εποχή να έρθει στο προσκήνιο. Ο Ιησούς μίλησε μόνο για τα σημάδια των εσχάτων ημερών, για το πώς να είσαι υπομονετικός και πώς να σωθείς, πώς να μετανοείς και να εξομολογείσαι, καθώς και για το πώς να κουβαλάς τον σταυρό και να υπομένεις τα βάσανα. Δεν μίλησε ποτέ γι’ αυτό στο οποίο ο άνθρωπος των εσχάτων ημερών πρέπει να εισέλθει ή για το πώς να προσπαθήσει να εκπληρώσει το θέλημα του Θεού. Βάσει αυτού, δεν θα αποτελούσε πλάνη να αναζητεί κανείς μέσα στη Βίβλο το έργο του Θεού τις έσχατες ημέρες; Τι μπορείς να διακρίνεις, κρατώντας απλώς τη Βίβλο στα χέρια σου; Είτε πρόκειται για ερμηνευτή της Βίβλου είτε για κήρυκα, ποιος μπορεί να γνωρίζει εκ των προτέρων το σημερινό έργο;

από «Πώς μπορεί ο άνθρωπος που έχει ορίσει τον Θεό σύμφωνα με τις αντιλήψεις του, να λάβει τις αποκαλύψεις του Θεού;»

Προτεινόμενα:

Η σχέση μεταξύ Θεού και Βίβλου (1)

Η σχέση μεταξύ Θεού και Βίβλου (3)

Νινευή,Παλαιά Διαθήκη

Τα ειλικρινή αισθήματα του Δημιουργού απέναντι στην ανθρωπότητα

16 Σεπτεμβρίου 2018

0

Οι άνθρωποι λένε συχνά ότι δεν είναι εύκολο να γνωρίσεις τον Θεό. Εγώ, παρόλα αυτά, λέω ότι η γνώση του Θεού δεν είναι καθόλου δύσκολη υπόθεση, διότι ο Θεός επιτρέπει συχνά στον άνθρωπο να γίνεται μάρτυρας των έργων Του. Ο Θεός δεν σταμάτησε ποτέ τον διάλογό Του με το ανθρώπινο γένος· δεν απέκρυψε ποτέ τον εαυτόν Του από τον άνθρωπο, ούτε και κρύφτηκε. Οι σκέψεις, οι ιδέες, τα λόγια και τα έργα Του – τα πάντα αποκαλύπτονται στην ανθρωπότητα. Επομένως, όσο ο άνθρωπος επιθυμεί να γνωρίσει τον Θεό, μπορεί να φτάσει στην κατανόηση και τη γνώση Του μέσα από κάθε είδους τρόπο και μέθοδο. Ο λόγος για τον οποίο ο άνθρωπος σκέφτεται τυφλά ότι ο Θεός τον αποφεύγει επίτηδες, ότι έχει αποκρύψει σκοπίμως τον Εαυτόν Του από την ανθρωπότητα και ότι δεν έχει καμία πρόθεση να επιτρέψει στον άνθρωπο να Τον καταλάβει και να Τον γνωρίσει, είναι ότι δεν γνωρίζει ποιος είναι ο Θεός, ούτε και επιθυμεί να Τον κατανοήσει· ακόμα δε περισσότερο, δεν τον απασχολούν οι σκέψεις, τα λόγια ή τα έργα του Δημιουργού… Ειλικρινά, αν κάποιος απλώς χρησιμοποιεί τον ελεύθερο χρόνο του για να εστιάσει και να κατανοήσει τα λόγια ή τα έργα του Δημιουργού, δίνοντας λίγη προσοχή στις σκέψεις του Δημιουργού και τη φωνή της καρδιάς Του, δεν θα του είναι δύσκολο να συνειδητοποιήσει ότι οι σκέψεις, τα λόγια και τα έργα του Δημιουργού είναι ορατά και ολοφάνερα. Ομοίως, ελάχιστη προσπάθεια θα χρειαστεί για να συνειδητοποιήσει ότι ο Δημιουργός βρίσκεται συνεχώς μεταξύ των ανθρώπων, πάντοτε σε διάλογο με τον άνθρωπο και το σύνολο της δημιουργίας και ότι καθημερινά επιτελεί νέα έργα. Η ουσία και η διάθεσή Του εκφράζονται μέσα από τον διάλογό Του με τον άνθρωπο· οι σκέψεις και ιδέες Του αποκαλύπτονται ολοκληρωτικά μέσα από τα έργα Του· συνοδεύει και παρατηρεί το ανθρώπινο γένος ανά πάσα στιγμή. Μιλά ήσυχα στην ανθρωπότητα και σε όλη τη δημιουργία με τα σιωπηλά λόγια Του: Βρίσκομαι στους ουρανούς, και βρίσκομαι ανάμεσα στη δημιουργία Μου. Παρακολουθώ· περιμένω· βρίσκομαι στο πλευρό σου… Τα χέρια Του είναι ζεστά και δυνατά· τα βήματά Του, ελαφρά· η φωνή Του, απαλή και χαριτωμένη· η μορφή Του πηγαινοέρχεται, αγκαλιάζοντας ολόκληρο το ανθρώπινο γένος· η φυσιογνωμία Του είναι ωραία και ευγενής. Δεν έφυγε ποτέ, ούτε και εξαφανίστηκε. Από το πρωί ως το βράδυ, είναι ο αδιάλειπτος σύντροφος της ανθρωπότητας. Η αφοσιωμένη φροντίδα και η ιδιαίτερη στοργή Του για την ανθρωπότητα, καθώς και η αληθινή ανησυχία και αγάπη Του για τον άνθρωπο, απεικονίστηκαν κομμάτι-κομμάτι, όταν έσωσε την πόλη της Νινευή. Συγκεκριμένα, ο διάλογος μεταξύ του Ιεχωβά Θεού και του Ιωνά ξεγύμνωσε περισσότερο την ευσπλαχνία του Δημιουργού για την ανθρωπότητα που ο ίδιος δημιούργησε. Μέσα από τα λόγια αυτά, μπορείς να αποκτήσεις βαθιά κατανόηση των ειλικρινών αισθημάτων του Θεού για το ανθρώπινο γένος …

Τα παρακάτω καταγράφονται στο Βιβλίο του Ιωνά 4: 10-11: «Και είπε Ιεχωβά, Συ ελυπήθης υπέρ της κολοκύνθης, διά την οποίαν δεν εκοπίασας, αλλ’ ουδέ έκαμες αυτήν να αυξήση, ήτις εγεννήθη εν μιά νυκτί και εν μιά νυκτί εχάθη. Και εγώ δεν έπρεπε να λυπηθώ υπέρ της Νινευή, της πόλεως της μεγάλης, εν ή υπάρχουσι πλειότεροι των δώδεκα μυριάδων ανθρώπων, οίτινες δεν διακρίνουσι την δεξιάν αυτών από της αριστεράς αυτών, και κτήνη πολλά;» Τούτα είναι τα πραγματικά λόγια του Ιεχωβά Θεού, ένας διάλογος μεταξύ του ιδίου και του Ιωνά. Αν και ο διάλογος είναι σύντομος, είναι γεμάτος από την έγνοια του Δημιουργού για την ανθρωπότητα, και την απροθυμία Του να την εγκαταλείψει. Τα λόγια αυτά εκφράζουν την αληθινή στάση και τα αισθήματα που κρατά ο Θεός μέσα στην καρδιά Του για τη δημιουργία Του, και με τα ξεκάθαρα αυτά λόγια, που όμοιά τους σπάνια ακούγονται από τον άνθρωπο, ο Θεός δηλώνει τις αληθινές προθέσεις Του για την ανθρωπότητα. Ο διάλογος αυτός αντιπροσωπεύει τη στάση, που κράτησε ο Θεός απέναντι στον λαό της Νινευή – αλλά τι στάση είναι αυτή; Είναι η στάση που κράτησε απέναντι στον λαό της Νινευή πριν και μετά τη μετάνοιά τους. Ο Θεός μεταχειρίζεται την ανθρωπότητα με τον ίδιο τρόπο. Μέσα από τα λόγια αυτά, μπορεί κανείς να βρει τις σκέψεις Του, αλλά και τη διάθεσή Του.

Ποιες σκέψεις του Θεού αποκαλύπτονται μέσα από αυτά τα λόγια; Μια προσεκτική ανάγνωση αποκαλύπτει αμέσως ότι χρησιμοποιεί το ρήμα «λυπάμαι»· η χρήση της λέξης αυτής δείχνει την πραγματική στάση του Θεού απέναντι στο ανθρώπινο γένος.

Από σημασιολογική άποψη, μπορεί κανείς να ερμηνεύσει το ρήμα «λυπάμαι» με διάφορους τρόπους: πρώτον, αγαπώ και προστατεύω, νοιώθω τρυφερότητα για κάτι· δεύτερον, αγαπώ στοργικά· τέλος, είμαι τόσο απρόθυμος όσο και ανίκανος να αντέξω να βλάψω το αντικείμενο της αγάπης και στοργής μου. Εν ολίγοις, υπονοεί τρυφερή στοργή και αγάπη, καθώς και απροθυμία να εγκαταλειφθεί κάποιος ή κάτι· σημαίνει το έλεος και την ανεκτικότητα του Θεού προς τον άνθρωπο. Αν και ο Θεός χρησιμοποίησε μια λέξη που λέγεται συνεχώς μεταξύ των ανθρώπων, η χρήση της ξεγυμνώνει τη φωνή της καρδιάς του Θεού και τη στάση Του απέναντι στην ανθρωπότητα.

Ενώ η πόλη της Νινευή ήταν γεμάτη με ανθρώπους εξίσου διεφθαρμένους, κακούς και βίαιους με αυτούς των Σοδόμων, η μετάνοιά τους ώθησε τον Θεό να αλλάξει γνώμη και να αποφασίσει να μην τους καταστρέψει. Επειδή η αντίδρασή τους στα λόγια και τις εντολές του Θεού επέδειξε μια στάση που ερχόταν σε πλήρη αντίθεση με αυτή των πολιτών των Σοδόμων, και λόγω της έντιμης υποταγής τους στον Θεό και της έντιμης μετάνοιας για τις αμαρτίες τους, καθώς και της πραγματικής και ειλικρινούς από κάθε άποψη συμπεριφοράς τους, ο Θεός, για άλλη μια φορά, έδειξε το ειλικρινές έλεός Του και τους το παραχώρησε. Κανείς δεν μπορεί να αντιγράψει την ανταμοιβή και το έλεος του Θεού για την ανθρωπότητα· κανείς άνθρωπος δεν είναι δυνατόν να διαθέτει το έλεος ή την ανεκτικότητα του Θεού, ούτε και τα ειλικρινή αισθήματά Του προς το ανθρώπινο γένος. Υπάρχει κάποιος που να θεωρείς σπουδαίο ή ακόμα και υπεράνθρωπο, ο οποίος, από κάπου ψηλά, και μιλώντας ως σπουδαίος άνθρωπος ή επί κάποιου ανώτατου σημείου, θα έκανε το συγκεκριμένο είδος δήλωσης στην ανθρωπότητα ή τη δημιουργία; Ποιος, από το ανθρώπινο γένος, μπορεί να γνωρίζει τις συνθήκες διαβίωσης της ανθρωπότητας όπως την παλάμη του; Ποιος μπορεί να φέρει το βάρος και την ευθύνη για την ύπαρξη της ανθρωπότητας; Ποιος είναι ικανός να διακηρύξει την καταστροφή μιας πόλης; Και ποιος είναι ικανός να συγχωρήσει μια πόλη; Ποιος μπορεί να πει ότι αγαπά τη δημιουργία του; Μόνο ο Δημιουργός! Μόνο ο Δημιουργός νοιώθει οίκτο για αυτήν την ανθρωπότητα. Μόνο ο Δημιουργός δείχνει τρυφερότητα και στοργή στην ανθρωπότητα αυτή. Μόνο ο Δημιουργός διατηρεί μια αληθινή, αδιάρρηκτη στοργή για αυτήν την ανθρωπότητα. Ομοίως, μόνο ο Δημιουργός μπορεί να παραχωρεί έλεος σε αυτή την ανθρωπότητα και να αγαπά όλη τη δημιουργία Του. Η καρδιά του σκιρτά και πονά σε κάθε μία από τις πράξεις του ανθρώπου: Νοιώθει οργισμένος και συντετριμμένος, και θλίβεται εξαιτίας του κακού και της διαφθοράς του ανθρώπου· αισθάνεται ευχαριστημένος, περιχαρής, επιεικής και ευφρόσυνος για τη μετάνοια και την πίστη του ανθρώπου· κάθε μία από τις σκέψεις και τις ιδέες Του υπάρχει για το ανθρώπινο γένος και περιστρέφεται γύρω του· αυτό που είναι και έχει εκφράζεται εξ ολοκλήρου προς χάριν της ανθρωπότητας· το σύνολο των συναισθημάτων του είναι συνυφασμένο με την ύπαρξή της. Προς χάριν της ανθρωπότητας, ταξιδεύει σπεύδοντας παντού· σιωπηλά, χαρίζει κάθε κομμάτι της ζωής Του· αφιερώνει κάθε λεπτό και δευτερόλεπτο της ζωής Του… Ποτέ δεν ήξερε πώς να συμπονά τη δική Του ζωή, όμως πάντα σπλαχνιζόταν και αγαπούσε το ανθρώπινο γένος που ο ίδιος δημιούργησε … Δίνει όλα όσα έχει στην ανθρωπότητα αυτή …. Χαρίζει άνευ όρων και χωρίς προσδοκία ανταμοιβής το έλεος και την ανεκτικότητά Του. Πράττει τούτο, αποκλειστικά και μόνο ώστε η ανθρωπότητα να μπορεί να συνεχίσει να επιβιώνει ενώπιον των οφθαλμών Του, λαμβάνοντας την πρόνοιά Του για τη ζωή· πράττει τούτο αποκλειστικά και μόνο ώστε η ανθρωπότητα να μπορέσει να υποταχθεί ενώπιόν Του και να αναγνωρίσει ότι Εκείνος είναι Αυτός που τροφοδοτεί την ύπαρξη του ανθρώπου και συνδράμει τη ζωή ολόκληρης της δημιουργίας.